João 11
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NTLH
1 Béthany golzeegee nṉee ła’, Lázarus holzéhi, nṉiih lę́k’e, áí kįh gozṉilgee Mary ła’íí bik’isn Martha daagolį́į́.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 (Áń Maryhíí Jesus ik’ah yik’i yaa yiziidgo bitsizíl bee bikee yá k’eyiłdee n’íí, áń bilah Lázarus holzéhi nṉiih.)
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Lázarus bilahkíí Jesus yich’į’ yati’ bá ot’ą́ą́, NohweBik’ehń, nił nzhóni nṉiih, daayiłṉiigo.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Jesus yidezts’ąądá’ gáṉíí, Díí nṉiihíí doo datsaahgo at’éé da, áídá’ Bik’ehgo’ihi’ṉań ízisgo ye’at’ééhíí ch’í’ṉah álṉéhgo ágot’įį, ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań biYe’ ízisgo ye’at’ééhíí ch’í’ṉah hileeh doleełhíí bighą.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jesus, Martha hik’e bik’isn ła’íí Lázarus biłgo bił daanzhǫǫ.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Lázarus nṉiihgo ya’ikonzįįdá’, da’akú sidaago naki bee náyiskąą lę́k’e.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Áí bikédí’go Jesus bitsiłke’yu gádaayiłṉii, Judéayú náádookáh.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Áídá’ bitsiłke’yu gádaabiłṉii, NohwiNant’a’, da’ániidégo Jews daanlíni nił ndaaziłṉé’go hádaat’įį ni’; ndi ya’ akú nádíńdzaa née?
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Jesus gánádaabiłdo’ṉiid, Ya’ dała’á jįį doo nakits’ádah łénádihikos da née? Dahadíń jįįhíí yiyi’ naghaayúgo, doo hayaa nageeh at’éé da, díí ni’gosdzáń biká’ begot’iiníí yo’įįhíí bighą.
9 Jesus respondeu:
10 Dahadíń tł’é’yú higaałyúgo hayaa nageeh, biyi’ yuṉe’ begot’iiníí ádįhíí bighą.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Ánṉiidíí bikédí’go gánádaayiłdo’ṉiid, Nohwit’eké Lázarus iłhosh; ch’ínánsiidyú déyáá.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Bitsiłke’yu gádaabiłṉii, NohweBik’ehń, Lázarus iłhoshyú nłt’éé nádleeh gádnii.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Jesus, Lázarus daztsąą, ṉiigo aṉíí: áídá’ bitsiłke’yuhíí hánáyołgo iłhoshgo áyiłṉii lą́ą́ daanzį lę́k’e.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Jesus áníita ch’í’ṉah ádaagozlaa, Lázarus daztsąą, ṉiigo.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Da’ohdląą doleełhíí bighą doo ákú nashaa dahíí nohwá shił gozhǫ́ǫ́; ndi haląą bich’į’yú dookáh.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Thomas, Dídymus holzéhi, itsiłke’yu yił daanlíni gádaayiłṉii, Néé ałdó’ akú dookáh, Jesus bił nadaan’ṉe’ doleełgo.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Lázarus iłk’idá’ łe’sitįįgo dį́į́’i bee yiskąąyú Jesus nyáá lę́k’e.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Jerúsalemdí’ nakidn dahgostǫ’yú shį Béthany goz’ąą:
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Áídí’ Jews daanlíni łą́ą́go Martha hik’e Mary bilah n’íí bighą bidag yádaałti’go baa heskai.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Martha Jesus higháhgo ya’ikonzįįgo dagoshch’į’ yich’į’ ch’ínyáágo yaa nyáá, Mary kįh yuṉe’ sidaadá’.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Martha Jesus gáyiłṉii, SheBik’ehń, kú síńdaayúgo shilah doo daztsąą da doleeł ni’.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 K’ad ndi dant’éhéta Bik’ehgo’ihi’ṉań bíhónkeedíí naa yiné’go bígonsį.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Jesus gábiłṉii, Nilah naadidodaał.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Martha gábiłṉii, Nnágodzaahíí bijįį nách’idikáhgee naadidodaałgo bígonsį.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Jesus gábiłṉii, Shíí shilahyú nṉee naadidokaah, shíí ihi’ṉaahi nshłįį: dahadíń shodląąyúgo daztsąą ndi, hiṉaa nádodleeł:
25 Então Jesus afirmou:
26 Dahadíń hiṉaago shodlaaníí doo datsaah at’éé da. Ya’ díí hondląą née?
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Martha gábiłṉii, Ha’oh, sheBik’ehń: Christ, Bik’ehgo’ihi’ṉań biYe’ ni’gosdzáń biká’ hígháhi ńlį́į́go hoshdląą.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Gánṉiidá’ onádzaago dant’éhego bik’isn Mary gáyiłṉii, Iłch’ígó’aahíí kú nyáágo nokéed.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mary áí yidezts’ąądá’ dagoshch’į’ nádiidzaago yich’į’ oyáá.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Jesus Martha baa nyáá n’íígee t’ah sidaago, doo hwahá kįh gozṉilyú hígháh da.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Jews daanlíni bidag yádaałti’go kįh yuṉe’ yił naháztąą n’íí Mary hwéheego nádiidzaago ch’ínyááhíí daayo’įįgo yiké’ dahiskai, Lázarus łe’sitįįyú hichagyú deyaa shį, daaṉii lę́k’e.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Mary, Jesus sidaayú ńyáádá’ yiłtsąągo yiyahzhį’ hayaa adzaa gáṉíígo, SheBik’ehń, kú síńdaayúgo shilah doo daztsąą da doleeł ni’.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Jesus Mary ła’íí Jews daanlíni yił hikai n’íí biłgo daachago yo’įįdá’ biyi’siziiníí doo bił gozhǫ́ǫ́ da lę́k’e,
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Áík’ehgo gáṉíí, Hayú ndaasołtįį láń? NohweBik’ehń, yushdé’ ákú díń’įį, daabiłṉii.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Jesus hichag lę́k’e.
35 Jesus chorou.
36 Jews daanlíni, Dázhǫ́ bił nzhǫǫ lę́k’e! daaṉii.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Áídí’ ła’ gánádaado’ṉiid, Nṉee biṉáá ágodini déz’įįgo ánáyiidlaa n’íí, díí nṉee ałdó’ doo datsaah dago áyíílaa doleeł láń shį ya’?
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Jesus bidayi’ chad nadesdzaago, Lázarus łe’sitįįyú ńyáá. Tsébii’i’áń yuṉe’ sitįį, tséé biṉásgee daaden’ą́ą́go.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Jesus gáṉíí, Tséé yó’odaah’aah. Nṉee daztsaaníí bilah Martha gábiłṉii, SheBik’ehń, k’adíí nłchǫ’ silįį go’į́į́, dį́į́’i yiskąądá’ daztsąą n’íí bighą.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Jesus gábiłṉii, Ondląąyúgo Bik’ehgo’ihi’ṉań bits’ą́’dí’ ízisgo ágot’eehíí hįłtséh doleeł, ya’ doo ágániłdéṉiid da lá née?
40 Jesus respondeu:
41 Áík’ehgo daztsaaníí sitįįgee tséé biṉásgee daaden’aaníí yó’odaiz’ąą. Jesus hadag déz’įįdá’gáṉíí, ShiTaa, shidints’agíí na’ihénsį.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Dábik’ehn shidints’ago bígonsį, ndi kú nṉee nadaazįhíí bighą ádéṉiid, shinł’a’íí daayodląą doleełhíí bighą.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ágánṉiidá’ adįįd yiká áṉíí, Lázarus, aadí’ ch’íńṉáh, yiłṉii.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Nṉee daztsąą n’íí bigan ła’íí bikee nadik’ą’ bik’ídaadesdizgo; binii ałdó’ nadik’ą’ bik’ídesdizgo ch’ínyáá. Jesus gádaabiłṉii, K’eda’oh’ad, áík’ehgo dowáh.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Áídí’ Jews daanlíni łą́ą́go Mary yił hikai n’íí, Jesus adzaahíí daayo’įįgo daabosdląąd lę́k’e.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Áídá’ ła’, Phárisees daanlíni yich’į́’ okaigo, Jesus ánát’įįdíí yaa yił nadaagosṉi’.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Áík’ehgo okąąh yedaabik’ehi itisyú nadaandeehi hik’e Phárisees daanlíni biłgo nṉee yánádaaltihíí íła’ádaizlaago gádaayiłṉii, Hago lą́ą́ ádaahi’ṉe’? Díí nṉeehíí godiyįhgo áná’ol’įįłíí łą́ą́go ánát’įįł.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Dayúweh díí k’ehgo ánát’įįłyúgo nṉee dawa dánko daabodląąh doleełi at’éé; ła’íí Romans daanlíni nałsééhgo nohwi’okąąh goz’aaníí ła’íí nohwini’íí nohwaa daagohet’aah.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Áídí’ áí ádaanṉiidíí ła’, Cáiaphas holzéhi, áí łegodzaahíí biyi’ okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni gádaabiłnṉiid, Doo nt’é bídaagonołsį da,
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Nṉee dała’á nṉee dawa yá datsaahgo zhą́ nzhǫǫ, áík’ehgo zhą́ Jews daanlíni dawa doo da’ílíí hileeh da, áí doo nohwił bídaagozį da lą́ą́.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Díí doo dabínik’ehgo aṉíí da: áí łegodzaahíí biyi’ okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitįįgo, Jesus Jews daanlíni yá datsaah doleełíí dabíntsé yaa nagolṉi’;
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Doo Jews daanlíni zhą́ bá datsaah da, ndihíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bichągháshé dawa iłts’ą́’yú nadaakaihíí dała’ázhį’ ánálṉéhgo ałdó’ bá datsaah doleeł.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Áí bijįįdí’ godezt’i’go hagot’éégo Jesus daayiziłheehíí yee nadaagoshchįį.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Áí bighą Jesus doo dayúweh Jews daanlíni bitah ch’í’ṉah naghaa da; ndi áídí’ da’igolį́į́yú ba’ashhahgee goz’áni biyi’ kįh gozṉil Éphraim golzeeyú óyáá, áígee bitsiłke’yu yił naháztąą.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo Jews da’iyąąhíí bich’į’ goldohdá’, Jews daanlíni łą́ą́go okąąh zhiṉéégo iłch’į’ ádaach’idilṉe’híí bighą ił’anidí’ Jerúsalem yúdag oheskai.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ nadaazį’go Jesus yiká daadéz’įįgo gádaałiłdi’ṉii, Nt’é daanohsį, da’idąąyú híṉáh doleeł shį ya’?
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Okąąh yedaabik’ehi itisyú nadaandeehi ła’íí Phárisees daanlíni, dahadíń Jesus hayú naghaahíí yígółsįyúgo bił nadaagolṉi’go yá ndaagoz’ąą, daayiłtsoodhíí bighą.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.