Lucas 18
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ACF
1 Da’ch’okąąh nt’éégo doo kił iyeeh dago Jesus na’goṉi’íí bee iłch’ígó’aahgo
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Gánṉiid, Łah kįh gozṉilyú yánáltihń gólį́į́, Bik’ehgoihi’ṉań doo yidnłsíni da, nṉee doo bił ilíni da:
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Ła’ isdzán, itsaa nlíni, áígee golíni dakozhą́ baa nadáhgo gábiłṉii, Shá iłk’ígodnłdǫ́ǫh, nṉee ła’ shik’enṉiihíí bighą.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Dét’įhézhį’, Dah, yiłṉii: ndi bikédé’gohíí dabíí gádiłdi’ṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań doo dinsį da, nṉee doo shił ilį́į́ da;
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Da’ágát’éé ndi díí itsaahíí ts’íshiłdįįhíí bighą bá iłk’ígodishdǫǫh; dahyúgohíí kú nádáh ńt’ééyúgo shiyiłhá.
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Jesus gánádo’ṉiid, Yánáltihń doo dábik’ehyú át’éé dahń ánṉiidíí ídaayesółts’ąą.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Bik’ehgo’ihi’ṉań nṉee hayíṉilííshą’ dajįį biigha ła’íí datł’é’ biigha bich’į’ ádaaṉiihíí bich’į’ ídésts’ąągo ńzaad godihigháh ndi yá ilk’ígodildǫǫh.
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Dagoshch’į’ yá iłk’ígodildǫǫh, nohwiłdishṉii. Da’ágát’éé ndi shíí nṉee k’ehgo Niyááhíí nánsdzaagoshą’, ni’gosdzáń biká’ nṉee daashodlaaníí ła’ daastséh shį?
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Jesus nṉee ła’ dázhǫ́ nshǫǫ daanzįgo dabíí zhą́ ádaa da’odlíígo, ła’íí doo hadń yił da’óltagi da, iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí yee hadziigo gáyiłṉii:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Łah nṉee naki wą́’yú da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ o’áázh lę́’e; dała’á Phárisee nlíni, ła’ń tax bich’į’ nadaahi’ṉíłi.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Phárisee nlínihń ídá’okąąhgo gáṉíí, Bik’ehgo’ihi’ṉań, shíí ła’ nṉee ádaat’eehíí k’ehgo doo ánsht’ee dahíí bighą naa ahénsį, áí aadaanchį’íí, doo bik’ehyú ádaat’ee dahíí, nant’į’ nadaakaihíí, díí tax bich’į’ nahi’ṉiłń ndi doo bik’ehgo ánsht’ee da.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Shíí dałán godilziníí biyi’ nakidn dáshiṉá’ oshkąąh, ła’íí dawahn shíyééhíí dágonenanyú iłk’é’ṉilgo dała’á Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ nanáhishṉił.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Áíná’ tax bich’į’ nahi’ṉiłihń da’aṉahyú sizįįgo bijííláhzhį’ nyínłts’į, dá doo hadag dighaałé gáṉíígo okąąh, Bik’ehgo’ihi’ṉań, shíí shinchǫ’ łánihi shaa ch’onba’ le’.
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Shíí nohwił nadaagoshṉi’, Áí nṉeehń gowąyú onádzaa, Bik’ehgo’ihi’ṉań binadzahgee bízhą́ binchǫ’ n’íí bich’ą́’né’ná’ ła’ nṉeehíí, dah: hadń itisgo ádéstįįhń ádaagoch’olba’go ádolṉiił; áíná’ hadń ádaagoch’olba’ń itisgo at’éégo ádolṉiił.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Jesus mé’ baa ndaach’ihezṉil lę́’e, yiká ndaadilṉiih daabich’ido’ṉíígo: áíná’ Jesus bitsiłke’yu daayiłtsąągo, Doo ágádaałt’įį da, daabiłnṉiid.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Áíná’ Jesus, Yushdé’, daayiłṉiigo, Ch’ík’eh chągháshé shich’į’ nihikáh le’, doo t’ąązhį’ daahínółtą’ da; bíí ga’ádaat’eehíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanlįį, ṉiigo.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Da’aṉiigo gádaanohwiłdishṉii, Dahadń chągháshé ałch’ísę́híí k’ehgo Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí nágodn’ąąyúgo zhą́ Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanliiníí itah hileeh.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Łah nant’án Jesus nayídiłkidgo gáyiłṉii, Iłch’ígó’aahíí nłt’éhi ńlínihi, hago ląą áshṉe’go ihi’ṉaa doo ngonel’ąą dahíí bee hinshṉaa doleeł?
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Jesus gábiłṉii, Hat’íí bighą nṉee nłt’éhi shiłnṉii? doo hadń nłt’éé da go’į́į́, dała’á zhą́, Bik’ehgo’ihi’ṉań zhą́.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Bik’ehgo’ihi’ṉań ngon’ą́ą́ lę́’ehíí bígońłsį́ go’į́į́, Doo nant’į’ nach’ighaa da, Doo ich’iziłhee da, Doo ich’in’įįh da, Doo łé’ch’iłchoo da. Kitaa ła’íí kimaa ch’idnłsį.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Nṉeehíí gábiłṉii, Áníi nashaagé’ godezt’i’go áí dawa bee ánsht’ee.
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Jesus áí yidezts’ąąná’ gábiłṉii, Dała’á zhą́ doo bee áńt’éé da: ti’i, dawa ṉíyééhíí naa nahoṉiihgo, zhaalihíí tédaat’iyéhíí bita’iṉííh, áík’ehgo yaaká’yú dawahá łáń ílíni ṉíyéé doleeł: áíná’ yushdé’, shiké’ dahsinṉáh.
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Áí yidezts’ąąná’ doo bił gozhǫ́ǫ́ da silįį: dázhǫ́ ízis it’įįhíí bighą.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Doo bił gozhǫ́ǫ́ da silįįgo Jesus bígołsįįdná’ gáṉíí, Nṉee ízis da’it’iiníí Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanliiníí itah daaleehgo dázhǫ́ bá nyee!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Łį́į́ bigháń ha’i’áhíí bená’kadé bigha’i’áńyú ch’égháhgo bá nyeená’ ízis it’iiníí Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanliiníí itah hileehgo itisgo bá nyee.
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Nṉee áí daidezts’aaníí gádaaṉii, Áíná’ hadń zhą́ hasdábi’dilteeh?
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Jesus gáṉíí, Nṉee dahat’íhíta doo łayole’ at’éé dahíí Bik’ehgo’ihi’ṉań łayile’hi at’éé.
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Peter gábiłṉii, Nohwíí nohwíyéé dawa bich’ą́’ dahdihiikainá’ niké’ dahsiikai ni’.
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Jesus gánádaabiłdo’ṉiid, Da’aṉii gádaanohwiłdishṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanlįįzhį’ itah nlįįhíí bighą bigową, bi’aad, bik’isyú, bimaa, bitaa, dagohíí bichągháshé yich’ą́’ dahnyááyúgo,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 Áń díí goldohíí biyi’ áí bitisgo doo ałch’ídn baa na’né’ doleeł, ła’íí łahgo náhodeszaago ihi’ṉaa doo ngonel’ąą dahíí yee hiṉaa doleeł.
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Jesus bitsiłke’yu nakits’ádahíí yił its’ákaigo gádaayiłnṉiid, Jerúsalem yúdag deikai, ákú Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, shaa k’eda’ashchiiníí dawa begolṉe’.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Nṉee doo Jews daanlįį dahíí baa shi’dilteehgo shaa daadloh doleeł, yúyahgo shiniidaagodile’ ła’íí shik’ídaadihizheeh doleeł:
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Hashída’iłtsaas doo, ła’íí daashiziłhee doleeł, áígé’ taagi jįį hileehgo naadishdáh.
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Áíná’ hat’íí ṉiigo aṉííhíí doo ła’ yídaagołsį da: aṉííhíí baa ch’ananl’į’go doo bił ídaagozį da.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Jesus Jériko k’ad yaa higháhná’, ła’ nṉee biṉáá ágodini ídókeedgo itín bahyú sidaa:
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Nách’ołseełíí yidezts’ąągo, Hat’íí lą́ą́ ágodzaa, ṉiigo na’ídiłkid lę́’e.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Áík’ehgo gádaabiłch’iṉii, Jesus, Názarethgé’ gólíni, kúk’e higaał.
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Áík’ehgo nádidilghaazhgo gáṉíí, Jesus, David biYe’ ńlíni, shaa ch’onbáah.
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Ła’ ádn náłseełíí bił daadestehgo, Godnch’áad, daabiłṉii, áíná’ da’tiségo dilwosh, gáṉíígo, David biYe’ ńlíni, shaa ch’onbáah.
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Jesus nnyáágo, Yushdé’ bił dołkáh, ṉii: bit’ahzhį’ nyááná’ nayídiłkidgo
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 Gáyiłṉii, Hat’íílá ná áshłe’ háńt’įį gá? Nṉee biṉáá ágodiníí gábiłṉii, SheBik’ehń, desh’į́į́go ánáshídle’.
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Jesus gábiłṉii, Niṉáá nágódleeh, ni’odlą’ nłt’éégo ánániidlaa.
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Dagoshch’į’ go’į́į́ nasdlįįgo biké’ dahiyaa, Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ahénzįgo: áík’ehgo nṉee dawa daayiłtsąąná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań ya’ahédaanzį lę́’e.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.