Lucas 10
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs VC
1 Díí bikédé’go Jesus ła’ gosts’idin hanayíṉilíí bádn dá nakigo nlaago kįh nagozṉilyú hayú deyaa shįyú odaihes’a’.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Jesus gádaabiłṉii, Nest’ą’ dázhǫ́ łą́ą́go nest’ąąná’ nada’iziidíí doo hwoi da: áík’ehgo nest’ą’ yeBik’ehń bich’į’ da’ołkąąhgo gádaabiłdołṉiił, Nada’iziidíí ninest’ą’ nádaayihigeeshyú daadnł’áá.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Dahdołkáh: ba’ bitahyú dibełį́į́ bizhaazhé k’ehgo daanohwideł’a’.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Bestso bizis, izis bena’iltiníí, dagohíí nohwikee ik’e’an dahdaadołné’ hela’: itínyú daahołkáhyú nṉee da’adzaayú doo bił nadaagołṉi’ da.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Gową yuṉe’ ha’ałkaigee iłtsé gádaadołṉiih doleeł, Iłch’į’gont’ééhíí díí gową yuṉe’ be’ágót’éé le’.
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Nṉee nłt’éégo at’ééhíí áígee sidaayúgo nohwił iłch’į’gont’ééhíí yił nlįį doo: áíná’ nṉee doo hwaa ágát’éé da lę́’eyúgo, nohwił iłch’į’gont’ééhíí dánohwíí nohwíyéé nádodleeł.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Gową yuṉe’ ha’ałkaigee, da’áígee dinołbįh le’gá, áígee dahat’íhíta nohwá daach’idiné’íí daahołsąągo, ła’íí dahat’íhíta nohwá náda’ch’iłsįįhíí daahołdląągo: hadń na’iziidíí bich’į’ na’i’ṉiiłgo goz’ąą. Doo daazhógo gotahkaigo da.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Dahagee kįh gozṉilgee ha’ałkaigo, áígee hádaanohwich’it’įįyúgo, idáń nohwidáhgee daach’izné’íí daahołsąą doleeł:
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Áígee daanezgaihíí nádaahołsiihgo bich’į’ gádaabiłdołṉiił, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanliiníí itah daałeehgo nohwá ch’ígót’i’.
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Dahagee kįh gozṉilgee ha’ałkaigo, áígee doo hádaanohwich’it’įį dayúgo, áígee da’ditinyú nołkahgo gádaadidołṉiił,
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 Daagonołįįgee dá łeezh zhą́ ndi nohwikee bídaahitł’į́híí k’eda’ildéh, áí bee doo hádaanohwiłt’įį da bígózįh doo, ndi díí bídaagonołsį, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanliiníí itah daałeehgo nohwá ch’ígót’i’ ni’.
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Shíí nohwił nagoshṉi’, Bik’ehgo’ihi’ṉań yándaago’aahíí bijįį Sódom biniigodilṉe’íí bitisgo áí kįh gozṉilíí biniigodolṉiił.
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 Korázingee daagonołiiníí, nohwá góyéé doleeł! Bethsáidagee daagonołiiníí, nohwá góyéé doleeł! Nohwitahyú ízisgo ánágot’įįłíí Tyre ła’íí Sídongee ágágodzaayúgo, áígee daagolííníí doo áníiná’ nak’ą’ dich’ízhé bik’inazlaaná’ iłch’ii yiyi’ naháztąągo binchǫ’íí yich’ą́’zhį’ ádaasdzaa doleeł ni’.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Bik’ehgo’ihi’ṉań nṉee yándaago’aahíí bijįį Tyre ła’íí Sídon bitisgo nohwiniigodidolṉiił.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Nohwíí, Capérnaumgee daagonołiiníí, yaaká’zhį’go hanohwidi’ṉiiłíí, nohwíí ch’iidntahzhį’go nohwidido’ṉił.
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Hadń daanohwíyésts’aaníí shíí shíyésts’ąą ałdó’; hadń daanohwich’ołaahíí shíí ałdó’ shich’ołaa; hadń shich’ołaahíí shides’a’ń ałdó’ yich’ołáhi at’éé.
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Gosts’idinhíí bił daagozhǫ́ǫ́go nákaigo gádaaṉii, NohweBik’ehń, nizhi’íí binkááyú ch’iidn ndi benohwik’eh.
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Jesus gádaabiłṉii, Ch’iidn nant’án, Satan holzéhi, yaaká’gé’ hada’didla’híí k’ehgo gódah ch’íńgo’go hish’įį ni’.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Shíí tł’iish ła’íí ch’ígodahistas doo ła’ łanohwile’ dago, ła’íí nohwik’edaanṉiihíí binawod bitisgo nohwinawod golį́į́go nohwaa godini’ą́ą́; áík’ehgo doo hat’íí nohwiṉí’dółṉíh át’éé da.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Da’ágát’éé ndi ch’iidn da’ádaadołṉiiyú ánádaat’įįłíí doo da’áí zhą́ baa nohwił daagozhǫ́ǫ́ da le’; áíná’ yaaká’yú daanohwizhi’ ágolaahíí baa nohwił daagozhǫ́ǫ́ le’.
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Áíná’ Jesus Holy Spirit bee bił gozhǫ́ǫ́go gánṉiid, ShiTaa, yaaká’zhį’ ła’íí ni’zhį’ nant’án ńlínihi, díí iłch’ígót’aahíí nṉee daagoyą́ą́go bił ídaagozínihíí baa ch’ananł’į’ n’íí mé’ ga’ádaat’eehíí bich’į’ ch’í’ṉah áńlaahíí ba’ahénsį: da’áík’ehgo ágot’ee, shiTaa; da’áík’ehgo háńt’įįgo ágónlaahi.
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 ShiTaa bich’ą́’gé’go dawa shaa hi’ṉííł: doo hadń shíí Bik’ehgo’ihi’ṉań biYe’ nshłíni shígółsini at’éé da, shiTaa zhą́; doo hadń shiTaa yígółsini at’éé da, shíí biYe’ nshłíni zhą́, ła’íí dahadń shiTaa bich’į’ bígózįhgo áshłe’íí ałdó’ shiTaa yígółsį.
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Bitsiłke’yu zhą́ yich’į’ adzaago gáyiłṉii, Hadń hat’íí daał’iiníí daayo’iiníí biyaa gozhǫ́ǫ́ doleeł:
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Shíí nohwił nagoshṉi’, doo ałch’ídé Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi ła’íí nant’án daanlíni daał’iiníí daayiłtséh hádaat’įį ndi doo hwaa daayiłtsąą da; daadołts’agíí daidits’į́h hádaat’įį ndi doo hwaa daidezts’ąą da.
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Begoz’aaníí nłt’éégo yígółsini ła’ Jesus hat’íí nayíntaahgo gáṉíígo hizį’, Iłch’ígó’aahíí, hago ashṉe’go ihi’ṉaa doo ngonel’ąą dahíí bee hinshṉaa doleeł?
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Jesus gáṉíí, Begoz’aaníí hago’at’éégo k’e’eshchįį? Hóńzhiigo hat’íí nił’idi’ṉii?
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Nṉeehíí gáṉíí, Bik’ehgo’ihi’ṉań neBik’ehń nijíí dawa bee nił nzhǫǫ le’, niyi’siziiníí dawa bee, ninawodíí ła’íí ninatsekeesíí dawa bee; na’ashhahgé’ gólííníí nił nzhǫǫ le’, dáni ídił njǫ́ǫ́híí k’ehgo.
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Jesus gánábiłdo’ṉiid. Da’áígee ádíńṉiid: díí bee áńt’ééyúgo hinṉáá doleeł.
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Begoz’aaníí nłt’éégo yígółsini nṉee binadzahgee nzhǫǫ ádil’įį hat’į́į́go Jesus gánáyiłdo’ṉiid, Na’ashhahgé’ gólííníí nṉiihíí, hat’íí nṉiigo ánṉii?
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Jesus hananádziigo gáṉíí, Ła’ nṉee Jerúsalemgé’ Jériko yuyaa higaałyú nṉee da’n’įįhi bik’idahishjeedgo dawahá bíyééhíí bich’ą́’ nádaidnṉilgo yóíyahgo biṉí’da’disṉihná’ bich’ą́’ onákai, k’azhą́ datsaahgo da’akú ndaabistįįná’.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Okąąh yebik’ehi áí itín yuyaa higaałyú, áí nṉee sitiiníí yiłtsąą, ndi łahzhiṉéégo łédnyaago ch’ínyáá lę́’e.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Ła’ nṉee Levi hat’i’íí nlíni ałdó’ áí nṉee sitiiníí yiłtsąą, ndi áń ałdó’ łahzhiṉéégo ya’ishhah ch’ínánádzaa.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Áíná’ ła’ nṉee Samáritan nlíni higaałyú, áí nṉee sitiiníí yiłtsąągo yaa nyáá; áík’ehgo yaa ch’oba’go,
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Ik’ah ła’íí wine biłgo hagee bídaant’oodgee yik’i yaa daayiziidgo yik’ída’disdiz, áígé’ Samáritanhíí dabíí bitúlgayé yiká’ dahyistįįgo ná’ch’injahyú yinłtį́į́, áík’ehgo nłt’éégo áyíłsį lę́’e.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Iskąą hik’e bizhaali, penny holzéhi, naki hayiné’go ná’ch’injahíí yebik’ehń yaa yinné’ gáyiłṉiigo, Díí nṉeehń shá nłt’éégo áńłsį: díí zhaali naa niné’íí bitisyú izlįįyúgo, nich’į’ naná’dihishṉił, nánsdzaago.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Áí nṉee taagihíí hayíihíí nṉee be’nest’įįdihíí ba’ashhahgé’ gólį́į́híí k’ehgo ábíílaa ńnzį?
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Begoz’aaníí nłt’éégo yígółsiníí gáṉíí, Nṉee biłgoch’ozbaadíí. Jesus gábiłṉii, Dahnṉáh, ni ałdó’ ágáńt’įį le’.
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Ch’okaahyú Jesus ła’ gotahzhį’ oyáá: áígee isdzán Martha holzéhi bigowąyú ńyáágo, ha’ánṉáh biłṉiigo ha’ayáá.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ákóṉe’ Martha bik’isn, Mary holzéhi, Jesus yit’ahgé’ nezdaa ni’yú, biłch’ígó’aahíí yíyésts’ąągo.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Martha łą́ą́go nabi’dintł’ogo Jesus yaa nyáágo gáṉíí, SheBik’ehń, ya’ shik’isn doo shich’oṉii dago dasahn na’isiidíí doo nił hago’at’éé da née? Nik’isn bich’onṉii, biłńṉe’.
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Jesus gábiłṉii, Martha, Martha, nani’dintł’ogíí zhą́ łą́ą́go baa natsíńkees:
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Áíná’ dała’á zhą́ ízisgo ilíni; áí Mary nágodn’ąą, doo hago’at’éégo bich’ą́’ nádi’né’ da.
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.