Atos 9
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARIB
1 Saul, Jesus daayokąąhíí nagontł’og yá hát’į́į́go ła’íí naotseed yo’ṉíígo okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni yaa nyáá,
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 Áígee gáyiłṉii, Damáscusgee Jews ha’ánáłséhíí bich’į’ naltsoos shá áńle’, áík’ehgo nṉee ła’íí isdzáné hayíí Jesus yikísk’eh daahikahíí ła’ baa niyááyúgo łídaashtł’ǫǫgo Jerúsalemyú shinaghadokah.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Áígé’ Saul Damáscus golzeehíí bit’ahyú higaałgo, dahį́ko yaaká’gé’ bich’į’ nke’idindláád lę́’e:
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Áígee hayaa nágo’ná’ yati’ yidezts’ąą lę́’e, gáṉíígo, Saul, Saul, hat’íí ląą bighą shiniigonłt’éégo áshińłsį?
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Saul gáṉíí, Hadń áńt’įį, shiNant’a’? Áígé’ nohweBik’ehń gábiłṉii, Shiniigonłt’éégo áshińłsinihíí shíí ásht’į́į́, Jesus honszéhi: tsįdik’iihíí bee níts’i’ishgo’yúgo dayúweh t’ąązhį’ hóńtałyúgo dayúweh dáni ídída’nłṉi’.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Saul bił díyagot’eego ditłidgo gáṉíí, SheBik’ehń, hat’íí áshłéhgo hánt’įį? Jesus gábiłṉii, Nádndáhgo kįh gozṉilyú ńṉáh, ákú hat’íí ánléhíí baa nił na’goṉi’ ndi at’éé.
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Nṉee yił hikah n’íí doo hadaadzii dago nazįįná’ yati’ daidits’ag ndi doo hadń daayo’įį da lę́’e.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Saul ni’gé’ nádiidzaago biṉáá iłch’ą́’ágolaa ndi doo go’į́į́ da lę́’e: áík’ehgo bigan daach’otą’go Damáscusyú odaach’izlǫǫz.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Doo go’į́į́ dago taagi be’iskąą, dáshiṉá’ ła’íí dádibá’.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Damáscusgee nṉee Jesus yokąąhń Ananías holzéhi golį́į́ lę́’e; áń Jesus bił ch’í’ṉah ágólaago, Ananías, biłṉii. Ananías gáṉíí, Kú sídáá, sheBik’ehń.
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Jesus gábiłṉii, Nádndáhgo kįh bigizhyú itín Ts’ígodezdǫh golzeegee ńṉáh, áígee nṉee Saul holzéhi, Társusgé’ gólíni, Judas golį́į́gee biká na’íńłkid: áígee áń okąąh ląą.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Áígee nṉee Ananías holzéhi ha’ayáágo, go’į́į́ nádleeh doleełhíí bighą ndelṉiigo Saul bił ch’í’ṉah ágolzaa lę́’e.
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananías gábiłṉii, SheBik’ehń, áń nṉeehń Jerúsalemgee nṉee daanokąąhíí nyeego yiniidaagodezlaahíí baat’ínsį ni’:
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 K’adíí áń kú hígháhgo hayíí nizhi’íí yeda’okąąhíí łídaiłtł’o’go baa godet’ąą lę́’e, okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi ádaaṉiigo.
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Jesus gábiłṉii, Ti’i: áń ich’ą́’níłtíni at’éé, shá na’iziidgo doo Jews daanlįį dahíí, ízisgo nadaant’aahíí, ła’íí Israel hat’i’íí shizhi’íí yídaagołsį áiléh doleełgo:
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Shíí shighą hago’at’éégo biniidaagonłt’éé doleełíí baa bił ch’í’ṉah ágoshłe’.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Áík’ehgo Ananías dahiyaago kįh yuṉe’ ha’ayáá; Saul yiká’ ndelṉiiná’ gáṉíí, Shik’isń, Saul, Jesus nohweBik’ehń, itínyú yushdé’ híṉááłná’ nich’į’ ch’í’ṉah ádelzaahń, gon’į́į́ nándleeh doleełgo, ła’íí Holy Spirit bee nagodet’aago nich’į’ shides’a’.
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Dagoshch’į’ biṉáá biká’ siłtsooz silįį lę́’e n’íí yó’ózhóódgo go’įį násdlį́į́. Áígé’ nádiidzaago baptize ábi’delzaa.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Áígé’ iyąągo nalwod nasdlį́į́. Damáscusgee Jesus daayokąąhíí yił naháztąągo da’kwííshį behiskąą.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Dagoshch į’ Jews ha’ánáłséh nagozṉil yuṉe’ Saul, Christ Bik’ehgo’ihi’ṉań biYe’ nlįį, ṉiigo yaa nagolṉi’.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Nṉee daabidezts’ąą’íí dawa bił díyadaagot’eego gádaaṉii, Díńshą’ nṉeehń Jerúsalemgee nṉee Jesus bizhi’ daayozhíígo da’okąąhíí naistseedń át’į́į́; áí bighą kú ńyáá ni’, łídaiłtł’o’go okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi yich’į’ yił dikáhgo?
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Áíná’ Saul dayúweh nłdzilgo yałti’go Jesus da’aṉii Christ nlįį lą́ą́, ṉiigo Jews Damáscusgee daagolííníí doo bich’į’ hanádaasdzii dago áyíílaa.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Łą́ą́go hiskaaníí bikédé’go Jews daanliiníí Saul daiziłheego ndaagoshchįį:
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Áíná’ ndaagoshchiiníí Saul yígołsįįd ni’: daabiziłhee hádaat’įįgo dajįį biigha, datł’é’ biigha kįh gozṉilíí biṉaayú łeda’diltł’į́hgee dááda’ditį́híí nzhógo yiṉádaadéz’įį;
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Áíná’ Jesus daayokąąhíí tł’é’yú łeda’diltł’į́híí bitis yuyaa gódah ch’ídaabíleeh, táts’aa yiyi’ dahsdaago.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Saul Jerúsalemyú ńyááná’ Jesus daayokąąhíí yedigháh hát’į́į́ ndi bédaaldzid lę́’e, da’aṉii Jesus yokąąhń silįį ndi doo daabodląą dahíí bighą.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Áíná’ Bárnabas Saul édeidiltįįgo nadaal’a’á yaa yił n’áázhgo gáṉíígo yaa nagolṉi’, Díń nṉeehń higaałyú Jesus yo’įįgo bich’į’ yałti’ ni’, ła’íí Damáscusgee doo biini’ hą́h dago Jesus yá sizįįgo yaa yałti’ ni’.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Áígé’ Jerúsalemyú da’adzaayú yił nkedikai.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Áígee doo biini’ hą́h dago Jesus yá sizįįgo yaa yałti’, Jews daanliiníí Greek biyati’ yee yádaałti’íí yich’į’ yałti’go yił łahadaadit’áhná’ daabiziłhee hádaat’įį lę́’e.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Áí odlą’ bee iłk’ííyú yídaagołsįįdná’ Caesaréayú yił hikai, áígé’ Társusyú onádaabis’a’.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Áík’ehgo Jesus daayokąąhgo ha’ánáłséhíí Judéayú, Gálileeyú, Samáriayú daagolííníí bił nkenádaagodez’ąągo hadag bá nádaagodeyaa lę́’e, áí Bik’ehgo’ihi’ṉań daidnłsįgo dayúweh bá daagowáhgo, ła’íí Holy Spirit bidag ádaat’eego, dázhǫ́ łą́ą́ silįį.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Peter gotah anádaałgo Jesus daayokąąhíí Lýdda golzeeyú daagolííníí ałdó’ yaa nyáá.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ákú nṉee Enéas holzéhi yaa nyáá, di’ilhíí bighą sitįįgo tsebíí łegodzaahi.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Peter gáyiłṉii, Enéas, Jesus Christ nánilziih: nádndáhgo nitsesk’eh iłch’į’ nándle’. Áígé’ dagoshch’į’ Enéas nádiidzaa.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Áík’ehgo Lýddagee daagolííníí ła’íí Sárongee daagolííníí daayiłtsąągo Jesus yich’į’ dahaskai.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Áígé’ Jóppa golzeegee isdzán Jesus yokąąhń gólį́į́, Tábitha holzéhi. Tábitha golzeeyú Dórcas golzeego ágolzee: áń nłt’éégo at’éhi, tédaat’iyéhíí yich’oṉíhi.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Áíná’ áń yóíyahgo ńdezgaa’go daztsąą, áígé’ bits’í tádaizgizgo ik’éhéyú kįh dahnágost’ąą yuṉe’ ndaistįį lę́’e.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Lýdda golzeehíí Jóppa dábit’ahyú goz’ąą, áík’ehgo Jesus daayokąąhíí Peter akú naghaago yaat’ídaanzįįgo nṉee naki yich’į’ odais’a’ nádaayokąąhyú, Doo nt’áhgo da, dák’ad akú ńṉáh, daabiłṉiigo.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Áígé’ Peter dagoshch’į’ yił onákaigo ik’éhéyú kįh dahnágost’ąąyú yił okai. Ákóṉe’ itsaahíí Peter yit’ahgé’ daachago nazįį, íícho ła’íí diyágé Dórcas t’ah hiṉaaná’ áyíílaa n’íí dahdaayiṉííłgo.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Áíná’ Peter dawa ch’ínołkáh yiłnṉiidgo, ch’ékainá’ Peter hishzhiizhgo oskąąd; áígé’ its’í siné’zhį’ déz’įįdná’ gáṉíí, Tábitha, nádndáh. Áík’ehgo ch’íńghalgo Peter yiłtsąąná’ nádiidzaago nezdaa.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Yich’į’ dahdidilṉiigo náidnlǫǫs; áígé’ Jesus daayokąąhíí ła’íí itsaa daanliiníí dawa yushdé’ daayiłnṉiidgo gádaabiłṉii, Kú Tábitha náhi’ṉa’.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Jóppagee dahot’éhé baa godidezdlaadgo łánihi Jesus daayosdląąd.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Jóppa golzeegee Peter, Simon ikágé yiłdzehń yił sikeego doo ałch’ídé hiskąą da.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.