João 11

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Béthany golzeegee nṉee ła’, Lázarus holzéhi, nṉiih lę́k’e, áí kįh gozṉilgee Mary ła’íí bik’isn Martha daagolį́į́.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 (Áń Maryhíí Jesus ik’ah yik’i yaa yiziidgo bitsizíl bee bikee yá k’eyiłdee n’íí, áń bilah Lázarus holzéhi nṉiih.)
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Lázarus bilahkíí Jesus yich’į’ yati’ bá ot’ą́ą́, NohweBik’ehń, nił nzhóni nṉiih, daayiłṉiigo.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Jesus yidezts’ąądá’ gáṉíí, Díí nṉiihíí doo datsaahgo at’éé da, áídá’ Bik’ehgo’ihi’ṉań ízisgo ye’at’ééhíí ch’í’ṉah álṉéhgo ágot’įį, ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań biYe’ ízisgo ye’at’ééhíí ch’í’ṉah hileeh doleełhíí bighą.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jesus, Martha hik’e bik’isn ła’íí Lázarus biłgo bił daanzhǫǫ.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Lázarus nṉiihgo ya’ikonzįįdá’, da’akú sidaago naki bee náyiskąą lę́k’e.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Áí bikédí’go Jesus bitsiłke’yu gádaayiłṉii, Judéayú náádookáh.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Áídá’ bitsiłke’yu gádaabiłṉii, NohwiNant’a’, da’ániidégo Jews daanlíni nił ndaaziłṉé’go hádaat’įį ni’; ndi ya’ akú nádíńdzaa née?
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jesus gánádaabiłdo’ṉiid, Ya’ dała’á jįį doo nakits’ádah łénádihikos da née? Dahadíń jįįhíí yiyi’ naghaayúgo, doo hayaa nageeh at’éé da, díí ni’gosdzáń biká’ begot’iiníí yo’įįhíí bighą.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Dahadíń tł’é’yú higaałyúgo hayaa nageeh, biyi’ yuṉe’ begot’iiníí ádįhíí bighą.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Ánṉiidíí bikédí’go gánádaayiłdo’ṉiid, Nohwit’eké Lázarus iłhosh; ch’ínánsiidyú déyáá.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Bitsiłke’yu gádaabiłṉii, NohweBik’ehń, Lázarus iłhoshyú nłt’éé nádleeh gádnii.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Jesus, Lázarus daztsąą, ṉiigo aṉíí: áídá’ bitsiłke’yuhíí hánáyołgo iłhoshgo áyiłṉii lą́ą́ daanzį lę́k’e.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Jesus áníita ch’í’ṉah ádaagozlaa, Lázarus daztsąą, ṉiigo.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Da’ohdląą doleełhíí bighą doo ákú nashaa dahíí nohwá shił gozhǫ́ǫ́; ndi haląą bich’į’yú dookáh.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Thomas, Dídymus holzéhi, itsiłke’yu yił daanlíni gádaayiłṉii, Néé ałdó’ akú dookáh, Jesus bił nadaan’ṉe’ doleełgo.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Lázarus iłk’idá’ łe’sitįįgo dį́į́’i bee yiskąąyú Jesus nyáá lę́k’e.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Jerúsalemdí’ nakidn dahgostǫ’yú shį Béthany goz’ąą:
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Áídí’ Jews daanlíni łą́ą́go Martha hik’e Mary bilah n’íí bighą bidag yádaałti’go baa heskai.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Martha Jesus higháhgo ya’ikonzįįgo dagoshch’į’ yich’į’ ch’ínyáágo yaa nyáá, Mary kįh yuṉe’ sidaadá’.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Martha Jesus gáyiłṉii, SheBik’ehń, kú síńdaayúgo shilah doo daztsąą da doleeł ni’.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 K’ad ndi dant’éhéta Bik’ehgo’ihi’ṉań bíhónkeedíí naa yiné’go bígonsį.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesus gábiłṉii, Nilah naadidodaał.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Martha gábiłṉii, Nnágodzaahíí bijįį nách’idikáhgee naadidodaałgo bígonsį.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Jesus gábiłṉii, Shíí shilahyú nṉee naadidokaah, shíí ihi’ṉaahi nshłįį: dahadíń shodląąyúgo daztsąą ndi, hiṉaa nádodleeł:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Dahadíń hiṉaago shodlaaníí doo datsaah at’éé da. Ya’ díí hondląą née?
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Martha gábiłṉii, Ha’oh, sheBik’ehń: Christ, Bik’ehgo’ihi’ṉań biYe’ ni’gosdzáń biká’ hígháhi ńlį́į́go hoshdląą.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Gánṉiidá’ onádzaago dant’éhego bik’isn Mary gáyiłṉii, Iłch’ígó’aahíí kú nyáágo nokéed.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Mary áí yidezts’ąądá’ dagoshch’į’ nádiidzaago yich’į’ oyáá.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jesus Martha baa nyáá n’íígee t’ah sidaago, doo hwahá kįh gozṉilyú hígháh da.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Jews daanlíni bidag yádaałti’go kįh yuṉe’ yił naháztąą n’íí Mary hwéheego nádiidzaago ch’ínyááhíí daayo’įįgo yiké’ dahiskai, Lázarus łe’sitįįyú hichagyú deyaa shį, daaṉii lę́k’e.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Mary, Jesus sidaayú ńyáádá’ yiłtsąągo yiyahzhį’ hayaa adzaa gáṉíígo, SheBik’ehń, kú síńdaayúgo shilah doo daztsąą da doleeł ni’.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Jesus Mary ła’íí Jews daanlíni yił hikai n’íí biłgo daachago yo’įįdá’ biyi’siziiníí doo bił gozhǫ́ǫ́ da lę́k’e,
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Áík’ehgo gáṉíí, Hayú ndaasołtįį láń? NohweBik’ehń, yushdé’ ákú díń’įį, daabiłṉii.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Jesus hichag lę́k’e.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Jews daanlíni, Dázhǫ́ bił nzhǫǫ lę́k’e! daaṉii.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Áídí’ ła’ gánádaado’ṉiid, Nṉee biṉáá ágodini déz’įįgo ánáyiidlaa n’íí, díí nṉee ałdó’ doo datsaah dago áyíílaa doleeł láń shį ya’?
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Jesus bidayi’ chad nadesdzaago, Lázarus łe’sitįįyú ńyáá. Tsébii’i’áń yuṉe’ sitįį, tséé biṉásgee daaden’ą́ą́go.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Jesus gáṉíí, Tséé yó’odaah’aah. Nṉee daztsaaníí bilah Martha gábiłṉii, SheBik’ehń, k’adíí nłchǫ’ silįį go’į́į́, dį́į́’i yiskąądá’ daztsąą n’íí bighą.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Jesus gábiłṉii, Ondląąyúgo Bik’ehgo’ihi’ṉań bits’ą́’dí’ ízisgo ágot’eehíí hįłtséh doleeł, ya’ doo ágániłdéṉiid da lá née?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Áík’ehgo daztsaaníí sitįįgee tséé biṉásgee daaden’aaníí yó’odaiz’ąą. Jesus hadag déz’įįdá’gáṉíí, ShiTaa, shidints’agíí na’ihénsį.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Dábik’ehn shidints’ago bígonsį, ndi kú nṉee nadaazįhíí bighą ádéṉiid, shinł’a’íí daayodląą doleełhíí bighą.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ágánṉiidá’ adįįd yiká áṉíí, Lázarus, aadí’ ch’íńṉáh, yiłṉii.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Nṉee daztsąą n’íí bigan ła’íí bikee nadik’ą’ bik’ídaadesdizgo; binii ałdó’ nadik’ą’ bik’ídesdizgo ch’ínyáá. Jesus gádaabiłṉii, K’eda’oh’ad, áík’ehgo dowáh.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Áídí’ Jews daanlíni łą́ą́go Mary yił hikai n’íí, Jesus adzaahíí daayo’įįgo daabosdląąd lę́k’e.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Áídá’ ła’, Phárisees daanlíni yich’į́’ okaigo, Jesus ánát’įįdíí yaa yił nadaagosṉi’.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Áík’ehgo okąąh yedaabik’ehi itisyú nadaandeehi hik’e Phárisees daanlíni biłgo nṉee yánádaaltihíí íła’ádaizlaago gádaayiłṉii, Hago lą́ą́ ádaahi’ṉe’? Díí nṉeehíí godiyįhgo áná’ol’įįłíí łą́ą́go ánát’įįł.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Dayúweh díí k’ehgo ánát’įįłyúgo nṉee dawa dánko daabodląąh doleełi at’éé; ła’íí Romans daanlíni nałsééhgo nohwi’okąąh goz’aaníí ła’íí nohwini’íí nohwaa daagohet’aah.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Áídí’ áí ádaanṉiidíí ła’, Cáiaphas holzéhi, áí łegodzaahíí biyi’ okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni gádaabiłnṉiid, Doo nt’é bídaagonołsį da,
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Nṉee dała’á nṉee dawa yá datsaahgo zhą́ nzhǫǫ, áík’ehgo zhą́ Jews daanlíni dawa doo da’ílíí hileeh da, áí doo nohwił bídaagozį da lą́ą́.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Díí doo dabínik’ehgo aṉíí da: áí łegodzaahíí biyi’ okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitįįgo, Jesus Jews daanlíni yá datsaah doleełíí dabíntsé yaa nagolṉi’;
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Doo Jews daanlíni zhą́ bá datsaah da, ndihíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bichągháshé dawa iłts’ą́’yú nadaakaihíí dała’ázhį’ ánálṉéhgo ałdó’ bá datsaah doleeł.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Áí bijįįdí’ godezt’i’go hagot’éégo Jesus daayiziłheehíí yee nadaagoshchįį.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Áí bighą Jesus doo dayúweh Jews daanlíni bitah ch’í’ṉah naghaa da; ndi áídí’ da’igolį́į́yú ba’ashhahgee goz’áni biyi’ kįh gozṉil Éphraim golzeeyú óyáá, áígee bitsiłke’yu yił naháztąą.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo Jews da’iyąąhíí bich’į’ goldohdá’, Jews daanlíni łą́ą́go okąąh zhiṉéégo iłch’į’ ádaach’idilṉe’híí bighą ił’anidí’ Jerúsalem yúdag oheskai.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ nadaazį’go Jesus yiká daadéz’įįgo gádaałiłdi’ṉii, Nt’é daanohsį, da’idąąyú híṉáh doleeł shį ya’?
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Okąąh yedaabik’ehi itisyú nadaandeehi ła’íí Phárisees daanlíni, dahadíń Jesus hayú naghaahíí yígółsįyúgo bił nadaagolṉi’go yá ndaagoz’ąą, daayiłtsoodhíí bighą.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.