Lucas 16
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARIB
1 Jesus bitsiłke’yu yich’į’ hananádzii, Łah nṉee ízisgo it’íni ła’ nṉee bána’iziidihi bíyééhíí dawa yiṉádéz’įįgo nyinłtįį lę́’e; áí nṉee ízisgo it’įį n’íí gádaabiłch’iṉii, Ṉíyééhíí yiṉádéz’iiníí dawahá nich’ą́’ da’izlį́į́ áił’įį.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Áík’ehgo bána’iziidíí, Yushdé’, yiłnṉiidgo gáyiłṉii, Hat’íí lą́ą́ daaniłch’iṉiigo naa idists’ag? Naltsoos biká’dawahá shíyééhíí shá beda’izoh n’íí shaa nán’aah; k’adíí dawahá shíyééhíí doo shá biṉádíń’įį da.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Na’iziidíí gádiłdi’ṉii, Hago ląą ashṉe’? Shinant’a’ dawahá bá biṉádésh’įį n’íí shich’ą́’ nágodn’ąą: doo nagoshgeed bik’eh da; ídóshkeedyúgohíí ádaayánsdzį.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Shíí hago ashṉe’ bígonsį, kodé’ ch’ínáshi’dolt’e’go nṉee bitashaa doleełgo.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Áík’ehgo binant’a’íí yaa hadais’aa n’íí, Yushdé’, daayiłṉiigo, da’iłtséhihíí gáyiłṉii, Shinant’a’ da’kwíí naa ha’áá?
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Mazhííl dała’á gonenadíni ik’ah bee kedaanes’ąągo, ṉii. Áík’ehgo gánáyiłdo’ṉiid, Dagoshch’į’ ńdaahgo ashdladin zhą́ shaa ha’áá ánágódle’go k’e’iłchíí.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Ła’ gánáyiłdo’ṉiid, Ṉihíí da’kwíí naa ha’áá? Áík’ehgo gáṉíí, Tł’oh nagháí ízis nchaahíí dała’á gonenadín dádeskadgo. Áík’ehgo gánáyiłdo’ṉiid, Tsebídin zhą́ shaa ha’áá ánágódle’go k’e’ełchíí.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Nant’án bána’iziidná’ bich’į’ nach’aahń, Gonyą́ą́yú ándzaa ląą, yiłṉii: díí jįį ni’gosdzáń biká’ ágot’ee zhiṉéé nakaihíí daałinolt’įįłíí, idindíín zhiṉéé nakaihíí bitisgo daagoyą́ą́.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Ni’gosdzáń biká’ ízis it’iiníí bee nohwit’eké ádaagołdle’; áík’ehgo ásdįįdgo dahazhį’ daagolį́į́yú nohwá ch’ídaadotįįł, nohwiłdishṉii.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Hadń da’ayą́hágo ágot’eehíí ndi begondlįįgo nayik’í’iziidyúgo ízisgo ágot’eehíí ałdó’ begondlįįgo nayik’í’iziid doleeł: hadń ayą́hágo doo bik’ehyú át’éé dayúgo dázhǫ́ itisgo doo bik’ehyú át’éé da doleeł.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Áík’ehgo ni’gosdzáń biká’ it’iiníí doo nzhǫǫgo ádaanołsį dayúgo, hadń yaaká’yú it’iiníí nohwaa yiné’ áíná’?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ła’ bíyéhi doo bá nzhǫǫgo ádaanołsį dayúgo, hadń dánohwíí nohwíyééhíí nohwaa yiné’ áíná’?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Doo hadń binant’a’ naki da: dała’a bił nchǫ’ná’ ła’ihíí bił nzhǫǫ doleełi at’ééhíí bighą, dagohíí dała’á yotą’ná’ ła’ihíí yich’ołaa doleełi at’éé. Bik’ehgo’ihi’ṉań ła’íí it’iiníí dała’ doo hago’at’éégo bá na’ch’iziidi at’éé da.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Phárisees daanlíni, zhaali ádáhádaat’ínihi, díí dawa daidezts’ąąná’ Jesus yaa yádaałti’go yaa daadloh lę́’e.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Áík’ehgo gáyiłnṉiid, Nṉee binadzahgee daanołshǫǫ ádaanoł’įį ndihíí Bik’ehgo’ihi’ṉań nohwijíí yuṉe’íí yígółsį: nṉee hat’íí itisgo ádaayoṉiihíí, áí Bik’ehgo’ihi’ṉań bił nchǫ’.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Bik’ehgo’ihi’ṉań yegos’aaníí ła’íí binkááyú nada’iziidíí ádaaṉiihíí yebik’ehgo ngóhéyáá, John nyáázhį’: áígé’ yushdé’ godezt’i’go Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí nłt’éégo baa na’goṉi’íí t’ah baa nadaagolṉi’ goldoh, áík’ehgo nṉee dała’á daantį́į́gee dázhǫ́ hádaat’įįgo ídéédaalnaa.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Yáá ła’íí ni’gosdzáń biłgo bech’ígoṉáhgo doo nyee da, áíná’ begoz’aaníí dázhǫ́ da’ayą́hágo ndi bech’ígowáhgo nyee.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Dahadń bi’aad yił iłk’ínát’aazhgo ła’i yił nnaná’ṉááyúgo áń nant’į’ naghaa: ła’íí dahadń isdzán biką’ yó’onáyíłt’e’ń yił nṉááyúgo áí nṉee nant’į’ naghaa.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Łah nṉee ízisgo it’iiníí, nak’ą’ nłt’éhi łichiigo dotł’izhi bidiyágé lę́’e, dajįį biigha idáń łáń ílííníí zhą́ yiyáni.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Áí nṉee bich’ígót’i’gee ła’ nṉee ídókeedi dá łóód zhą́hi, Lázarus holzéhi, ndaabich’istįį.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Nṉee ízis it’iiníí iyąągé’ báń bizhool nanidéhíí shá dó’né’ hadó’ nzį lę́’e: ła’íí łicháné baa hikáhgo biká’ łóódíí daayiłṉaad.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Nṉee tét’iyé n’íí daztsąągo Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’yú daagolííníí Abraham bijííláhzhį’ ídéyóltą’go onádaabistįį lę́’e: nṉee ízis it’įį n’íí ałdó’ daztsąągo łełtįį.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ch’iidntahyú dázhǫ́ biniigonłt’éégo hadag déz’įįgo ńzaadyú Abraham Lázarus ídéyóltą’go yiłtsąą.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Áík’ehgo Abraham nawode yich’į’ ánṉiid, Abraham, shitaa, shaa ch’onba’go Lázarus shich’į’ nł’áá, bilázhoozhíí tú bee náyółt’oodgo shizaad shá yinołk’az; díí kǫ’íí biyi’ nyeego shich’į’ nagowaahíí bighą.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Áíná’ Abraham gábiłnṉiid, Shiye’, t’ah hinṉááná’ bínánlṉíh, dawahá nłt’ééhíí ṉíyéé ni’, áíná’ Lázarus doo hat’íí nłt’éhi bíyéé da ni’: k’adíí áń nłt’éégo ábi’dilzį, áíná’ nihíí k’adíí niniigonłt’éé.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Nohwíí nohwigizhgee dázhǫ́ yúyahgo nalwozh ałdó’: áík’ehgo kodé’ azhį’ nach’idikáh doleeł n’íí doo hago’at’éégo akú nach’idikáh át’éé da; áíná’ doo yushdé’ nach’idikáh át’éé da.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Áík’ehgo nṉee ízis it’įį n’íí gánṉiid, Shitaa, nánoshkąąh, Lázarus shitaa bigowąyú ńł’áá:
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Shik’isyú ashdla’i golį́į́; áí doo kúyaa góyéégo goz’ąą yuyaa dikáh da doleełhíí bighą Lázarus bił nagolṉi’go nł’áá.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Abraham gábiłnṉiid, Bíí Moses ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí k’eda’ashchiiníí yedaagoyiłį́į́; áí yídaayésts’ąą le’.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ágánṉiid, Dah, shitaa Abraham: áíná’ dahadń daztsánihi bich’ą́’gé’ náńł’ááyúgo shik’isyú binchǫ’íí yich’ą́’zhį’ ádaaṉe’ doleeł.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Abraham gánábiłdo’ṉiid, Moses ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí k’eda’ashchiiníí doo daidits’ag dayúgo, daztsáni naadiidzaago bił nadaagolṉi’ ndi doo da’odląą da doleeł go’į́į́.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.