Atos 7

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni gábiłṉii, Ádaaniłch’iṉiihíí da’aṉii née?
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Stephen gáṉíí, Nṉee daanołíni, shik’ííyú, nṉee báyáń daanołíni, shídaayesółts’ąą; nohwitaa n’íí Abraham, doo hwahá Chárranyú ngoleeh daná’ Mesopotámiayú gólį́į́ ni’ná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’ą́’idindláád nlíni bich’į’ ch’í’ṉah ádelzaa,
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Áígee gábiłnṉiid, Nini’ ła’íí nik’íí bich’ą́’ dahnṉáhgo ni’ nił ch’í’ṉah áshłe’yú ńṉááł.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Áík’ehgo Abraham Kaldéans bini’gé’ dahnyaago Charran golzeegee golį́į́ lę́’e: bitaa daztsąąná’ díí ni’ biyi’ daagonołįįzhį’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bik’ehgo onágódle’ lę́’e.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Áíná’ ni’ bíyééhíí doo ła’ baa gon’ą́ą́ da, doo ndi dałahndi nch’idel’eezgo da: áíná’ bichągháshé doo ła’ da ndi bíí ła’íí bich’ą́’gé’ daałideshchiinihíí daabíyéé doleełgo yángon’ą́ą́ lę́’e.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Bik’ehgo’ihi’ṉań Abraham bich’į’ hananádziigo gánṉiid, Nich’ą́’gé’ daałideshchiiníí ni’ doo yídaagołsį da n’íí yiyi’ daagolį́į́ doleeł; áígee nṉee ni’ daabíyééhíí isná ádaabidle’go dį́į́dn gonenadín łegodzaazhį’ biniidaagonłt’éé doleeł.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Nṉee isná ádaabisdlaahíí biniidaagodishłe’ doleeł; áí bikédé’go áígé’ ch’ékáhgo dząągee daashokąąh doleeł, ṉii lę́’e, Bik’ehgo’ihi’ṉań.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Áígé’ Bik’ehgo’ihi’ṉań circumcísion bee Abraham yił łángot’ąą: áík’ehgo Abraham biye’ Isaac gozlįįgo tsebíí behiskaaníí bijįį círcumcise áyíílaa; áígé’ Isaac biye’ Jacob gozlįį; Jacobhíí biye’ke nakits’ádah daagozlįį, áí bich’ą́’gé’ nakits’ádahyú nṉee hat’i’ silįį.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Jacob biye’kehíí daabidizhé Joseph daayołch’įį’go, yik’edaanṉiihgo Egyptyú baa nadaahezṉii: áíná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bił nlįįgo,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Bich’į’ nadaagontł’ogíí bighą dawa yich’ą́’ binłtį́į́, áígé’ Pháraoh, Egypt yánant’aahíí, yił nzhǫǫgo ła’íí binadzahgee goyą́ą́go Bik’ehgo’ihi’ṉań ábíłsį; Pháraohíí Egypt dahot’éhé ła’íí bikįh biyi’ daagolííníí yánant’aago ábíílaa.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Egypt ła’íí Cánaanyú dahot’éhé shiṉá’ góyéégo daagodeyaa: áígee daanohwitaa n’íí bich’iyą’ n’íí bich’ą́’ ádaasdįįdgo biniidaagonłt’éé lę́’e.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Egyptyú nadą́’ gólį́į́ łą́ą́go Jacob yaat’ínzįįná’ daanohwitaa n’íí da’iłtsé ákú odais’a’ lę́’e.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Iké’gee nanákainá’ Joseph, Daanohwik’isn nshłįį n’íí shíí ánsht’ee, daayiłṉiigo bídaagołsįįd; ła’íí Joseph bik’íí Pháraoh yígółsįįd.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Áígé’ Joseph bitaa ła’íí bik’íí dawa biłgo gosts’idin ashdla’ hilt’eego yiká’o’ił’a’,
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Áík’ehgo Jacob Egyptyú o’íṉil, ákú Jacob daztsąą, ła’íí daanohwitaa n’íí ałdó’ da’iłké’go nanezna’,
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Áí dawa Sýkemyú onádaihezṉilgo iłch’į’ndaahi’ṉiił goz’ąą yuṉe’ da’iłké’go łedaahasṉil, áí goz’aaníí Abraham Sýkem biye’ Émmor biye’ke bich’ą́’gé’ zhaali bee nagohesṉii ni’.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Bik’ehgo’ihi’ṉań Abraham bángon’ą́ą́ n’íí begolṉe’íí ałhánégé’ goldohná’ Abraham bich’ą́’gé’ daałideshchiinihíí Egyptgee łą́ą́ silįį lę́’e.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Áíná’ Egyptyú ła’ nant’án nanásdlį́į́, áń Joseph doo yígółsį da lę́’e.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Áń nohwíí hahiit’i’íí yik’edaanṉiih lę́’e, ła’íí daanohwitaa n’íí gádaayiłṉiigo bándaagoz’ąą, Mé’ daagozlįįhíí da’izlįįyú ch’ídaahołkaadgo da’akú nanṉe’ le’.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Áígee Moses gozlįįgo dázhǫ́ dénzhóné lę́’e, áń bitaa golį́į́ yuṉe’ nadaach’iłteego taagi daahitąą:
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Áígé’ da’izlįįyú ch’ídaach’istįįyú Pháraoh bitsi’ nábinłtįįgo dabíí bizhaazhé k’ehgo yíhiłṉa’.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Egyptyú daagolííníí bigoyą’íí dawa Moses bił ch’et’ą́ą́go dázhǫ́ nłt’éégo yałti’ ła’íí nłt’éégo ánát’įįł silįį.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Moses dizdin bił łegodzaaná’, shik’ííyú Israel hat’i’íí bich’į’ dosháh nzį lę́’e.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Áík’ehgo ła’ inaghanaghaago yiłtsąągo, áń yik’izhį’ onálwodgo yił nałts’įhgo daztsąą:
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Shíí hat’i’íí biniidaagonłt’ééhíí biyi’gé’ Bik’ehgo’ihi’ṉań shich’oṉiigo bił ch’ídishkaahíí yídaagołsį shį nzį lę́’e; ndi doo bídaagołsį da.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Iskąą hik’e dabíí hat’i’i naki iłch’į’ dahnádilwo’go yiká ńyáá, nkenágoheltǫǫd nzįgo gádaayiłṉii, Iłk’isyú nołdlįįná’ hat’íí bighą iłṉí’dołṉíh?
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Áíná’ ba’ashhahgé’ gólíni doo bik’ehyú ánáyo’įįł dahń Moses k’ihzhį’ yenyilná’ gáṉíí, Hadń nohwinant’a’ ła’íí nohwaa yałti’i áníílaago áńt’įį?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Adąąná’ nṉee Egýptian nlíni zíníłhįįhíí k’ehgo shíí ałdó’ shiziniłhéé née?
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Díí áṉííhíí bighą Moses dabíí hat’i’i yich’ą́’ halwodgo Mádiangee golį́į́ ngohéyáá, áígee biye’ke naki gozlįį.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Áígé’ dizdin łegodzaa bikédé’go Dził Sína holzéhi biṉaayú da’izlįįyú ch’il diltłi’i biyi’gé’ Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’gé’hi bich’į’ ch’í’ṉah ádelzaa.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Moses yo’įįná’ bił díyagot’ee lę́’e: iłhánégo yineł’į́į́go nyáá hik’e Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ hadzii,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Gáṉíígo, Shíí daanitaa n’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań daayokąąhń nshłįį, Abraham, Isaac ła’íí Jacob Bik’ehgo’ihi’ṉań daayokąąhń nshłįį. Moses tsídolyizgo ditłidgo doo ázhį’ nádést’įįd da.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Bik’ehgo’ihi’ṉań gábiłṉii, Nikee ádaandlee: ni’ biká’ síńziiníí ni’ godiyini at’éé.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Egyptyú shichągháshé biniidaagonłt’éégo hish’įį, áí hish’įįgo ik’ídaadi’ṉiihíí dists’ag, áík’ehgo áí bich’ą́’ nshṉiiłyú níyáá. Ti’i, dák’ad Egyptyú nideł’a’.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Dadíí Moses Israel hat’i’i doo hádaabit’įįgo gádaaṉii n’íí, Hadń nohwinant’a’ ła’íí nohwaa yałti’íí áníílaa? Da’áí Moses n’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’gé’hi ch’il biyi’gé’ bich’į’ ch’í’ṉah ádelzaa n’íí binkááyú Bik’ehgo’ihi’ṉań bides’a’, nant’án nlįįgo ła’íí Israel hat’i’íí biniidaagonłt’ééhíí yich’ą́’ yííṉííłgo bides’a’.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Áí Moses n’íí ízisgo ánágot’įįłíí ła’íí godiyįhgo be’ídaagoziníí Egyptyú ła’íí Red Seayú ánát’įįł ni’ná’ Egyptgé’ ch’íiṉilgo da’izlįįyú nanałse’go dizdin łegodzaa.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Da’áí Moses‐híí Israel hat’i’íí gádaayiłṉii ni’, Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú Na’iziidi hileehgo nohwik’ííyú bitahgé’ Bik’ehgo’ihi’ṉań nohweBik’ehń nohwá habiłteeh, shíí hashiłtį́į́híí k’ehgo; áń hódaayesółts’ąą.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Da’izlįįyú ha’ánáłséh n’ná’, díí Moses‐híí Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’gé’hi Dził Sína holzeeyú bich’į’ yałti’ n’íí ła’íí daanohwitaa n’íí bigizhgee yałti’íí nlįįgo yati’ hiṉáhi nohwá baa hi’né’ ni’:
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Áń daanohwitaa n’íí doo bídaayésts’ąą hádaat’įį da ni’, doo hádaabit’įį da, áíná’ Egyptyúgo nádiikáhíí zhą́ bijíígé’ hádaat’įį lę́’e.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Aaron gádaayiłṉii, Hat’íhíta daahohiikąąhíí nohwá ánle’, áí nohwá go’įį doleeł: díí Moses Egyptgé’ ch’ínohwiṉil n’íí hago adzaa shįhíí doo bídaagonlzį da.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Áíná’ magashi bizhaazhé be’ilzaa’i ndi ádaizlaago dahat’íhíta yiyaa odaayihiṉiiłgo daayokąąh, dabíí ádaizlaahíí yaa bił daagozhǫ́ǫ́go.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Áík’ehgo yáá biyi’gé’ dawaháhíí daayokąąhgo Bik’ehgo’ihi’ṉań dabiini’zhį’ ch’ídaabizṉil; Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí binaltsoos biyi’ k’e’eshchįįhíí k’ehgo, Israel hat’i’i daanołíni, da’izlįįyú dizdin nohwee łedaagosdzaa n’ná’ magashi bizhaazhé, dibełį́į́ bizhaazhéta nadaałtseedíí ła’íí dahat’íhíta shaa daahołṉiił lá née?
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Gowągolgai biyi’ Mólok holzéhi daayokąąhíí nadaałṉil, ła’íí daahołkąąhíí Rémphan holzéhi bits’iłsǫǫsé k’ehgo be’ilzaahíí ałdó’ nadaałṉil, díí be’ilzaago ádaasolaahíí daahołkąąhgo: áík’ehgo Bábylon bitisyú ch’ínołkáhgo ánohwishłe’.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Daanohwitaa n’íí gowągolgai biyi’ da’okąąhi Bik’ehgo’ihi’ṉań yił daanlįįgo bebígózini da’izlįįyú goz’ąą, áí hago’at’éégo alṉéhíí Bik’ehgo’ihi’ṉań Moses yił ch’í’ṉah áyíílaahíí k’ehgo alzaa.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Daanohwitaa n’íí Jesus bá nant’aago Bik’ehgo’ihi’ṉań doo Jews daanlįį dahíí bá ch’íineheyoodná’ gowągolgai biyi’ da’okąąhíí ni’ daabíyéé gozlįįyú daistsoozgo hikai, áí doo Jews daanlįį dahíí David dánant’aa silįįzhį’ Bik’ehgo’ihi’ṉań daanohwitaa n’íí dábidáhgee ch’ídaaniheyood;
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 David Bik’ehgo’ihi’ṉań yił nzhǫǫ silįį, áík’ehgo Jacob Bik’ehgo’ihi’ṉań yokąąhń yiyi’ golį́į́ doleełíí bá ágóshłe’ nzį lę́’e.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Ndi Sólomon holzéhigo Bik’ehgo’ihi’ṉań kįh yiyi’ golííníí bá ágólaa.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Áíná’ Da’tiséyú At’éhi kįh dá nṉee bigan yee ádaizlaahi doo yiyi’ golį́į́ da; Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidíí gáṉíí n’íí k’ehgo,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Yaaká’yú goz’aaníí biká’dah’asdáhá biká’gé’ nansht’aahíí át’éé, ni’gosdzáńhíí biká’ dahnádes’isíí át’éé: kįh hago’at’éhi shá ágóle’? ṉíí lę́’e Bik’ehgo’ihi’ṉań: hayúshą’ hanasółgo áíná’?
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Aishą’ shiganíí doo dawa bee ashłaa da lę́’e?
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Doo nohwee daagondlįį dahi, nohwijíí ła’íí nohwijeyi’ doo círcumcise ádaanołt’e’i dahíí k’ehgo doo daagodinołsíni da, dawahn Holy Spirit bich’ą́’zhį’go ádaanołt’ee, daanohwitaa n’íí ánádaat’įįł n’íí k’ehgo nohwíí ałdó’ ánádaałt’įįł.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Hagee daanohwitaa n’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí doo yiniidaagodezlaa da? Nłt’éégo Ánát’įįłíí yígháhíí dabí’iłtséná’ yaa nadaagolṉi’íí nadaistseed; áí Nłt’éégo Ánát’įįłíí nyee’íí biyi’zhį’ ch’ídaasołtįįgo daazesołhįį:
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Bik’ehgo’ihi’ṉań binadaal’a’á yaaká’gé’hi begoz’aaníí nohwaa daidez’ąą ndi doo bikísk’eh ádaanołt’ee da.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Nṉee dała’adzaahíí Stephen áṉííhíí daidezts’ąąná’ dázhǫ́ bił daagoshch’ii’go biwoo nádaagai.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Áíná’ Stephen, Holy Spirit ye’at’éégo, yaaká’yú dezghalgo Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’ą́’idindláádíí ła’íí Jesus Bik’ehgo’ihi’ṉań dihe’nazhiṉéégo sizįįgo yiłtsąą,
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Áígé’ gáṉíí, Yáá iłch’ą́’ adzaago yaaká’yú nṉee k’ehgo Nyááhń Bik’ehgo’ihi’ṉań dihe’nazhiṉéégo sizįįgo hish’įį.
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Nádaadidilghaazhná’ bijeyi’ ndaadeshchidgo dawa bich’į’ nádnkįį.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Kįh gozṉilíí bich’ą́’yú ch’ídaabist’e’go nyída’isṉe’: tséé yee da’dilṉiihíí bidiyágé nṉee áníi nagháhá, Saul holzéhi, dées’eezgee ndaayihezṉil.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Stephen t’ah nyída’iłṉe’ná’ gáṉíígo oskąąd, Jesus sheBik’ehń, shiyi’siziiníí nádnné’.
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Hayaa adzaago nawode gánṉiid, SheBik’ehń, díí nchǫ’ihíí dákoh bik’izhį’ ádaaholé hela’. Ánṉiidná’ daztsąą.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.