Lucas 20

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Łah da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ Jesus nṉee yił ch’ígó’aahgo nłt’éégo na’goṉi’íí yaa nagolṉi’go okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi, begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi, ła’íí Jews yánazíni baa hikaigo,
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Gádaabiłṉii, Hadń bik’ehgo ánánt’įįł, nohwił nagólṉi’, hadń naa godin’ą́ą́go áńt’įįh?
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Jesus gádaabiłṉii, Shíí ałdó’ dała’á nanohwídishkid; áí shił nadaagołṉi’:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Ya’ John baptize ádaagole’íí yaaká’gé’go née, dagohíí nṉee bich’ą́’gé’go née?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Łił yádaałti’go gádaałiłdi’ṉii, Yaaká’gé’go daan’ṉiihyúgo gánohwiłdiṉiih, Áíná’ hat’íí bighą doo daahołdląą da láń?
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Áíná’, Nṉee bich’ą́’gé’go, daan’ṉiihyúgo: nṉee nohwił łedaats’iłṉe’: John da’aṉii Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi nlįį ni’ daanzįhíí bighą.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Áík’ehgo, Doo baa nadaagolṉi’ da, daaṉii.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Jesus gánábiłdo’ṉiid, Shíí ałdó’ hadń bik’ehgo ánásht’įįłíí doo nohwił nagoshṉi’ da.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Jesus díí iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí yee nṉee yił nanagolṉi’ nkegonyaa; Ła’ nṉee dasts’aa k’eidnláágo bá yiṉádaadéz’íni yá ch’ígohet’ąąná’ łahyú ni’ goz’ąąyú óyáá, ákú sidaago ńzaad begodigháhyú.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Da’nest’ą́ą́gee ngonyáágo ła’ bána’iziidi bidasts’aa bá yiṉádaadéz’íni yich’į’ oyił’a’, binest’ą’ ła’ bá náyíné’go: áíná’ dasts’aa bá yiṉádaadéz’ínihíí nbída’eshtłizhná’ dá dílkǫǫhgo onádaabis’a’.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Bána’iziidíí ła’ihi onaayíł’a’: áń ałdó’ nyída’eshtłizhgo yiniidaagodezlaaná’ dádílkǫǫhgo onádais’a’.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Áígé’ taagigee onaayíł’a’: áń ałdó’ yiṉída’desṉihgo ch’ídaist’e’.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Dasts’aa hentííníí bíyééhíí, Hago ashłe’? ṉii. Shiye’ shił nzhónihi dish’aa: áń zhą́ daayiłtsąągo daidnłsį doleeł shį.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Áíná’ dasts’aa yiṉádaadéz’íni áń daayiłtsąąná’ gádaałiłdi’ṉii, Díí dasts’aa hentííníí bíyéé doleełíí át’éé: haląą, daazołdee, áígé’ bíyéé doleeł n’íí daanohwíyéé doleeł.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Áík’ehgo dasts’aa hentííníí yiyi’gé’ ch’ídaist’e’go daizes‐hį́į́. Áíná’ dasts’aa hentííníí bíyéhi hago ádaabile’shą’?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Áń nádáhgo dasts’aa bá yiṉádaadéz’į́į́ n’íí naiłtseedná’ dasts’aa hentííníí ła’ihi yá ch’ínágohet’aah. Nṉee áí daidezts’ąąná’ gádaanṉiid, Begolṉéh hela’.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Áíná’ yineł’į́į́go gádaabiłṉii, Áíná’ díí bek’e’eshchiiníí hat’íí golzeego ágolzee, Tséé kįh ádaagole’íí yó’odaisṉe’ n’íí, iłhagon’áágee da’iłtsé si’aaníí silįį?
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Dahadń áí tséé yiká’ nágo’yúgo bizéígo ábile’; áíná’ dahadń áí tséé biká’ naltǫ’yúgo ik’áń k’ehgo ábile’ doleeł.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Da’áígee begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi ła’íí okąąh yedaabik’ehi itisyú nandeehíí, iłch’ígót’aahgo na’goṉi’i yee hadzii n’íí bíí ádaabiłṉiigo yídaagołsįhíí bighą ha’ádaiłt’e’ hádaat’įį, ndi nṉee dała’adzaahíí yédaasdzii’.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Daabinel’į́į́go anadaal’izi bich’į’ odais’a’, nṉee nzhóni ádaadil’įįgo, Jesus biyati’íí bee daahiiljizh daanzįgo, nant’ánchań baa daanłteehgo baa yá’iti’ doleełgo.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Áík’ehgo nabídaadiłkidgo gádaabiłṉii, Iłch’ígó’aahíí, nłt’éégo yáńłti’, ła’íí da’áígee iłch’ígóń’aahgo bídaagonlzį, nṉee doo ła’ itisgo síńłtįį da, dawa nich’į’ dáłełt’ee, Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’zhiṉéé goz’aaníí da’aṉiigo baa iłch’ígóń’aah:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Ya’ Caesar bich’į’ nadaach’iṉiiłgo begoz’ąą née, dah dó’nolį?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Áíná’ nadaach’aahíí yígółsįgo gádaabiłṉii, Hat’íí bighą yashti’íí bee daashołjizhgo ádaashiłdołṉii?
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Zhaali, penny holzéhi, ła’ shaa noł’aahgo nesh’į́į́. Hadń be’ilzaa, hadń bizhi’ biká’ dahgoz’ąą? Caesar bíyéhi ląą, daabiłṉii.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Jesus gánádaabiłdo’ṉiid, Caesar bíyééhíí Caesar baa daanołṉiił, áíná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bíyééhíí Bik’ehgo’ihi’ṉań baa daanohṉiił.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Nṉee biṉááł Jesus aṉííhíí doo bee daahiljizh at’éé da: áíná’ t’ąązhį’ hanadziihíí baa bił díyadaagot’eego, doo hat’íí daaṉii da lę́’e.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Áígé’ ła’ Sádducees daanlíni, nanezna’ n’íí doo naadiikáh da daaṉíhi, Jesus yaa hikaigo nabídaadiłkid,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 Gádaaṉiigo, Iłch’ígó’aahíí, Moses gáṉíígo nohwá k’e’eshchįį lę́’e, Ła’ nṉee bik’isn bi’aad yich’ą́’ daztsąąyúgo, bichągháshé doo ła’ dayúgo, nṉeehń bik’isn n’íí bi’aad yił nnádo’ṉeełgo bik’isn n’íí chągháshé bá ágodolṉiił, ṉiigo.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Łah nṉee iłk’isn gosts’idi daanlįį lę́’e: áí da’iłtséhíí nṉáágo bichągháshé doo ła’ dago daztsąą.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Bik’isn nakigeehíí isdzánhíí yił nnaná’ṉáágo bichągháshé doo ła’ dago dananástsą́ą́.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Taagigeehíí ałdó’ isdzánhíí yił nnaná’ṉáágo dananástsą́ą́; gosts’idihíí dawa da’ágánádaadzaa: bichągháshé doo ła’ dago nanezna’.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Dá’iké’yú isdzánhíí ałdó’ daztsąą.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Áík’ehgo nanezna’gé’ naach’idikáhgee hayíí bi’aad doleeł, iłk’isyú gosts’idihíí dawa yił nadaazṉaaná’?
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Jesus gádaabiłṉii, Nṉee díí ni’gosdzáń biká’ nakaihíí nnádaałse’, ndaagohiṉiiłgo nnádaałse’:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Áíná’ yaaká’go yił da’otagihíí nanezna’gé’ naadikaigo doo nnádaałse’ da, doo ndaagohiṉiiłgo nnádaałse’ da:
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Doo nanánne’ da: Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’yú daagolííníí k’ehgo daagolį́į́; naadikaihíí itah daanlįįgo, Bik’ehgo’ihi’ṉań bichągháshé daanlįį.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Nanezna’íí naadiikáhgo Moses, ch’il yaa nagosṉi’íí bee nohwich’į’ dá’ígózįgo ágolaa, gáṉíígo, Bik’ehgo’ihi’ṉań, Abraham yokąąhń, da’áń Isaac, Jacob ałdó’ yokąąhń, yiłṉiigo yozhii.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Áń doo nanezna’íí yokąąhń nlįį da, daahiṉaahíí zhą́: nṉee nanezna’ ndi Bik’ehgo’ihi’ṉań binadzahgee t’ah daahiṉaa.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Áígé’ begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi ła’ gádaabiłṉii, Iłch’ígó’aahíí, nłt’éégo háńdzii.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Áí bikédé’go nṉee daaste’go doo hadń nabínánłkid da.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Jesus gánádaabiłdo’ṉiid, Hago’at’éégo, Christ David biye’ nlįį, daach’iṉii áíná’?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 David dabíí naltsoos Psalms holzéhi biyi’ k’e’eshchįį gáṉíígo, Bik’ehgo’ihi’ṉań sheBik’ehń gáyiłnṉiid, Shigan dihe’nazhiṉéégo síńdaa,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 Nik’edaanṉiihíí ni’isna’ ashłe’go nikełtł’ááhyú niṉílzhį’.
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 David, sheBik’ehń biłṉiigo bozhíí, áík’ehgo hago’at’éégo biye’ nlįį áíná’?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Nṉee dawa bídaayésts’ąągo Jesus bitsiłke’yu gádaayiłṉii,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 Begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi baa daagonołsąą, áí bidiyágé daanṉeezihi daagolį́į́go nakaigo, ła’íí na’hiṉiih nadaagoz’ąąyú bich’į’ ádaach’iṉiigo zhą́ bił daagozhǫ́ǫ́, ła’íí Jews ha’ánáłséh nagozṉil yuṉe’ nṉee yánazíni dahnádinbįhyú itah dahnaháztąągo, ła’íí da’adąągee nṉee ízisgo ádaat’eehíí dahnádinbįhyú zhą́ itah dahnáháztąągo bił daagozhǫ́ǫ́.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Áí isdzáné itsaa daanlíni bigową yich’ą́’ nádaagohi’aa ła’íí daazhógo ádaaṉiigo ńzaad gont’i’go da’okąąh: áí itisgo biniigonłt’éégo bándaagodot’aał.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.