Lucas 14

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Łah Jews daagodnłsiníí bijįį Jesus Phárisee nant’án nlíni bigową yuṉe’ iyąąyú óyáágo, dé’at’éégo daayinł’į́į́ lę́’e.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Jesus ła’ nṉee nádaanilzołi yiłtsąą.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Áík’ehgo nṉee begoz’aaníí nłt’éégo yídaagołsini ła’íí Phárisees daanlíni yich’į’ hadziigo gáyiłṉii, Ya’ godilziníí bijįį na’ch’ilziihgo goz’ąą née, dah née?
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Doo hadń bich’į’ hanadzii da lę́’e. Áík’ehgo nṉee kah yaa nagháhihíí náidnlǫǫzgé’ náilziih, áígé’ onáyíł’aad.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Áígé’ gánádaabiłn’ṉiid, Hadń godilziníí bijįį bitúlgayé dagohíí bimagashi o’i’áń yúyaa ogo’yúgo dagoshch’į’ hanáidishood ya’?
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Áígee doo hadń hananádzii da lę́’e.
6 A isto nada puderam responder.
7 Nṉee kú neheskaihíí hagee nṉee itisgo ádaat’eehíí dahnádaadinibįhgee dahnihebįįłgo yiłtsąąná’ iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí yee hadziigo gáṉíí,
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 Ni’i’ṉéhgee da’idąąyú ńṉáh, niłnṉiidyúgo, nṉee itisgo ádaat’eehíí dahnádinibįhyú dahnódaa hela’; ágándzaayúgo nṉee nitisgo at’éhi, Kú ńṉáh, biłdo’ṉiid n’íí;
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Áík’ehgo nṉee bá da’idaaníí nich’į’ nigháhgo gániłdidoṉiiłgo at’éé, Ai dahsíńdaageehíí díí nṉeehíí baa goń’aah; ádaayáńdzįgo dá’ích’į’égee goz’ąągee dahńdaał.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Kú ńṉáh golzeego naa ch’íníhít’ą́ą́go akú ńyaago dá’ích’į’égee goz’ąągee dahńdaał; áík’ehgo nṉee bá da’idaaníí ńyáágo, Shit’eké, yúdahgee dahńdaał, niłṉiigo, kú neheskaihíí biṉááł itisgo nni’dilteeh.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Hadń itisgo ádéstįįhń ádaagoch’olba’go ádolṉiił; áíná’ ádaagoch’olba’ń itisgo at’éégo ádolṉiił.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Jesus nṉee bá da’idaaníí ałdó’ yich’į’ hadziigo gáyiłṉii, Nigowągee ha’iz’ąągo da’idąąyúgo, dagohíí o’i’ą́ą́go da’idąąyúgo, doo dá nit’eké, nik’isyú, nik’íí, dagohíí ízis da’it’iiníí na’ashhahgé’ daagolííníí zhą́, Kú nohołkáh da’ołsąąyú, biłnṉii da; ágándzaayúgo ni ałdó’, Kú ńṉáh, nádaaniłdo’ṉiiłi at’éé, t’ąązhį’ ni nich’į’ naná’doho’ṉił.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Ná da’idąąyúgo tédaat’iyéhíí, baa dahnagoz’aaníí, doo nadaakai dahíí, ła’íí biṉáá édaagodiníí, Da’ołsąąyú nohołkáh, daabiłnṉii doo:
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Áík’ehgo niyaa gozhǫ́ǫ́ doleeł; áí doo hat’íí nich’į’ nanádaihi’ṉiił dahíí bighą: nṉee nłt’éhi nanezna’íí naadikaihíí bijįį nich’į’ nanádo’ṉił.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Nṉee ła’ Jesus yił iyaaníí díí yidezts’ąągo gábiłṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee goz’ąą yuṉe’ hadń báń yiyąą doleełíí biyaa gozhǫ́ǫ́ doleeł.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesus gábiłṉii, Nṉee ła’ ízisgo bá da’idąągo, nṉee łą́ą́go, Kú da’ołsąąyú nohołkáh, yiłnṉiid lę́’e:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Áígé’ da’idaaníí biká’ ngonyáágee binal’a’á gáyiłṉii, Hayíí, Kú nohołkáh, daabiłdéṉiidíí, Yushdé’, daabiłnṉii; ałk’iná’ ąął á’ilzaa.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Áíná’ nṉee dała’á daantį́į́go, Doo ákú disháh da, daaṉii nkegonyaa. Nṉee da’iłtséhíí gáṉíí, Ni’ nagohéłṉii ni’, áí nish’į́į́yú díyáá: shá ch’ígon’aah, nánoshkąąh.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ła’ihíí gánádo’ṉiid, Shíí magashi bena’ibąąsé gonenan nahéłṉii ni’, áí bínshtááhyú díyáá: shá ch’ígon’aah, nánoshkąąh.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Ła’ihíí ałdó’ gánádo’ṉiid, Shíí shi’aad gozlįį ni’, áí bighą doo ákú nsháh da.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Nal’a’á binant’a’ áí nṉeehíí hat’íí daaṉiihíí yił nagosṉi’. Nant’ánhíí bágóchįįdgo binal’a’á gáyiłṉii, Ti’i, dahałe, kįh gozṉilíí biyi’ da’itinyú, kįh bigizh ch’énádaagozt’i’yú nṉee tédaat’iyéhíí, baa dahnagoz’aaníí, doo nadaakai dahíí, ła’íí biṉáá édaagodiníí, Yushdé’, daabiłnṉii.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Áígé’ nal’a’áhíí binant’a’ gáyiłṉii, Shinant’a’, áshiłnṉiihíí ałk’iná’ begolzaa, ndi t’ah goz’ąą.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Nant’ánhíí binal’a’á gáyiłṉii, Ti’i, da’itinyú ła’íí kįh biṉaayú ch’il łédaant’i’yú nihiyóód, áík’ehgo shigową yuṉe’ ch’iląą doleeł.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Nṉee, Kú da’ołsąąyú nohołkáh, ch’éh ádaabiłdéṉiidíí shi’idáń doo daayolįh at’éé da.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Jesus nṉee łą́ą́go yił náłseeł: áí yich’į’ adzaago gáyiłnṉiid,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 Dahadń shaa nyááhń bitaa, bimaa, bi’aad, bichągháshé, bik’isyú, bilahkííyú, ła’íí dabíí bi’ihi’ṉa’ ndi shitisgo bił nzhooníí, áń doo shiké’ higaałíí át’éé da.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Dahadń bitsį’iłna’ááhíí doo dahiditįįhgo shiké’ dahdigháh dahń, doo shiké’ higaałíí át’éé da.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Nohwitahyú dahadń yúdahyú nil’ąągo iłk’e’ishtł’i nzįyúgo, áń iłtsé ndaahgoshą’ da’kwíí ileeh shįhíí yołtag, dá bínil’ąą shį ąął ashłéhzhį’ nzįgo?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Dahyúgohíí kįh bitł’ááh łédn’aahíí ąął áyíílaaná’ hat’íí áile’ihíí doo ąął áile’ yínés’ąą dayúgo, nṉee biṉááł doo ąął áile’ dahíí baa daadloh nkegonyaa,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Gádaaṉiigo, Áí nṉeehíí itł’i nkegonyaa ndi doo ąął áile’ yínés’ąą da.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Ła’íí nant’án, nant’án ła’ yił nagonłkaad doleełyúgo, iłtsé ndaahgoshą’ yaa natsekees, shisilááda gonenango doo náhóltag dayú ła’ nant’ánhíí bisilááda nadin doo náhóltag dayúhi bił nagonshkaad dábik’eh shį, nzįgo?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Dahyúgohíí, yił nagonłkaadíí t’ah ńzaadgé’ hikaahná’, bá ch’iṉííh nadai’aahíí bidáhzhį’ daidił’aa gádaayiłdiṉiihgo, Iłt’eké náodleeh.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Áík’ehgo nohwitahyú dahadń bíyééhíí dawa bił nzhǫǫhíí bighą doo yich’ą́’hígháh hát’į́į́ dahń, doo shiké’ higaałíí át’éé da.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Ishįįh nłt’éé, ndi ishįįh doo nk’ǫ́ǫ́zh da silįįyúgo, hat’íí bee nk’ǫ́ǫ́zhgo ánálṉe’?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Łį́į́ bichan ndi bił nadigeedgo kíyaayú doo nalkaad bik’eh da; daazhógo ch’élkáad. Hadń bijeyi’ golííníí íyésts’ąą le.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.