Atos 4

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Peter ła’íí John biłgo nṉee t’ah yich’į’ yádaałti’ná’ okąąh yedaabik’ehi, silááda da’ch’okąąh goz’aaníí yiṉádaadéz’íni binant’a’ ła’íí Sádducees daanlíni baa hikai,
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Áí hadaashkee lę́’e, Peter ła’íí John biłgo nanezna’íí Jesus binkááyú naadiikáh doleeł, daaṉiigo, nṉee yił ch’ídaago’aahíí bighą.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Nṉee hadaashkee n’íí Peter ła’íí John biłgo daayiłtsoodgo ha’ánezhteezh iskąązhį’: ałk’iná’ o’i’ą́ą́híí bighą.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Da’ágát’éé ndi nṉee łą́ą́go Peter ła’íí John biłgo biyati’ daidezts’aaníí daayosdląąd; ashdladn doo náhóltag dayú shį da’osdląąd.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Iskąą hik’e Jews binadaant’a’íí, Jews yánazíni ła’íí begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi Jerúsalemyú dała’adzaa,
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni, Ánnas holzéhi, Cáiaphas, John, Alexánder, ła’íí okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni bik’íí dawa ałdó’ dała’adzaa lę́’e.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Díí nṉeehíí Peter ła’íí John biłgo da’ałṉí’gee daayineskeego nayídaadiłkid, Hat’íí binawod, hadń bizhi’ bee díí ádaałdzaa?
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Peter, Holy Spirit bił nlįįgo yábiyiłti’go gádaabiłṉii, Nṉee bánadaanołt’aahíí ła’íí Israel hat’i’íí bánasoziiníí,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 Nṉee doo nagháhihíí bich’osii’ṉi’íí, díí nṉee hago at’éégo nábi’dilziihíí bighą díí jįį nanohwídaadołkidyúgo:
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Nohwíí ła’íí Israel hat’i’íí dawa bídaagonołsį le’, Jesus Christ, Názarethgé’ gólíni, tsį’iłna’áhi bídaahesołkał n’íí, daztsąągé’ Bik’ehgo’ihi’ṉań nábihil’ṉa’ n’íí, áń bee díí nṉee nłt’éé nasdlįįgo nohwidáhyú sizįį.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Díí tséhíí kįh ádaagołe’íí daanołíni yó’odaasołṉe’ n’íí iłhagon’aagee da’iłtsé si’aaníí silįį.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Áń ba’ashhahyú doo hadń hasdákołteehíí gólį́į́ da, díí yáá das’aaníí bitł’ááhyú hizhííhíí bee hasdáhikáh doleełíí dała’á ndi doo ni’ biká’ nṉee baa nádet’ąą da.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Peter ła’íí John biłgo nṉee doo da’ołtag dahi, débaagoch’oba’íí daanlįį ndi doo bił daagoyéé dago yádaałti’, nṉee nadaant’aahíí yídaagołsįįdgo bił díyadaagot’ee; áík’ehgo Jesis yił nakai n’íí yínádaagołsįįd.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Nṉee nábi’dilziihíí bit’ahgé’ sizįįgo daayo’įįhíí bighą doo hat’íí nádaado’ṉiid da.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Áíná’ Peter ła’íí John biłgo ch’ínoł’aash daayiłnṉiidná’, dasahn iłch’į’ yádaałti’,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Díí nṉeehíí hago ádaahiidle’? Godiyįhgo ágodzaahíí binkááyú ágodzaago Jerúsalemyú daagolííníí dawa yídaagołsį; nohwíí doo daahohiidląą da daan’ṉiihíí doo bik’eh da, daaṉiigo.
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Nṉee bitahyú doo dayúwehyú dididlaadgo da, haląą gádaabiłdo’ṉiih, Áń bizhi’íí bee hadń bich’į’ yánáhólti’ hela’.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Áík’ehgo yushdé’ daayiłṉiigo, Jesus bizhi’ bee yánáhólti’ hela’ dagohíí iłch’ínánágonoł’aah hela’, daabiłṉiigo bándaagoz’ąą.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Áíná’ Peter ła’íí John biłgo gádaabiłṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań binadzahgee nohwíí nohwich’į’ ídílts’ąągo née, dagohíí Bik’ehgo’ihi’ṉańgo née, hayíí dábik’ehíí bendaagonoł’aah.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Nohwíí hayíí hiit’iiníí ła’íí dihiits’agíí baa nagohiilṉi’hi at’éé.
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Nṉee nadaant’aahíí, Jesus baa yánáhólti’ hela’, nádaabiłdo’ṉiidná’ nádołt’aash daabiłnṉiid; nṉee dawa ágodzaahíí bighą Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ahédaanzįgo doo hago at’éégo ádaile’ da.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Nṉee nábi’dilziihíí dizdinhíí bitisyú bił łegodzaahi.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Peter ła’íí John biłgo ch’ínát’áázhná’ yił nakai n’íí yich’į’ onát’aazhgo okąąh yedaabik’ehi yánadaant’aahíí ła’íí Jews yánazíni ádaabiłṉii n’íí yaa nadaagosṉi’.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Áí daidezts’ąąná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ da’okąąhgo gádaaṉii, NohweBik’ehń, yáá, ni’gosdzáń, túnteel ła’íí daabiyi’ daagolííníí dawa Bik’ehgo’ihi’ṉań ńlį́į́go áńlaa;
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 David, nánal’a’á, binkááyú yánłti’go gáńṉii ni’, Hat’íí bighą doo Jews daanlįį dahíí hadaashkee, ła’íí nṉee dawahá doo begolṉe’ dahíí yaa natsídaakees?
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Ni’gosdzáń biká’ ízisgo nant’án daanliiníí iłk’izhį’ ádaadzaa, ła’íí nṉee yánadaant’aahíí dała’adzaa, Bik’ehgo’ihi’ṉań ła’íí Its’áínłtíni, Christ holzéhi, biłgo yich’į’ náda’nziidgo.
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Da’aṉiigo, niYe’ Dilzini, Jesus, Its’ánłtíni, yich’į’ náda’nziidgo Hérod ła’íí Póntius Pílate, doo Jews daanlįį dahíí, ła’íí Israel hat’i’íí biłgo dała’adzaa,
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Nigan binawodíí ła’íí niini’ be’ágodoṉiiłíí dabí’iłtsé bengóń’ąą n’íí yee ádaaṉe’go dała’adzaa.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 K’adíí nohweBik’ehń, nowhenadaago’aahíí hóyíńłts’ąą, áík’ehgo nánada’idziidíí niyati’ doo daasiite’go bee yádaahiilti’ dago bidag ádaant’eego ádaanohwinłsį,
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Dahdnlṉíhgo na’ílziih; ła’íí niYe’ Dilzini, Jesus, bizhi’íí binkááyú godiyįhgo be’ídaagoziníí ła’íí ízisgo ánágot’įįłíí ánánł’įįł le’, da’okąąhgo daaṉii.
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Ąął da’oskąądná’ dała’adzaagee godihes’naa; áígé’ Holy Spirit bee baa daagodest’ąągo Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ doo daaste’go yee yádaałti’ da lę́’e.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Nṉee łą́ą́go da’osdląądíí biini’ dała’á, bijíí dała’á nasdlįį: daabíyééhíí doo dasahn shíyéé daanzį da; ndi dawahá dałaházhį’ daabíyéé lę́’e.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Nadaal’a’á dayúweh beBik’ehń Jesus daztsąągé’ naadiidzaahíí dázhǫ́ nłt’éégo yaa nadaagolṉi’, Bik’ehgo’ihi’ṉań biłgoch’oba’íí zhą́ bitisgo biká’zhį’ at’éé daazlįį lę́’e.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Tédaat’iyéhíí bitahyú doo ła’ da silįį: hayíí bini’ dagohíí bikįh daagolííníí baa nadaagohezṉiigo, bich’ą́’gé’ daayist’įįdíí
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Nadaal’a’á bádngee ndaayihezṉil: áígé’ hayíí tédaat’iyéhíí hat’íí yídaadiníí daantį́į́gee yitah da’izṉii.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Joses, nadaal’a’á Bárnabas bizhi’ bá ádaizlaahi, (Kodag yałti’íí ye’at’éhi golzeego ágolzee,) Cýprusgé’ Levi hat’i’íí nlíni,
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Ni’ bíyééhíí baa nagohezṉiigo zhaali baa hi’né’íí nadaal’a’á bádngee nyiné’.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.