Lucas 7

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesus nṉee bídaayésts’aaníí ąął yich’į’ nyánłti’ná’ Capérnaum golzeeyú óyáá.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Silááda dałá’n gonenadín binant’a’íí yána’iziidi bił nzhóni nezgaigo dak’azhą́ datsaah lę́’e.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Nant’ánhíí Jesus yaat’ínzįgo nṉee Jews yánadaazíni Jesus bich’į’ odais’a’ gáṉíígo, Yushdé’, kú ńṉáhgo shá na’iziidíí shá nánlziih, daabiłdołṉiih.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Áík’ehgo Jesus yaa hikaigo nádaayokąąhgo gádaaṉii, Díí áíłṉiihíí bá áńdle’go dábik’eh:
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Bił daanjǫǫgo ha’ánálzéh goz’aaníí nohwá ágolaa.
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Áík’ehgo Jesus yił onákai. Nant’ánhíí bigową t’ah bich’į’ hikahná’ nant’án bit’eké Jesus bich’į’ hil’aad gáṉíígo, ShiNant’a’, nich’į’ nagóńtł’ogíí bighą dáko akú nódáh hela’; shigową yuṉe’ ha’ánṉáhgo ndi doo bik’eh sitį́į́ da:
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Naa nsháhgo doo bik’eh sitį́į́ da nsįhíí bighą doo dashíí naa niyáá da: déhadziihgo ndi shána’iziidń nádziih ndi at’éé.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Shíí ałdó’ shinant’a’ golį́į́, shihíí silááda bá nansht’aa, dała’á, Dahnṉáh, biłdishṉiiyúgo dahdigháh; ła’íí, Yushdé’, biłdishṉiiyúgo shaa higháh, ła’íí shána’iziidi, Díí áńle’, biłdishṉiiyúgo áí áile’.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jesus áí yidezts’ąąná’ dé bił díyagodzaago, nṉee biké náłseełíí yich’į’ adzaago gáyiłṉii, Gánohwiłdishṉii, Israel hat’i’i bitahyú ndi doo hwaa hadń díí k’ehgo bi’odlą’ golíni baa nsháh da.
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Jesus yich’į’ oda’is’a’íí gowąyú nákainá’ nezgai n’íí nłt’éé násdlįįgo yaa nakai lę́’e.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Áí iskąą hik’e Jesus kįh gozṉil, Nain golzeeyú óyáá; bitsiłke’yu ła’íí nṉee yił okai.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Áí kįh gozṉil ch’íná’itį́h goz’aaníí yich’į’ higaałgo, nṉee édįhi ch’ídaach’iłteeh lę́’e, bimaa itsaaná’ dabíí zhą́ bizhaazhé ishkiin dała’áhi; áí isdzánhíí nṉee łą́ą́go yił náłseeł lę́’e.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Jesus yiłtsąąná’ bijíí nṉiihgo gáyiłṉii, Doo nchag da.
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Jesus yaa nyáágo tsiłhwón yedolchidgo, tsiłhwón daayo’aałíí daahizį’. Áígé’ hadziigo gáṉíí, Shik’isn, nádndáh, niłdishṉii.
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Édįhgo sitįį n’íí nezdaago yałti’ nkegonyaa. Áík’ehgo Jesus isdzánhíí bizhaazhé yaa náíńłtį́į́.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Nṉee dawa tsídaadolyizgo Bik’ehgo’ihi’ṉań ya’ahédaanzįgo gádaaṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań yána’iziidi ízisgo at’éhi nohwitah silįį; ła’íí, Bik’ehgo’ihi’ṉań nṉee hayihezṉilíí yaa nyáá.
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Judéa dágoz’ąą nt’éégo, ła’íí biṉaayú daagotahyú Jesus nłt’éégo baa ch’iṉii lę́’e.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 John bitisłke’yu díí ánágot’įįdíí dawa yaa bił nadaagosṉi’.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 John bitsiłke’yu naki, Yushdé’, daayiłnṉiidná’ gádaayiłṉii, Jesus bich’į’yú doł’aashgo gáłdołṉi’, Ya’ ni higháhi n’íí áńt’įį née? dagohíí ła’i biká daadéet’įį née?
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Nṉee nakihíí Jesus yaa n’áázhgo gádaabiłṉii, John Baptize ágole’íí nich’į’ nohwides’a’, gániłn’ṉiihgo, Ya’ ni higháhi n’íí áńt’įį née? dagohíí ła’i biká daadéet’įį née?
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Yaa n’áázhná’ Jesus nṉee łą́ą́go náyihilzii, kah iłtah at’éhi yaa nakaihíí ałdó’, spirits nchǫ’i biyi’ daagolííníí bá hanesdzood; ła’íí biṉáá ádaagodiníí daago’įįgo ánayidlaa.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 — ausente —
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 — ausente —
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Nṉee John daabis’a’íí t’ąązhį’ onát’aazhná’, Jesus nṉee dała’at’ééhíí John yaa nagolṉi’go yich’į’ yałti’ nkegonyaa gáṉíígo, Da’izlį́į́yú hat’íí hádaadeł’į́į́yú nasołkai? Tł’oh bit’ąą nteelíí bił godiyołíí née?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Hat’íí hádaadeł’į́į́yú nasołkai áíná’? Nṉee nłt’éégo bik’e’izláhi née? Hayíí bidiyágé nłt’ééhíí ła’íí ízisgo daagolííníí nant’án golį́į́gee nadaakaihi at’éé.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Hat’íí lą́ą́ hádaadeł’į́į́yú nasołkai áíná’? Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi née? Ha’aa, Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi yitisgo at’éhi, nohwiłdishṉii.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Díí bak’e’eshchįį n’íí áń át’į́į́, Shinal’a’á nádn dish’aa, nádn iłch’į’gole’go.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Gánohwiłdishṉii, Nṉee daagozlííníí bitahyú Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi doo ła’ John Baptize ágole’íí yitisgo at’éé da: áíná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanliiníí bitahyú hadń dázhǫ́ doo ilį́į́ dahíí John yitisgo at’éé.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Nṉee dawa Jesus daidezts’aaníí ła’íí tax bich’į’ nadaahi’ṉiiłíí John baptize ádaabizlaa n’íí, Bik’ehgo’ihi’ṉań dázhǫ́ nłt’éégo at’éé, daaṉii.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Áíná’ Phárisees ła’íí begoz’aaníí nłt’éégo yídaagołsini, John doo hwaa baptize ádaabizlaa dahíí bighą Bik’ehgo’ihi’ṉań ngon’ááníí doo hádaat’įį dago yich’ą́’zhį’ ádaat’ee lę́’e.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Jesus gáṉíí, Nṉee daałinolt’įįłíí hat’íí bił łíshhah nishłeego baa nagoshṉi’? hat’íí bił dáłełt’ee?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Na’iṉiih nagoz’ąągee chągháshé dała’at’éégo iłch’į’ ádaaṉiigo, Tsįsól bee nohwich’į’ da’nt’aał ndi doo hwaa ch’adaashinołzhil da, daałiłdi’ṉiihíí bił dáłełt’ee.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 John Baptize ágole’íí doo báń yiyąą dago ła’íí doo wine yidląą dago nyaaná’; Ch’iidn biyi’ golį́į́, daadołṉii.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, ishąągo ła’íí ishdląągo niyááná’ gádaashiłdołṉii, Áń dichini ła’íí idlánihi, tax bich’į’ nadaahi’ṉiiłíí ła’íí nṉee doo bik’ehyú ádaat’ee dahíí bit’eké nlíni!
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Da’aṉii igoyą’íí hat’íí ádaat’įįłíí bee bígózįh.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ła’ Phárisee nlíni Jesus, Shigowąyú ńṉáá, yiłṉii. Áík’ehgo Jesus áí Phárisee bigowąyú nyaayú iyąągo nezdaa.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ła’ isdzán binchǫ’ łánihi áí kįh gozṉilgee golínihi, Jesus Phárisee bigowąyú iyąągo yaat’ínzįgo tús tséé, alabáster holzéhi, bee alzaahi yee ik’ah yin’ą́ą́go,
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Jesus dés’eezi yiṉe’gé’ hichago hizį’, biṉáá túhíí bee Jesus bikee yá táyigis nkegonyaa, bitsizíl yee k’eyiłdéh, áígé’ daayits’ǫsgé’ ik’ah yaa yiziid lę́’e.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Phárisee yił iyąą’ń díí isdzán at’ííníí yo’įįgo dabíí gádiłdi’ṉii, Díí nṉeehíí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi nlįįyúgo, díí isdzán bídilchi’íí hadń át’į́į́ shįhíí hago’at’éé shįhíí yígółsį doleeł ni’; binchǫ’ łánihi at’ééná’.
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Jesus bich’į’ hadziigo gáṉíí, Simon, hat’íí shį niłdishṉii. Áík’ehgo Simon gábiłṉii, Ánṉii, iłch’ígó’aahíí.
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Ła’ nṉee zhaali ách’íiṉíłi nṉee naki yaa yił’áá lę́’e: nṉee dała’á ashdla’i gonenadín zhaali, penny holzéhi, baa ha’áá, ła’ nṉeehíí ashdladin baa ha’áá,
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Doo hago’at’éégo nanáda’i’ṉiił da lę́’e, da’ágát’éé ndi nzhǫǫ yiłnṉiid. Díí nṉee nakihíí hayííhíí nṉee zhaali ách’íiṉíłi itisgo bił nzhǫǫ gá?
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Simon hananádzii, Hayíí dázhǫ́ itisgo baa ha’áá shįhíí go’į́į́. Jesus gábiłṉii, Da’áígee ádínṉiid.
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Jesus isdzánhíí yich’į’ adzaaná’ Simon gáyiłṉii, Ya’ díí isdzánhíí hí’į́į́ née? Nigową yuṉe’ ha’ayááná’ doo hwaa tú shikee bee tánágisíí shaa ńziid da: áíná’ díí isdzánhíí biṉáá túhíí bee shikee shá táyigisgé’ bitsizílíí bee k’e’iłdee.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Ni doo hwaa shísíńts’ǫs da: áíná’ ha’ayáágé’ yushdé’ godezt’i’go díí isdzánhíí shikee daayits’ǫs nkegonyaa ni’.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Doo hwaa ik’ah shitsit’á’ bídínzhizh da: áíná’ díí isdzánhíí ik’ah shikee yídezhizh.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Áík’ehgo gániłdishṉii, Isdzán binchǫ’ dázhǫ́ łą́ą́híí da’izlíné bá ánálṉe’, dázhǫ́ bił nshǫǫhíí bighą: áíná’ hadń binchǫ’ ayą́háhíí da’izlíné bá ánálṉe’íí, ayą́hágo bił nshóni at’éé.
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Jesus isdzánhíí gáyiłṉii, Ninchǫ’íí da’izlíné ná ánálṉe’.
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Nṉee yił da’ayaaníí gádaałiłdi’ṉii, Hadń láhi díí, konchǫ’íí da’ízlíné ká ánáidle’i?
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Jesus isdzánhíí gánáyiłdo’ṉiid, Ni’odlą’íí hasdáníłtį́į́; iłch’į’gont’éégo dahnádndáh.
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.