Hebreus 11

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Bench’ohołííhíí da’aṉii begolṉe’go bígózįgo, ła’íí hadíí doo hit’įį dahíí da’aṉii át’éégo bígózį, áí odlą’ golzeego ágolzee.
1 Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam, e a prova das coisas que se não vêem.
2 Doo áníidá’ bádaayáń n’íí daabi’odlą’ golį́į́híí bighą nłt’éégo baa ch’iṉii lę́k’e.
2 Porque por ela os antigos alcançaram testemunho.
3 Ni’gosdzáń Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bik’ehgo ádaalzaago nohwi’odlą’ golį́į́híí bighą bádaagonlzį, áík’ehgo dant’éhéta hit’iiníí doo hit’įį dahíí bee ádaaszaa.
3 Pela fé entendemos que os mundos pela palavra de Deus foram criados; de maneira que aquilo que se vê não foi feito do que é aparente.
4 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Abel, Cain bitisgo nłt’éhi Bik’ehgo’ihi’ṉań yaa nainé’, Abel baa nainé’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań yaa nagolṉi’go, Da’áígee ándzaa, ṉii lę́k’e; áí bee Abel daztsąą ndi t’ah nohwich’į’ yałti’.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus maior sacrifício do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho dos seus dons, e por ela, depois de morto, ainda fala.
5 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Énoch da’itsaahíí doo yígodołsįįł dahíí bighą yaaká’yú onábi’doltįį; doo hak’i nádaach’ot’įį da, Bik’ehgo’ihi’ṉań onábiłtįįhíí bighą; doo hwahá nábidi’dilteeh dadá’ Bik’ehgo’ihi’ṉań yił goyiłshǫ́ǫ́go baa ch’iṉii lę́k’e.
5 Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte, e não foi achado, porque Deus o trasladara; visto como antes da sua trasladação alcançou testemunho de que agradara a Deus.
6 Ko’odlą’ da’ádįhyúgo Bik’ehgo’ihiṉań doo hagot’éégo bił goch’inłshǫ́ǫ́ da: hadíń Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ nsháh nzįyúgo da’aṉii Bik’ehgo’ihi’ṉań golį́į́go yosdląądgo zhą́ yich’į’ nigháh, ła’íí hadíń nzhǫǫgo haintaahíí nłt’éégo ágot’eehíí bíyéé áídoliiłgo yosdląądgo zhą́ yich’į’ nigháh.
6 Ora, sem fé é impossível agradar-lhe; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe, e que é galardoador dos que o buscam.
7 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Noah hagot’éégo godegháhíí doo hwahá yígołsįįh dahíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bił ch’į’ṉah ágolaago tsídolyiz, áík’ehgo bichągháshé hasdáyiṉiiłhat’į́į́híí bighą tsina’eełíí áyíílaa; áí bee ni’gosdzáń biká’ nṉee nchǫ’go ádaat’eehíí ch’í’ṉah áyíílaa, ła’íí ko’odlą’híí bighą nłt’éégo ách’it’ééhíí bíyéé silįį.
7 Pela fé Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, temeu e, para salvação da sua família, preparou a arca, pela qual condenou o mundo, e foi feito herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Abraham ła’ ni’ nágost’ąąyú bíyéé doleełyú obi’dol’a’dá’ bikísk’eh adzaago oyáá, hayú deyaa shįhíí doo yígółsį da ndi.
8 Pela fé Abraão, sendo chamado, obedeceu, indo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.
9 Bi’odlą’ golį́į́híi bighą ni’ baa got’ąą n’yú dét’įhézhį’ Isaac ła’íí Jacob biłgo gowąlgai yee daagolį́į́, ni’ doo yídaagołsíni n’íí yiká’ daagolį́į́híí k’ehgo; Abraham baa det’ąą n’íí da’áí Isaac ła’íí Jacob baa daadest’ąą:
9 Pela fé habitou na terra da promessa, como em terra alheia, morando em cabanas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Abraham bádįhyú yaaká’yú kįh nagozṉilíí bitł’ááhgo iztł’ini golííníí yiká déz’įį, áí kįh nagozṉilíí bik’ehgo’ihi’ṉań nagoshchįįgo ágólaa.
10 Porque esperava a cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Sarah ndi binawod gozlį́į́go hiltsąą silįį, áídí’ bił łegodzaahíí bitisyú ch’ígóyáá ndi bi’ime’ gozlįį, hadíń baa yidin’ą́ą́híí ya’ołííhíí bighą.
11 Pela fé também a mesma Sara recebeu a virtude de conceber, e deu à luz já fora da idade; porquanto teve por fiel aquele que lho tinha prometido.
12 Áík’ehgo nṉee dała’á hastiin silįįgo k’azhą́ datsaahi ga’ánolį ndi bits’ą́’dí’ hadaałishchiiníí yáá biyi’ ts’iłsǫǫsé ła’íí tábąhyú sáí dahdijahíí ga’áhołąągo daagozlįį, doo nách’ołtag at’éé dayú.
12 Por isso também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.
13 Áí dawa t’ah da’odląągo nanezna’, baa daadest’aaníí doo hwahá begolṉe’ da ndi bi’odlą’ bee ńzaadzhį’ daayo’įįgo yaa bił daagozhǫ́ǫ́go begolṉe’go yídaagołsį lę́k’e, áík’ehgo gádaanṉiid, Ni’gosdzáń biká’ nahiikai ndi nṉee doo bígózini daandlįį, dá nakai nt’éhi.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas; mas vendo-as de longe, e crendo-as e abraçando-as, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Ágádaaṉiihíí bee nłt’éégo ndaagoléehíí yiká hadaantaago bígózį.
14 Porque, os que isto dizem, claramente mostram que buscam uma pátria.
15 Ni’ yits’ą́’ dahdikai n’íí dá yaa natsídaakees nt’ééyúgo t’ąązhį’ nakáhgo bá ch’í’otąą doleeł ni’.
15 E se, na verdade, se lembrassem daquela de onde haviam saído, teriam oportunidade de tornar.
16 Áídá’ k’adíí yaaká’zhį’go ndaagoléehíí hádaat’įį: áí bighą Bik’ehgodaahi’ṉań biłdi’ṉiigo Bik’ehgo’ihi’ṉań doo bik’e ádaayándzį da, akú kįh gozṉilíí bá iłch’į’golaahíí bighą.
16 Mas agora desejam uma melhor, isto é, a celestial. Por isso também Deus não se envergonha deles, de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Abraham, da’aṉii bi’odlą’ bighą nabídineztąądá’, Isaac Bik’ehgo’ihi’ṉań yaa yinłtį́į́, Abraham bee det’ąą n’íí biye’ dała’áhi Bik’ehgo’ihi’ṉańyá yiziłhee nkegonyaa,
17 Pela fé ofereceu Abraão a Isaque, quando foi provado; sim, aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 Áń yaa yałti’go Bik’ehgo’ihi’ṉań Abraham gáyiłnṉiid, Isaac binkááyú nits’ą́’dí’ handóot’įįł:
18 Sendo-lhe dito: Em Isaque será chamada a tua descendência, considerou que Deus era poderoso para até dentre os mortos o ressuscitar;
19 Abraham Bik’ehgo’ihi’ṉań nṉee daztsąą ndi náhi’ṉaago ánáidléh yígółsį, áík’ehgo biye’ daztsąądí’ nábi’dihil’ṉa’ ngonolįgo baa naltį́į́.
19 E daí também em figura ele o recobrou.
20 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Isaac, Jacob ła’íí Esau bich’į’ ágoṉe’íí yee yá oskąądgo, Nohwiyaa gozhǫ́ǫ́ le’, yiłnṉiid.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú, no tocante às coisas futuras.
21 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Jacob datsaahdá’ Joseph biye’ke naki da’ał’ango yá da’oskąąd; ła’íí bigish bik’izhį’ hayaa at’éédá’ Bik’ehgo’ihi’ṉań yoskąąd.
21 Pela fé Jacó, próximo da morte, abençoou cada um dos filhos de José, e adorou encostado à ponta do seu bordão.
22 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Joseph datsaahdá’ Israel hat’i’íí dahdekáh doleełíí t’ah bidáhdá’ yígółsįgo yaa nagolṉi’ lę́k’e; ła’íí bits’in hago ádolṉiiłíí yee yángon’ą́ą́ lę́k’e.
22 Pela fé José, próximo da morte, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Daabi’odlą’ golį́į́híí bighą, Moses gozlįįdá’ bitaa hik’e bą́ą́ biłgo mé’ dénzhonéhi nlįįhíí bighą nadaayinł’į’go taagi daahitąą; nant’án yengon’ááníí doo yédaaldzid da lę́k’e.
23 Pela fé Moisés, já nascido, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Moses báyáń silįįgo, Pháraoh bitsi’híí bizhaazhé bił idi’ṉiigo doo hat’į́į́ da lę́k’e;
24 Pela fé Moisés, sendo já grande, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Nchǫ’go ágot’eehíí begonedlįįhíí dét’įh itah at’éhi k’ihzhį’ nayiné’ lę́k’e, nṉee Bik’ehgo’ihi’ṉań bíyééhíí biniidaagonłt’éézhį’go itah nágodin’ą́ą́ lę́k’e;
25 Escolhendo antes ser maltratado com o povo de Deus, do que por um pouco de tempo ter o gozo do pecado;
26 Bik’ehgo’ihi’ṉań bits’ą́’dí’ bich’į’ nahi’ṉiiłíí yiká déz’įįgo, Christ bighą bik’edaach’iṉiihíí Egypt biyi’gee hágołdzil goz’aaníí yitisgo ilį́į́go yaa natsekees.
26 Tendo por maiores riquezas o vitupério de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.
27 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Egyptdí’ halwod, nant’án hashkee ndi doo yénáldzid da: doo ch’o’įį dahíí yo’įįhíí k’ehgo nyeehíí yich’į’ dahnldǫh.
27 Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como vendo o invisível.
28 Bi’odlą’ golį́į́híí bighą Moses bik’ehgo dáádítį́híí yiká’ dił yíłta’, ła’íí bitis‐hagowáh golzéhi ágolzaa, chągháshé dantsé nakaihíí naiłtseedíí nliiníí Israel hat’i’ihíí bichągháshé dantsé nakaihíí doo naiłtseed da doleełhíí bighą.
28 Pela fé celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos lhes não tocasse.
29 Daabi’odlą’ golį́į́híí bighą Israel hat’i’íí túsikaaníí Red Sea holzéhi hanaayú nanádnłsą́ą́, ni’gosgąąhíí k’ehgo ndi ch’ínánłsą́ą́, nṉee Egyptdí’ daagolííníí ałdó’ hanaadnkáh daanzį ndi ąął odaaz’eel.
29 Pela fé passaram o Mar Vermelho, como por terra seca; o que intentando os egípcios, se afogaram.
30 Daabi’odlą’ golį́į́híí bighą Israel hat’i’i kįh gozṉilíí Jériko golzeegee binaad tséé histł’iníí łedn’aahíí dała’á jįįgo dałahn łenadiłséh gosts’idiskąązhį’, áík’ehgo gosts’idiskąąhíí bijįį ąął nandéeh lę́k’e.
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, sendo rodeados durante sete dias.
31 Ráhab, isdzán nant’į’ nagháhi n’íí, bi’odlą’ golį́į́híí bighą anadaal’izi baa n’áázhgo nzhónígo yich’į’ ádzaago, doo da’odląą dahíi natseedgee doo itah zesdįį da lę́k’e.
31 Pela fé Raabe, a meretriz, não pereceu com os incrédulos, acolhendo em paz os espias.
32 Nt’é baa nanagoshṉi’ doleeł? Gídeon, Bárak, Sámson, Jéphthah, David, Samuel ałdó’, ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí biłgo dawa baa nagoshṉi’ hasht’į́į́ ndihíí doo bínel’ąą da:
32 E que mais direi? Faltar-me-ia o tempo contando de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel e dos profetas,
33 Áí daabi’odlą’ golį́į́híí bighą łahgo nṉee hat’i’i daayisnaa, dábik’ehyú ádaaszaa, bángot’ąą n’íí bich’į’ begolzaa, ndóícho bizé’ bá iłch’į’ ágolzaa,
33 Os quais pela fé venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 Kǫ’ doo sidog dago bá álzaa, bésh be’idiltłishé doo bee naztseed da, doo nadaalwod da ndi nadaalwod daasilįį, nagonlkaadgee k’a’ádaat’ee daasilįį, ła’íí yił nadaagonłkaadíí bik’e dahtsídnkįį.
34 Apagaram a força do fogo, escaparam do fio da espada, da fraqueza tiraram forças, na batalha se esforçaram, puseram em fuga os exércitos dos estranhos.
35 Isdzáné bits’ą́’ nanezna’ n’íí bá nádaabi’dihilṉa’go baa na’ṉil; ła’ihíí dahazhį’ ihi’ṉaahíí yenaadiikáhíí itisgo nłt’éégo yídaagołsįhíí bighą doo daazhógo benádaadichiid hádaat’įį dago goyéégo bich’į’ godest’ąągo naztseed:
35 As mulheres receberam pela ressurreição os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;
36 Ła’ihíí baa daach’odloh, ła’íí dá habída’ch’iłtsaas nt’éé, ła’ii łídaach’istł’ǫǫ, ła’íí ha’ádaach’ist’e’:
36 E outros experimentaram escárnios e açoites, e até cadeias e prisões.
37 Ła’ihíí daach’ołné’, ła’ihíí iłk’ídaabidich’iish, ła’ihíí nabídaadi’nestąąd, ła’ihíí bésh be’idiltłshé bee naztseed; ła’ihíí dibełį́į́ hik’e gantł’ízé bikágé bidiyágé yee nakai lę́k’e; tédaat’iyégo, nyéé’i daidits’ago, ła’íí biniidaagodeszaago;
37 Foram apedrejados, serrados, tentados, mortos ao fio da espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, desamparados, aflitos e maltratados
38 Áí nṉeehíí ni’gosdzáń biká’ nṉeehíí bitisgo da’ilį́į́: da’igolį́į́yú ła’íí dziłyú, dził bini’i’áńyú ła’íí łeyi’ da’o’áńyú nakai lę́k’e.
38 (Dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Áí dawa daabi’odlą’ golį́į́híí bighą nłt’éégo baa na’goṉi’ ndi baa det’ąą n’íí doo hwahá begolṉe’ da lę́k’e:
39 E todos estes, tendo tido testemunho pela fé, não alcançaram a promessa,
40 Néé Bik’ehgo’ihi’ṉań nohwádįhyú itisgo nłt’éhi yaa nohwá nagoshchįį, da’ádaandįhyúgo áí doo hadaabi’dilṉe’ da.
40 Provendo Deus alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles sem nós não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.