Atos 22

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nṉee daanołíni, shik’ííyú, ła’íí nibáyáń daanołíni, nohwiṉááł ádá hasdziihíí ídaayesółts’ąą.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 (Hebrew biyati’íí yee hadziigo da’dezts’ąąná’ dayúwehégo doo hat’íí náhists’ąą da: Paul gánṉiid,)
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Shíí Jew nshłįį, Cilícia biyi’ kįh gozṉilíí Társus golzeegee gosilį́į́, ndi dząągee díí kįh gozṉilgee shi’dihiilṉa’, begoz’aaníí daanohwitaa yikísk’eh ádaat’ee n’íí Gamáliel holzéhi shił ch’ígon’ą́ą́, nohwíí ádaanołt’eehíí k’ehgo nłdzilgo Bik’ehgo’ihi’ṉań bá sízį́į́ ni’.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Nṉee ła’íí isdzáné Jesus yikísk’eh daayikahíí łídaashtł’o’go ha’áná’ilka’á yuṉe’ odaahiskaad ni’, biniigonłt’éégo ádaansį, dak’azhą́ hishhąągo.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Díí ánát’įįdíí okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni ła’íí nṉee yándaaltihíí shídaagołsį: áí bik’isyú daanlíni, Damáscusyú daagolínihíí, bá naltsoos shaa daizṉil, áík’ehgo ákú níyáá, Jesus yikísk’eh daayikahíí áígee daagolííníí łídaashtł’o’go Jerúsalemyú bił nshkáh, biniidaagodilṉe’ doleełhíí bighą.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Damáscusyú dak’azhą́ nsháhgo ha’iz’ąąyú shį, dahį́ko yaaká’gé’ shich’į’ nke’idindláád.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Áígee hayaa nago’ná’ yati’ gáshiłṉiigo idisiits’ą́ą́, Saul, Saul, hat’íí lą́ą́ bighą shiniigonłt’éégo áshińłsį?
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Áík’ehgo gádéṉiid, Hadń ánt’įį, shiNant’a’? Gánáshiłdo’ṉiid, Shiniigonłt’éégo áshińłsinihíí shíí ásht’į́į́, Jesus, Názarethgé’ gonshłíni.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Bił hishkaahíí ałdó’ nke’dindláádíí daayiłtsąą ndi izhii shich’į’ yałti’íí doo daidezts’ąą da.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Áík’ehgo gádéṉiid, Hago lą́ą́ áshṉe’, sheBik’ehń? Jesus gáshiłnṉiid, Nádndáhgo Damáscusyú ńṉáh; ákú hat’íí ánléhíí ąął baa nił na’goṉi’ ndi at’éé.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Dázhǫ́ łigaigo nke’idindláádhíí bighą doo gosh’įį da silį́į́go bił hishkaahíí Damáscusyú odaashizlǫǫz.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ła’ nṉee Ananías holzéhi, begoz’aaníí yikísk’eh nlįįgo Bik’ehgo’ihi’ṉań yidnłsíni, Jews áígee daagolííníí dawa nłt’éégo baa yádaałti’i,
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Áń shaa nyáágo shit’ahgee hizį’go gáshiłnṉiid, Shik’isn Saul, go’įį nándleeh. Áík’ehgo dagoshch’į’ gosh’įį násisdlįįgo Ananías yiłtsąą.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Gánáshiłdo’ṉiid, Bik’ehgo’ihi’ṉań, nohwitaa n’íí daayokąąhń, hat’ííníí bígonsį doleełgo hanitį́į́, Nłt’éégo Anát’įįłíí hįłtséhgo, ła’íí bizhiihíí dints’į́hgo.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Hat’íí hí’ííníí ła’íí hat’íí dints’agíí nṉee dawa áń bá baa bił nagolṉí’ doleeł.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Áík’ehgo hat’íí biba’ síńdaa? Nádndáhgo nohweBik’ehń bizhi’ bee bich’į’ ánṉiigo baptize áni’dolṉéh, áík’ehgo ninchǫ’íí yó’o’eeł.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Jerúsalemyú nánsdzaaná’ da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ oshkąąh nt’éégo shił ch’í’ṉah ágolzaago,
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Gáshiłṉiigo hiłtsąą, Dahałe, Jerúsalemgé’ dagoshch’į’ ch’íńṉáh: shaa bił nadaagolṉi’íí doo hádaat’įį da doleełhíí bighą.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Áík’ehgo gádéṉiid, SheBik’ehń, Jews ha’ánáłséh nagoz’ąą dahot’éhé daanodlaaníí ha’áná’ilka’á baa hiṉíl, ła’íí nbída’niłhaał n’íí dabíí yídaagołsį:
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ła’íí Stephen, ná nagolṉi’íí nlíni, bidił idezjoolná’ bit’ahgé’ sízį́į́go shił dábik’eh ni’, hayíí daabizis‐hiinihíí iká’ daabi’ííhíí bá biṉádésh’į́į́ ni’.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Áígé’ gánáshiłdo’ṉiid, Dahnṉáh: ńzaadyú doo Jews daanlįį dahíí bich’į’ nideł’a’.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Nṉee dała’adzaahíí bídaayésts’ąą lę́’e, ndi díí yee ánṉiidná’ nádaadidilghaazhgo gádaanṉiid, Yúwehyú, daazołhee: nṉee ga’at’éhihíí ni’gosdzáń biká’ doo hiṉaa bik’eh da.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Nádaadidilghaazhgo iká’ daabi’ííhíí dahnadai’ah, ła’íí łeezh hadag daiki’,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Áík’ehgo silááda binant’a’ da’tiséyú sitíni, Silááda siṉilyú bił nołkáh, biłnṉiid, ła’íí habída’ołhaałgo nahódaadołkid, hat’íí bighą baa daadilwoshíí bígonozį́įh.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Áíná’ łídaabistł’ǫǫná’ Paul silááda dała’á gonenadín binant’a’i bit’ahgee siziiníí gáyiłnṉiid, Nṉee Roman nlíni doo baa yá’iti’í habí’į́łhaałgo ná goz’ąą née?
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Silááda binant’a’i díí yidezts’ąąná’ silááda binant’a’ da’tiséyú sitíni yich’į’ oyáágo gáyiłṉii, Hago ánṉe’go láń? díń nṉeehń Roman nlíni ląą.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Áík’ehgo silááda binant’a’íí Paul yaa nyáágo gáyiłṉii, Shił nagolṉí’, ya’ Roman ńlį́į́ née? Paul gáṉíí, Ha’aa.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Silááda binant’a’i gánádo’ṉiid, Roman nshłiiníí łą́ą́go bighą nahaṉílhi at’éé. Paul gáṉíí, Shíí dá Roman nshłįįgo gosilíni ánsht’ee.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Áík’ehgo k’ad nabídaadiłkid n’íí bich’ą́’ nádnkįį: ła’íí silááda binant’a’i ałdó’, Paul łíhistł’ooníí, Roman nlįįgo yígołsįįdhíí bighą tsídolyiz.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Iskąą hik’e silááda binant’a’i hat’íí bighą Jews daanlíni baa dahdaagoz’aaníí da’aṉii yígołsįįh hat’į́į́go, k’ena’bí’ahná’ okąąh yedaabik’ehi itisyú nadaandeehi ła’íí yándaaltihi, Dała’ ałṉéh, daayiłnṉiid, áík’ehgo Paul yił gódah ch’i’áázhgo yándaaltihíí biyahzhį’ yił nn’áázh.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.