Lucas 18
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NAA
1 Da’ch’okąąh nt’éégo doo kił iyeeh dago Jesus na’goṉi’íí bee iłch’ígó’aahgo
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Gánṉiid, Łah kįh gozṉilyú yánáltihń gólį́į́, Bik’ehgoihi’ṉań doo yidnłsíni da, nṉee doo bił ilíni da:
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Ła’ isdzán, itsaa nlíni, áígee golíni dakozhą́ baa nadáhgo gábiłṉii, Shá iłk’ígodnłdǫ́ǫh, nṉee ła’ shik’enṉiihíí bighą.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Dét’įhézhį’, Dah, yiłṉii: ndi bikédé’gohíí dabíí gádiłdi’ṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań doo dinsį da, nṉee doo shił ilį́į́ da;
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 Da’ágát’éé ndi díí itsaahíí ts’íshiłdįįhíí bighą bá iłk’ígodishdǫǫh; dahyúgohíí kú nádáh ńt’ééyúgo shiyiłhá.
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Jesus gánádo’ṉiid, Yánáltihń doo dábik’ehyú át’éé dahń ánṉiidíí ídaayesółts’ąą.
6 Então o Senhor disse:
7 Bik’ehgo’ihi’ṉań nṉee hayíṉilííshą’ dajįį biigha ła’íí datł’é’ biigha bich’į’ ádaaṉiihíí bich’į’ ídésts’ąągo ńzaad godihigháh ndi yá ilk’ígodildǫǫh.
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Dagoshch’į’ yá iłk’ígodildǫǫh, nohwiłdishṉii. Da’ágát’éé ndi shíí nṉee k’ehgo Niyááhíí nánsdzaagoshą’, ni’gosdzáń biká’ nṉee daashodlaaníí ła’ daastséh shį?
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Jesus nṉee ła’ dázhǫ́ nshǫǫ daanzįgo dabíí zhą́ ádaa da’odlíígo, ła’íí doo hadń yił da’óltagi da, iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí yee hadziigo gáyiłṉii:
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Łah nṉee naki wą́’yú da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ o’áázh lę́’e; dała’á Phárisee nlíni, ła’ń tax bich’į’ nadaahi’ṉíłi.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Phárisee nlínihń ídá’okąąhgo gáṉíí, Bik’ehgo’ihi’ṉań, shíí ła’ nṉee ádaat’eehíí k’ehgo doo ánsht’ee dahíí bighą naa ahénsį, áí aadaanchį’íí, doo bik’ehyú ádaat’ee dahíí, nant’į’ nadaakaihíí, díí tax bich’į’ nahi’ṉiłń ndi doo bik’ehgo ánsht’ee da.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Shíí dałán godilziníí biyi’ nakidn dáshiṉá’ oshkąąh, ła’íí dawahn shíyééhíí dágonenanyú iłk’é’ṉilgo dała’á Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ nanáhishṉił.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Áíná’ tax bich’į’ nahi’ṉiłihń da’aṉahyú sizįįgo bijííláhzhį’ nyínłts’į, dá doo hadag dighaałé gáṉíígo okąąh, Bik’ehgo’ihi’ṉań, shíí shinchǫ’ łánihi shaa ch’onba’ le’.
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Shíí nohwił nadaagoshṉi’, Áí nṉeehń gowąyú onádzaa, Bik’ehgo’ihi’ṉań binadzahgee bízhą́ binchǫ’ n’íí bich’ą́’né’ná’ ła’ nṉeehíí, dah: hadń itisgo ádéstįįhń ádaagoch’olba’go ádolṉiił; áíná’ hadń ádaagoch’olba’ń itisgo at’éégo ádolṉiił.
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Jesus mé’ baa ndaach’ihezṉil lę́’e, yiká ndaadilṉiih daabich’ido’ṉíígo: áíná’ Jesus bitsiłke’yu daayiłtsąągo, Doo ágádaałt’įį da, daabiłnṉiid.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Áíná’ Jesus, Yushdé’, daayiłṉiigo, Ch’ík’eh chągháshé shich’į’ nihikáh le’, doo t’ąązhį’ daahínółtą’ da; bíí ga’ádaat’eehíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanlįį, ṉiigo.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Da’aṉiigo gádaanohwiłdishṉii, Dahadń chągháshé ałch’ísę́híí k’ehgo Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí nágodn’ąąyúgo zhą́ Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanliiníí itah hileeh.
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Łah nant’án Jesus nayídiłkidgo gáyiłṉii, Iłch’ígó’aahíí nłt’éhi ńlínihi, hago ląą áshṉe’go ihi’ṉaa doo ngonel’ąą dahíí bee hinshṉaa doleeł?
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Jesus gábiłṉii, Hat’íí bighą nṉee nłt’éhi shiłnṉii? doo hadń nłt’éé da go’į́į́, dała’á zhą́, Bik’ehgo’ihi’ṉań zhą́.
19 Jesus respondeu:
20 Bik’ehgo’ihi’ṉań ngon’ą́ą́ lę́’ehíí bígońłsį́ go’į́į́, Doo nant’į’ nach’ighaa da, Doo ich’iziłhee da, Doo ich’in’įįh da, Doo łé’ch’iłchoo da. Kitaa ła’íí kimaa ch’idnłsį.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Nṉeehíí gábiłṉii, Áníi nashaagé’ godezt’i’go áí dawa bee ánsht’ee.
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Jesus áí yidezts’ąąná’ gábiłṉii, Dała’á zhą́ doo bee áńt’éé da: ti’i, dawa ṉíyééhíí naa nahoṉiihgo, zhaalihíí tédaat’iyéhíí bita’iṉííh, áík’ehgo yaaká’yú dawahá łáń ílíni ṉíyéé doleeł: áíná’ yushdé’, shiké’ dahsinṉáh.
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Áí yidezts’ąąná’ doo bił gozhǫ́ǫ́ da silįį: dázhǫ́ ízis it’įįhíí bighą.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Doo bił gozhǫ́ǫ́ da silįįgo Jesus bígołsįįdná’ gáṉíí, Nṉee ízis da’it’iiníí Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanliiníí itah daaleehgo dázhǫ́ bá nyee!
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Łį́į́ bigháń ha’i’áhíí bená’kadé bigha’i’áńyú ch’égháhgo bá nyeená’ ízis it’iiníí Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanliiníí itah hileehgo itisgo bá nyee.
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Nṉee áí daidezts’aaníí gádaaṉii, Áíná’ hadń zhą́ hasdábi’dilteeh?
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Jesus gáṉíí, Nṉee dahat’íhíta doo łayole’ at’éé dahíí Bik’ehgo’ihi’ṉań łayile’hi at’éé.
27 Mas Jesus respondeu:
28 Peter gábiłṉii, Nohwíí nohwíyéé dawa bich’ą́’ dahdihiikainá’ niké’ dahsiikai ni’.
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Jesus gánádaabiłdo’ṉiid, Da’aṉii gádaanohwiłdishṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanlįįzhį’ itah nlįįhíí bighą bigową, bi’aad, bik’isyú, bimaa, bitaa, dagohíí bichągháshé yich’ą́’ dahnyááyúgo,
29 Jesus lhes respondeu:
30 Áń díí goldohíí biyi’ áí bitisgo doo ałch’ídn baa na’né’ doleeł, ła’íí łahgo náhodeszaago ihi’ṉaa doo ngonel’ąą dahíí yee hiṉaa doleeł.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Jesus bitsiłke’yu nakits’ádahíí yił its’ákaigo gádaayiłnṉiid, Jerúsalem yúdag deikai, ákú Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, shaa k’eda’ashchiiníí dawa begolṉe’.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Nṉee doo Jews daanlįį dahíí baa shi’dilteehgo shaa daadloh doleeł, yúyahgo shiniidaagodile’ ła’íí shik’ídaadihizheeh doleeł:
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Hashída’iłtsaas doo, ła’íí daashiziłhee doleeł, áígé’ taagi jįį hileehgo naadishdáh.
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Áíná’ hat’íí ṉiigo aṉííhíí doo ła’ yídaagołsį da: aṉííhíí baa ch’ananl’į’go doo bił ídaagozį da.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Jesus Jériko k’ad yaa higháhná’, ła’ nṉee biṉáá ágodini ídókeedgo itín bahyú sidaa:
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nách’ołseełíí yidezts’ąągo, Hat’íí lą́ą́ ágodzaa, ṉiigo na’ídiłkid lę́’e.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Áík’ehgo gádaabiłch’iṉii, Jesus, Názarethgé’ gólíni, kúk’e higaał.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Áík’ehgo nádidilghaazhgo gáṉíí, Jesus, David biYe’ ńlíni, shaa ch’onbáah.
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Ła’ ádn náłseełíí bił daadestehgo, Godnch’áad, daabiłṉii, áíná’ da’tiségo dilwosh, gáṉíígo, David biYe’ ńlíni, shaa ch’onbáah.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Jesus nnyáágo, Yushdé’ bił dołkáh, ṉii: bit’ahzhį’ nyááná’ nayídiłkidgo
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 Gáyiłṉii, Hat’íílá ná áshłe’ háńt’įį gá? Nṉee biṉáá ágodiníí gábiłṉii, SheBik’ehń, desh’į́į́go ánáshídle’.
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Jesus gábiłṉii, Niṉáá nágódleeh, ni’odlą’ nłt’éégo ánániidlaa.
42 Jesus lhe disse:
43 Dagoshch’į’ go’į́į́ nasdlįįgo biké’ dahiyaa, Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ahénzįgo: áík’ehgo nṉee dawa daayiłtsąąná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań ya’ahédaanzį lę́’e.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.