Atos 9

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Saul, Jesus daayokąąhíí nagontł’og yá hát’į́į́go ła’íí naotseed yo’ṉíígo okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni yaa nyáá,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Áígee gáyiłṉii, Damáscusgee Jews ha’ánáłséhíí bich’į’ naltsoos shá áńle’, áík’ehgo nṉee ła’íí isdzáné hayíí Jesus yikísk’eh daahikahíí ła’ baa niyááyúgo łídaashtł’ǫǫgo Jerúsalemyú shinaghadokah.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Áígé’ Saul Damáscus golzeehíí bit’ahyú higaałgo, dahį́ko yaaká’gé’ bich’į’ nke’idindláád lę́’e:
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Áígee hayaa nágo’ná’ yati’ yidezts’ąą lę́’e, gáṉíígo, Saul, Saul, hat’íí ląą bighą shiniigonłt’éégo áshińłsį?
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Saul gáṉíí, Hadń áńt’įį, shiNant’a’? Áígé’ nohweBik’ehń gábiłṉii, Shiniigonłt’éégo áshińłsinihíí shíí ásht’į́į́, Jesus honszéhi: tsįdik’iihíí bee níts’i’ishgo’yúgo dayúweh t’ąązhį’ hóńtałyúgo dayúweh dáni ídída’nłṉi’.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Saul bił díyagot’eego ditłidgo gáṉíí, SheBik’ehń, hat’íí áshłéhgo hánt’įį? Jesus gábiłṉii, Nádndáhgo kįh gozṉilyú ńṉáh, ákú hat’íí ánléhíí baa nił na’goṉi’ ndi at’éé.
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Nṉee yił hikah n’íí doo hadaadzii dago nazįįná’ yati’ daidits’ag ndi doo hadń daayo’įį da lę́’e.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Saul ni’gé’ nádiidzaago biṉáá iłch’ą́’ágolaa ndi doo go’į́į́ da lę́’e: áík’ehgo bigan daach’otą’go Damáscusyú odaach’izlǫǫz.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Doo go’į́į́ dago taagi be’iskąą, dáshiṉá’ ła’íí dádibá’.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Damáscusgee nṉee Jesus yokąąhń Ananías holzéhi golį́į́ lę́’e; áń Jesus bił ch’í’ṉah ágólaago, Ananías, biłṉii. Ananías gáṉíí, Kú sídáá, sheBik’ehń.
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Jesus gábiłṉii, Nádndáhgo kįh bigizhyú itín Ts’ígodezdǫh golzeegee ńṉáh, áígee nṉee Saul holzéhi, Társusgé’ gólíni, Judas golį́į́gee biká na’íńłkid: áígee áń okąąh ląą.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Áígee nṉee Ananías holzéhi ha’ayáágo, go’į́į́ nádleeh doleełhíí bighą ndelṉiigo Saul bił ch’í’ṉah ágolzaa lę́’e.
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananías gábiłṉii, SheBik’ehń, áń nṉeehń Jerúsalemgee nṉee daanokąąhíí nyeego yiniidaagodezlaahíí baat’ínsį ni’:
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 K’adíí áń kú hígháhgo hayíí nizhi’íí yeda’okąąhíí łídaiłtł’o’go baa godet’ąą lę́’e, okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi ádaaṉiigo.
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Jesus gábiłṉii, Ti’i: áń ich’ą́’níłtíni at’éé, shá na’iziidgo doo Jews daanlįį dahíí, ízisgo nadaant’aahíí, ła’íí Israel hat’i’íí shizhi’íí yídaagołsį áiléh doleełgo:
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Shíí shighą hago’at’éégo biniidaagonłt’éé doleełíí baa bił ch’í’ṉah ágoshłe’.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Áík’ehgo Ananías dahiyaago kįh yuṉe’ ha’ayáá; Saul yiká’ ndelṉiiná’ gáṉíí, Shik’isń, Saul, Jesus nohweBik’ehń, itínyú yushdé’ híṉááłná’ nich’į’ ch’í’ṉah ádelzaahń, gon’į́į́ nándleeh doleełgo, ła’íí Holy Spirit bee nagodet’aago nich’į’ shides’a’.
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Dagoshch’į’ biṉáá biká’ siłtsooz silįį lę́’e n’íí yó’ózhóódgo go’įį násdlį́į́. Áígé’ nádiidzaago baptize ábi’delzaa.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Áígé’ iyąągo nalwod nasdlį́į́. Damáscusgee Jesus daayokąąhíí yił naháztąągo da’kwííshį behiskąą.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Dagoshch į’ Jews ha’ánáłséh nagozṉil yuṉe’ Saul, Christ Bik’ehgo’ihi’ṉań biYe’ nlįį, ṉiigo yaa nagolṉi’.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Nṉee daabidezts’ąą’íí dawa bił díyadaagot’eego gádaaṉii, Díńshą’ nṉeehń Jerúsalemgee nṉee Jesus bizhi’ daayozhíígo da’okąąhíí naistseedń át’į́į́; áí bighą kú ńyáá ni’, łídaiłtł’o’go okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi yich’į’ yił dikáhgo?
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Áíná’ Saul dayúweh nłdzilgo yałti’go Jesus da’aṉii Christ nlįį lą́ą́, ṉiigo Jews Damáscusgee daagolííníí doo bich’į’ hanádaasdzii dago áyíílaa.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Łą́ą́go hiskaaníí bikédé’go Jews daanliiníí Saul daiziłheego ndaagoshchįį:
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Áíná’ ndaagoshchiiníí Saul yígołsįįd ni’: daabiziłhee hádaat’įįgo dajįį biigha, datł’é’ biigha kįh gozṉilíí biṉaayú łeda’diltł’į́hgee dááda’ditį́híí nzhógo yiṉádaadéz’įį;
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Áíná’ Jesus daayokąąhíí tł’é’yú łeda’diltł’į́híí bitis yuyaa gódah ch’ídaabíleeh, táts’aa yiyi’ dahsdaago.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Saul Jerúsalemyú ńyááná’ Jesus daayokąąhíí yedigháh hát’į́į́ ndi bédaaldzid lę́’e, da’aṉii Jesus yokąąhń silįį ndi doo daabodląą dahíí bighą.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Áíná’ Bárnabas Saul édeidiltįįgo nadaal’a’á yaa yił n’áázhgo gáṉíígo yaa nagolṉi’, Díń nṉeehń higaałyú Jesus yo’įįgo bich’į’ yałti’ ni’, ła’íí Damáscusgee doo biini’ hą́h dago Jesus yá sizįįgo yaa yałti’ ni’.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Áígé’ Jerúsalemyú da’adzaayú yił nkedikai.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Áígee doo biini’ hą́h dago Jesus yá sizįįgo yaa yałti’, Jews daanliiníí Greek biyati’ yee yádaałti’íí yich’į’ yałti’go yił łahadaadit’áhná’ daabiziłhee hádaat’įį lę́’e.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Áí odlą’ bee iłk’ííyú yídaagołsįįdná’ Caesaréayú yił hikai, áígé’ Társusyú onádaabis’a’.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Áík’ehgo Jesus daayokąąhgo ha’ánáłséhíí Judéayú, Gálileeyú, Samáriayú daagolííníí bił nkenádaagodez’ąągo hadag bá nádaagodeyaa lę́’e, áí Bik’ehgo’ihi’ṉań daidnłsįgo dayúweh bá daagowáhgo, ła’íí Holy Spirit bidag ádaat’eego, dázhǫ́ łą́ą́ silįį.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Peter gotah anádaałgo Jesus daayokąąhíí Lýdda golzeeyú daagolííníí ałdó’ yaa nyáá.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ákú nṉee Enéas holzéhi yaa nyáá, di’ilhíí bighą sitįįgo tsebíí łegodzaahi.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Peter gáyiłṉii, Enéas, Jesus Christ nánilziih: nádndáhgo nitsesk’eh iłch’į’ nándle’. Áígé’ dagoshch’į’ Enéas nádiidzaa.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Áík’ehgo Lýddagee daagolííníí ła’íí Sárongee daagolííníí daayiłtsąągo Jesus yich’į’ dahaskai.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Áígé’ Jóppa golzeegee isdzán Jesus yokąąhń gólį́į́, Tábitha holzéhi. Tábitha golzeeyú Dórcas golzeego ágolzee: áń nłt’éégo at’éhi, tédaat’iyéhíí yich’oṉíhi.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Áíná’ áń yóíyahgo ńdezgaa’go daztsąą, áígé’ bits’í tádaizgizgo ik’éhéyú kįh dahnágost’ąą yuṉe’ ndaistįį lę́’e.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Lýdda golzeehíí Jóppa dábit’ahyú goz’ąą, áík’ehgo Jesus daayokąąhíí Peter akú naghaago yaat’ídaanzįįgo nṉee naki yich’į’ odais’a’ nádaayokąąhyú, Doo nt’áhgo da, dák’ad akú ńṉáh, daabiłṉiigo.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Áígé’ Peter dagoshch’į’ yił onákaigo ik’éhéyú kįh dahnágost’ąąyú yił okai. Ákóṉe’ itsaahíí Peter yit’ahgé’ daachago nazįį, íícho ła’íí diyágé Dórcas t’ah hiṉaaná’ áyíílaa n’íí dahdaayiṉííłgo.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Áíná’ Peter dawa ch’ínołkáh yiłnṉiidgo, ch’ékainá’ Peter hishzhiizhgo oskąąd; áígé’ its’í siné’zhį’ déz’įįdná’ gáṉíí, Tábitha, nádndáh. Áík’ehgo ch’íńghalgo Peter yiłtsąąná’ nádiidzaago nezdaa.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Yich’į’ dahdidilṉiigo náidnlǫǫs; áígé’ Jesus daayokąąhíí ła’íí itsaa daanliiníí dawa yushdé’ daayiłnṉiidgo gádaabiłṉii, Kú Tábitha náhi’ṉa’.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Jóppagee dahot’éhé baa godidezdlaadgo łánihi Jesus daayosdląąd.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Jóppa golzeegee Peter, Simon ikágé yiłdzehń yił sikeego doo ałch’ídé hiskąą da.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.