Atos 26
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARC
1 Agríppa Paul gáyiłṉii, Ádá hadziihgo naa godet’ąą. Áík’ehgo Paul na’ígizhná’ ádá hadzii, gáṉíígo:
1 Depois, Agripa disse a Paulo: Permite-se-te que te defendas. Então, Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 Agríppa, ízisgo nant’án ńlíni, Jews daanliiníí yee shaa dahdaagoz’aaníí dawa díí jįį niṉááł bee ádá hasdziihíí baa shił gozhǫ́ǫ́:
2 Tenho-me por venturoso, ó rei Agripa, de que perante ti me haja, hoje, de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus,
3 Jews daanlíni bi’at’e’ ła’íí łahada’dit’áhíí nłt’éégo bígonłsįhíí bighą: nłt’éégo shíyíńłts’ąą, nánoshkąąh.
3 mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 Jerúsalemgee bił nít’i’íí daagolííníí bitahyú ishkiin nshłįį ni’, áígé’ yushdé’ godezt’i’go hago’at’éégo hinshṉaahíí Jews daanlíni dawa yídaagołsį.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, qual haja sido, desde o princípio, em Jerusalém, entre os da minha nação, todos os judeus a sabem.
5 Doo áníi shídaagołsį da ni’, shá hadaadziih hádaat’įįyúgo, Phárisee nlįįgo, Phárisees daandliiníí nohwi’okąąh itisgo daidnłsiníí yikísk’eh hiṉaa ni’, daashiłṉii doleeł ni’.
5 Sabendo de mim, desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Daanohwitaa n’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań bándaagoz’ąą n’íí hoshdląąhíí bighą shaa yá’iti’go kú sízį́į́:
6 E, agora, pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais, estou aqui e sou julgado,
7 Díí Bik’ehgo’ihi’ṉań ngon’ááníí begolṉe’go nohwíí nakits’ádahyú hahiit’i’íí dájįį biigha dátł’é’ biigha nłdzilgo Bik’ehgo’ihi’ṉań daahohiikąąh. Díí oshdlaaníí Jews daanlíni shaa dahdaagoz’ąą, Agríppa, ízisgo nant’án ńlíni.
7 à qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Bik’ehgo’ihi’ṉań nanezna’íí naadaayihil’ṉahíí hat’íí bighą doo daahołdląą hádaałt’įį da?
8 Pois quê? Julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Jesus, Názarethgé’ gólíni, bizhi’ bich’ą́’zhį’go dashíí ánásht’įįłgo dábik’eh nsį ni’.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus, o Nazareno, devia eu praticar muitos atos,
10 Áík’ehgo Jerúsalemyú ágásdzaa: okąąh yedaabik’ehi yánadaant’aahíí bik’ehgo Jesus daayokąąhíí łą́ą́go ha’áhálkaad ni’; ła’íí natseedgo bándaagot’a’íí, Ha’aa, dishṉiigo bá da’isoh ni’.
10 o que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido poder dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e, quando os matavam, eu dava o meu voto contra eles.
11 Jews ha’ánáłséh nagoz’ąą yuṉe’ łahgee biniidaagodinsį ni’, Jesus nchǫ’go yaa yádaałti’go ádaashłe’ ni’; ła’íí dázhǫ́ bik’edaadinshṉiihgo doo Jews daanlįį dahíí bikįh nagozṉilyú ndi biniidaagodinsį ni’.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 Ágánásht’įįłgo okąąh yedaabik’ehi itisyú nadaandeehi shaa daagodez’ąą, Ti’i ákú ńṉáh, daashilnṉiidgo Damáscusyú óyáá.
12 Sobre o que, indo, então, a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Ízisgo nant’án ńlíni, hishaałyú ha’iz’ąągo shíí ła’íí bił hishkaahíí biłgo nohwiṉaayú ch’ígona’áí be’idindláádíí bitisgo yaaká’gé’ nohwich’į’ nke’dindláád ni’.
13 ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Daanohwigha hayaa nandeená’ Hebrew biyati’ k’ehgo yati’ gáshiłṉiigo idisiits’ą́ą́, Saul, Saul, hat’íí lą́ą́ bighą shiniigonłt’éégo áshińłsį? Tsįdik’iihíí bee níts’i’ishgo’yúgo dayúweh t’ąązhį’ hóńtałyúgo dayúweh dáni ídída’nłṉi’.
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava e, em língua hebraica, dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura
15 Gádéṉiid, Hadń áńt’įį, shiNant’a’? Gáshiłnṉiid, Shiniigonłt’éégo áshińłsinihíí shíí ásht’į́į́, Jesus honszéhi.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Nádndáhgo hizįį: díí bighą nił ch’í’ṉah ádeshdlaa, shá na’iziidgo haniłtį́į́, hago’at’éégo shinłtsaaníí ła’íí hat’íí nił ch’í’ṉah ádidishdliiłíí shá baa nagolṉí’ doleełgo;
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das
17 Jews daanliiníí ła’íí doo Jews daanlįį dahíí ałdó’ bich’ą́’ niishteeh, doo Jews daanlįį dahíí bich’į’ nidish’aa,
17 livrando-te deste povo e
18 Biṉáá got’įįgo ánádaadle’go chagołheełgé’ idindiinzhį’ ánáda’ṉe’go, ła’íí Satan nadaabiłaahíí bich’ą́’yúgo Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ ánáda’ṉe’go binchǫ’íí bich’ą́’zhį’ ádaile’, ła’íí daashodląąhíí bee hadaadeszaahíí bitah daanlįį doleełhíí bighą bich’į’ nidish’aa.
18 para lhes abrires os olhos e das trevas e
19 Áík’ehgo Agríppa, ízisgo nant’án ńlíni, díí yaaká’gé’ shił ch’í’ṉah ágolzaahíí da’áshiłṉiiyú ásdzaa:
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Damáscusyú daagolííníí iłtsé, áígé’ Jerúsalemyú daagolííníí, ła’íí ni’ Judéa dahot’éhé biyi’yú daagolííníí, ła’íí doo Jews daanlįį dahíí ałdó’ gádaałdishṉii, Nohwinchǫ’íí bich’ą́’yúgo ádaałṉe’go Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ ánádaałṉe’, ła’íí nohwinchǫ’íí bich’ą́’yúgo ádaałdzaahíí dábełt’eego ánádaałt’įįł.
20 Antes, anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judeia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Díí bighą Jews daanlíni da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ shił ndaazdeelgo daashiziłheego ch’éh ádaat’įįd ni’.
21 Por causa disto, os judeus lançaram mão de mim no templo e procuraram matar- me.
22 Díí jįįzhį’ ngońt’i’go Bik’ehgo’ihi’ṉań shich’oṉiigo kú sízį́į́, nṉee doo ízisgo ádaat’ee dahíí, ízisgo ádaat’eehíí biłgo Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí ła’íí Moses be’ágoṉe’ daaṉii n’íí zhą́ baa nagoshṉi’go gádaabiłdishṉii:
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Christ biniigodilṉe’ doleeł, ła’íí da’iłtsé daztsąągé’ naadiidáhíí nlįį doleeł, be’idindííníí Jews daanliiníí ła’íí doo Jews daanlįį dahíí yił ch’í’ṉah áyíłsį doleeł.
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Ágáṉíígo ádá yałti’ná’ Féstus nawode gánṉiid, Paul, niini’ édįh ląą; łą́ą́go ígonł’aaníí niini’ édįhgo áníílaa ląą.
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Paul gánádo’ṉiid, Féstus, ízisgo áńt’éhi, doo shiini’ édįh da: da’aṉii ágot’eehíí shiini’ golį́į́go baa yashti’.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo! Antes, digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Ízisgo nant’án ńlíni, díí baa yashti’íí bígonłsį́, doo hat’íí t’ąązhį’ be’ánsht’ee dago nich’į’ yashti’; díí dahot’éhé bígonłsį; doo ła’ nagont’i’ dayú ba’ánágot’įįdhíí bighą.
26 Porque o rei, diante de quem falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Agríppa, ízisgo nant’án ńlíni, Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí hondląą née? Hondląągo nígonsį.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Agríppa Paul gáyiłṉii, Ínashood hishłeehgo dásdozhą́ shiini’ shá ágonlaa.
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Paul gánádo’ṉiid, Doo dásdozhą́ da, da’aṉii odlání ńlį́į́ doleeł, doo dáni zhą́ da, áíná’ díí jįį daasidezts’aaníí dawa da’ánsht’eehíí k’ehgo ágát’éé doleeł, dishṉiigo Bik’ehgo’ihi’ṉań hoshkąąh, díí łíshi’destł’ooníí zhą́ dahgo.
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Paul ánṉiidná’ ízisgo nant’án, ła’íí nant’ánchań, ła’íí Berníce ła’íí yił naháztaaníí biłgo nádiikai.
30 Dizendo ele isto, se levantou o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 K’ihzhį’yú niikaigo gádaałiłdi’ṉii, Díń nṉeehń bighą datsaahíí dagohíí bighą ha’á’istiiníí doo ye’ánát’įįd da ląą.
31 E, apartando-se dali, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Agríppa Féstus gáyiłṉii, Díń nṉeehń ch’ínádzá doleeł ni’, Caesar doo yaa ádet’ąą dayúgo.
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.