Hebreus 11

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bench’ohołííhíí da’aṉii begolṉe’go bígózįgo, ła’íí hadíí doo hit’įį dahíí da’aṉii át’éégo bígózį, áí odlą’ golzeego ágolzee.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Doo áníidá’ bádaayáń n’íí daabi’odlą’ golį́į́híí bighą nłt’éégo baa ch’iṉii lę́k’e.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Ni’gosdzáń Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bik’ehgo ádaalzaago nohwi’odlą’ golį́į́híí bighą bádaagonlzį, áík’ehgo dant’éhéta hit’iiníí doo hit’įį dahíí bee ádaaszaa.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Abel, Cain bitisgo nłt’éhi Bik’ehgo’ihi’ṉań yaa nainé’, Abel baa nainé’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań yaa nagolṉi’go, Da’áígee ándzaa, ṉii lę́k’e; áí bee Abel daztsąą ndi t’ah nohwich’į’ yałti’.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Énoch da’itsaahíí doo yígodołsįįł dahíí bighą yaaká’yú onábi’doltįį; doo hak’i nádaach’ot’įį da, Bik’ehgo’ihi’ṉań onábiłtįįhíí bighą; doo hwahá nábidi’dilteeh dadá’ Bik’ehgo’ihi’ṉań yił goyiłshǫ́ǫ́go baa ch’iṉii lę́k’e.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Ko’odlą’ da’ádįhyúgo Bik’ehgo’ihiṉań doo hagot’éégo bił goch’inłshǫ́ǫ́ da: hadíń Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ nsháh nzįyúgo da’aṉii Bik’ehgo’ihi’ṉań golį́į́go yosdląądgo zhą́ yich’į’ nigháh, ła’íí hadíń nzhǫǫgo haintaahíí nłt’éégo ágot’eehíí bíyéé áídoliiłgo yosdląądgo zhą́ yich’į’ nigháh.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Noah hagot’éégo godegháhíí doo hwahá yígołsįįh dahíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bił ch’į’ṉah ágolaago tsídolyiz, áík’ehgo bichągháshé hasdáyiṉiiłhat’į́į́híí bighą tsina’eełíí áyíílaa; áí bee ni’gosdzáń biká’ nṉee nchǫ’go ádaat’eehíí ch’í’ṉah áyíílaa, ła’íí ko’odlą’híí bighą nłt’éégo ách’it’ééhíí bíyéé silįį.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Abraham ła’ ni’ nágost’ąąyú bíyéé doleełyú obi’dol’a’dá’ bikísk’eh adzaago oyáá, hayú deyaa shįhíí doo yígółsį da ndi.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Bi’odlą’ golį́į́híi bighą ni’ baa got’ąą n’yú dét’įhézhį’ Isaac ła’íí Jacob biłgo gowąlgai yee daagolį́į́, ni’ doo yídaagołsíni n’íí yiká’ daagolį́į́híí k’ehgo; Abraham baa det’ąą n’íí da’áí Isaac ła’íí Jacob baa daadest’ąą:
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abraham bádįhyú yaaká’yú kįh nagozṉilíí bitł’ááhgo iztł’ini golííníí yiká déz’įį, áí kįh nagozṉilíí bik’ehgo’ihi’ṉań nagoshchįįgo ágólaa.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Sarah ndi binawod gozlį́į́go hiltsąą silįį, áídí’ bił łegodzaahíí bitisyú ch’ígóyáá ndi bi’ime’ gozlįį, hadíń baa yidin’ą́ą́híí ya’ołííhíí bighą.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Áík’ehgo nṉee dała’á hastiin silįįgo k’azhą́ datsaahi ga’ánolį ndi bits’ą́’dí’ hadaałishchiiníí yáá biyi’ ts’iłsǫǫsé ła’íí tábąhyú sáí dahdijahíí ga’áhołąągo daagozlįį, doo nách’ołtag at’éé dayú.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Áí dawa t’ah da’odląągo nanezna’, baa daadest’aaníí doo hwahá begolṉe’ da ndi bi’odlą’ bee ńzaadzhį’ daayo’įįgo yaa bił daagozhǫ́ǫ́go begolṉe’go yídaagołsį lę́k’e, áík’ehgo gádaanṉiid, Ni’gosdzáń biká’ nahiikai ndi nṉee doo bígózini daandlįį, dá nakai nt’éhi.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Ágádaaṉiihíí bee nłt’éégo ndaagoléehíí yiká hadaantaago bígózį.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Ni’ yits’ą́’ dahdikai n’íí dá yaa natsídaakees nt’ééyúgo t’ąązhį’ nakáhgo bá ch’í’otąą doleeł ni’.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Áídá’ k’adíí yaaká’zhį’go ndaagoléehíí hádaat’įį: áí bighą Bik’ehgodaahi’ṉań biłdi’ṉiigo Bik’ehgo’ihi’ṉań doo bik’e ádaayándzį da, akú kįh gozṉilíí bá iłch’į’golaahíí bighą.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Abraham, da’aṉii bi’odlą’ bighą nabídineztąądá’, Isaac Bik’ehgo’ihi’ṉań yaa yinłtį́į́, Abraham bee det’ąą n’íí biye’ dała’áhi Bik’ehgo’ihi’ṉańyá yiziłhee nkegonyaa,
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Áń yaa yałti’go Bik’ehgo’ihi’ṉań Abraham gáyiłnṉiid, Isaac binkááyú nits’ą́’dí’ handóot’įįł:
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Abraham Bik’ehgo’ihi’ṉań nṉee daztsąą ndi náhi’ṉaago ánáidléh yígółsį, áík’ehgo biye’ daztsąądí’ nábi’dihil’ṉa’ ngonolįgo baa naltį́į́.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Isaac, Jacob ła’íí Esau bich’į’ ágoṉe’íí yee yá oskąądgo, Nohwiyaa gozhǫ́ǫ́ le’, yiłnṉiid.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Jacob datsaahdá’ Joseph biye’ke naki da’ał’ango yá da’oskąąd; ła’íí bigish bik’izhį’ hayaa at’éédá’ Bik’ehgo’ihi’ṉań yoskąąd.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Joseph datsaahdá’ Israel hat’i’íí dahdekáh doleełíí t’ah bidáhdá’ yígółsįgo yaa nagolṉi’ lę́k’e; ła’íí bits’in hago ádolṉiiłíí yee yángon’ą́ą́ lę́k’e.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Daabi’odlą’ golį́į́híí bighą, Moses gozlįįdá’ bitaa hik’e bą́ą́ biłgo mé’ dénzhonéhi nlįįhíí bighą nadaayinł’į’go taagi daahitąą; nant’án yengon’ááníí doo yédaaldzid da lę́k’e.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Moses báyáń silįįgo, Pháraoh bitsi’híí bizhaazhé bił idi’ṉiigo doo hat’į́į́ da lę́k’e;
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Nchǫ’go ágot’eehíí begonedlįįhíí dét’įh itah at’éhi k’ihzhį’ nayiné’ lę́k’e, nṉee Bik’ehgo’ihi’ṉań bíyééhíí biniidaagonłt’éézhį’go itah nágodin’ą́ą́ lę́k’e;
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Bik’ehgo’ihi’ṉań bits’ą́’dí’ bich’į’ nahi’ṉiiłíí yiká déz’įįgo, Christ bighą bik’edaach’iṉiihíí Egypt biyi’gee hágołdzil goz’aaníí yitisgo ilį́į́go yaa natsekees.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Egyptdí’ halwod, nant’án hashkee ndi doo yénáldzid da: doo ch’o’įį dahíí yo’įįhíí k’ehgo nyeehíí yich’į’ dahnldǫh.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Moses bik’ehgo dáádítį́híí yiká’ dił yíłta’, ła’íí bitis‐hagowáh golzéhi ágolzaa, chągháshé dantsé nakaihíí naiłtseedíí nliiníí Israel hat’i’ihíí bichągháshé dantsé nakaihíí doo naiłtseed da doleełhíí bighą.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Daabi’odlą’ golį́į́híí bighą Israel hat’i’íí túsikaaníí Red Sea holzéhi hanaayú nanádnłsą́ą́, ni’gosgąąhíí k’ehgo ndi ch’ínánłsą́ą́, nṉee Egyptdí’ daagolííníí ałdó’ hanaadnkáh daanzį ndi ąął odaaz’eel.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Daabi’odlą’ golį́į́híí bighą Israel hat’i’i kįh gozṉilíí Jériko golzeegee binaad tséé histł’iníí łedn’aahíí dała’á jįįgo dałahn łenadiłséh gosts’idiskąązhį’, áík’ehgo gosts’idiskąąhíí bijįį ąął nandéeh lę́k’e.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Ráhab, isdzán nant’į’ nagháhi n’íí, bi’odlą’ golį́į́híí bighą anadaal’izi baa n’áázhgo nzhónígo yich’į’ ádzaago, doo da’odląą dahíi natseedgee doo itah zesdįį da lę́k’e.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Nt’é baa nanagoshṉi’ doleeł? Gídeon, Bárak, Sámson, Jéphthah, David, Samuel ałdó’, ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí biłgo dawa baa nagoshṉi’ hasht’į́į́ ndihíí doo bínel’ąą da:
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Áí daabi’odlą’ golį́į́híí bighą łahgo nṉee hat’i’i daayisnaa, dábik’ehyú ádaaszaa, bángot’ąą n’íí bich’į’ begolzaa, ndóícho bizé’ bá iłch’į’ ágolzaa,
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Kǫ’ doo sidog dago bá álzaa, bésh be’idiltłishé doo bee naztseed da, doo nadaalwod da ndi nadaalwod daasilįį, nagonlkaadgee k’a’ádaat’ee daasilįį, ła’íí yił nadaagonłkaadíí bik’e dahtsídnkįį.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Isdzáné bits’ą́’ nanezna’ n’íí bá nádaabi’dihilṉa’go baa na’ṉil; ła’ihíí dahazhį’ ihi’ṉaahíí yenaadiikáhíí itisgo nłt’éégo yídaagołsįhíí bighą doo daazhógo benádaadichiid hádaat’įį dago goyéégo bich’į’ godest’ąągo naztseed:
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Ła’ihíí baa daach’odloh, ła’íí dá habída’ch’iłtsaas nt’éé, ła’ii łídaach’istł’ǫǫ, ła’íí ha’ádaach’ist’e’:
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Ła’ihíí daach’ołné’, ła’ihíí iłk’ídaabidich’iish, ła’ihíí nabídaadi’nestąąd, ła’ihíí bésh be’idiltłshé bee naztseed; ła’ihíí dibełį́į́ hik’e gantł’ízé bikágé bidiyágé yee nakai lę́k’e; tédaat’iyégo, nyéé’i daidits’ago, ła’íí biniidaagodeszaago;
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Áí nṉeehíí ni’gosdzáń biká’ nṉeehíí bitisgo da’ilį́į́: da’igolį́į́yú ła’íí dziłyú, dził bini’i’áńyú ła’íí łeyi’ da’o’áńyú nakai lę́k’e.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Áí dawa daabi’odlą’ golį́į́híí bighą nłt’éégo baa na’goṉi’ ndi baa det’ąą n’íí doo hwahá begolṉe’ da lę́k’e:
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Néé Bik’ehgo’ihi’ṉań nohwádįhyú itisgo nłt’éhi yaa nohwá nagoshchįį, da’ádaandįhyúgo áí doo hadaabi’dilṉe’ da.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.