Atos 17
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARIB
1 Áígé’ Amphípolisyú ła’íí Apollóniayú ch’ékainá’ Thessalonícayú nanákai, ákú Jews ha’ánáłséh goz’ąą lę́’e:
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Ákóṉe’ Paul ha’ayáá, da’át’į́į́híí k’ehgo, áígee Jews daagodnłsiníí bijįį Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bek’e’eshchiiníí yaa yáńdaaltihgo taadn godilzįh.
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 Christ biniigodelzaaná’ daztsąągé’ naadiidzaahíí dábik’ehyú adzaa, daayiłṉiigo nłt’éégo ch’í’ṉah ádaayiłsįgo yaa yádaałti’; áígé’ gádaayiłṉii, Díí Jesus baa nohwił nagosṉi’ń Christ nlįį.
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Áík’ehgo ła’ da’osdląądgo Paul ła’íí Silas yíhikai; Greeks daagodnłsíni łą́ą́go, isdzáné itisyú nandeehíí doo ałch’ídé ałdó’ ádaadzaa da.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Áíná’ Jews daanlíni da’ołch’įįdgo nṉee nchǫ’go nadaakaihíí dała’ádaizlaago nṉee áígee daagolííníí yił daagołkizh, Jason bigową ch’ída’isdzįįz, Paul ła’íí Silas nṉee dała’adzaahíí bich’į’ ch’ídaanendzood daanzįgo.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Doo hwaa da yídaagołsįįdná’ Jasongo ła’íí odlą’ bee iłk’ííyú daanlíni ałdó’ ła’ biłgo nadaant’án bidáhzhį’ ndaineyood, daadilwoshgo gádaaṉiiná’, Díí nṉeehíí ni’gosdzáń biká’ dahot’éhé daagołkizhgo na’aash n’íí kú ń’áázhgo,
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Jason k’íyó’ṉíí lę́’e: nant’án ła’ihíí nlįį, Jesus holzéhi, daaṉiigo, áí dawa Caesar yegos’aaníí doo yikísk’eh ádaat’ee da.
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Nṉee dała’adzaahíí ła’íí nant’án daanliiníí díí daidezts’ąąná’ doo bił dábik’eh da.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Jason ła’ihíí biłgo ídánada’hes’ṉilná’ nańdaabines’įįd.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 Odlą’ bee iłk’ííyú daanliiníí tł’é’yú Paul ła’íí Silas Beréayú odais’a’: ákú ń’áázhná’ Jews ha’ánáłséh goz’ąą yuṉe’ ha’a’áázh.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Jews áígee daagolíni Jews Thessalonícagee daagolíni bitisgo nłt’éégo natsídaakees lę́’e, Jesus baa na’goṉi’íí dázhǫ́ hádaat’įįgo nádaidnné’go Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bek’e’eshchiiníí dajįį biigha yitah daadéz’įįgo daayozhíí lę́’e, Jesus baa na’goṉi’íí da’aṉii shį daanzįgo.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 Áí bighą łą́ą́go da’osdląąd; isdzáné Greeks daanlíni itisyú nandeehíí doo ałch’ídé da, nṉee ałdó’ łą́ą́go da’osdląąd.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Áíná’ Thessalonícagé’ Jews daanlíni Beréagee Paul Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ yee yałti’íí yídaagołsįįdgo, ákú náńłsą́ą́go, Beréagee daagolííníí yił daagoshkizh lę́’e.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Áík’ehgo odlą’ bee iłk’ííyú daanlíni dagoshch’į’ Paul túnteel bich’į’go odais’a’: Silas ła’íí Timothy da’áígee sikeená’.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Paul yił okaihíí Áthenszhį’ yił niikai: t’ąązhį’ nádesht’aazhná’ Paul gábiłṉii, Silas ła’íí Timothy dagoshch’į’ shaa no’aash le’gá shá biłdołṉii.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Paul Áthensgee biba’ sidaaná’ beda’aszaahíí bich’į’ da’ch’okąąhíí dázhǫ́ łą́ą́go yo’įįgo biyi’siziiníí doo bił gozhǫ́ǫ́ da.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Áík’ehgo Jews ha’ánáłséh goz’ąą yuṉe’ Jews daanlíni ła’íí nṉee daagodnłsíni yił łahada’dit’áh, ła’íí na’iṉiih nagoz’ąąyú dajįį biigha nákaahíí ałdó’ yił łahada’dit’áh.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Igoyą’ yaa nakaihíí, ła’ Epicuréans daaholzéhi, ła’íí Stóics daaholzéhi baa hikai. Ła’ gádaaṉii, Díí bizaagolánihíí lą́ą́ hat’íí ṉiih? Ła’ihíí, Bich’į’ da’ch’okąąhíí doo bígózį dahi yaa nagolṉi’ ngonolṉíí, daaṉii, Jesus yaa nagolṉi’ ła’íí nanezna’íí naadiikáhíí yaa nagolṉi’híí bighą.
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Daabiłtsoodgo dahisk’id Areópagus golzeeyú yił hikai gádaayiłṉiigo, Áníidégo iłch’ígót’aahíí baa nohwił nagolṉí’.
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Hat’ííshį doo bígózį dahi baa nagolṉí’go da’nts’ag: áí bídaagonlzį hádaahiit’įį.
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 (Athensgee dasa’ daagolííníí ła’íí ńzaadgé’ daagolį́į́ n’íí dawa daazhógo na’goṉi’ áníidéhíí yaa nadaagolṉi’go dagohíí yídaayésts’ąągo naháztąą.)
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Paul dahisk’idgé’ Mars golzeeyú sizįįgo gáṉíí, Athensgee daagonołíni, dázhǫ́ nohwił daagodiyįh lą́ą́go bígosíłsįįd.
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 Hishgaałyú dawahá daahołkąąhíí daanesh’į́į́, ła’íí da’ołkąąhgee DILZINI DOO BÍGÓZÍNI BICH’Į’ golzeego k’e’eshchiiníí hish’įį ni’. Áík’ehgo daahołkąąhíí doo bídaagonołsį dahíí baa nohwił nagoshṉi’.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 Bik’ehgo’ihi’ṉań ni’gosdzáń ła’íí dawahá biká’ daagolííníí áyíílaahń yaaká’yú ła’íí ni’gosdzáń biłgo yeBik’ehń nlįįgo da’ch’okąąh nagoz’aaníí nṉee áyíílaahíí doo yiyi’ golį́į́ da.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Doo hat’íí yídn nlįį dahíí bighą dawahá nṉee ádaizlaahíí doo bee daach’okąąh da, dabíí nṉee dawa ihi’ṉaahíí, nádidzołíí ła’íí dawahá yá ágółsįhíí bighą.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Nṉee dała’á bich’ą́’gé’ nṉee iłtah at’éégo hadaazt’i’i ni’gosdzáń biká’ dahot’éhé gólį́į́go yá áyíílaa, ła’íí hazhį’ daahiṉaahíí ła’íí hayú daagolííníí yá ngon’ą́ą́;
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 Bik’ehgo’ihi’ṉań yiká daadéz’įį doleełhíí bighą, baa deshaał daanzįgo, dat’éé ndi dała’á ntįįgo doo nohwich’ą́’ ńzaadyú gólíni at’éé da,
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 Bee daahin’ṉaa, ła’íí bee nadaahiikai, ła’íí binkááyú daagondlįį; nohwitahgé’ biyati’ nzhónihíí ła’ gádaaṉiihíí k’ehgo, Nohwíí da’aṉii bichągháshé daandlįį.
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 Nohwíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bichągháshé daandlįįgo, nṉee dábiini’ihíí yee Bik’ehgo’ihi’ṉań ádaile’, óodo dagohíí béshłigaií, tsééta bee nłt’éégo be’ilzaahíí áyíílaahíí k’ehgo doo baa natsídaahiikees da le’.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 Nṉee Bik’ehgo’ihi’ṉań doo yídaagołsį daná’ binchǫ’íí doo yineł’į́į́ da ni’: ndi k’adíí Bik’ehgo’ihi’ṉań nṉee dahot’éhé gádaayiłṉiigo bá ndaagoz’ąą, Nohwinchǫ’íí bich’ą́’yúgo ádaałṉe’:
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Nṉee háyiłtííníí ni’gosdzáń biká’ nṉee dábik’ehgo yaa yałti’ doleełgo ła’a jįį ngon’ą́ą́híí bighą; áí da’aṉii ágodoṉiiłíí da’áí nṉee daztsąągé’ náyihil’ṉa’íí bee nṉee dawa yígółsįgo áyíílaa.
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Nanezna’íí naadiikáhíí yaa da’dezts’ąąná’ ła’ baa daadloh lę́’e; ła’íí, Baa nohwił nanagolṉí’ ndi at’éé, daaṉii lę́’e.
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 Áík’ehgo áígé’ Paul ch’ínyáá.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Nṉee ła’ bíhikaigo da’osdląąd: Dionýsius, Areópagite nlíni, ła’íí isdzán Dámaris holzéhi, ła’ihíí biłgo ałdó’.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.