Lucas 6

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jews daagodnłsiníí bijįį nakigeehíí Jesus tł’oh nagháí hentííníí yiyi’yú higaał; bitsiłke’yu yił hikaahgo tł’oh nagháí binest’ą’ nadaayiṉiił; áígé’ daidnzhishgo daayiyąą lę́’e.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Phárisees daanlíni ła’ gádaabiłṉii, Hat’íí bighą godilziníí bijįį doo hat’íí baa nach’ighaa dahíí ádaałt’įį?
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Jesus gáṉíí, Ya’ David ła’íí yił nakaihíí biłgo shiṉá’ daasilįįgo hago ádaasdzaa láń shįhíí doo hwahá baa da’ołshiih da née?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 Bik’ehgo’ihi’ṉań daach’okąąh goz’ąą yuṉe’ ha’ayáágo, báń Bik’ehgo’ihi’ṉań ye’okąąhgo baa hi’né’go nii’né’ n’íí náidnné’go yiyąą, ła’íí yił nakaihíí ałdó’ ła’ yá’ńné’ lę́’e; áí báńhíí okąąh yedaabik’ehi zhą́ daayiyąągo goz’ánihi.
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, godilziníí bijįį ndi beshik’eh, ṉii, Jesus.
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Łah Jews daagodnłsiníí bijįį ha’ánáłséh goz’ąą yuṉe’ Jesus ha’ayáágo iłch’ígó’aah lę́’e: akóṉe’ nṉee bigan dihe’nazhiṉéégo binawod ásdįįdi itah sidaa.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi ła’íí Phárisees daanlíni biłgo Jesus daineł’į́į́ lę́’e, godilziníí bijįį nṉeehíí náyilziih shį daanzįgo; ágádzaayúgo Jesus hat’íhíta yee yaa dahdaago’aahíí bighą.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Áíná’ Jesus áí natsídaakeesíí yígółsįhíí bighą nṉee bigan binawod ásdįįdi gáyiłṉii, Nádndáhgo kodé’ hizįį. Áík’ehgo nádiidzaago áígee hizį’ lę́’e.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Jesus begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi ła’íí Phárisees biłgo gádaayiłṉii, Dała’á nanohwídaadishkid, ya’ godilziníí bijįį nłt’éégo ách’ít’įįgo goz’ąą née, dagohíí dénchǫ’égo ách’ít’įį née? Ya’ nṉee hasdách’iłteehgo née, dagohíí ch’iziłheego née?
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Jesus nṉee yitah déz’įį lę́’e, áígé’ nṉee bigan binawod ásdįįdi gáyiłṉii, Yushdé’ dahdinlṉíh. Ágádzaaná’ bigan nłt’éé násdlį́į́, łahzhiṉééhíí ga’at’éé.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Nṉee Jesus yik’edaanṉiihíí hadaashkeego gádaałiłdi’ṉii, Jesus hagoshą’ ádaahiidle’?
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Áíná’ Jesus dasahn dziłyú óyáá okąąhgo, Bik’ehgo’ihi’ṉań yich’į’ okąąhgo iskąą.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Hayiłką́ą́yú biké’ hikahíí, Yushdé’, daayiłnṉiidná’ nakits’ádah hayiṉil: áí shinadaal’a’á daayiłṉii;
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Simon, (Peter yízhi’ yá áyíílaahíí,) bik’isn Andrew, ła’íí James, John, Philip, Barthólemew,
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Matthew, Thomas, ła’íí James Alphéus biye’i, Simon Zelótes holzéhi,
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 Judas James bik’isn, ła’íí Judas Iscáriot, ch’íbido’aał doleełi.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Dziłgé’ yił nkenákainá’ dziłíí bitl’ááhgee sizįį, áígee biké’ hikahíí, ła’íí nṉee łą́ą́go Judéagé’, Jerúsalemgé’, ła’íí tádá’yú Tyre ła’íí Sídongé’ daagolínihi daabidits’į́h hádaat’įįgo, ła’íí daanezgaihíí nádaabidilziih hádaat’įįgo baa náńłsą́ą́;
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Hayíí spirits nchǫ’i biyi’ daagolííníí ałdó’ baa hikai: áík’ehgo náda’bidilzii lę́’e.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Nṉee dawa bedaadilchiid hádaat’įį lę́’e: binawodíí nádaabilziihíí bighą.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Biké’ hikahíí yineł’į́į́go gáyiłṉii, Nohwíí tédaanołt’iyéhíí nohwiyaa gozhǫ́ǫ́ doleeł: Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanliiníí itah daanołįį.
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 K’adíí shiṉá’ daanołiiníí nohwiyaa gozhǫ́ǫ́ doleeł: náda’dołdǫǫł. K’adíí daałchagíí nohwiyaa gozhǫ́ǫ́ doleeł: daałdloh doleeł.
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, shighą nṉee nohwik’edaanṉiihyúgo, ła’íí doo hádaanohwit’įį dayúgo, nchǫ’go nohwich’į’ yádaałti’yúgo, nohwizhi’ nchǫ’go yaa yádaałti’yúgo nohwiyaa gozhǫ́ǫ́ doleeł.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Áí bijįį dázhǫ́ nohwił daagozhǫ́ǫ́go yaadaołjah le’: yaaká’yú itisgo nohwaa hi’né’i dázhǫ́ nchaa doleeł: nṉee nohwik’edaanṉiihíí bich’ą́’gé’ nṉee daanlínihíí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí ałdó’ ágádaayiłsį lę́’e.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 Áíná’ nohwíí ízisgo da’ołt’iiníí, nohwá góyéé doleeł! ałk’iná’ dawa hádaałt’iiníí nohwíyéé.
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 K’adíí náda’sołdįįdíí, nohwá góyéé doleeł! shiṉá’ daanołįį doleeł. K’adíí daałdlohíí, nohwá góyéé doleeł! ík’edaadoł’ṉii ła’íí daołchag doleeł.
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Nohwíí nṉee dawa nłt’éégo nohwaa yádaałti’ihíí, nohwá góyéé doleeł! áí bich’ą́’gé’ nṉee daanlínihíí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidíí daazhógo ádaadil’íni n’íí ágádaayiłnṉiid ałdó’.
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 Shihíí daashidołts’agíí gádaanohwiłdishṉii, Nohwik’edaanṉiihíí nohwił daanzhǫǫ le’, hayíí bił daanołchǫ’íí nłt’éégo bich’į’ ádaanołt’ee le’,
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Yati’ yee daanohwókaałíí nłt’éégo bich’į’ natsídaałkees le’, ła’íí nchǫ’go nohwich’į’ ádaat’eehíí bá da’ołkąąh le’.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Hadń nitł’ah yonłts’íyúgo łahzhiṉéé bich’į’ nnanínt’aah; hadń ni’íícho nich’ą́’ náidiłtsoozyúgo n’íí ałdó’ doo baa ńchį’ da.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Dahadń hat’íí níyókeedíí baa nné’; hadń dahat’íhíta ṉíyééhíí nich’ą́’ náidnné’yúgo doo t’ąązhį’ bínáhóńkeed da.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Nṉee hago’at’éégo nohwich’į’ ádaat’eego hádaałt’įįhíí k’ehgo nohwíí ałdó’ bich’į’ ágádaanołt’ee.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 Hayíí bił daanołshooníí zhą́ nohwił daanzhǫǫyúgo, hago’at’éégo nłt’éé áí? Nṉee doo daagodnłsį dahíí ndi hayíí bił daanzhooníí bił daanzhǫǫ.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Hayíí nłt’éégo ádaanłsį shįhíí zhą́ bich’į’ nłt’éégo ádaanołt’eeyúgo, hago’at’éégo nłt’éé áí? Nṉee doo daagodnłsį dahíí ndi ágádaat’íni at’éé ałdó’.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Nohwíí hadń hat’íí bá ch’ídaashołné’yúgo t’ąązhį’ shaa nné’ daanołsįgo, hago’at’éégo nłt’éé áí? nṉee doo daagodnłsį dahíí ndi dawahá łáłch’ínádai’né’i at’éé, da’áígee shaa nai’né’ daanzįgo.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Nohwik’edaanṉiihíí nohwił daanzhǫǫ le’, ła’íí nłt’éégo ádaałt’įį, dahat’íhíta ch’ídaanołné’ le’ doo shaa nané’ daanołsį dago; áík’ehgo yaaká’gé’ łą́ą́go nohwaa nané’ ła’íí Da’tiséyú At’éhi bichągháshé daanołįį doleeł: áń nṉee doo ahédaanzį dahíí ła’íí daanchǫ’íí ndi yich’į’ nłt’éégo at’éé.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 NohwiTaa bił goch’oba’híí k’ehgo nohwíí ałdó’ nohwił goch’oba’ le’.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Doo hadń baa nádaałt’įį da le’, áík’ehgo nohwíí ałdó’ doo nohwaa nádaach’it’įį da doleeł: nṉee doo nchǫ’go baa natsídaałkees da le’, áík’ehgo doo nchǫ’go nohwaa natsída’ikees da: nṉee nohwich’į’ nchǫ’go ánát’įįłíí baa nádaagodenoł’aah le’, áík’ehgo nohwíí ałdó’ nohwaa nágodet’aah:
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Nṉee baa daanołné’, áík’ehgo nohwíí ałdó’ nohwaa na’né’; áí nłt’éégo bínel’ąądgo, hayaa iłk’ínábénisdzilgo, nłt’éégo ąął nnésgohgo haláh odaazlįįgo nohwaa nach’iné’. Dáhołąągo kaa daasołné’ láńshį n’íí k’ehgo da’ágáhołąągo nohwaa nádo’né’.
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí yee hadziigo gádaabiłnṉiid, Ya’nṉee biṉáá ágodiníí ła’ nṉee biṉáá ágodini łolǫǫs née? ágádaasdzaayúgo shą’ da’áła ínlwozh yuyaa ołiłdeeł?
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Biłch’ígót’aahíí biłch’ígó’aahi doo yitisgo at’éhi at’éé da: áíná’ daakówa nłt’éégo koł ch’ídaakost’ąąyúgo, áí bił ch’ígó’aahíí ga’ách’ít’éé daach’ileeh.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 Hat’íí bighą nik’isn biṉáá yuṉe’ tsįałch’ísę́ę sitaaníí hí’į́į́, áíná’ nihíí niṉáá yuṉe’ tsį nchaahi sitaaníí doo hí’į́į́ da?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Ni niṉáá yuṉe’ tsį nchaahi sitaaníí doo hí’į́į́ daná’, hat’íí bighą nik’isn gáłnṉii, Shik’isn, ai tsį ałch’ísę́ę niṉáá yuṉe’ sitaaníí ná haoshtįįh? Ni nzhǫǫ ádńł’íni, iłtsé niṉáá yuṉe’ tsį nchaahi sitaaníí hatįįh, áík’ehgo nłt’éégo go’į́į́ nleehgo, áníita nik’isn biṉáá yuṉe’ tsį ałch’ísę́ę sitaaníí bá hatįįh.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 Tsint’áni nłt’éhihíí doo nest’áń dénchǫ’éhíí baa dahnándahi at’éé da; ła’íí tsint’áni dénchǫ’éhíí nest’áń nłt’éhihíí doo baa dahnándahi at’éé da.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Tsint’áni dała’á hentį́į́go nest’áń baa dahnándahíí bee bígózį. Figs doo hosh baa ndaach’ihiṉiiłhi at’éé da, ła’íí dasts’aa’íí doo hosh diwozhíí baa ndaach’ihiṉiiłhi at’éé da.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Nṉee nłt’éhihíí bijíí yuṉe’ nłt’éégo goz’aaníí bich’ą́’gé’ nłt’éhihíí zhą́ bee hagowá; áíná’ nṉee nchǫ’íí bijíí yuṉe’ nchǫ’go goz’aaníí bich’ą́’gé’ nchǫ’íí zhą́ bee hagowá: hago’at’éégo yách’íłti’ shįhíí kojíí yuṉe’ hago’at’éégo goz’ąą shįhíí bich’ą́’gé’ ách’iṉiihi at’éé.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 Hat’íí bighą, SheBik’ehń, sheBik’ehń, daashiłdołṉiigo shich’į’ ádaadołṉiiná’ da’ánohwiłdishṉiiyú doo ádaanołt’ee da?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Dahadń shaa nyááhń shíyésts’ąągo shiyati’ yikísk’eh at’ééhń, díí k’ehgo ako at’éhi at’éé:
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Nṉee yúyahgo hagogéedgo tséé biká’ bigową ágodlaa: áík’ehgo tú idezjoolgo bigowąhíí bídilk’oł ndi doo hago adzaa da; nłdzilgo tséé biká’ ágolzaahíí bighą.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Áíná’ dahadń shíyésts’ąą ndi doo yikísk’eh at’éé dahń, díí k’ehgo ako at’éhi at’éé, nṉee bigową dá sáí zhą́ yiká’ ágodlaa, doo tséé biká’ dahgoz’ąą dago; áí gowąhíí yich’į’ tú idezjoolgo dagoshch’į’ nangóngo’; áík’ehgo aanábígotł’įįł gozlįį.
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.