Atos 23

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Paul yándaaltihíí da’as’ah yineł’įįdná’ gáṉíí, Nṉee daanołíni, shik’isyú, díí jįįzhį’ ngont’i’go Bik’ehgo’ihi’ṉań shineł’į́į́go nłt’éégo ánásht’įįł bígonsįgo hinshṉaa.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni, Ananías holzéhi, bit’ahgee naziiníí, Bizadaałts’į, daayiłṉii.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Áík’ehgo Paul gábiłṉii, Dá’iká’gee zhą́ łigaigo ánálzaahi ńlíni, Bik’ehgo’ihi’ṉań nił hayaa nałts’į go’į́į́: begoz’aaníí bee shaa yáńłti’go dahsíńdaa née, áíná’ begoz’aaníí doo bikísk’eh áńt’éé dago nik’ehgo shi’dolts’į?
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Bit’ahgee naziiníí gádaabiłṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań bi’okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni nchǫ’go baa yáńłti’ née?
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Paul gánádo’ṉiid, Shik’isyú, okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni nlįį lą́áhíí doo bígonsį da ni’: nohwíí nohwihat’i’i binant’a’ doo nchǫ’go baa yádaałti’ da le’, ṉiigo bek’e’eshchįį.
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Nṉee ła’ Sádducees daanlįįgo ła’íí Phárisees daanlįįgo Paul yígolsįįdná’, yándaaltihíí yich’į’ gáṉíí, Nṉee daanołíni, shik’isyú, shíí Phárisee nshłįį, Phárisee nlíni biye’ nshłįį: nanezna’íí naadiikáh hoshdląąhíí bighą shaa yá’iti’.
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Díí ánṉiidná’ Phárisees daanliiníí ła’íí Sádducees daanliiníí łahada’dit’áh nkegonyaa: áík’ehgo nṉee dała’at’ééhíí nakiyú iłk’ékai.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Sádducees, Nanezna’íí doo naadiikáh da, Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’gé’hi dagohíí spirit ta doo ła’ golį́į́ da, daaṉii: áíná’ Phárisees daanlínihíí, Áí gólį́į́, daaṉii.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Áík’ehgo nawode hagołdog: begoz’aaníí ye’ik’eda’ałchíhi Phárisees yił daagot’iiníí daahizį’go gádaaṉii, Díń nṉeehń doo hat’íí nchǫ’íí ye’adzaa dago bídaagosiilzįįd: spirit dagohíí Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’gé’hi bich’į’ yałti’ lę́’eyúgo, doo Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ nadaagonlkaad da ndizhǫǫ.
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Łahada’dit’áh n’íí hagowáh nkegonyaaná’ silááda binant’a’ Paul dánko iłk’ídaach’idzįįs he’at’éé nzįgo, silááda, Ákú dołkáhgo baa hadaanołteehgo nołjahyú bił nádołkáh, daayiłṉii.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Iskąą tł’é’ hik’e Jesus Paul bit’ahgee sizįįná’ gáṉíí, Paul, bidag áńt’éé: Jerúsalemyú shaa nagosíńṉi’híí k’ehgo Romeyú ałdó’ shá nagolṉí’ doleeł.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Jįį gozlįįná’ Jews daanliiníí ła’ ndaagoshchįįgo, Paul daayizes‐hįįzhį’ doo da’iyąągo, doo da’idląągo ádándaagost’ąą.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ndaagoshchiiníí dizdin bitisyú hilt’ee lę́’e.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Okąąh yedaabik’ehi itisyú nadaandeehi ła’íí Jews yánazíni yich’į’ okaigo gádaayiłṉii, Nłdzilgo ádándaagosiit’ąą, Paul daazeldįįzhį’ doo da’iidąą dago.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Áík’ehgo nohwíí ła’íí yándaaltihíí biłgo silááda binant’a’i bich’į’ ch’iṉii daadoł’aah nohwaa yił nołkáhgo, dayúweh na’ídaadołkid k’a’at’éégo: nohwíí ałk’iná’ biba’ naháatąą, daazildeego dénohwit’ah dahiyaago.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Paul daaziłheego yiba’ naháztaaníí Paul bilah bizhaazhé yaat’ínzįįná’ Paul silááda siṉilyú yich’į’ oyáágo yił nagosṉi’.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Áík’ehgo Paul silááda dała’á gonenadín binant’a’ ła’ yushdé’ yiłṉiigo gáyiłṉii, Díń nṉee áníi naghahń silááda binant’a’ da’tiséyú sitíni bich’į’ bił n’áásh: yił nagolṉi’ hat’į́į́híí bighą.
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Silááda binant’a’ yaa yił n’aazhná’ gáṉíí, Paul, ha’ásitíni yushdé’ shiłnṉiidgo, Díń nṉee áníi naghahń hat’íí shį niłdishṉii niłṉiigo bich’į’ bił n’áash, shiłṉii.
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Áík’ehgo silááda binant’a’ dasahn nabídiłkid yuṉe’ obiilǫ́ǫ́z, Hat’íí baa shił nagolṉí’go láń? biłṉii.
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Paul bidá’áhń gáṉíí, Jews daanlíni iskąą nṉee yándaaltihíí bich’į’ Paul bił n’aash daaniłn’ṉii, daaṉiigo ndaagoshchįį, nłt’éégo baa na’ódíkidíí k’a’at’éégo.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Áíná’ baa godeno’áah hela’: nṉee dizdin bitisyú hilt’éégo daaziłheego yiba’ naháztąą, Paul daizes‐hįįzhį’ doo da’iyąągo, doo da’idląągo nłdzilgo ádándaagost’ąą: áík’ehgo, Ha’aa, ńṉiihíí yiba’ naháztąą.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Áík’ehgo silááda binant’a’ nṉee áníi naghahń, Shił nagosíńṉi’íí hadń bił nagolṉí’ hela’, yiłnṉiidná’, Nádńdáh, yiłnṉiid.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Áígé’ silááda dała’á gonenadín binant’a’ naki yushdé’ yiłnṉiidgo gáyiłṉii, Silááda naki gonenadín, ła’íí łį́į́ bee silááda daanliiníí gosts’idin, ła’íí silááda bésh yee nadaagonłkaadíí naki gonenadín dagoshch’į’ Caesaréayú dahnádiiłséhgo áhłéh, tł’é’go ngost’áí bik’ehenkéézgo;
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Paul ałdó’ łį́į́ bił hiltéhíí bá iłch’į’hołéh, áík’ehgo Félix, nant’ánchań, baa bił nołkáh.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Díí k’ehgo áṉíígo Félix yich’į’ k’e’eshchįį:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Shíí Cláudius Lýsias nshłíni Félix nant’ánchań, ízisgo áńt’éhi, Gozhǫ́ǫ́, niłdishṉiigo nich’į’ k’e’eshchiih.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Díń nṉeehń Jews daanlíni ła’ daabiłtsoodgo nabiziłhee nt’éégo Roman nṉee nlįį lą́ą́híí bígosíłsįįdgo silááda kú bił nshkaigo bich’ą́’ ńdaadihiiltįį.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Hat’íí bee baa dahgost’aaníí bígonsį hasht’į́į́go bá yándaaltihíí baa bił ni’áázh.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Dabíí yenahas’aaníí bik’izhį’ baa dahgost’ąą lą́ą́go bígosíłsįįd, ndi ha’ásitiiníí dagohíí da’itsaahíí doo ła’ bee bángot’ąą da.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Díń nṉeehń zideego yaa ndaagoshchiiníí baa shił nagosṉi’ná’ dagoshch’į’ nich’į’ oł’a’, hayíí baa dahdaagoz’aaníí niṉááł baa nadaagodolṉih biłdishṉiigo bándaagosii’ąą. Da’áí zhą́ nich’į’ k’e’shiłchį́į́.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Áík’ehgo silááda ádaabiłdo’ṉiidhíí k’ehgo tł’é’yú Antípatrisyú Paul yił okai.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Iskąą hik’e siláádahíí siṉilyú nákainá’ łį́į́ bee silááda daanliiníí Paul yúweh yił okai:
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Áí Caesaréayú hikainá’ nant’ánchań naltsoos yaa daistsooz, Paul ałdó’ yaa yił hikai.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Naltsoosíí yozhi’ná’, Ni’ hat’íí golzéhi biyi’ gonlíni, ṉiigo Paul nayídíłkid. Cilíciagé’ gólį́į́go yígołsįįdná’,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Gáyiłṉii, Naa dahdaagoz’aaníí hikaigo naa yashti’ ndi at’éé. Hérod yánáltih goz’ąągee Paul silááda biṉádaadéz’įįgo ngon’ą́ą́.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.