Atos 27

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Italyú nohwił dahdez’eelgo nagot’ąąná’ Paul, ła’ ha’áshijeedíí biłgo silááda dałán gonenadín binant’a’, Július holzéhi, biṉádaadéz’įį doleełgo baa ni’ṉil, áń silááda Augústus yánant’aahíí itah nlįį.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Tsina’eełíí Adramýttiumgé’ Asia bitábąą zhiṉééyú k’ad des’éli bih hiikaigo nohwił dahda’n’eel; Aristárkus, Macedónia biyi’ Thessalonícagé’ gólíni, bił dekai.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Iskąą hik’e Sídon golzeegee nohwił nda’iz’eel; áígee Július Paul yaa ch’oba’go, Nit’eké bich’į’ nṉáhgo nłt’éégo ádaaniłsį le’, biłnṉiid.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Áígé’ nohwił dahnáda’n’eelná’ Cýprus bit’ahyú isht’agonch’iidyú nohwił ch’ída’iz’eel, nohwich’į’go ńch’iidhíí bighą.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Cilícia ła’íí Pamphýlia bit’ahyú túnteel biyi’ nohwił ch’ída’iz’eel, áígé’ Lýcia biyi’ kįh gozṉilíí Mýra golzeezhį’ nohwił nda’iz’eel.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Áígee silááda gonenadín binant’a’ tsina’eełi Alexándriagé’ihi Italyú dez’éli yaa nyáágo, Beh hołkáh, nohwiłnṉiid.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Dátąądégo nohwił da’o’ołgo doo ałch’ídn nohweda’iskąą da, nohwich’į’ nagontł’ogo, ni’ tayi’ dahgoz’áni Cnidus golzéhi bit’ahzhį’ nohwił ch’ída’iz’eel, ńch’iidhíí bighą doo dayúweh nohwił da’o’oł bik’eh dago Salmóne bitis Crete bit’ahyú isht’agonch’iidyú nohwił ch’ída’iz’eel;
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Nohwich’į’ nagontł’ogo tábąą zhiṉéé nohwił da’o’ołgo Fair Havens golzeezhį’ nohwił nda’iz’eel, kįh gozṉil Laséa golzeehíí bit’ahyú.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nohwich’į’ nagontł’ogíí bighą, ła’íí daagodnłsįgo dáshiṉá’ da’ch’okąąhíí ałk’iná’ bitis ch’ígóyááhíí bighą ił’o’ołíí bégódzid ni’, áík’ehgo Paul gádaabiłṉii,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Shik’isyú, díí bígonsį, nohwił da’o’ołyú tsina’eełíí ła’íí daayogheełíí bich’į’, nohwíí dó’ nohwich’į’ nadaagontł’og doleeł.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Áíná’ silááda gonenadín binant’a’ń, o’ołíí yebik’ehń ła’íí tsina’eełíí bíyéé gólííń zhą́ óyésts’ąą, áíná’ Paulń doo óyésts’ąą da.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Tsina’eełíí nná’i’ołgee doo nohwehai bik’eh dahíí bighą ch’iląągo gádaaṉii, Nohwił da’o’oł le’, dáhago’at’éégo Pheníceyú niikáh, áígee nohwehai doleeł, daanzįgo; Pheníce áí Crete biyi’ goz’ąą, áígee tsina’eełíí nna’oł northwestzhį’go ła’íí southwestzhį’go ch’ígót’i’.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Hayaagé’ tąądégo ńch’iidná’, nohwá ííts’ííd daanzįgo, bésh ndaazíí tsina’eełíí bee dahastł’ǫ́ n’íí ihnádaiz’ąąná’ Crete bibąhyú bił ch’ída’iz’eel.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Dét’įhék’e tsina’eełíí híłch’į’cho bił hayaa, Euroclýdon holzéhi.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Nawode desch’iidhíí bighą tsina’eełíí doo híłch’į’dáhzhį’ dahdi’eeł da, dabiini’yú dez’eel lę́’e.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Ni’ táyi’ dahgoz’áni ałch’ísę́hi, Cláudia golzéhi, bit’ahyú isht’agonch’iidyú nohwił ch’ída’iz’eelgo tsina’eełíí ałch’ísę́híí da’ónanta tsina’eełíí nchaahíí bit’ahyú ndaiz’ąą:
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Áígé’ tsina’eełíí nchaahíí biká’yú dahdaiz’ąąná’ bésh hishbizhíí nchaahíí tsina’eełíí bik’ídesdiz; goshtł’ishcho yédaaldzidgo gowągolgai biká’ dastsoozíí nadaayinłtsoozná’ ńch’iidíí zhą́ bee dez’eel.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Nawode nohwił iłch’ą́’ nách’ihíí bighą iskąą hik’e tsina’eełíí yoghélihíí ła’ yó’odaiskaad;
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Nakiskąą hik’e tsina’eełíí benadziidi dabíí yó’odaiskaad.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Ch’ígona’áí ła’íí ts’iłsǫǫsé doo hwaa bee got’įį dago doo ałch’ídeskąą da, ła’íí díyat’éégo nohwił iłch’ą́’ nách’ih, áík’ehgo doo hago’at’éégo hasdáhiikáh da ląą daandzį ni’.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Dá doo da’iyáné ńzaad begodeyaaná’ Paul iłṉí’gé’ hizįįgo gáṉíí, Shik’isyú, shich’į’ ídaayesółts’ąąyúgo, Cretegé’ doo nohwił dahda’n’eel dayúgo, doo díí k’ehgo nohwich’į’ nadaagontł’og da doleeł ni’, ła’íí doo hat’íí ch’a’oné’ da doleeł ni’.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Áíná’ gádaanohwiłdishṉii, Bidag ádaanołt’ee le’: doo ła’ daaholtsaah at’éé da, tsina’eełíí zhą́ da’ízlį́į́ hileeh.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Tł’é’ná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań, bíyéé nshłįįń ła’íí hoshkąąhń, binal’a’á yaaká’gé’hi shit’ahgé sizįįgo,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Gáshiłnṉiid, Paul, doo niini’ hąh da le’; Caesar bidáhgee síńzįį doleeł: ła’íí bił nił da’o’ołíí dawa daahiṉaahgo Bik’ehgo’ihi’ṉań naa godin’ą́ą́.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Áík’ehgo shik’isyú, bidag ádaanołt’ee le’: Bik’ehgo’ihi’ṉań hoshdląąhíí bighą da’áshiłṉiihíí k’ehgo ágoṉe’go bígonsį.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Áíná’ ni’ táyi’ dahgoz’aaníí biká’gee yónohwi’dilkaad doleeł.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Dį́į́’ts’ádah iłkaahíí bitł’é’ túnteel Ádria holzéhi biyi’gé’ tsina’eełíí bił iłch’ą́’ nnáiłṉiiná’ tł’é’ís’ahyú shį nada’ił’eełíí ni’ bich’į’yú nohwił da’n’eel daanzį lę́’e;
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Áík’ehgo hayaa tú yída’nes’ąądgo nadin iłk’ích’idesṉiih, k’a’áhosah lą́go yídaagołsįįd: yuṉáásyú tú yínáda’nes’ąądgo k’adíí ashdla’ádah iłk’ích’idesṉiih k’a’áhosah.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Dánko tséé biká’ hi’eełhíí bighą bił daagoyé’égo bésh ndaazíí tsina’eełíí bedahastł’óníí dį́į́’i nkedezṉil, tsina’eełíí biké’ńṉáá yúyaa, áíná’ jįį góleeh, daaṉiigo da’okąąh.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Nadaał’eełíí tsina’eełíí biyi’gé’ hahiikeeh daanzįgo, tsina’eełíí ałch’ísę́híí téh daayihezṉil, bésh ndaazíí tsina’eełíí bádngé’ nkedaayiṉííł ádaagodil’įįgo,
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Paul silááda ła’íí silááda gonenadín binant’a’íí gáyiłṉii, Díí nṉeehíí dá tsina’eełíí biyi’ naháztąąyúgo zhą́ daahołṉaa.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Áík’ehgo silááda tsina’eełíí ałch’ísę́híí bedahdaahestł’ooníí daayiheshgizhgo bił odaagohez’eel.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 K’ad haiłkaahyú Paul nádaayokąąhgo gádaayiłṉii, Da’ołsąągo nzhǫǫ, nda’ołíígo dáshiṉá’ dį́į́’ts’ádahyú nohwíyołkaał.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Áík’ehgo nádaanohwoshkąąh, da’ołsąą, áí bee daanołdzilgo; nohwitsizíl dała’á ndi doo nohwich’ą́’ ch’a’odeeł da.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Díí yee ánṉiidná’ báń náidnné’go dawa biṉááł Bik’ehgo’ihi’ṉań áshǫǫd yiłṉiigo oskąądná’ iłk’íyíłdláádgo yiyąą nágodiidzaa.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Áík’ehgo nṉee ła’ihíí yidag ádaat’eego dabíí ałdó’ da’iyą́ą́.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Daanohwighago naki gonenadín iká’yú gosts’idin gostáń hiilt’ee, tsina’eełíí biyi’.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Náda’isdįįdzhį’ da’iyą́ą́ná’ tł’oh nagháí téh daayeskaadgo tsina’eełíí dá’ałdzólé silįį.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Got’įį gozlįįná’ ni’híí doo yídaagołsį da: ndi tú ónáhíką́ą́go ténágohįį’ą́ą́ daayo’įį, áígee nohwił ndaanó’eeł daanzį.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Áík’ehgo bésh ndaazíí tsina’eełíí bee dahastł’ǫ́ n’íí daazhógo yó’odaiskaadgo be’anáhot’aałíí bitł’ól k’eda’iz’ahgo, ła’íí tsina’eełíí bit’a’ bádn zhiṉééhíí hadag ádaizlaago ńch’iid bich’į’go tábąązhį’ bił nda’iz’eel.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ndi tú łednlįįgee tsina’eełíí łehígo’go doo nahi’naa da silįį; biké’dinṉáágé’íí tú nádidáhíí nbiheztį’.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Ha’áshijeedíí ła’ nada’diłkǫh daanzįgo, silááda nadaabiłtseedgo ndaagoshchįį,
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Áíná’ silááda gonenadín binant’a’ń Paul doo zidee hat’į́į́ dago, Dah, biłnṉiid; Hayíí nada’ołkǫ’íí tsina’eełíí bitisyú’an odaołjágo táts’áda’ołkǫ́h, daayiłṉii:
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Ła’íí gáyiłṉii, Tsį nteelíí ła’íí tsina’eełíí baa nahastǫ’íí bee hanaazhį’ nada’ołkǫ́h. Áík’ehgo dawa ni’zhį’ nádaaheskai.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.