Lucas 22

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Báń benilzoołé da’ádįhgo báń álzaahi daadaaníí, bitis hagowáh n’íí bee bíná’goṉiihgo holzéhi ałhánégé’ begogaał.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí ła’íí begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi Jesus dáhago’at’éégo daayiziłheego ch’éh yiká daadéz’įį; nṉee yédaaldzidhíí bighą.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Áígé’ Judas, Iscáriot holzéhi, Satan bihiyáá, áń nakits’ádahíí itah nlíni.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Judas dahnyaago okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí ła’íí bisilááda yánadaant’aahíí hago’at’éégo Jesus ch’íyí’aah doleełíí yaa yił yádaałti’.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Áí yaa bił daagozhǫ́ǫ́go zhaali ła’ baa daach’iné’go ndaagoch’is’ąą lę́’e.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Judas bił dábik’ehgo hago’at’éégo Jesus ch’íyí’aahíí yiká déz’įį, nṉee dała’at’ééhíí doo ła’ daná’.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Báń benilzoołé da’ádįhgo báń álzaahi daadaaníí bijįįgee ngonyáá, dibełį́į́ zhaazhé zesdįįgo Bik’ehgo’ihi’ṉań baa hi’né’, bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’goṉiihgo.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Jesus Peter ła’íí John oyił’a’ gáṉíígo, Bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’goṉiihgo da’adaaníí nohwá iłch’į’gołe’, da’iidąą doleełgo.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Áígé’ gádaabiłṉii, Hayú ná iłch’į’gohiidle’ háńt’įį?
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Jesus gádaabiłṉii, Kįh gozṉil yuṉe’ ha’ał’aashgee ła’ nṉee tús tú beyo’áłi nohwaa higháh doleeł; hayíí goz’ąą yuṉe’ ha’agháhíí biké’ ha’ał’aash;
10 Jesus respondeu:
11 Áígee bigową golííníí gáyiłdołṉiih, Iłch’ígó’aahíí gániłṉii, Gosta’ nakaahíí hayú bágoz’ąą, ákóṉe’ bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo shitsiłke’yu bił da’ashąą doleeł?
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Áík’ehgo ik’ehyú dahnágost’ąą yuṉe’ ałk’iná’ dawa siṉili bił nkáh doleeł; ákóṉe’ nohwá iłch’į’gołe’.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Ákú ó’áázh, áík’ehgo Jesus da’ádaabiłṉii n’íí k’ehgo yaa n’áázh: áígee bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo da’adaaníí iłch’į’daizlaa.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Da’adąągee ngonyáágo bitsiłke’yu biłgo dahdinezbįh lę́’e.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Gádaayiłṉii, Doo hwahá shiniigodilṉe’é díí bitis hagowáh n’íí bee bíná’goṉiihgo da’adaaníí dázhǫ́ nohwił daashąą hásht’į́į́ ni’:
15 e lhes disse:
16 Doo naanáshdą́ą́ da, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee goz’ąąyú díí bee bíná’goṉiihíí begolzaago zhą́, nohwiłdishṉii.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Idee yee náidnkąągo ya’ahénzįgo oskąądgé’ gáṉíí, Díí nádaadoł’aahgo daanołtįįgee ła’ da’ołdląąh:
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Gánohwiłdishṉii, Kogé’ godezt’i’go dasts’aa bitoohíí doo naanáshdlą́ą́ da, Bik’ehgo’ihi’ṉań nant’aa doleełíí begodeyaago zhą́.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Áígé’ báń náidn’ąągo ya’ahénzįgo oskąądná’ iłk’ídaizné’go bitsiłke’yu yitaizṉiih gáṉíígo, Díí shits’í át’éé, nohwaa hi’né’hi: díí be’ánádaałt’įįł, bee shínádaadołṉíhgo.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Da’áík’ehgo ałdó’ da’ch’iyááníí bikédé’go idee beda’iskaaníí náidnkąągo gáṉíí, Díí idee besikanihíí shidił nohwá idijoołíí bee áníidégo Bik’ehgo’ihi’ṉań ła’íí nṉee biłgo łángont’aahi at’éé.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Ła’ ch’íshí’aahíí kú bił ishąą, biká’da’adáné yiká’ dahdésṉii.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, dá shá ngolchííníí shegodolṉiił: áíná’ ch’íshí’aahíí bá góyéé doleeł!
22 Pois o
23 Bitsiłke’yu nałídaadiłkidgo nkegonyaa, gádaałiłdi’ṉiigo, Hadń nohwitahyú nlíni ágáṉe’?
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Łada’dit’áh nkegonyaa, Nohwitahyú hadń itisgo at’éhi baa ch’iṉii doo? daałiłdi’ṉii lę́’e.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Jesus gádaabiłṉii, Doo Jews daanlįį dahíí ízisgo binadaant’a’íí isná ádaayiłsįgo yá nadaant’aah; ła’íí nṉee yánadaant’aahíí ich’odaaṉíhi daaholzee.
25 Então Jesus disse:
26 Áí k’ehgo doo ádaanołt’ee da: nohwitahyú ła’ itisgo at’ééhíí dá’iké’yú naghaahíí ga’at’éé le’; itisgo nandeehíí kánada’iziidíí ga’at’éé le’.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Hayííhíí itisgo at’ééhíí, biká’da’adáné yich’į’ dahsdáhihíí née, ya’ bána’iziidhíí née? Biká’da’adáné yich’į’ dahsdáhihíí go’į́į́. Áíná’ shihíí nohwá na’iziidhíí k’ehgo nohwitah nshłįį.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Góyéégo shich’į’ nagowaa ndi nohwíí da’akú shił daanołįį ni’:
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Beshik’eh doleełíí shiTaa shaa gon’ááníí k’ehgo, benohwik’eh doleełíí nohwaa dinsh’aah;
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Nansht’aayú ná’ishdįįhíí nohwił da’ashąą doleeł, ła’íí nant’án dahsdaagee dahnadaasółtąą doleeł, Israel nakits’ádah hat’i’íí bá nadaanołt’aah doleeł.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Simon, Simon, ch’iidn nant’án, Satan holzéhi, nánohwidiṉiił hat’į́į́, tł’oh nagháí ch’iłch’íhíí k’ehgo ádaanohwidoliiłgo:
31 Jesus continuou:
32 Áíná’ ni ná osékąąd ni’, ni’odlą’íí doo bee yó’ogoṉáhgo da: shich’į’ nnándzaago nik’isyú nłdzilgo ánádaandle’.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Peter Jesus gáyiłṉii, SheBik’ehń, nił ha’ánshteeshgo, nił shidizideego ndi ałk’iná’ naa ádinsht’ąą.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Jesus gánábiłdo’ṉiid, Peter, tazhik’áné doo hwahá ádí’ṉiih daná’ taadn, Áń doo bígonsį da, shiłdińṉiił, niłdishṉii.
34 Então Jesus afirmou:
35 Jesus gádaabiłṉii, Nohwibestso bizis ła’íí izis bena’iltiníí ła’íí nohwikee ik’e’anhíí da’ádįhgo odaanohwił’a’ná’, ya’ dahat’íhíta bídaanołdįh lá née? Doo hat’íí da, daabiłṉii.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Áígé’ Jesus gádaabiłṉii, K’adíí hadń bibestso bizis ła’íí izis bena’iltiníí gólííníí daidoné’: hadń bibéshbe’idiltłishé da’ádiníí bi’íícho baa nahóṉiihgo ła’ nayółṉííh.
36 Então Jesus disse:
37 Díí bek’e’eshchiiníí dá be’áshi’dilṉe’ goz’ąą, nohwiłdishṉii, Begoz’aaníí doo yikísk’eh ádaat’ee dazhį’ bił da’ch’ółtag lę́’e: hat’íí baa shak’e’eshchiiníí dawa begolṉe’go goz’ąą.
37 Pois as
38 Bitsiłke’yu gádaabiłṉii, NohweBik’ehń, díń’įį, kúnko bésh be’idiltłishé naki silaa. Jesus gáṉíí, Dá’ąął.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Da’ch’iyą́ą́gé’ ch’ínyáágo dził, Olives holzéhi, si’ąąyú onadáhíí k’ehgo ákú onádzaa; bitsiłke’yu biké’ onákai.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Akú ńyááyú gádaabiłṉii, Nakída’dintaahíí bídaanołdzil doleełhíí bighą da’ołkąąh.
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Tséé bee its’idesṉe’i hayú naltǫ’ shįhíí dábik’ehyú yich’ą́’ ńyááyú hilzhiizhgo okąąh gáṉíígo,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 ShiTaa, ni háńt’įįyú ánágot’įįłyúgo, díí hishdląą doleełíí shich’ą́’zhį’ ánle’: áíná’ shíí doo beshik’eh da, ni zhą́ benik’eh.
42 dizendo:
43 Yaaká’gé’ Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á bił ch’í’ṉah adzaago, nłdzilgo ánábiidlaa.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Dázhǫ́ biniigodelzaago dázhǫ́ nłdzilgo okąąh lę́’e: áík’ehgo bidiłíí biká’zhį’ dasta’go ni’yú nahikaad.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Okąąhgé’ nádiidzaago bitsiłke’yu, doo bił daagozhǫ́ǫ́ dahíí yik’e da’iłhoshgo, yaa nyáágo,
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Gádaayiłṉii, Hat’íí bighą da’ołhosh? Nádołkáhgo, nakída’dintaahíí bídaanołdzil doleełhíí bighą da’ołkąąh.
46 E disse:
47 Jesus t’ah yałti’ná’ nṉee baa náńłsą́ą́ lę́’e, nṉee Judas holzéhi, nakits’ádahíí bił itah nlínihi, bádn higaałgo, Jesus yit’ahzhį’ nyáágo yizts’ǫs lę́’e.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Jesus gábiłṉii, Ya’ shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, shizaa nínt’ąągo ch’íshíń’aah née?
48 Mas Jesus disse:
49 Jesus yit’ahzhį’ naziiníí hago ágoṉe’ shįhíí bił ídaagozįgo gádaaṉii, NohweBik’ehń, ya’ bésh be’idiltłishé bee da’ntłish née?
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni binal’a’áhi ła’ yóńtłizhgo dihe’nazhiṉéégo bijaa naidnłgizh lę́’e.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Jesus, Dákozhį’ áshłe’, daabiłṉii lę́’e. Áń bijaa’íí yedelṉiigo náyilzii.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Áígé’ Jesus okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí, ła’íí silááda yánadaant’aahíí, ła’íí nṉee yánaziiníí nádaabidiłteehgo baa hikaihíí gádaayiłṉii, Ya’ bésh be’idiltłishé ła’íí tsį be’idiltłishé dahdaanołṉiiłgo nánołsąą née, in’įįhíí daach’iłtsoodhíí k’ehgo?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Dawa jįį da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ nohwitah nashaa ni’, ndi doo hago ádaashołe’ da ni’: k’adíí bee nohwik’eh, godiłhiłíí bee nohwinawod gozlįį.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Áígé’ daayiłtsoodgo onádaizt’e’go okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni bikįhyú yił hikai. Peter da’aṉahgé’ iké’ higaał.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni bikįh biṉaa łé’ditł’įįh yuṉe’ iłṉí’gee dedaach’idishjeego ch’ídinezbįh, Peter ákú itah nezdaa.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Isdzán na’iziidíí Peter kǫ’zhį’ nezdaago yiłtsąą, yineł’į́į́go gáṉíí, Díń nṉeehń Jesus yił na’aash ni’.
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Áíná’ Peter isdzánhíí gáyiłṉii, Dah, áń doo bígonsį da.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Áígé’ dét’įhé hik’e ła’ nṉee biiłtsąągo gánábiłdo’ṉiid, Ni ałdó’ áí itah ńlį́į́. Áíná’ Peter nṉeehíí gáyiłṉii, Doo áí itah nshłįį da.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Dała’á łenádihikeez hak’e ła’ihíí gánábiłdo’ṉiid, Da’aṉiigo díń nṉeehń Jesus yił nlįį ni’; Gálileegé’ nṉeehi nlįį.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Áíná’ Peter nṉeehíí gánáyiłdo’ṉiid, Shíí hat’íí nṉiigo ánṉii shįhíí doo bígonsį da. T’ah yałti’go tazhik’áné ánṉiid.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Áík’ehgo Jesus Peter yich’į’ nánesṉe’go yineł’į́įd. Peter Jesus, Tazhik’áné doo hwahá ádí’ṉiih daná’ taadn, Doo bígonsį da, shiłdinṉiił, biłṉii n’íí yénálṉiih.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Áígé’ ch’ínyáágo dázhǫ́ doo bił gozhǫ́ǫ́ dago hichag lę́’e.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Nṉee Jesus yiṉádaadéz’iinihíí baa daadloh ła’íí ńdaabinłhaał lę́’e;
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Ła’íí biṉáá nada’ist’i’go biniiyú nádainłts’į́ná’ nayídaadiłkid gádaaṉiigo, Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú yáńłti’yúgo, hadń ńnínłts’į shįhíí nohwił nagólṉi’.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Dayúweh nchǫ’go yich’į’ yádaałti’go daayoch’íid lę́’e.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Hayiłką́ą́yú nṉee báyáníí, okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí, ła’íí begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi dała’adzaagé’ yánádaaltihíí bich’į’yú Jesus odaist’e’ná’ gádaabiłṉii,
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Ni Christ ńlį́į́ née? nohwił nagólṉi’, Áíná’ Jesus gádaabiłṉii, Shíí nohwił nadaagoshṉi’yúgo doo daashołdląą da doleeł go’į́į́:
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Ła’íí shíí nanohwídaadishkidyúgo doo shich’į’ hanádaadołdziih da, doo ch’ínádaashidoł’aa da go’į́į́.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Kogé’ godezt’i’go Bik’ehgo’ihi’ṉań binawodi dihe’nazhiṉéégo shíí nṉee k’ehgo Niyááhíí dahnshdaa doleeł.
69 Mas de agora em diante o
70 Dawa gádaabiłṉii, Ya’ Bik’ehgo’ihi’ṉań biye’ ńlį́į́ née? Áík’ehgo gádaayiłṉii, Da’áígee ádaashiłdołṉii.
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Hat’ííshą’ bighą ła’ nṉee baa yánánálti’ doleeł? Ałk’iná’ dabíí bizé’ yee ánṉiidhíí daadesiits’ąą, daaṉii.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.