Atos 21

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Áígé’ bich’ą́’ nohwił da’iz’eelná’ Cóos golzeezhį’ ts’ígozdǫh nohwił oda’iz’eel, iskąą hik’e Rhodes golzeezhį’, áígé’ Pátara golzeezhį’:
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Phenécia tsina’eełíí dez’íli lą́ą́ baa nkaigo beh hiikaigo nohwił dahna’iz’eel.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Áígé’ Cýprus golzeehíí nohwe’eshganzhiṉéégo hit’įį silįįná’ nohwił ch’ída’iz’eel Sýriazhį’, Tyregee nohwił nda’iz’eel: áígee tsina’eełíí yogheełíí nahi’ṉiiłhíí bighą.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Ínashood baa nkaigo áígee gosts’idi nohwee da’izkąą: áí Holy Spirit yádaabihiłti’go Paul, Jerúsalemyú doṉáh hela’, daabiłṉiigo.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Gosts’idihíí ąął nohwee nyíńłką́ą́ná’ dahnádihiikai; ínashood dawa bi’aad ła’íí bichągháshé biłgo kįh gozṉilíí bich’ą́’zhį’ bił ch’ínkai: ákú tábąąyú daahihiilzhiizhná’ da’osiikąąd.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Bik’ehgo’ihi’ṉań nohwił daanlįį doleeł, daałiłn’ṉiiná’ tsina’eełíí beh hiikainá’ bííhíí gowąyú onákai.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Tyregé’ Ptolemáiszhį’ nohwił da’iz’eel, áígee odlą’ bee nohwik’ííyú bił iłch’į’ yádaahiilti’go dała’á jįį bił naháatąą.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Iskąą hik’e Paul bił nahiikaihíí Caesaréazhį’ nohwił onáda’iz’eel; áígee Philip, Jesus yá nagolṉi’i, gosts’idi ha’ṉilíí itah nlíni; bigową yuṉe’ ohiikaigo bił naháatąą.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Bitsi’ke doo ndaaṉee dahíí dį́į́’i, áí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú yádaałti’ lę́’e.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Áígee naháatąągo dá’aṉah godeyaago Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú yałti’i, Ágabus holzéhi, Judéagé’ ńyáá.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Nohwaa nyáágo Paul biziz náidnlaago dabíí bikee ła’íí bigan łíyistł’ǫǫná’ gánṉiid, Holy Spirit gáṉíí, Jerúsalemgee Jews daanlíni nṉee díí sis bíyééhíí díí k’ehgo łídaabiłtł’ohgo doo Jews daanlįį dahíí yaa daabiłtéeh doleeł.
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Díí da’disiits’ąąná’ nohwíí ła’íí nṉee áígee daagolííníí biłgo Paul, Jerúsalem yúdag doṉáh hela’, daabiłn’ṉiigo nádaahohiikąąh.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Paul gánṉiid, Hat’íí bighą daałchago shijíí nṉiihgo ádaanołsį? Shíí Jesus nohweBik’ehń bizhi’híí bighą Jerúsalemyú ha’ánshteeh, ła’íí dastsaahgo ndi shił dábik’eh.
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ch’éh ádaałn’ṉii hik’e gádaade’ṉiid, NohweBik’ehń hát’ííníí bikísk’ehyú ágodoṉiił.
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Díí bikédé’go iłch’į’da’siidlaago Jerúsalem yúdag ohiikai.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ínashood ła’ Caesaréagé’ daagolíni bił ohiikai, áí Mnáson, Cýprusgé’ gólíni, doo áníiná’ ínashood silíni, bigowąyú bił nkai, áń bił naháatąą.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Áígé’ Jerúsalemyú nkainá’ odlą’ bee nohwik’isyú baa nkaihíí bighą nohwa’ahédaanzįį’.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Iskąą hik’e Paul bił ha’áhiikai James bich’į’; áígee ínashood yánazíni dała’adzaa.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Iłch’į’ yádaałti’ná’ Paul binkááyú doo Jews daanlįį dahíí bitahyú Bik’ehgo’ihi’ṉań hat’íí áyíílaahíí dała’ágo iłké’ gon’ą́ą́go yaa yił nadaagosṉi’.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Díí daidezts’ąąná’, NohweBik’ehń ízisgo at’éhi nlįį, daaṉii, áígé’ Paul gádaayiłnṉiid, Isąą, nohwik’isn, Jews daanlíni bitahgé’ łą́ą́go doo náhóltagyú da’osdląąd; áí dawa Jews bich’į’ begoz’aaníí dázhǫ́ nłt’éégo yikísk’eh ádaat’ee:
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Áíná’ naat’ídaanzį, Jews daanlíni doo Jews daanlįį dahíí bitahyú daagolínihíí, Moses nohwił ch’ídaagos’aaníí yó’odaadoł’aago nohwichągháshé doo círcumcise ádaał’įį da, ła’íí nohwi’at’e’ doo bikísk’eh ádaanołt’ee da, biłńṉiigo bił ch’ídaagon’áah, nídaagołsįįd.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Hago’at’éégoshą’ ádaahii’ṉe’? Nṉee łą́ą́go dała’aṉe’ doleeł: kú ńyaahíí yaat’ídaanizįįh go’į́į́.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Áí bighą ádaaniłn’ṉiihíí k’ehgo ánṉe’: nohwitahyú nṉee dį́į́’i godnłsiníí yich’į’ hadaagodile’go ndaagoz’ąą lę́’e;
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Ni ałdó’ godínłsįgo bił iłch’į’da’dołdlé’go bił nkáhgo ákú bá nadahíńṉił, bitsits’in łigaigo daiłshéhíí bighą: díí bee nṉee dawa bich’į’ bígózį doleeł, naat’ídaanzį n’íí doo da’aṉii da, ndi begoz’aaníí bikísk’eh áńt’éé.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Áíná’ doo Jews daanlįį dahíí da’osdląądíí bich’į’ naltsoos ádaasiidlaa gádaan’ṉiigo, Ágádaat’eehíí doo be’ádaanołt’ee da nzhǫǫ, áíná’ beda’okąąhíí nastseedgo nadn’áí yaa hi’ṉiiłíí, ła’íí dił, ła’íí dawahá bize’da’istł’ooníí doo daałsąą da, doo nant’į’ nach’ikai da ałdó’.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Áík’ehgo Paul nṉee dį́į́’ihíí yił okaigo iskąą hik’e godnłsįgo yił iłch’į’áda’desdlaaná’ da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ yił okai, godnłsįgo iłch’į’ádaach’idle’ ąął bengowáhíí bebígozįįhíí bighą, ła’íí dała’á ntį́į́go dahat’íhíta Bik’ehgo’ihi’ṉań bá baa hi’né’híí ałdó’ bebígozįįhíí bighą.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Gosts’idiskaaníí k’azhą́ ąął bengowáhná’ Jews Asiagé’ daagolííníí da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ Paul daayiłtsąąná’ nṉee dawa yił daagoshkishgo Paul yił ndaazdeelgo,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Nádaadidilghaazhná’ gádaanṉiid, Israel hat’i’i daanołíni, nohwich’odaałṉii: Díń nṉeehń nṉee dahot’éhé yił ch’ígó’aah ánágoldoh, Israel hat’i’i ła’íí begoz’aaníí ła’íí díí goz’aaníí bich’ą́’yúgo ádaanołt’ee, daayiłṉiigo: dayúwehyú Greeks daanlíni ałdó’ da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ yił okaigo díí godiyįhgo goz’aaníí daayiłchǫǫd.
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 (Dabí’iłtséná’ kįh gozṉilyú Tróphimus, Éphesusgé’ gólíni, yił na’aashgo daabo’įį ni’go, áń Paul da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ yił o’áázh daanzįį ni’.)
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Kįh gozṉilgee nṉee daagolíni dawa godikish nagodiidzaa ni’, áígé’ iłch’į’ nádnkįįgo dała’adzaa ni’: áígé’ Paul yił ndaazdeelgo da’ch’okąąh goz’ąągé’ ch’ídaabist’e’ná’ ch’íná’itį́híí dagoshch’į’ daada’deztąą ni’.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Daabiziłhee nkegonyaaná’ silááda binant’a’ Jerúsalem dahot’éhé godikish gozlį́į́go yaat’ínzį:
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Áík’ehgo dagoshch’į’ silááda ła’íí binadaant’a’ biłgo nṉee dała’adzaahíí yich’į’ gódah ch’ínkį́į́: áí nṉee daayiłtsąąná’ Paul nyída’iz‐haal n’íí dákehégo ádaisįįd.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Áígé’ silááda binant’a’íí Paul yaa nyáágo biłtsoodgo, Bésh hishbizhíí naki bee łíbi’doltł’óh, ṉii; áígé’, Hadń át’į́į́, hat’íí hago áyíílaa? ṉiigo yiká na’ódíłkid.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Nṉee dała’at’ééhíí ła’ kogo ádaaṉiiná’ ła’íí łahgo ádaaṉii: áík’ehgo godńch’aadhíí bighą ch’éh yígołsįįhgo at’į́į́go, Silááda siṉilyú bił dołkáh, nṉiid.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Gódah ch’í’itiinzhį’ nyááná’ nṉee łą́ą́go dała’at’ééhíí hadaashkeehíí bighą silááda dahdaabinłtįį.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Nṉee dała’at’ééhíí daadilwoshgo biké’ náłseeł, Daazołhee, daaṉiigo.
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Paul k’ad silááda siṉil yuṉe’ yił ha’akáhná’ silááda binant’a’íí gáyiłṉii, Nich’į’ hasdziih née? Silááda binant’a’íí gáṉíí, Greek biyati’ bee yáńłti’ née?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Ni Egyptgé’ nṉee ńlíni née, da’iłk’ehéná’ nṉee godikishgo dį́į́dn doo náhóltagyú nada’iłtseedíí da’igozlįįyú oyiṉil n’íí ni née?
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Paul gáṉíí, Shíí Jew nshłįį, Cilícia biyi’ ízisgo kįh gozṉilíí Társus golzeegé’ gonshłíni: nánoshkąąh, ch’ík’eh nṉee bich’į’ hasdziih.
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Silááda binant’a’, Ch’ík’eh hadziih, yiłnṉiidná’ Paul gódah ch’í’itiingé’ dahsizįįgo nṉee dała’at’ééhíí yich’į’ na’ígizh. Doo hat’íí náhists’ąą daná’ Hebrew biyati’ bee yich’į’ yałti’ nkegonyaa.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.