Lucas 7
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NVT
1 Jesus nṉee bídaayésts’aaníí ąął yich’į’ nyánłti’ná’ Capérnaum golzeeyú óyáá.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Silááda dałá’n gonenadín binant’a’íí yána’iziidi bił nzhóni nezgaigo dak’azhą́ datsaah lę́’e.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Nant’ánhíí Jesus yaat’ínzįgo nṉee Jews yánadaazíni Jesus bich’į’ odais’a’ gáṉíígo, Yushdé’, kú ńṉáhgo shá na’iziidíí shá nánlziih, daabiłdołṉiih.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Áík’ehgo Jesus yaa hikaigo nádaayokąąhgo gádaaṉii, Díí áíłṉiihíí bá áńdle’go dábik’eh:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Bił daanjǫǫgo ha’ánálzéh goz’aaníí nohwá ágolaa.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Áík’ehgo Jesus yił onákai. Nant’ánhíí bigową t’ah bich’į’ hikahná’ nant’án bit’eké Jesus bich’į’ hil’aad gáṉíígo, ShiNant’a’, nich’į’ nagóńtł’ogíí bighą dáko akú nódáh hela’; shigową yuṉe’ ha’ánṉáhgo ndi doo bik’eh sitį́į́ da:
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Naa nsháhgo doo bik’eh sitį́į́ da nsįhíí bighą doo dashíí naa niyáá da: déhadziihgo ndi shána’iziidń nádziih ndi at’éé.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Shíí ałdó’ shinant’a’ golį́į́, shihíí silááda bá nansht’aa, dała’á, Dahnṉáh, biłdishṉiiyúgo dahdigháh; ła’íí, Yushdé’, biłdishṉiiyúgo shaa higháh, ła’íí shána’iziidi, Díí áńle’, biłdishṉiiyúgo áí áile’.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Jesus áí yidezts’ąąná’ dé bił díyagodzaago, nṉee biké náłseełíí yich’į’ adzaago gáyiłṉii, Gánohwiłdishṉii, Israel hat’i’i bitahyú ndi doo hwaa hadń díí k’ehgo bi’odlą’ golíni baa nsháh da.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Jesus yich’į’ oda’is’a’íí gowąyú nákainá’ nezgai n’íí nłt’éé násdlįįgo yaa nakai lę́’e.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Áí iskąą hik’e Jesus kįh gozṉil, Nain golzeeyú óyáá; bitsiłke’yu ła’íí nṉee yił okai.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Áí kįh gozṉil ch’íná’itį́h goz’aaníí yich’į’ higaałgo, nṉee édįhi ch’ídaach’iłteeh lę́’e, bimaa itsaaná’ dabíí zhą́ bizhaazhé ishkiin dała’áhi; áí isdzánhíí nṉee łą́ą́go yił náłseeł lę́’e.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Jesus yiłtsąąná’ bijíí nṉiihgo gáyiłṉii, Doo nchag da.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Jesus yaa nyáágo tsiłhwón yedolchidgo, tsiłhwón daayo’aałíí daahizį’. Áígé’ hadziigo gáṉíí, Shik’isn, nádndáh, niłdishṉii.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Édįhgo sitįį n’íí nezdaago yałti’ nkegonyaa. Áík’ehgo Jesus isdzánhíí bizhaazhé yaa náíńłtį́į́.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Nṉee dawa tsídaadolyizgo Bik’ehgo’ihi’ṉań ya’ahédaanzįgo gádaaṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań yána’iziidi ízisgo at’éhi nohwitah silįį; ła’íí, Bik’ehgo’ihi’ṉań nṉee hayihezṉilíí yaa nyáá.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Judéa dágoz’ąą nt’éégo, ła’íí biṉaayú daagotahyú Jesus nłt’éégo baa ch’iṉii lę́’e.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 John bitisłke’yu díí ánágot’įįdíí dawa yaa bił nadaagosṉi’.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 John bitsiłke’yu naki, Yushdé’, daayiłnṉiidná’ gádaayiłṉii, Jesus bich’į’yú doł’aashgo gáłdołṉi’, Ya’ ni higháhi n’íí áńt’įį née? dagohíí ła’i biká daadéet’įį née?
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Nṉee nakihíí Jesus yaa n’áázhgo gádaabiłṉii, John Baptize ágole’íí nich’į’ nohwides’a’, gániłn’ṉiihgo, Ya’ ni higháhi n’íí áńt’įį née? dagohíí ła’i biká daadéet’įį née?
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Yaa n’áázhná’ Jesus nṉee łą́ą́go náyihilzii, kah iłtah at’éhi yaa nakaihíí ałdó’, spirits nchǫ’i biyi’ daagolííníí bá hanesdzood; ła’íí biṉáá ádaagodiníí daago’įįgo ánayidlaa.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 — ausente —
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 — ausente —
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Nṉee John daabis’a’íí t’ąązhį’ onát’aazhná’, Jesus nṉee dała’at’ééhíí John yaa nagolṉi’go yich’į’ yałti’ nkegonyaa gáṉíígo, Da’izlį́į́yú hat’íí hádaadeł’į́į́yú nasołkai? Tł’oh bit’ąą nteelíí bił godiyołíí née?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Hat’íí hádaadeł’į́į́yú nasołkai áíná’? Nṉee nłt’éégo bik’e’izláhi née? Hayíí bidiyágé nłt’ééhíí ła’íí ízisgo daagolííníí nant’án golį́į́gee nadaakaihi at’éé.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Hat’íí lą́ą́ hádaadeł’į́į́yú nasołkai áíná’? Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi née? Ha’aa, Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi yitisgo at’éhi, nohwiłdishṉii.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Díí bak’e’eshchįį n’íí áń át’į́į́, Shinal’a’á nádn dish’aa, nádn iłch’į’gole’go.
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Gánohwiłdishṉii, Nṉee daagozlííníí bitahyú Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi doo ła’ John Baptize ágole’íí yitisgo at’éé da: áíná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanliiníí bitahyú hadń dázhǫ́ doo ilį́į́ dahíí John yitisgo at’éé.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Nṉee dawa Jesus daidezts’aaníí ła’íí tax bich’į’ nadaahi’ṉiiłíí John baptize ádaabizlaa n’íí, Bik’ehgo’ihi’ṉań dázhǫ́ nłt’éégo at’éé, daaṉii.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Áíná’ Phárisees ła’íí begoz’aaníí nłt’éégo yídaagołsini, John doo hwaa baptize ádaabizlaa dahíí bighą Bik’ehgo’ihi’ṉań ngon’ááníí doo hádaat’įį dago yich’ą́’zhį’ ádaat’ee lę́’e.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Jesus gáṉíí, Nṉee daałinolt’įįłíí hat’íí bił łíshhah nishłeego baa nagoshṉi’? hat’íí bił dáłełt’ee?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Na’iṉiih nagoz’ąągee chągháshé dała’at’éégo iłch’į’ ádaaṉiigo, Tsįsól bee nohwich’į’ da’nt’aał ndi doo hwaa ch’adaashinołzhil da, daałiłdi’ṉiihíí bił dáłełt’ee.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 John Baptize ágole’íí doo báń yiyąą dago ła’íí doo wine yidląą dago nyaaná’; Ch’iidn biyi’ golį́į́, daadołṉii.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, ishąągo ła’íí ishdląągo niyááná’ gádaashiłdołṉii, Áń dichini ła’íí idlánihi, tax bich’į’ nadaahi’ṉiiłíí ła’íí nṉee doo bik’ehyú ádaat’ee dahíí bit’eké nlíni!
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Da’aṉii igoyą’íí hat’íí ádaat’įįłíí bee bígózįh.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ła’ Phárisee nlíni Jesus, Shigowąyú ńṉáá, yiłṉii. Áík’ehgo Jesus áí Phárisee bigowąyú nyaayú iyąągo nezdaa.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Ła’ isdzán binchǫ’ łánihi áí kįh gozṉilgee golínihi, Jesus Phárisee bigowąyú iyąągo yaat’ínzįgo tús tséé, alabáster holzéhi, bee alzaahi yee ik’ah yin’ą́ą́go,
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Jesus dés’eezi yiṉe’gé’ hichago hizį’, biṉáá túhíí bee Jesus bikee yá táyigis nkegonyaa, bitsizíl yee k’eyiłdéh, áígé’ daayits’ǫsgé’ ik’ah yaa yiziid lę́’e.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Phárisee yił iyąą’ń díí isdzán at’ííníí yo’įįgo dabíí gádiłdi’ṉii, Díí nṉeehíí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi nlįįyúgo, díí isdzán bídilchi’íí hadń át’į́į́ shįhíí hago’at’éé shįhíí yígółsį doleeł ni’; binchǫ’ łánihi at’ééná’.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Jesus bich’į’ hadziigo gáṉíí, Simon, hat’íí shį niłdishṉii. Áík’ehgo Simon gábiłṉii, Ánṉii, iłch’ígó’aahíí.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Ła’ nṉee zhaali ách’íiṉíłi nṉee naki yaa yił’áá lę́’e: nṉee dała’á ashdla’i gonenadín zhaali, penny holzéhi, baa ha’áá, ła’ nṉeehíí ashdladin baa ha’áá,
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Doo hago’at’éégo nanáda’i’ṉiił da lę́’e, da’ágát’éé ndi nzhǫǫ yiłnṉiid. Díí nṉee nakihíí hayííhíí nṉee zhaali ách’íiṉíłi itisgo bił nzhǫǫ gá?
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Simon hananádzii, Hayíí dázhǫ́ itisgo baa ha’áá shįhíí go’į́į́. Jesus gábiłṉii, Da’áígee ádínṉiid.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Jesus isdzánhíí yich’į’ adzaaná’ Simon gáyiłṉii, Ya’ díí isdzánhíí hí’į́į́ née? Nigową yuṉe’ ha’ayááná’ doo hwaa tú shikee bee tánágisíí shaa ńziid da: áíná’ díí isdzánhíí biṉáá túhíí bee shikee shá táyigisgé’ bitsizílíí bee k’e’iłdee.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ni doo hwaa shísíńts’ǫs da: áíná’ ha’ayáágé’ yushdé’ godezt’i’go díí isdzánhíí shikee daayits’ǫs nkegonyaa ni’.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Doo hwaa ik’ah shitsit’á’ bídínzhizh da: áíná’ díí isdzánhíí ik’ah shikee yídezhizh.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Áík’ehgo gániłdishṉii, Isdzán binchǫ’ dázhǫ́ łą́ą́híí da’izlíné bá ánálṉe’, dázhǫ́ bił nshǫǫhíí bighą: áíná’ hadń binchǫ’ ayą́háhíí da’izlíné bá ánálṉe’íí, ayą́hágo bił nshóni at’éé.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Jesus isdzánhíí gáyiłṉii, Ninchǫ’íí da’izlíné ná ánálṉe’.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Nṉee yił da’ayaaníí gádaałiłdi’ṉii, Hadń láhi díí, konchǫ’íí da’ízlíné ká ánáidle’i?
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Jesus isdzánhíí gánáyiłdo’ṉiid, Ni’odlą’íí hasdáníłtį́į́; iłch’į’gont’éégo dahnádndáh.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.