Lucas 15

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tax bich’į’ nadaahi’ṉiiłíí ła’íí nṉee doo bik’ehyú ádaat’ee dahíí dawa Jesus yídaayésts’ąągo yich’į’ nihikáh lę́’e.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Phárisees daanlíni ła’íí begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi Jesus yída’iłtahgo gádaaṉii, Áí nṉee, nṉee doo bik’ehyú ádaat’ee dahíí yich’į’ nihikáh, ła’íí yił da’ayąą.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Áík’ehgo Jesus iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí yee yił nagolṉi’ gáṉíígo,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 Nohwitahyú ła’ dahadń dibełį́į́ dała’á gonenadín da’izlįįyú yinoyołgo, dała’á ch’a’oyááyúgo, ngost’ádin ngost’áíhíí dakú nyiṉííłshą’, áíná’ dała’á bich’ą́’ ch’a’oyááhíí yíka ntaah, dá náidnłtįįzhį’?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Náidnłtįįná’ yaa bił gozhǫ́ǫ́go biwosyú dahiłteeh.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Bigowąyú nádzáágo bit’eké ła’íí ba’ashhahgé’ daagolííníí dała’áyíílaago gádaayiłṉii, Shił nohwił daagozhǫ́ǫ́ le’; shidibełį́į́ ch’a’oyáá n’íí nádiłtįįh.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Da’áík’ehgo ałdó’ nṉee dała’á nchǫ’go at’ééhń binchǫ’ yich’ą́’zhį’ adzaahń, ngost’ádin ngost’áí nṉee daanjǫǫ daanzįgo binchǫ’ doo yich’ą́’zhį’ ádaaṉe’ dahíí bitisgo yaaká’yú baa koł daagozhǫ́ǫ́ doleeł, nohwiłdishṉii.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Isdzán ła’ zhaali béshłigai be’alzaahi gonenan naiṉilgo, dała’á baa ch’a’oltǫ’yúgo, kǫ’ yidiltłaadgoshą’ nágołshóhgé’ yiká déz’įį, danáidn’ąązhį’?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Náidn’ąąná’ bit’eké ła’íí ba’ashhahgé’ daagolííníí dała’áyíílaago gádaayiłṉii, Shił nohwił daagozhǫ́ǫ́ le’; zhaali shich’a’oltǫ’ n’íí nádi’ąą.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Da’áík’ehgo ałdó’ nṉee dała’á nchǫ’go at’ééhń binchǫ’ yich’ą́’zhį’ adzaahíí bighą Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’yú daagolííníí biṉááł gózhǫ́ǫ́ doleeł, nohwiłdishṉii.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesus gánádo’ṉiid, Ła’ nṉee biye’ naki golį́į́ lę́’e:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Iké’gee nagháhihíí bitaa gáyiłṉii, Shitaa, dawahá ṉíyééhíí łahzhį’ shíyéé doleełíí shaa nné’. Áík’ehgo bá iłk’ííyíné’go yaa yiné’.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Da’kwíí iskąą hik’e iké’gee nagháhihíí dawahá bíyééhíí dała’áyíílaago ńzaadyú óyáá, ákú da’adzaayú análwołgo dawahá bíyéé n’íí ąął ch’ayishchįįh.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Dá ąął ch’ayishchįįná’ áígee shiṉá’ góyéégo daagodeyaa lę́’e; áík’ehgo dawahá yídn nlįįgo nkenyaa.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Nṉee ła’ áígee daagolííníí yá ná’nziid; góchi yá nádi’né’go.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Góchi bi’idáń dák’azhą́ yiyąą ndi nṉee doo ła’ bá’diné’ da.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Ídínágoszįįdgo gádiłdi’ṉii, Shitaa yánada’iziidíí łą́ą́go bi’idáń daagolį́į́, ik’e’an nazṉilgo, áíná’ shihíí shiṉá’ dák’azhą́ shiziłhee!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Shíí nádishdáhgo shitaa bich’į’yú nádésdzá, áík’ehgo gábiłdishṉiih, Shitaa, yaaká’zhį’ bich’į’, ła’íí ni nich’į’ nchǫ’go asdzaa,
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Doo niye’ daashiłch’iṉii bik’eh sitį́į́ da: nánada’iziidíí k’ehgo nashíńłteeh.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Áík’ehgo nádiidzaago bitaa yich’į’ onádzaa. T’ah ńzaadgé’ nádaałná’ bitaa biłtsąągo baa ch’ozbaadgo bich’į’ nádilwod, bizénáschidgo bizts’ǫs lę́’e.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Biye’ gábiłṉii, Shitaa, yaaká’zhį’ bich’į’, ła’íí ni nich’į’nchǫ’go asdzaa, doo niye’ daashiłch’iṉii bik’eh sitį́į́da.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Áíná’ bitaahíí yánada’iziidi gádaayiłṉii, Diyágé dázhǫ́ itisgo nłt’éhihíí kú ndaanołtsoosgo bá ádaagołe’; gan bik’edn’áné bik’e daadoł’aa, kee ałdó’ bá ádaagołe’:
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Magashi zhaazhé bidinesk’ah n’íí nádaadołt’e’go bá daazołhee; áík’ehgo daahiidąągo nohwił daagozhǫ́ǫ́ le’:
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Díí shiye’ daztsąą nsį n’íí t’ah hiṉaa lą́ą́; ch’a’otłizh n’íí nádiltįįh. Áík’ehgo bił daagozhǫ́ǫ́ nkegonyaa.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Biye’ iłtsé nagháhihíí k’edolzaayú naghaa n’íí nádaał: áń kįh yit’ahzhį’ nnyááná’ bésh dilwoshé bee idot’aałná’ da’ch’ilzhishgo yidezts’ąą.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Nada’iziidi ła’ yiká ánṉiidgo nayídiłkid, Hat’íí bighą ágot’įįh?
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Gábiłṉii, Nidizhé nádzáá; nitaa magashi zhaazhé bidinesk’ah n’íí bá zesdįį, nidizhé dánłt’éé nt’éégo baa nadzááhíí bighą.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Áík’ehgo bágóchįįdgo doo ha’agháh dahíí bighą bitaa bich’į’ ch’ínyáágo, Ha’ánṉáh, biłṉiigo nábokąąh lę́’e.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Bitaa yich’į’ hadziigo gáyiłṉii, Doo ałch’ídé łegodzaa da nich’oshṉiigo áshiłnṉiihíí dawa bikísk’eh ánsht’ee ni’; ndi gantł’ízí zhaazhé ndi t’ah doo hwaa shaa ńłteeh da, shit’eké bił shił daagozhǫ́ǫ́ le’at’éhi:
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Áíná’ díí niye’, bizháan da’adzaahíí yił anákeełgo dawahá ṉíyéé n’íí ąął ch’ayishchįįná’ nádzááyú, dagoshch’į’ magashi bidinesk’ah n’íí bá zínłhįį.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Bitaa gábiłṉii, Shiye’, ni nił gonshłįį, shíyééhíí dawa ṉíyéé.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Nohwił daagozhǫ́ǫ́, nohwił gonedlįįgo dábik’eh go’į́į́: díí nidizhé daztsąągo daandzį n’íí hiṉaa; ch’a’otłizh n’íí nádiltįįh.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.