Atos 4
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARA
1 Peter ła’íí John biłgo nṉee t’ah yich’į’ yádaałti’ná’ okąąh yedaabik’ehi, silááda da’ch’okąąh goz’aaníí yiṉádaadéz’íni binant’a’ ła’íí Sádducees daanlíni baa hikai,
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Áí hadaashkee lę́’e, Peter ła’íí John biłgo nanezna’íí Jesus binkááyú naadiikáh doleeł, daaṉiigo, nṉee yił ch’ídaago’aahíí bighą.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Nṉee hadaashkee n’íí Peter ła’íí John biłgo daayiłtsoodgo ha’ánezhteezh iskąązhį’: ałk’iná’ o’i’ą́ą́híí bighą.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Da’ágát’éé ndi nṉee łą́ą́go Peter ła’íí John biłgo biyati’ daidezts’aaníí daayosdląąd; ashdladn doo náhóltag dayú shį da’osdląąd.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Iskąą hik’e Jews binadaant’a’íí, Jews yánazíni ła’íí begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi Jerúsalemyú dała’adzaa,
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni, Ánnas holzéhi, Cáiaphas, John, Alexánder, ła’íí okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni bik’íí dawa ałdó’ dała’adzaa lę́’e.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Díí nṉeehíí Peter ła’íí John biłgo da’ałṉí’gee daayineskeego nayídaadiłkid, Hat’íí binawod, hadń bizhi’ bee díí ádaałdzaa?
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Peter, Holy Spirit bił nlįįgo yábiyiłti’go gádaabiłṉii, Nṉee bánadaanołt’aahíí ła’íí Israel hat’i’íí bánasoziiníí,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 Nṉee doo nagháhihíí bich’osii’ṉi’íí, díí nṉee hago at’éégo nábi’dilziihíí bighą díí jįį nanohwídaadołkidyúgo:
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Nohwíí ła’íí Israel hat’i’íí dawa bídaagonołsį le’, Jesus Christ, Názarethgé’ gólíni, tsį’iłna’áhi bídaahesołkał n’íí, daztsąągé’ Bik’ehgo’ihi’ṉań nábihil’ṉa’ n’íí, áń bee díí nṉee nłt’éé nasdlįįgo nohwidáhyú sizįį.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Díí tséhíí kįh ádaagołe’íí daanołíni yó’odaasołṉe’ n’íí iłhagon’aagee da’iłtsé si’aaníí silįį.
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Áń ba’ashhahyú doo hadń hasdákołteehíí gólį́į́ da, díí yáá das’aaníí bitł’ááhyú hizhííhíí bee hasdáhikáh doleełíí dała’á ndi doo ni’ biká’ nṉee baa nádet’ąą da.
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Peter ła’íí John biłgo nṉee doo da’ołtag dahi, débaagoch’oba’íí daanlįį ndi doo bił daagoyéé dago yádaałti’, nṉee nadaant’aahíí yídaagołsįįdgo bił díyadaagot’ee; áík’ehgo Jesis yił nakai n’íí yínádaagołsįįd.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Nṉee nábi’dilziihíí bit’ahgé’ sizįįgo daayo’įįhíí bighą doo hat’íí nádaado’ṉiid da.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Áíná’ Peter ła’íí John biłgo ch’ínoł’aash daayiłnṉiidná’, dasahn iłch’į’ yádaałti’,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 Díí nṉeehíí hago ádaahiidle’? Godiyįhgo ágodzaahíí binkááyú ágodzaago Jerúsalemyú daagolííníí dawa yídaagołsį; nohwíí doo daahohiidląą da daan’ṉiihíí doo bik’eh da, daaṉiigo.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Nṉee bitahyú doo dayúwehyú dididlaadgo da, haląą gádaabiłdo’ṉiih, Áń bizhi’íí bee hadń bich’į’ yánáhólti’ hela’.
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Áík’ehgo yushdé’ daayiłṉiigo, Jesus bizhi’ bee yánáhólti’ hela’ dagohíí iłch’ínánágonoł’aah hela’, daabiłṉiigo bándaagoz’ąą.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Áíná’ Peter ła’íí John biłgo gádaabiłṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań binadzahgee nohwíí nohwich’į’ ídílts’ąągo née, dagohíí Bik’ehgo’ihi’ṉańgo née, hayíí dábik’ehíí bendaagonoł’aah.
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Nohwíí hayíí hiit’iiníí ła’íí dihiits’agíí baa nagohiilṉi’hi at’éé.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Nṉee nadaant’aahíí, Jesus baa yánáhólti’ hela’, nádaabiłdo’ṉiidná’ nádołt’aash daabiłnṉiid; nṉee dawa ágodzaahíí bighą Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ahédaanzįgo doo hago at’éégo ádaile’ da.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Nṉee nábi’dilziihíí dizdinhíí bitisyú bił łegodzaahi.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Peter ła’íí John biłgo ch’ínát’áázhná’ yił nakai n’íí yich’į’ onát’aazhgo okąąh yedaabik’ehi yánadaant’aahíí ła’íí Jews yánazíni ádaabiłṉii n’íí yaa nadaagosṉi’.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Áí daidezts’ąąná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ da’okąąhgo gádaaṉii, NohweBik’ehń, yáá, ni’gosdzáń, túnteel ła’íí daabiyi’ daagolííníí dawa Bik’ehgo’ihi’ṉań ńlį́į́go áńlaa;
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 David, nánal’a’á, binkááyú yánłti’go gáńṉii ni’, Hat’íí bighą doo Jews daanlįį dahíí hadaashkee, ła’íí nṉee dawahá doo begolṉe’ dahíí yaa natsídaakees?
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ni’gosdzáń biká’ ízisgo nant’án daanliiníí iłk’izhį’ ádaadzaa, ła’íí nṉee yánadaant’aahíí dała’adzaa, Bik’ehgo’ihi’ṉań ła’íí Its’áínłtíni, Christ holzéhi, biłgo yich’į’ náda’nziidgo.
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Da’aṉiigo, niYe’ Dilzini, Jesus, Its’ánłtíni, yich’į’ náda’nziidgo Hérod ła’íí Póntius Pílate, doo Jews daanlįį dahíí, ła’íí Israel hat’i’íí biłgo dała’adzaa,
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Nigan binawodíí ła’íí niini’ be’ágodoṉiiłíí dabí’iłtsé bengóń’ąą n’íí yee ádaaṉe’go dała’adzaa.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 K’adíí nohweBik’ehń, nowhenadaago’aahíí hóyíńłts’ąą, áík’ehgo nánada’idziidíí niyati’ doo daasiite’go bee yádaahiilti’ dago bidag ádaant’eego ádaanohwinłsį,
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Dahdnlṉíhgo na’ílziih; ła’íí niYe’ Dilzini, Jesus, bizhi’íí binkááyú godiyįhgo be’ídaagoziníí ła’íí ízisgo ánágot’įįłíí ánánł’įįł le’, da’okąąhgo daaṉii.
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Ąął da’oskąądná’ dała’adzaagee godihes’naa; áígé’ Holy Spirit bee baa daagodest’ąągo Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ doo daaste’go yee yádaałti’ da lę́’e.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Nṉee łą́ą́go da’osdląądíí biini’ dała’á, bijíí dała’á nasdlįį: daabíyééhíí doo dasahn shíyéé daanzį da; ndi dawahá dałaházhį’ daabíyéé lę́’e.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Nadaal’a’á dayúweh beBik’ehń Jesus daztsąągé’ naadiidzaahíí dázhǫ́ nłt’éégo yaa nadaagolṉi’, Bik’ehgo’ihi’ṉań biłgoch’oba’íí zhą́ bitisgo biká’zhį’ at’éé daazlįį lę́’e.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Tédaat’iyéhíí bitahyú doo ła’ da silįį: hayíí bini’ dagohíí bikįh daagolííníí baa nadaagohezṉiigo, bich’ą́’gé’ daayist’įįdíí
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 Nadaal’a’á bádngee ndaayihezṉil: áígé’ hayíí tédaat’iyéhíí hat’íí yídaadiníí daantį́į́gee yitah da’izṉii.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Joses, nadaal’a’á Bárnabas bizhi’ bá ádaizlaahi, (Kodag yałti’íí ye’at’éhi golzeego ágolzee,) Cýprusgé’ Levi hat’i’íí nlíni,
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 Ni’ bíyééhíí baa nagohezṉiigo zhaali baa hi’né’íí nadaal’a’á bádngee nyiné’.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.