Lucas 22
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs VC
1 Báń benilzoołé da’ádįhgo báń álzaahi daadaaníí, bitis hagowáh n’íí bee bíná’goṉiihgo holzéhi ałhánégé’ begogaał.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí ła’íí begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi Jesus dáhago’at’éégo daayiziłheego ch’éh yiká daadéz’įį; nṉee yédaaldzidhíí bighą.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Áígé’ Judas, Iscáriot holzéhi, Satan bihiyáá, áń nakits’ádahíí itah nlíni.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Judas dahnyaago okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí ła’íí bisilááda yánadaant’aahíí hago’at’éégo Jesus ch’íyí’aah doleełíí yaa yił yádaałti’.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Áí yaa bił daagozhǫ́ǫ́go zhaali ła’ baa daach’iné’go ndaagoch’is’ąą lę́’e.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Judas bił dábik’ehgo hago’at’éégo Jesus ch’íyí’aahíí yiká déz’įį, nṉee dała’at’ééhíí doo ła’ daná’.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Báń benilzoołé da’ádįhgo báń álzaahi daadaaníí bijįįgee ngonyáá, dibełį́į́ zhaazhé zesdįįgo Bik’ehgo’ihi’ṉań baa hi’né’, bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’goṉiihgo.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Jesus Peter ła’íí John oyił’a’ gáṉíígo, Bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’goṉiihgo da’adaaníí nohwá iłch’į’gołe’, da’iidąą doleełgo.
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Áígé’ gádaabiłṉii, Hayú ná iłch’į’gohiidle’ háńt’įį?
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Jesus gádaabiłṉii, Kįh gozṉil yuṉe’ ha’ał’aashgee ła’ nṉee tús tú beyo’áłi nohwaa higháh doleeł; hayíí goz’ąą yuṉe’ ha’agháhíí biké’ ha’ał’aash;
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Áígee bigową golííníí gáyiłdołṉiih, Iłch’ígó’aahíí gániłṉii, Gosta’ nakaahíí hayú bágoz’ąą, ákóṉe’ bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo shitsiłke’yu bił da’ashąą doleeł?
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Áík’ehgo ik’ehyú dahnágost’ąą yuṉe’ ałk’iná’ dawa siṉili bił nkáh doleeł; ákóṉe’ nohwá iłch’į’gołe’.
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Ákú ó’áázh, áík’ehgo Jesus da’ádaabiłṉii n’íí k’ehgo yaa n’áázh: áígee bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo da’adaaníí iłch’į’daizlaa.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Da’adąągee ngonyáágo bitsiłke’yu biłgo dahdinezbįh lę́’e.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Gádaayiłṉii, Doo hwahá shiniigodilṉe’é díí bitis hagowáh n’íí bee bíná’goṉiihgo da’adaaníí dázhǫ́ nohwił daashąą hásht’į́į́ ni’:
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Doo naanáshdą́ą́ da, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee goz’ąąyú díí bee bíná’goṉiihíí begolzaago zhą́, nohwiłdishṉii.
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Idee yee náidnkąągo ya’ahénzįgo oskąądgé’ gáṉíí, Díí nádaadoł’aahgo daanołtįįgee ła’ da’ołdląąh:
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Gánohwiłdishṉii, Kogé’ godezt’i’go dasts’aa bitoohíí doo naanáshdlą́ą́ da, Bik’ehgo’ihi’ṉań nant’aa doleełíí begodeyaago zhą́.
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Áígé’ báń náidn’ąągo ya’ahénzįgo oskąądná’ iłk’ídaizné’go bitsiłke’yu yitaizṉiih gáṉíígo, Díí shits’í át’éé, nohwaa hi’né’hi: díí be’ánádaałt’įįł, bee shínádaadołṉíhgo.
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Da’áík’ehgo ałdó’ da’ch’iyááníí bikédé’go idee beda’iskaaníí náidnkąągo gáṉíí, Díí idee besikanihíí shidił nohwá idijoołíí bee áníidégo Bik’ehgo’ihi’ṉań ła’íí nṉee biłgo łángont’aahi at’éé.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Ła’ ch’íshí’aahíí kú bił ishąą, biká’da’adáné yiká’ dahdésṉii.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, dá shá ngolchííníí shegodolṉiił: áíná’ ch’íshí’aahíí bá góyéé doleeł!
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Bitsiłke’yu nałídaadiłkidgo nkegonyaa, gádaałiłdi’ṉiigo, Hadń nohwitahyú nlíni ágáṉe’?
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Łada’dit’áh nkegonyaa, Nohwitahyú hadń itisgo at’éhi baa ch’iṉii doo? daałiłdi’ṉii lę́’e.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Jesus gádaabiłṉii, Doo Jews daanlįį dahíí ízisgo binadaant’a’íí isná ádaayiłsįgo yá nadaant’aah; ła’íí nṉee yánadaant’aahíí ich’odaaṉíhi daaholzee.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Áí k’ehgo doo ádaanołt’ee da: nohwitahyú ła’ itisgo at’ééhíí dá’iké’yú naghaahíí ga’at’éé le’; itisgo nandeehíí kánada’iziidíí ga’at’éé le’.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Hayííhíí itisgo at’ééhíí, biká’da’adáné yich’į’ dahsdáhihíí née, ya’ bána’iziidhíí née? Biká’da’adáné yich’į’ dahsdáhihíí go’į́į́. Áíná’ shihíí nohwá na’iziidhíí k’ehgo nohwitah nshłįį.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Góyéégo shich’į’ nagowaa ndi nohwíí da’akú shił daanołįį ni’:
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Beshik’eh doleełíí shiTaa shaa gon’ááníí k’ehgo, benohwik’eh doleełíí nohwaa dinsh’aah;
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Nansht’aayú ná’ishdįįhíí nohwił da’ashąą doleeł, ła’íí nant’án dahsdaagee dahnadaasółtąą doleeł, Israel nakits’ádah hat’i’íí bá nadaanołt’aah doleeł.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Simon, Simon, ch’iidn nant’án, Satan holzéhi, nánohwidiṉiił hat’į́į́, tł’oh nagháí ch’iłch’íhíí k’ehgo ádaanohwidoliiłgo:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Áíná’ ni ná osékąąd ni’, ni’odlą’íí doo bee yó’ogoṉáhgo da: shich’į’ nnándzaago nik’isyú nłdzilgo ánádaandle’.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Peter Jesus gáyiłṉii, SheBik’ehń, nił ha’ánshteeshgo, nił shidizideego ndi ałk’iná’ naa ádinsht’ąą.
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Jesus gánábiłdo’ṉiid, Peter, tazhik’áné doo hwahá ádí’ṉiih daná’ taadn, Áń doo bígonsį da, shiłdińṉiił, niłdishṉii.
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Jesus gádaabiłṉii, Nohwibestso bizis ła’íí izis bena’iltiníí ła’íí nohwikee ik’e’anhíí da’ádįhgo odaanohwił’a’ná’, ya’ dahat’íhíta bídaanołdįh lá née? Doo hat’íí da, daabiłṉii.
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Áígé’ Jesus gádaabiłṉii, K’adíí hadń bibestso bizis ła’íí izis bena’iltiníí gólííníí daidoné’: hadń bibéshbe’idiltłishé da’ádiníí bi’íícho baa nahóṉiihgo ła’ nayółṉííh.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Díí bek’e’eshchiiníí dá be’áshi’dilṉe’ goz’ąą, nohwiłdishṉii, Begoz’aaníí doo yikísk’eh ádaat’ee dazhį’ bił da’ch’ółtag lę́’e: hat’íí baa shak’e’eshchiiníí dawa begolṉe’go goz’ąą.
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Bitsiłke’yu gádaabiłṉii, NohweBik’ehń, díń’įį, kúnko bésh be’idiltłishé naki silaa. Jesus gáṉíí, Dá’ąął.
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Da’ch’iyą́ą́gé’ ch’ínyáágo dził, Olives holzéhi, si’ąąyú onadáhíí k’ehgo ákú onádzaa; bitsiłke’yu biké’ onákai.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Akú ńyááyú gádaabiłṉii, Nakída’dintaahíí bídaanołdzil doleełhíí bighą da’ołkąąh.
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Tséé bee its’idesṉe’i hayú naltǫ’ shįhíí dábik’ehyú yich’ą́’ ńyááyú hilzhiizhgo okąąh gáṉíígo,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 ShiTaa, ni háńt’įįyú ánágot’įįłyúgo, díí hishdląą doleełíí shich’ą́’zhį’ ánle’: áíná’ shíí doo beshik’eh da, ni zhą́ benik’eh.
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Yaaká’gé’ Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á bił ch’í’ṉah adzaago, nłdzilgo ánábiidlaa.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Dázhǫ́ biniigodelzaago dázhǫ́ nłdzilgo okąąh lę́’e: áík’ehgo bidiłíí biká’zhį’ dasta’go ni’yú nahikaad.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Okąąhgé’ nádiidzaago bitsiłke’yu, doo bił daagozhǫ́ǫ́ dahíí yik’e da’iłhoshgo, yaa nyáágo,
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Gádaayiłṉii, Hat’íí bighą da’ołhosh? Nádołkáhgo, nakída’dintaahíí bídaanołdzil doleełhíí bighą da’ołkąąh.
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Jesus t’ah yałti’ná’ nṉee baa náńłsą́ą́ lę́’e, nṉee Judas holzéhi, nakits’ádahíí bił itah nlínihi, bádn higaałgo, Jesus yit’ahzhį’ nyáágo yizts’ǫs lę́’e.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Jesus gábiłṉii, Ya’ shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, shizaa nínt’ąągo ch’íshíń’aah née?
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Jesus yit’ahzhį’ naziiníí hago ágoṉe’ shįhíí bił ídaagozįgo gádaaṉii, NohweBik’ehń, ya’ bésh be’idiltłishé bee da’ntłish née?
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni binal’a’áhi ła’ yóńtłizhgo dihe’nazhiṉéégo bijaa naidnłgizh lę́’e.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Jesus, Dákozhį’ áshłe’, daabiłṉii lę́’e. Áń bijaa’íí yedelṉiigo náyilzii.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Áígé’ Jesus okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí, ła’íí silááda yánadaant’aahíí, ła’íí nṉee yánaziiníí nádaabidiłteehgo baa hikaihíí gádaayiłṉii, Ya’ bésh be’idiltłishé ła’íí tsį be’idiltłishé dahdaanołṉiiłgo nánołsąą née, in’įįhíí daach’iłtsoodhíí k’ehgo?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Dawa jįį da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ nohwitah nashaa ni’, ndi doo hago ádaashołe’ da ni’: k’adíí bee nohwik’eh, godiłhiłíí bee nohwinawod gozlįį.
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Áígé’ daayiłtsoodgo onádaizt’e’go okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni bikįhyú yił hikai. Peter da’aṉahgé’ iké’ higaał.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni bikįh biṉaa łé’ditł’įįh yuṉe’ iłṉí’gee dedaach’idishjeego ch’ídinezbįh, Peter ákú itah nezdaa.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Isdzán na’iziidíí Peter kǫ’zhį’ nezdaago yiłtsąą, yineł’į́į́go gáṉíí, Díń nṉeehń Jesus yił na’aash ni’.
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Áíná’ Peter isdzánhíí gáyiłṉii, Dah, áń doo bígonsį da.
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Áígé’ dét’įhé hik’e ła’ nṉee biiłtsąągo gánábiłdo’ṉiid, Ni ałdó’ áí itah ńlį́į́. Áíná’ Peter nṉeehíí gáyiłṉii, Doo áí itah nshłįį da.
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Dała’á łenádihikeez hak’e ła’ihíí gánábiłdo’ṉiid, Da’aṉiigo díń nṉeehń Jesus yił nlįį ni’; Gálileegé’ nṉeehi nlįį.
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Áíná’ Peter nṉeehíí gánáyiłdo’ṉiid, Shíí hat’íí nṉiigo ánṉii shįhíí doo bígonsį da. T’ah yałti’go tazhik’áné ánṉiid.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Áík’ehgo Jesus Peter yich’į’ nánesṉe’go yineł’į́įd. Peter Jesus, Tazhik’áné doo hwahá ádí’ṉiih daná’ taadn, Doo bígonsį da, shiłdinṉiił, biłṉii n’íí yénálṉiih.
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Áígé’ ch’ínyáágo dázhǫ́ doo bił gozhǫ́ǫ́ dago hichag lę́’e.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Nṉee Jesus yiṉádaadéz’iinihíí baa daadloh ła’íí ńdaabinłhaał lę́’e;
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Ła’íí biṉáá nada’ist’i’go biniiyú nádainłts’į́ná’ nayídaadiłkid gádaaṉiigo, Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú yáńłti’yúgo, hadń ńnínłts’į shįhíí nohwił nagólṉi’.
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Dayúweh nchǫ’go yich’į’ yádaałti’go daayoch’íid lę́’e.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Hayiłką́ą́yú nṉee báyáníí, okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí, ła’íí begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi dała’adzaagé’ yánádaaltihíí bich’į’yú Jesus odaist’e’ná’ gádaabiłṉii,
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Ni Christ ńlį́į́ née? nohwił nagólṉi’, Áíná’ Jesus gádaabiłṉii, Shíí nohwił nadaagoshṉi’yúgo doo daashołdląą da doleeł go’į́į́:
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Ła’íí shíí nanohwídaadishkidyúgo doo shich’į’ hanádaadołdziih da, doo ch’ínádaashidoł’aa da go’į́į́.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Kogé’ godezt’i’go Bik’ehgo’ihi’ṉań binawodi dihe’nazhiṉéégo shíí nṉee k’ehgo Niyááhíí dahnshdaa doleeł.
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Dawa gádaabiłṉii, Ya’ Bik’ehgo’ihi’ṉań biye’ ńlį́į́ née? Áík’ehgo gádaayiłṉii, Da’áígee ádaashiłdołṉii.
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Hat’ííshą’ bighą ła’ nṉee baa yánánálti’ doleeł? Ałk’iná’ dabíí bizé’ yee ánṉiidhíí daadesiits’ąą, daaṉii.
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.