Atos 5
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NVT
1 Áíná’ nṉee ła’, Ananías holzéhi, bi’aad, Sapphíra holzéhi, biłgo ni’ baa nadaagohezṉii,
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Bi’aad yígółsįgo zhaali baa hi’né’íí ła’ t’ąązhį’ yotą’ná’ ła’ zhą́ nadaal’a’á bádngee nyiné’ lę́’e.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Áík’ehgo Peter gáṉíí, Ananías, hat’íí bighą ch’iidn nant’án, Satan holzéhi, naniłaago Holy Spirit bich’į’ nashíńch’a’, ni’ bich’ą́’gé’ zhaali naa hi’né’íí łahzhį’ t’ąązhį’ hóńtą’go nńné’?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Doo hwahá nahiṉiih daná’ ṉíyéé ni’ ya’? Nahezṉiihíí bikédé’go zhaali naa hi’né’íí dáni benik’eh ni’ ya’? Hago at’éégo tsídíńkeezgo díí bee ándzaa? Doo nṉee bich’į’ nashíńch’a’ da, Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ nashíńch’a’.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Díí yati’íí Ananías yidezts’ąąná’ nágo’go daztsąą: nṉee dawa yaat’ídaanzįhíí tsídaadesyiz.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Nṉee áníi nakaiyéhíí nádikaigo ch’id bił daizdis, áígé’ ch’adaabizyįįyú łehdaabistįį.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Áígé’ taadn łedihikeezyú shį nṉee daztsaaníí bi’aad ágodzaahíí doo yígółsį dago ha’ayáá.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Peter gáyiłṉii, Shił nagolṉí’, gáhołąągo izlįįgo ni’ nohwaa nagohezṉii née? Áígé’ gáṉíí, Ha’aa, akohgo izlįį.
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Peter gánábiłdo’ṉiid, Hat’íí bighą Bik’ehgo’ihi’ṉań biSpirit nabínołtaahgo bich’į’ godeso’ąą? Isąą, niką’ łehdaistiiníí ch’ígót’i’yú nadaazį, áí ni ałdó’ ch’ídaaniłteeh.
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Áík’ehgo dagoshch’į’ Peter bádnyú nágo’go daztsąą: nṉee áníi nakaiyéhíí ha’ákaigo isdzán daztsąągo yídaagołsįįd, áígé’ ch’adaabizyįįyú biką’ łe’sitįį n’íí bahgee łehdaistįį.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Nṉee da’osdląądíí dała’ánát’įįłíí tsídaadesyiz lę́’e, ła’íí hayíí yaat’ídaanzįhíí ałdó’ tsídaadezyiz.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Nṉee bitahyú godiyįhgo be’ídaagoziníí łą́ą́go, ła’íí ízisgo ánádaagot’įįłíí nadaal’a’á binkááyú ánágot’įįł; (Sólomon bich’ínágohin’ą́ą́gee dała’á daabiini’go dała’ánát’įįh.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Jesus doo daayodląą dahíí ńdaaldzidgo doo yéhikai da ndi nṉee nłt’éégo baa natsídaakees.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Nṉee dayúweh łą́ą́go ła’íí isdzáné biłgo Jesus daayodlaaníí yénáhikai;)
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Áík’ehgo daanezgaihíí da’intinyú ch’ínádai’ṉiłgo biká’da’astíné ła’íí ch’id biká’ nazhjeed, Peter higaałgo bichagosh’oh zhą́ ndi biká’zhį’ áoṉe’ daanzįgo.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Jerúsalem biṉaayú kįh nagozṉilgé’ ałdó’ nṉee łą́ą́go daanezgaihíí ła’íí nṉee spirits daanchǫ’íí biyi’ daagolííníí yił nihikáh, áí dawa nádaadziih lę́’e.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni yił nakaihíí dábiłgo (Sádducees daanlíni,) dázhǫ́ hadaashkeego,
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Nadaal’a’á daayiłtsoodgo ha’áná’ilka’á yuṉe’ ha’ádaiskaad lę́’e.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Tł’é’yú Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’gé’hi ha’áná’ilka’ágee ch’íná’itį́híí yá ch’íńtą́ą́go ákú yił ch’íkai, áígé’ gábiłṉii,
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 Ti’i, da’ch’okąąh goz’ąąyú dołkáh, áígee nasozįįgo díí nłt’éégo ihi’ṉaahíí baa yati’íí dawa nṉee baa bił nadaagołṉi’.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Díí daidezts’ąąná’ hayiłkaałyú da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ ha’ákaigo bił ch’ídaago’aah. Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni yił nakaihíí biłgo hikaigo nṉee yánádaaltihíí ła’íí Israel hat’i’i yánaziiníí dała’áyíílaaná’ ha’áná’ilka’áyú nadaal’a’á yíká o’ił’a’.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Áíná’ aasitíni ha’áná’ilka’áyú okai, n’íí nadaal’a’á n’íí doo hwaa da lę́’e, áígé’ nákaigo nadaagosṉi’,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 Gádaaṉiigo, Ha’áná’ilka’áyú nłt’éégo o’ogęęzná’ aasitíni dáádítį́hgee t’ah nazįįná’ baa nkai ndi ch’ídaasiitąą hik’e doo hadń ákóṉe’ naháztąą da ląą.
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni ła’íí silááda da’ch’okąąh goz’aaníí yiṉádaadéz’íni binant’a’ ła’íí okąąh yedaabik’ehi itisyú nadaandeehi díí daidezts’ąąná’ hagoshą’ at’éégo ląą dayúweh bá daagowáh daanzį lę́’e.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Ła’ nyáágo gádaabiłṉii, Nṉee ha’ádaasołkaad n’íí da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ nazįį, nṉee yił ch’ídaago’aahgo.
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Áík’ehgo silááda da’ch’okąąh goz’aaníí yiṉádaadéz’íni ła’íí binant’a’ nadaal’a’á yíká okaigé’ dánt’éhego yił nakai: nṉee tséé bee daanohwiłṉé’ doleełhi at’éé daanzįgo ńdaaldzidhíí bighą.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Yił nakainá’ nṉee yánádaaltihíí naháztąągee yił hikai baa yá’iti’híí bighą: áígee okąąh yebik’ehi dá’tiséyú sitíni nabídaadiłkid,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 Gáṉíígo, Díí yízhííhíí bee iłch’ínágonoł’aah hela’, daanohwiłn’ṉiigo nohwá ndaagosiit’ąą ni’, n’íí kú lá Jerúsalem dágoz’ąą nt’éégo bił ch’ínánágonołt’aah, ła’íí áí nṉee zesdiiníí nohwíí nohwik’izhį’ daadoł’áhgo ádaałt’įį.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Peter ła’íí nadaal’a’á ła’ihíí biłgo hadaasdziigo gádaaṉii, Nohwíí Bik’ehgo’ihi’ṉań da’áṉííyú ádaant’eego dábik’eh, doo nṉee da.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Jesus tsį’iłna’áhi bídaahesołkałgo daazesołhįį n’íí daanohwitaa n’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań daayokąąhń daztsąągé’ nábihil’ṉa’.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Áń Nant’án ła’íí Hasdá’iiṉíłi nlįįgo Bik’ehgo’ihi’ṉań ábíílaago bigan dihe’nazhiṉéégo dahbinesdaa ni’, Israel hat’i’i binchǫ’i bich’ą́’zhį’go ádaile’go binchǫ’íí bich’ą́’gé’ baa nádaagodet’ąąhíí bighą.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Díí ánágot’įįłíí daahiit’į́į́go baa nadaagohiilṉi’; Holy Spirit ałdó’ yaa nagolṉi’, áí Holy Spirit‐híí hayíí Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ yikísk’eh ádaat’eehíí yaa daidez’ąą ni’.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Yánádaaltihíí áí daidezts’ąąná’ bił daagoshch’iigo, nadaiłtseed hádaat’įįgo yendaagoshchįį lę́’e.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Áíná’ Phárisee ła’ nṉee yánádaaltihíí itah nlíni, Gamáliel holzéhi, begoz’aaníí iłch’ígó’aahi, nṉee dawa nłt’éégo baa natsekeesi hizį’go, Díí nṉeehíí dét’įhézhį’ nláhyú ch’ínókáh, nṉiid;
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Áíná’ gáṉíí, Israel hat’i’íí daanołíni, díí nṉee hago ádaałe’íí baa daagonołsąą.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Doo áníiná’ nṉee ła’ Theúdas holzéhi ízisgo at’éhi ídeshchįįgo nṉee łą́ą́go dį́į́go nanadínyú shį béhikai ni’: áń zesdįįgo bikísk’eh ádaat’ee n’íí dawa iłtanáhosąągo begoldoh n’íí doo hat’íí da silįį ni’.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Áí bikédé’go Judas, Gálileegé’ gólíni, nṉee tax nahi’ṉiił doleełhíí bighą daaholtag ni’ná’ nyáá, áń ałdó’ nṉee łą́ą́go íts’áíńṉil: áń ałdó’ daztsąą, áígé’ bikísk’eh ádaat’ee n’íí dawa iłtanáhosąą ni’.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 K’adíí gánohwiłdishṉii, Díí nṉeehíí doo baa nałkai da, doo nadaanołtł’og da: díí begoldohíí nṉee bich’ą́’gé’ bee ánágot’įįł lę́’eyúgo, doo hat’íí da hileeh:
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Áíná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’ą́’gé’ lę́’eyúgo doo bengowáh ádaałe’ at’éé da; nohwíí dánko Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ nadaagonołkaadgo nohwígózį.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Nṉee yánádaaltihíí Gamáliel aṉííhíí bił dádaabik’ehgo nadaal’a’á yushdé’ daayiłṉiigo ánákai, áígé’ Jesus bizhi’íí bee yánánáłti’ hela’, daabiłṉiiná’ ńdaabinestsaz, áígé’ onádaabis’a’.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Áík’ehgo yánádaaltihíí yich’ą́’ dahnaskai, Jesus bizhi’híí bighą ádaayágosįhyú ádaats’izlaa lę́’e ndi Bik’ehgo’ihi’ṉań binadzahgee nłt’éégo ádaat’eego yídaagołsįhíí bighą bił daagozhǫ́ǫ́ lę́’e.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Dajįį biigha da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ ła’íí daagowąyú Jesus Christ yaa nadaagolṉi’go yaa iłch’ídaago’aah lę́’e.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.