Atos 17

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Áígé’ Amphípolisyú ła’íí Apollóniayú ch’ékainá’ Thessalonícayú nanákai, ákú Jews ha’ánáłséh goz’ąą lę́’e:
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Ákóṉe’ Paul ha’ayáá, da’át’į́į́híí k’ehgo, áígee Jews daagodnłsiníí bijįį Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bek’e’eshchiiníí yaa yáńdaaltihgo taadn godilzįh.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Christ biniigodelzaaná’ daztsąągé’ naadiidzaahíí dábik’ehyú adzaa, daayiłṉiigo nłt’éégo ch’í’ṉah ádaayiłsįgo yaa yádaałti’; áígé’ gádaayiłṉii, Díí Jesus baa nohwił nagosṉi’ń Christ nlįį.
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Áík’ehgo ła’ da’osdląądgo Paul ła’íí Silas yíhikai; Greeks daagodnłsíni łą́ą́go, isdzáné itisyú nandeehíí doo ałch’ídé ałdó’ ádaadzaa da.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Áíná’ Jews daanlíni da’ołch’įįdgo nṉee nchǫ’go nadaakaihíí dała’ádaizlaago nṉee áígee daagolííníí yił daagołkizh, Jason bigową ch’ída’isdzįįz, Paul ła’íí Silas nṉee dała’adzaahíí bich’į’ ch’ídaanendzood daanzįgo.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Doo hwaa da yídaagołsįįdná’ Jasongo ła’íí odlą’ bee iłk’ííyú daanlíni ałdó’ ła’ biłgo nadaant’án bidáhzhį’ ndaineyood, daadilwoshgo gádaaṉiiná’, Díí nṉeehíí ni’gosdzáń biká’ dahot’éhé daagołkizhgo na’aash n’íí kú ń’áázhgo,
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Jason k’íyó’ṉíí lę́’e: nant’án ła’ihíí nlįį, Jesus holzéhi, daaṉiigo, áí dawa Caesar yegos’aaníí doo yikísk’eh ádaat’ee da.
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Nṉee dała’adzaahíí ła’íí nant’án daanliiníí díí daidezts’ąąná’ doo bił dábik’eh da.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Jason ła’ihíí biłgo ídánada’hes’ṉilná’ nańdaabines’įįd.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Odlą’ bee iłk’ííyú daanliiníí tł’é’yú Paul ła’íí Silas Beréayú odais’a’: ákú ń’áázhná’ Jews ha’ánáłséh goz’ąą yuṉe’ ha’a’áázh.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Jews áígee daagolíni Jews Thessalonícagee daagolíni bitisgo nłt’éégo natsídaakees lę́’e, Jesus baa na’goṉi’íí dázhǫ́ hádaat’įįgo nádaidnné’go Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bek’e’eshchiiníí dajįį biigha yitah daadéz’įįgo daayozhíí lę́’e, Jesus baa na’goṉi’íí da’aṉii shį daanzįgo.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Áí bighą łą́ą́go da’osdląąd; isdzáné Greeks daanlíni itisyú nandeehíí doo ałch’ídé da, nṉee ałdó’ łą́ą́go da’osdląąd.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Áíná’ Thessalonícagé’ Jews daanlíni Beréagee Paul Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ yee yałti’íí yídaagołsįįdgo, ákú náńłsą́ą́go, Beréagee daagolííníí yił daagoshkizh lę́’e.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Áík’ehgo odlą’ bee iłk’ííyú daanlíni dagoshch’į’ Paul túnteel bich’į’go odais’a’: Silas ła’íí Timothy da’áígee sikeená’.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Paul yił okaihíí Áthenszhį’ yił niikai: t’ąązhį’ nádesht’aazhná’ Paul gábiłṉii, Silas ła’íí Timothy dagoshch’į’ shaa no’aash le’gá shá biłdołṉii.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Paul Áthensgee biba’ sidaaná’ beda’aszaahíí bich’į’ da’ch’okąąhíí dázhǫ́ łą́ą́go yo’įįgo biyi’siziiníí doo bił gozhǫ́ǫ́ da.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Áík’ehgo Jews ha’ánáłséh goz’ąą yuṉe’ Jews daanlíni ła’íí nṉee daagodnłsíni yił łahada’dit’áh, ła’íí na’iṉiih nagoz’ąąyú dajįį biigha nákaahíí ałdó’ yił łahada’dit’áh.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Igoyą’ yaa nakaihíí, ła’ Epicuréans daaholzéhi, ła’íí Stóics daaholzéhi baa hikai. Ła’ gádaaṉii, Díí bizaagolánihíí lą́ą́ hat’íí ṉiih? Ła’ihíí, Bich’į’ da’ch’okąąhíí doo bígózį dahi yaa nagolṉi’ ngonolṉíí, daaṉii, Jesus yaa nagolṉi’ ła’íí nanezna’íí naadiikáhíí yaa nagolṉi’híí bighą.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Daabiłtsoodgo dahisk’id Areópagus golzeeyú yił hikai gádaayiłṉiigo, Áníidégo iłch’ígót’aahíí baa nohwił nagolṉí’.
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Hat’ííshį doo bígózį dahi baa nagolṉí’go da’nts’ag: áí bídaagonlzį hádaahiit’įį.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 (Athensgee dasa’ daagolííníí ła’íí ńzaadgé’ daagolį́į́ n’íí dawa daazhógo na’goṉi’ áníidéhíí yaa nadaagolṉi’go dagohíí yídaayésts’ąągo naháztąą.)
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Paul dahisk’idgé’ Mars golzeeyú sizįįgo gáṉíí, Athensgee daagonołíni, dázhǫ́ nohwił daagodiyįh lą́ą́go bígosíłsįįd.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Hishgaałyú dawahá daahołkąąhíí daanesh’į́į́, ła’íí da’ołkąąhgee DILZINI DOO BÍGÓZÍNI BICH’Į’ golzeego k’e’eshchiiníí hish’įį ni’. Áík’ehgo daahołkąąhíí doo bídaagonołsį dahíí baa nohwił nagoshṉi’.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 Bik’ehgo’ihi’ṉań ni’gosdzáń ła’íí dawahá biká’ daagolííníí áyíílaahń yaaká’yú ła’íí ni’gosdzáń biłgo yeBik’ehń nlįįgo da’ch’okąąh nagoz’aaníí nṉee áyíílaahíí doo yiyi’ golį́į́ da.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Doo hat’íí yídn nlįį dahíí bighą dawahá nṉee ádaizlaahíí doo bee daach’okąąh da, dabíí nṉee dawa ihi’ṉaahíí, nádidzołíí ła’íí dawahá yá ágółsįhíí bighą.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Nṉee dała’á bich’ą́’gé’ nṉee iłtah at’éégo hadaazt’i’i ni’gosdzáń biká’ dahot’éhé gólį́į́go yá áyíílaa, ła’íí hazhį’ daahiṉaahíí ła’íí hayú daagolííníí yá ngon’ą́ą́;
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 Bik’ehgo’ihi’ṉań yiká daadéz’įį doleełhíí bighą, baa deshaał daanzįgo, dat’éé ndi dała’á ntįįgo doo nohwich’ą́’ ńzaadyú gólíni at’éé da,
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Bee daahin’ṉaa, ła’íí bee nadaahiikai, ła’íí binkááyú daagondlįį; nohwitahgé’ biyati’ nzhónihíí ła’ gádaaṉiihíí k’ehgo, Nohwíí da’aṉii bichągháshé daandlįį.
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Nohwíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bichągháshé daandlįįgo, nṉee dábiini’ihíí yee Bik’ehgo’ihi’ṉań ádaile’, óodo dagohíí béshłigaií, tsééta bee nłt’éégo be’ilzaahíí áyíílaahíí k’ehgo doo baa natsídaahiikees da le’.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Nṉee Bik’ehgo’ihi’ṉań doo yídaagołsį daná’ binchǫ’íí doo yineł’į́į́ da ni’: ndi k’adíí Bik’ehgo’ihi’ṉań nṉee dahot’éhé gádaayiłṉiigo bá ndaagoz’ąą, Nohwinchǫ’íí bich’ą́’yúgo ádaałṉe’:
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Nṉee háyiłtííníí ni’gosdzáń biká’ nṉee dábik’ehgo yaa yałti’ doleełgo ła’a jįį ngon’ą́ą́híí bighą; áí da’aṉii ágodoṉiiłíí da’áí nṉee daztsąągé’ náyihil’ṉa’íí bee nṉee dawa yígółsįgo áyíílaa.
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Nanezna’íí naadiikáhíí yaa da’dezts’ąąná’ ła’ baa daadloh lę́’e; ła’íí, Baa nohwił nanagolṉí’ ndi at’éé, daaṉii lę́’e.
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Áík’ehgo áígé’ Paul ch’ínyáá.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Nṉee ła’ bíhikaigo da’osdląąd: Dionýsius, Areópagite nlíni, ła’íí isdzán Dámaris holzéhi, ła’ihíí biłgo ałdó’.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.