Lucas 16

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesus bitsiłke’yu yich’į’ hananádzii, Łah nṉee ízisgo it’íni ła’ nṉee bána’iziidihi bíyééhíí dawa yiṉádéz’įįgo nyinłtįį lę́’e; áí nṉee ízisgo it’įį n’íí gádaabiłch’iṉii, Ṉíyééhíí yiṉádéz’iiníí dawahá nich’ą́’ da’izlį́į́ áił’įį.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Áík’ehgo bána’iziidíí, Yushdé’, yiłnṉiidgo gáyiłṉii, Hat’íí lą́ą́ daaniłch’iṉiigo naa idists’ag? Naltsoos biká’dawahá shíyééhíí shá beda’izoh n’íí shaa nán’aah; k’adíí dawahá shíyééhíí doo shá biṉádíń’įį da.
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Na’iziidíí gádiłdi’ṉii, Hago ląą ashṉe’? Shinant’a’ dawahá bá biṉádésh’įį n’íí shich’ą́’ nágodn’ąą: doo nagoshgeed bik’eh da; ídóshkeedyúgohíí ádaayánsdzį.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Shíí hago ashṉe’ bígonsį, kodé’ ch’ínáshi’dolt’e’go nṉee bitashaa doleełgo.
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Áík’ehgo binant’a’íí yaa hadais’aa n’íí, Yushdé’, daayiłṉiigo, da’iłtséhihíí gáyiłṉii, Shinant’a’ da’kwíí naa ha’áá?
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Mazhííl dała’á gonenadíni ik’ah bee kedaanes’ąągo, ṉii. Áík’ehgo gánáyiłdo’ṉiid, Dagoshch’į’ ńdaahgo ashdladin zhą́ shaa ha’áá ánágódle’go k’e’iłchíí.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Ła’ gánáyiłdo’ṉiid, Ṉihíí da’kwíí naa ha’áá? Áík’ehgo gáṉíí, Tł’oh nagháí ízis nchaahíí dała’á gonenadín dádeskadgo. Áík’ehgo gánáyiłdo’ṉiid, Tsebídin zhą́ shaa ha’áá ánágódle’go k’e’ełchíí.
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Nant’án bána’iziidná’ bich’į’ nach’aahń, Gonyą́ą́yú ándzaa ląą, yiłṉii: díí jįį ni’gosdzáń biká’ ágot’ee zhiṉéé nakaihíí daałinolt’įįłíí, idindíín zhiṉéé nakaihíí bitisgo daagoyą́ą́.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Ni’gosdzáń biká’ ízis it’iiníí bee nohwit’eké ádaagołdle’; áík’ehgo ásdįįdgo dahazhį’ daagolį́į́yú nohwá ch’ídaadotįįł, nohwiłdishṉii.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Hadń da’ayą́hágo ágot’eehíí ndi begondlįįgo nayik’í’iziidyúgo ízisgo ágot’eehíí ałdó’ begondlįįgo nayik’í’iziid doleeł: hadń ayą́hágo doo bik’ehyú át’éé dayúgo dázhǫ́ itisgo doo bik’ehyú át’éé da doleeł.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Áík’ehgo ni’gosdzáń biká’ it’iiníí doo nzhǫǫgo ádaanołsį dayúgo, hadń yaaká’yú it’iiníí nohwaa yiné’ áíná’?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Ła’ bíyéhi doo bá nzhǫǫgo ádaanołsį dayúgo, hadń dánohwíí nohwíyééhíí nohwaa yiné’ áíná’?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Doo hadń binant’a’ naki da: dała’a bił nchǫ’ná’ ła’ihíí bił nzhǫǫ doleełi at’ééhíí bighą, dagohíí dała’á yotą’ná’ ła’ihíí yich’ołaa doleełi at’éé. Bik’ehgo’ihi’ṉań ła’íí it’iiníí dała’ doo hago’at’éégo bá na’ch’iziidi at’éé da.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Phárisees daanlíni, zhaali ádáhádaat’ínihi, díí dawa daidezts’ąąná’ Jesus yaa yádaałti’go yaa daadloh lę́’e.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Áík’ehgo gáyiłnṉiid, Nṉee binadzahgee daanołshǫǫ ádaanoł’įį ndihíí Bik’ehgo’ihi’ṉań nohwijíí yuṉe’íí yígółsį: nṉee hat’íí itisgo ádaayoṉiihíí, áí Bik’ehgo’ihi’ṉań bił nchǫ’.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 Bik’ehgo’ihi’ṉań yegos’aaníí ła’íí binkááyú nada’iziidíí ádaaṉiihíí yebik’ehgo ngóhéyáá, John nyáázhį’: áígé’ yushdé’ godezt’i’go Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí nłt’éégo baa na’goṉi’íí t’ah baa nadaagolṉi’ goldoh, áík’ehgo nṉee dała’á daantį́į́gee dázhǫ́ hádaat’įįgo ídéédaalnaa.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Yáá ła’íí ni’gosdzáń biłgo bech’ígoṉáhgo doo nyee da, áíná’ begoz’aaníí dázhǫ́ da’ayą́hágo ndi bech’ígowáhgo nyee.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Dahadń bi’aad yił iłk’ínát’aazhgo ła’i yił nnaná’ṉááyúgo áń nant’į’ naghaa: ła’íí dahadń isdzán biką’ yó’onáyíłt’e’ń yił nṉááyúgo áí nṉee nant’į’ naghaa.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Łah nṉee ízisgo it’iiníí, nak’ą’ nłt’éhi łichiigo dotł’izhi bidiyágé lę́’e, dajįį biigha idáń łáń ílííníí zhą́ yiyáni.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Áí nṉee bich’ígót’i’gee ła’ nṉee ídókeedi dá łóód zhą́hi, Lázarus holzéhi, ndaabich’istįį.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Nṉee ízis it’iiníí iyąągé’ báń bizhool nanidéhíí shá dó’né’ hadó’ nzį lę́’e: ła’íí łicháné baa hikáhgo biká’ łóódíí daayiłṉaad.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Nṉee tét’iyé n’íí daztsąągo Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’yú daagolííníí Abraham bijííláhzhį’ ídéyóltą’go onádaabistįį lę́’e: nṉee ízis it’įį n’íí ałdó’ daztsąągo łełtįį.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ch’iidntahyú dázhǫ́ biniigonłt’éégo hadag déz’įįgo ńzaadyú Abraham Lázarus ídéyóltą’go yiłtsąą.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Áík’ehgo Abraham nawode yich’į’ ánṉiid, Abraham, shitaa, shaa ch’onba’go Lázarus shich’į’ nł’áá, bilázhoozhíí tú bee náyółt’oodgo shizaad shá yinołk’az; díí kǫ’íí biyi’ nyeego shich’į’ nagowaahíí bighą.
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Áíná’ Abraham gábiłnṉiid, Shiye’, t’ah hinṉááná’ bínánlṉíh, dawahá nłt’ééhíí ṉíyéé ni’, áíná’ Lázarus doo hat’íí nłt’éhi bíyéé da ni’: k’adíí áń nłt’éégo ábi’dilzį, áíná’ nihíí k’adíí niniigonłt’éé.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Nohwíí nohwigizhgee dázhǫ́ yúyahgo nalwozh ałdó’: áík’ehgo kodé’ azhį’ nach’idikáh doleeł n’íí doo hago’at’éégo akú nach’idikáh át’éé da; áíná’ doo yushdé’ nach’idikáh át’éé da.
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Áík’ehgo nṉee ízis it’įį n’íí gánṉiid, Shitaa, nánoshkąąh, Lázarus shitaa bigowąyú ńł’áá:
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 Shik’isyú ashdla’i golį́į́; áí doo kúyaa góyéégo goz’ąą yuyaa dikáh da doleełhíí bighą Lázarus bił nagolṉi’go nł’áá.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Abraham gábiłnṉiid, Bíí Moses ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí k’eda’ashchiiníí yedaagoyiłį́į́; áí yídaayésts’ąą le’.
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Ágánṉiid, Dah, shitaa Abraham: áíná’ dahadń daztsánihi bich’ą́’gé’ náńł’ááyúgo shik’isyú binchǫ’íí yich’ą́’zhį’ ádaaṉe’ doleeł.
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Abraham gánábiłdo’ṉiid, Moses ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí k’eda’ashchiiníí doo daidits’ag dayúgo, daztsáni naadiidzaago bił nadaagolṉi’ ndi doo da’odląą da doleeł go’į́į́.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.