Atos 23

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Paul yándaaltihíí da’as’ah yineł’įįdná’ gáṉíí, Nṉee daanołíni, shik’isyú, díí jįįzhį’ ngont’i’go Bik’ehgo’ihi’ṉań shineł’į́į́go nłt’éégo ánásht’įįł bígonsįgo hinshṉaa.
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni, Ananías holzéhi, bit’ahgee naziiníí, Bizadaałts’į, daayiłṉii.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Áík’ehgo Paul gábiłṉii, Dá’iká’gee zhą́ łigaigo ánálzaahi ńlíni, Bik’ehgo’ihi’ṉań nił hayaa nałts’į go’į́į́: begoz’aaníí bee shaa yáńłti’go dahsíńdaa née, áíná’ begoz’aaníí doo bikísk’eh áńt’éé dago nik’ehgo shi’dolts’į?
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Bit’ahgee naziiníí gádaabiłṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań bi’okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni nchǫ’go baa yáńłti’ née?
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Paul gánádo’ṉiid, Shik’isyú, okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni nlįį lą́áhíí doo bígonsį da ni’: nohwíí nohwihat’i’i binant’a’ doo nchǫ’go baa yádaałti’ da le’, ṉiigo bek’e’eshchįį.
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Nṉee ła’ Sádducees daanlįįgo ła’íí Phárisees daanlįįgo Paul yígolsįįdná’, yándaaltihíí yich’į’ gáṉíí, Nṉee daanołíni, shik’isyú, shíí Phárisee nshłįį, Phárisee nlíni biye’ nshłįį: nanezna’íí naadiikáh hoshdląąhíí bighą shaa yá’iti’.
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Díí ánṉiidná’ Phárisees daanliiníí ła’íí Sádducees daanliiníí łahada’dit’áh nkegonyaa: áík’ehgo nṉee dała’at’ééhíí nakiyú iłk’ékai.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Sádducees, Nanezna’íí doo naadiikáh da, Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’gé’hi dagohíí spirit ta doo ła’ golį́į́ da, daaṉii: áíná’ Phárisees daanlínihíí, Áí gólį́į́, daaṉii.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Áík’ehgo nawode hagołdog: begoz’aaníí ye’ik’eda’ałchíhi Phárisees yił daagot’iiníí daahizį’go gádaaṉii, Díń nṉeehń doo hat’íí nchǫ’íí ye’adzaa dago bídaagosiilzįįd: spirit dagohíí Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’gé’hi bich’į’ yałti’ lę́’eyúgo, doo Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ nadaagonlkaad da ndizhǫǫ.
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Łahada’dit’áh n’íí hagowáh nkegonyaaná’ silááda binant’a’ Paul dánko iłk’ídaach’idzįįs he’at’éé nzįgo, silááda, Ákú dołkáhgo baa hadaanołteehgo nołjahyú bił nádołkáh, daayiłṉii.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Iskąą tł’é’ hik’e Jesus Paul bit’ahgee sizįįná’ gáṉíí, Paul, bidag áńt’éé: Jerúsalemyú shaa nagosíńṉi’híí k’ehgo Romeyú ałdó’ shá nagolṉí’ doleeł.
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Jįį gozlįįná’ Jews daanliiníí ła’ ndaagoshchįįgo, Paul daayizes‐hįįzhį’ doo da’iyąągo, doo da’idląągo ádándaagost’ąą.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ndaagoshchiiníí dizdin bitisyú hilt’ee lę́’e.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Okąąh yedaabik’ehi itisyú nadaandeehi ła’íí Jews yánazíni yich’į’ okaigo gádaayiłṉii, Nłdzilgo ádándaagosiit’ąą, Paul daazeldįįzhį’ doo da’iidąą dago.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Áík’ehgo nohwíí ła’íí yándaaltihíí biłgo silááda binant’a’i bich’į’ ch’iṉii daadoł’aah nohwaa yił nołkáhgo, dayúweh na’ídaadołkid k’a’at’éégo: nohwíí ałk’iná’ biba’ naháatąą, daazildeego dénohwit’ah dahiyaago.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Paul daaziłheego yiba’ naháztaaníí Paul bilah bizhaazhé yaat’ínzįįná’ Paul silááda siṉilyú yich’į’ oyáágo yił nagosṉi’.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Áík’ehgo Paul silááda dała’á gonenadín binant’a’ ła’ yushdé’ yiłṉiigo gáyiłṉii, Díń nṉee áníi naghahń silááda binant’a’ da’tiséyú sitíni bich’į’ bił n’áásh: yił nagolṉi’ hat’į́į́híí bighą.
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Silááda binant’a’ yaa yił n’aazhná’ gáṉíí, Paul, ha’ásitíni yushdé’ shiłnṉiidgo, Díń nṉee áníi naghahń hat’íí shį niłdishṉii niłṉiigo bich’į’ bił n’áash, shiłṉii.
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Áík’ehgo silááda binant’a’ dasahn nabídiłkid yuṉe’ obiilǫ́ǫ́z, Hat’íí baa shił nagolṉí’go láń? biłṉii.
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Paul bidá’áhń gáṉíí, Jews daanlíni iskąą nṉee yándaaltihíí bich’į’ Paul bił n’aash daaniłn’ṉii, daaṉiigo ndaagoshchįį, nłt’éégo baa na’ódíkidíí k’a’at’éégo.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Áíná’ baa godeno’áah hela’: nṉee dizdin bitisyú hilt’éégo daaziłheego yiba’ naháztąą, Paul daizes‐hįįzhį’ doo da’iyąągo, doo da’idląągo nłdzilgo ádándaagost’ąą: áík’ehgo, Ha’aa, ńṉiihíí yiba’ naháztąą.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Áík’ehgo silááda binant’a’ nṉee áníi naghahń, Shił nagosíńṉi’íí hadń bił nagolṉí’ hela’, yiłnṉiidná’, Nádńdáh, yiłnṉiid.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Áígé’ silááda dała’á gonenadín binant’a’ naki yushdé’ yiłnṉiidgo gáyiłṉii, Silááda naki gonenadín, ła’íí łį́į́ bee silááda daanliiníí gosts’idin, ła’íí silááda bésh yee nadaagonłkaadíí naki gonenadín dagoshch’į’ Caesaréayú dahnádiiłséhgo áhłéh, tł’é’go ngost’áí bik’ehenkéézgo;
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Paul ałdó’ łį́į́ bił hiltéhíí bá iłch’į’hołéh, áík’ehgo Félix, nant’ánchań, baa bił nołkáh.
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Díí k’ehgo áṉíígo Félix yich’į’ k’e’eshchįį:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 Shíí Cláudius Lýsias nshłíni Félix nant’ánchań, ízisgo áńt’éhi, Gozhǫ́ǫ́, niłdishṉiigo nich’į’ k’e’eshchiih.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Díń nṉeehń Jews daanlíni ła’ daabiłtsoodgo nabiziłhee nt’éégo Roman nṉee nlįį lą́ą́híí bígosíłsįįdgo silááda kú bił nshkaigo bich’ą́’ ńdaadihiiltįį.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Hat’íí bee baa dahgost’aaníí bígonsį hasht’į́į́go bá yándaaltihíí baa bił ni’áázh.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Dabíí yenahas’aaníí bik’izhį’ baa dahgost’ąą lą́ą́go bígosíłsįįd, ndi ha’ásitiiníí dagohíí da’itsaahíí doo ła’ bee bángot’ąą da.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Díń nṉeehń zideego yaa ndaagoshchiiníí baa shił nagosṉi’ná’ dagoshch’į’ nich’į’ oł’a’, hayíí baa dahdaagoz’aaníí niṉááł baa nadaagodolṉih biłdishṉiigo bándaagosii’ąą. Da’áí zhą́ nich’į’ k’e’shiłchį́į́.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Áík’ehgo silááda ádaabiłdo’ṉiidhíí k’ehgo tł’é’yú Antípatrisyú Paul yił okai.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Iskąą hik’e siláádahíí siṉilyú nákainá’ łį́į́ bee silááda daanliiníí Paul yúweh yił okai:
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Áí Caesaréayú hikainá’ nant’ánchań naltsoos yaa daistsooz, Paul ałdó’ yaa yił hikai.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Naltsoosíí yozhi’ná’, Ni’ hat’íí golzéhi biyi’ gonlíni, ṉiigo Paul nayídíłkid. Cilíciagé’ gólį́į́go yígołsįįdná’,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Gáyiłṉii, Naa dahdaagoz’aaníí hikaigo naa yashti’ ndi at’éé. Hérod yánáltih goz’ąągee Paul silááda biṉádaadéz’įįgo ngon’ą́ą́.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.