Lucas 19

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesus Jérikoyú ch’ínyáá lę́’e.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Ákú ła’ nṉee Zacchéus holzéhi, tax bich’į’ nadaahi’ṉiiłíí da’tiséyú sitíni, ízis it’íni golį́į́ lę́’e.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Jesus holzeehń yiłtséh hát’į́į́; áíná’ nṉee daałiłjizhgé’ bíí ałch’ísę́híí bighą ch’éh histséh nzį lę́’e.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Áík’ehgo náłseełíí yádn nádilwodgo Jesus ch’égháh doleełyú gashdla’á nan’áhi yiká’zhį’ hayáá.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Jesus áígee nyááná’ hadag déz’įįná’ gábiłṉii, Zacchéus, dáhałe gódah ch’íńṉáh; díí jįį nich’į’ hasta’ deyáá.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Áígé’ dáhałego gódah ch’ínádzaago yaa bił gozhǫ́ǫ́go gowąyú yił onát’aazh.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Nṉee áí daayiłtsąąná’ bída’iłtahgo gádaaṉii, Nṉee doo bik’ehyú át’éé dahń yaa hasta’ oyáá.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Zacchéus nnyáágo Jesus gáyiłṉii, ShiNant’a’, dawahá shíyééhíí iłṉí’gé’ tédaat’iyéhíí baa hishṉiił; áíná’ dahat’íhíta bee bich’į’ nashich’a’yúgo, dį́į́dn dábitisyú da’ágánáołąągo bich’į’ nanádihishṉił.
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Jesus gábiłṉii, Díí jįį behasdách’igháhíí kogee naháztaaníí bee bá goz’ąą, Zacchéus ałdó’ Abraham bich’ą́’gé’ bi’dishchíni at’éégo.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, nṉee ch’a’onezdeehíí biká daadesh’įį ła’íí hasdáhishṉiiłhíí bighą niyáá.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Nṉeehíí ídaayésts’ąągo Jesus iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí yee bił nanádaagołṉi’, Jerúsalemyú dák’azhą́ hígháhíí bighą, ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań nant’aa doleełíí dagoshch’į’ ch’í’ṉah áile’ daanzįhíí bighą.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Łah nṉee ízisgo at’éhi ńzaadyú óyáá, nant’án ábi’dilṉe’go, áígé’ nádáhgo.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Nṉee gonenan bánada’iziidíí, Yushdé’, daayiłnṉiidgo, bestso pounds holzéhi dała’ágo daantį́į́gee yita’izṉii gáyiłṉiigo, Díí zhaalihíí bigowáhgo ádaałe’, danánsdzaazhį’.
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Áíná’ nṉee áígee daagolííníí daabich’ołaahíí bighą ch’iṉii nadai’aahíí biké’ odais’a’ gádaaṉiigo, Díń nṉeehń doo nohwinant’a’ hileeh hádaahiit’įį da.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Nant’án ábi’delzaagé’ nádzáágo, Shánada’iziidi zhaali baa daasiṉilíí yushdé’ shá daabiłdołṉiih, ṉii lę́’e, dała’á daantį́į́gee zhaali da’kwíí ádaizlaahíí bígonsįhíí bighą.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Da’iłtsé baa nyááhń gábiłṉii, Shinant’a’, nizhaalihíí gonenan itisyú ánáyiidlaa.
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Áík’ehgo gáyiłṉii, Nłt’éégo shána’izíídi, nłt’ééyú ándzaa lą́ą́: da’ayą́há ndi nłt’éégo shá ánlaahíí bighą gonenáágo kįh gozṉili bá nant’áágo ánishłe’.
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Iké’gee nanádzááhń gáṉíí, Shinant’a’, nizhaalihíí ashdla’ itisyú ánáyiidlaa.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Áík’ehgo gáyiłṉii, Nihíí ashdla’go kįh gozṉili bá nant’áá doo.
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 Ła’ nanádzáágo gáṉíí, Shinant’a’, kóh nizhaali, bił isíídisgo ná síłné’ ni’:
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Nṉee doo begónedząą dahi ńlį́į́híí bighą nénásdzid: hat’íí doo ninne’ dahíí dahnné’, hat’íí doo k’edínlaa dahíí náhigéésh.
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Nant’ánhíí gábiłṉii, Dáni niyati’íí bee ch’é’édént’ąą, nchǫ’go shána’izíídi. Nṉee doo begónedząą dahi nshłįįgo bígońłsį, doo ni’niné’ dahíí nádishné’hi, ła’íí doo k’edíláá dahíí náhishgeeshi:
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Hat’íí bighą áíná’ shizhaalihíí doo shá ha’áńṉil da, kú nánsdzaago bínágodzaahíí bił hanaṉil doleeł ni’?
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Nṉee bit’ahyú nadaaziiníí gáyiłṉii, Bizhaali bich’ą́’ nadaadołṉiiłgo nṉee bizhaali gonenanhń baa daanołṉiił.
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 (Nohwinant’a’, áń la’ ałk’iná’ gonenan bíyéé, daabiłṉii.)
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Gádaanohwiłdishṉii, Dakówa hat’íí kíyééhíí kaa nado’né’ doleeł; ła’íí doo hat’íí kíyéé dahíí, kíyéé lę́’e ndi kich’ą́’ nadido’né’ doleeł.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Áíná’ díí daashich’ołaahíí, doo binant’a’ hishłeeh hádaashit’įį dahíí, kú shidáhyú ndaahołt’e’go shiṉááł nadaałtseed.
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Jesus ąął nagosṉi’ná’ ádn dahiyaa wą́’yú Jerúsalemyú.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Béthphage ła’íí Béthany k’ad yaa highánná’, dził Olives holzéhi si’ąągee nyááná’ bitsiłke’yu naki oyił’a’,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 Gáyiłṉiigo, Ti’i, nohwádnyú gotahyú doł’aash; dáha’ał’aashgee túlgayé zhaazhé dahastł’ǫ́ǫ́go baa noł’aash, t’ah doo hwahá hadń yiká’ dahndaahi da: áí k’e’oł’adgo kú nánołǫǫs.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Dahadń, Hat’íí bighą k’e’oł’ad? nohwiłṉiiyúgo, gábiłdidołṉiił, NohwiNant’a’ hát’į́į́go áhiit’įį.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Doł’aash, yiłṉii n’íí dahazh’aazh, áík’ehgo Jesus dá ábiłṉii n’íí k’ehgo túlgayé zhaazhé yaa n’áázh.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 K’edaayi’adná’ nṉee áí túlgayé bíyéhihi gádaabiłṉii, Hat’íí bighą túlgayé zhaazhé k’e’oł’ad?
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Gádaayiłṉii, NohwiNant’a’ hát’į́į́go áhiit’įį.
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Áígé’ túlgayé zhaazhé Jesus yaa daizlǫǫzgo bidiyágéhíí biká’ dahdaihezṉilná’ Jesus yiká’ dainesdaa.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Bił higaałyú bádnyú nṉee bidiyágé yídaagosteel lę́’e.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Jerúsalemyú k’ad yaa higháhgo, dził Olives holzéhi si’ąągé’ hayaa iditingee biké’ náłseełíí ízisgo áná’ol’įįłíí daayiłtsąąhíí bighą bił daagozhǫ́ǫ́go Bik’ehgo’ihi’ṉań ya’ahédaanzįgo nádaadidilghaazhgo gádaaṉii nkegonyaa:
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Ízisgo Nant’án, nohweBik’ehń bizhi’ yee higaałń ba’ahégosini at’éé: yaaká’yú iłch’į’gont’éé, da’tisé goz’ąągee idindíín.
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Nṉee biṉááł ágot’įįdíí ła’ Phárisees daanlíni Jesus gádaayiłṉii, Iłch’ígó’aahíí ńlíni, niké’ náłseełíí, Doo daagonołch’aad da, daabiłṉii.
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Áíná’ gádaayiłṉii, Áí doo daagonłch’aad dayúgo dá tséé ndi nádaadidilghaash go’į́į́nohwiłdishṉii.
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Ałhánégé’ higaałná’ kįh gozṉilíí yiłtsąągo yaa hichag.
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 Gáṉíígo, Díí jįį ndi hat’íí bee niyi’ iłch’į’gont’éé doleełíí bígońłsįyúgo nłt’éé doleeł ni’! Áíná’ naa ch’anal’į’.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Nik’edaanṉiihíí niṉaa łeedaagodigeedgo łeezh niṉaa łeedn’aago doo hwaa ch’ígót’i’ da doleełíí bich’į’ goldoh.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Nkínádaanidiłt’eeh doo, ni ła’íí nichągháshé niyi’ daagolííníí; doo ła’ hayú tséé iłk’idaanasdláágo ádaanile’ da; Bik’ehgo’ihi’ṉań naa nyááná’ doo bígońłsį dahíí bighą.
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ Jesus ha’ayáágo ákóṉe’ baa nada’iṉiihíí ch’íinihiyood nkegonyaa lę́’e;
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Gádaayiłṉiigo, Díínko bek’e’eshchįį, Shikįhíí kįh biyi’ da’ch’okąąhíí át’éé, áíná’ nohwihíí daan’įįhíí bigową ádaagosolaa ląą.
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Dawa jįį da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ iłch’ígó’aah lę́’e. Okąąh yedaabik’ehi ła’íí begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi ła’íí nṉee itisgo nadaandeehi daabiziłhee hádaat’įį,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Ndi doo hago ádaabile’ da: nṉee nłt’éégo bich’į’ ídaayésts’ąąhíí bighą.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.