Lucas 20

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Łah da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ Jesus nṉee yił ch’ígó’aahgo nłt’éégo na’goṉi’íí yaa nagolṉi’go okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi, begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi, ła’íí Jews yánazíni baa hikaigo,
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 Gádaabiłṉii, Hadń bik’ehgo ánánt’įįł, nohwił nagólṉi’, hadń naa godin’ą́ą́go áńt’įįh?
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 Jesus gádaabiłṉii, Shíí ałdó’ dała’á nanohwídishkid; áí shił nadaagołṉi’:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 Ya’ John baptize ádaagole’íí yaaká’gé’go née, dagohíí nṉee bich’ą́’gé’go née?
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Łił yádaałti’go gádaałiłdi’ṉii, Yaaká’gé’go daan’ṉiihyúgo gánohwiłdiṉiih, Áíná’ hat’íí bighą doo daahołdląą da láń?
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 Áíná’, Nṉee bich’ą́’gé’go, daan’ṉiihyúgo: nṉee nohwił łedaats’iłṉe’: John da’aṉii Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi nlįį ni’ daanzįhíí bighą.
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Áík’ehgo, Doo baa nadaagolṉi’ da, daaṉii.
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Jesus gánábiłdo’ṉiid, Shíí ałdó’ hadń bik’ehgo ánásht’įįłíí doo nohwił nagoshṉi’ da.
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Jesus díí iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí yee nṉee yił nanagolṉi’ nkegonyaa; Ła’ nṉee dasts’aa k’eidnláágo bá yiṉádaadéz’íni yá ch’ígohet’ąąná’ łahyú ni’ goz’ąąyú óyáá, ákú sidaago ńzaad begodigháhyú.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 Da’nest’ą́ą́gee ngonyáágo ła’ bána’iziidi bidasts’aa bá yiṉádaadéz’íni yich’į’ oyił’a’, binest’ą’ ła’ bá náyíné’go: áíná’ dasts’aa bá yiṉádaadéz’ínihíí nbída’eshtłizhná’ dá dílkǫǫhgo onádaabis’a’.
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Bána’iziidíí ła’ihi onaayíł’a’: áń ałdó’ nyída’eshtłizhgo yiniidaagodezlaaná’ dádílkǫǫhgo onádais’a’.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 Áígé’ taagigee onaayíł’a’: áń ałdó’ yiṉída’desṉihgo ch’ídaist’e’.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 Dasts’aa hentííníí bíyééhíí, Hago ashłe’? ṉii. Shiye’ shił nzhónihi dish’aa: áń zhą́ daayiłtsąągo daidnłsį doleeł shį.
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Áíná’ dasts’aa yiṉádaadéz’íni áń daayiłtsąąná’ gádaałiłdi’ṉii, Díí dasts’aa hentííníí bíyéé doleełíí át’éé: haląą, daazołdee, áígé’ bíyéé doleeł n’íí daanohwíyéé doleeł.
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Áík’ehgo dasts’aa hentííníí yiyi’gé’ ch’ídaist’e’go daizes‐hį́į́. Áíná’ dasts’aa hentííníí bíyéhi hago ádaabile’shą’?
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 Áń nádáhgo dasts’aa bá yiṉádaadéz’į́į́ n’íí naiłtseedná’ dasts’aa hentííníí ła’ihi yá ch’ínágohet’aah. Nṉee áí daidezts’ąąná’ gádaanṉiid, Begolṉéh hela’.
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 Áíná’ yineł’į́į́go gádaabiłṉii, Áíná’ díí bek’e’eshchiiníí hat’íí golzeego ágolzee, Tséé kįh ádaagole’íí yó’odaisṉe’ n’íí, iłhagon’áágee da’iłtsé si’aaníí silįį?
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 Dahadń áí tséé yiká’ nágo’yúgo bizéígo ábile’; áíná’ dahadń áí tséé biká’ naltǫ’yúgo ik’áń k’ehgo ábile’ doleeł.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Da’áígee begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi ła’íí okąąh yedaabik’ehi itisyú nandeehíí, iłch’ígót’aahgo na’goṉi’i yee hadzii n’íí bíí ádaabiłṉiigo yídaagołsįhíí bighą ha’ádaiłt’e’ hádaat’įį, ndi nṉee dała’adzaahíí yédaasdzii’.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Daabinel’į́į́go anadaal’izi bich’į’ odais’a’, nṉee nzhóni ádaadil’įįgo, Jesus biyati’íí bee daahiiljizh daanzįgo, nant’ánchań baa daanłteehgo baa yá’iti’ doleełgo.
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 Áík’ehgo nabídaadiłkidgo gádaabiłṉii, Iłch’ígó’aahíí, nłt’éégo yáńłti’, ła’íí da’áígee iłch’ígóń’aahgo bídaagonlzį, nṉee doo ła’ itisgo síńłtįį da, dawa nich’į’ dáłełt’ee, Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’zhiṉéé goz’aaníí da’aṉiigo baa iłch’ígóń’aah:
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Ya’ Caesar bich’į’ nadaach’iṉiiłgo begoz’ąą née, dah dó’nolį?
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Áíná’ nadaach’aahíí yígółsįgo gádaabiłṉii, Hat’íí bighą yashti’íí bee daashołjizhgo ádaashiłdołṉii?
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 Zhaali, penny holzéhi, ła’ shaa noł’aahgo nesh’į́į́. Hadń be’ilzaa, hadń bizhi’ biká’ dahgoz’ąą? Caesar bíyéhi ląą, daabiłṉii.
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Jesus gánádaabiłdo’ṉiid, Caesar bíyééhíí Caesar baa daanołṉiił, áíná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bíyééhíí Bik’ehgo’ihi’ṉań baa daanohṉiił.
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Nṉee biṉááł Jesus aṉííhíí doo bee daahiljizh at’éé da: áíná’ t’ąązhį’ hanadziihíí baa bił díyadaagot’eego, doo hat’íí daaṉii da lę́’e.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Áígé’ ła’ Sádducees daanlíni, nanezna’ n’íí doo naadiikáh da daaṉíhi, Jesus yaa hikaigo nabídaadiłkid,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 Gádaaṉiigo, Iłch’ígó’aahíí, Moses gáṉíígo nohwá k’e’eshchįį lę́’e, Ła’ nṉee bik’isn bi’aad yich’ą́’ daztsąąyúgo, bichągháshé doo ła’ dayúgo, nṉeehń bik’isn n’íí bi’aad yił nnádo’ṉeełgo bik’isn n’íí chągháshé bá ágodolṉiił, ṉiigo.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Łah nṉee iłk’isn gosts’idi daanlįį lę́’e: áí da’iłtséhíí nṉáágo bichągháshé doo ła’ dago daztsąą.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 Bik’isn nakigeehíí isdzánhíí yił nnaná’ṉáágo bichągháshé doo ła’ dago dananástsą́ą́.
30 e o segundo
31 Taagigeehíí ałdó’ isdzánhíí yił nnaná’ṉáágo dananástsą́ą́; gosts’idihíí dawa da’ágánádaadzaa: bichągháshé doo ła’ dago nanezna’.
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 Dá’iké’yú isdzánhíí ałdó’ daztsąą.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Áík’ehgo nanezna’gé’ naach’idikáhgee hayíí bi’aad doleeł, iłk’isyú gosts’idihíí dawa yił nadaazṉaaná’?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Jesus gádaabiłṉii, Nṉee díí ni’gosdzáń biká’ nakaihíí nnádaałse’, ndaagohiṉiiłgo nnádaałse’:
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Áíná’ yaaká’go yił da’otagihíí nanezna’gé’ naadikaigo doo nnádaałse’ da, doo ndaagohiṉiiłgo nnádaałse’ da:
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Doo nanánne’ da: Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’yú daagolííníí k’ehgo daagolį́į́; naadikaihíí itah daanlįįgo, Bik’ehgo’ihi’ṉań bichągháshé daanlįį.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Nanezna’íí naadiikáhgo Moses, ch’il yaa nagosṉi’íí bee nohwich’į’ dá’ígózįgo ágolaa, gáṉíígo, Bik’ehgo’ihi’ṉań, Abraham yokąąhń, da’áń Isaac, Jacob ałdó’ yokąąhń, yiłṉiigo yozhii.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Áń doo nanezna’íí yokąąhń nlįį da, daahiṉaahíí zhą́: nṉee nanezna’ ndi Bik’ehgo’ihi’ṉań binadzahgee t’ah daahiṉaa.
38 Ora, ele vivem todos.
39 Áígé’ begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi ła’ gádaabiłṉii, Iłch’ígó’aahíí, nłt’éégo háńdzii.
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Áí bikédé’go nṉee daaste’go doo hadń nabínánłkid da.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Jesus gánádaabiłdo’ṉiid, Hago’at’éégo, Christ David biye’ nlįį, daach’iṉii áíná’?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 David dabíí naltsoos Psalms holzéhi biyi’ k’e’eshchįį gáṉíígo, Bik’ehgo’ihi’ṉań sheBik’ehń gáyiłnṉiid, Shigan dihe’nazhiṉéégo síńdaa,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 Nik’edaanṉiihíí ni’isna’ ashłe’go nikełtł’ááhyú niṉílzhį’.
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 David, sheBik’ehń biłṉiigo bozhíí, áík’ehgo hago’at’éégo biye’ nlįį áíná’?
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Nṉee dawa bídaayésts’ąągo Jesus bitsiłke’yu gádaayiłṉii,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 Begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi baa daagonołsąą, áí bidiyágé daanṉeezihi daagolį́į́go nakaigo, ła’íí na’hiṉiih nadaagoz’ąąyú bich’į’ ádaach’iṉiigo zhą́ bił daagozhǫ́ǫ́, ła’íí Jews ha’ánáłséh nagozṉil yuṉe’ nṉee yánazíni dahnádinbįhyú itah dahnaháztąągo, ła’íí da’adąągee nṉee ízisgo ádaat’eehíí dahnádinbįhyú zhą́ itah dahnáháztąągo bił daagozhǫ́ǫ́.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Áí isdzáné itsaa daanlíni bigową yich’ą́’ nádaagohi’aa ła’íí daazhógo ádaaṉiigo ńzaad gont’i’go da’okąąh: áí itisgo biniigonłt’éégo bándaagodot’aał.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.