Atos 16

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Áígé’ Paul Dérbeyú nanadzaa, Lýstrayú ałdó’: áígee Jesus yodláni sidaa lę́’e, Timothy holzéhi, isdzán odláni Jew nlíni bimaa; áíná’ bitaahíí Greek nlįį:
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Áń Lýstragee ła’íí Icóniumgee odlą’ bee iłk’ííyú daanliiníí nłt’éégo baa yádaałti’.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Paul Timothy yił di’aash hat’íígo círcumcise ábíílaa, bitaa Greek nlįįgo Jews ákú daagolííníí dawa yídaagołsįhíí bighą.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Kįh nagozṉilyú hikahná’ Jerúsalemgee nadaal’a’á ła’íí ínashood yánazíni begoz’aaníí bá ádaizlaahíí bek’e’eshchíni baa daistsooz, yikísk’eh ádaat’ee doleełíí.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Áík’ehgo ínashood ha’ánáłséhíí bi’odlą’ nłdzil daasilįį, ła’íí dajįį biigha bínáhíkah lę́’e.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Holy Spirit, Asia biyi’ doo Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bee yádaałti’ da, biłṉiigo Phrýgia ła’íí Galátiayúgo ch’ékai.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Mýsiayú hikainá’ Bithýniayú dikáh ńt’éégo Holy Spirit doo hádaabist’įį da.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Áík’ehgo Mýsiahíí ch’ékaigo Tróasyú hikai.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Tł’é’yú Paul bił ch’í’ṉah ágolzaa: nṉee Macedóniagee golíni sizįį; áń gábiłṉiigo nábokąąh, Yushdé’, kú Macedóniayú ńṉáhgo nohwich’onṉii.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Bił ch’í’ṉah ágodzaaná’ dagoshch’į’ Macedóniayú nkáh daaniidzį, yati’ baa gozhóni, Jesus baa yati’íí, baa nadaagohiilṉi’go Bik’ehgo’ihi’ṉań ánohwiłṉii lą́ą́ daandzįgo.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Áík’ehgo Tróasgé’ ts’ígozdǫh Samothráciazhį’ nohwił dahdez’eeł, iskąą hik’e Neápolisyú nohwił naada’iz’eel;
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Áígé’ Philíppizhį’ ohiikai, áí Macedónia biyi’ itisgo kįh gozṉili, Rome yebik’ehi: kú naháatąągo da’kwíí hiskąą.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Jews daagodnłsiníí bijįį túńlíni bahgee kįh gozṉilgé’ ch’ínkai, ákú náda’ch’okąąh goz’ąą; áígee dinebįhgo isdzáné nihikáhíí bich’į’ yádaahiilti’ ni’.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Isdzán Lydia holzéhi, Thyatíragé’ gólíni, nak’ą’ łichiigo dotł’izhíí baa nahiṉiihń, Bik’ehgo’ihi’ṉań yokąąhń, nohwidezts’ąą: áń Bik’ehgo’ihi’ṉań bijíí iłch’ą́’ áyíílaago Paul áṉííhíí nłt’éégo yidezts’ąą.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Áń ła’íí yił naháztaaníí biłgo baptize ádaabi’delzaaná’ nádaanohwokąąhgo gánohwiłṉii, NohweBik’ehń da’aṉii yodląągo daashidołṉiiyúgo, shigowąyú nahísółtąą. Dayúweh yushdé’ daanohwiłṉiiyú ohiikai.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Náda’ch’okąąh goz’ąąyú hiikaahná’ it’eedn, ch’iidn biyi’ golį́į́go o’įįń, biyisnahíí zhaali yá ágole’ń nohwaa nyáá:
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Áń Paul ła’íí nohwíí nohwiké’ naghaa, dilwoshgo gáṉíígo, Díí nṉeehíí Bik’ehgo’ihi’ṉań da’tiséyú at’éhi bánada’iziidíí ádaat’ee, hago’at’éégo hasdách’igháhíí yaa nohwił nadaagolṉi’i.
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Da’ágánát’įįłgo łą́ą́go iskąą. Áí Paul yik’etsézdįįdgo t’ąązhį’ adzaago spirit nchǫ’íí gáyiłṉii, Jesus Christ bizhi’íí bee gániłdishṉii, Biyi’gé’ hanṉáh. Áík’ehgo dagoshch’į’ hayáá.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Biyisnahíí zhaali yá ádaile’ n’íí bich’ą́’ ásdįįdgo yídaagołsįįdná’ Paul ła’íí Silas yił ndaazdeelgo na’hiṉiih goz’ąąyú nadaant’án biyahzhį’ ndaideshood,
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Áígé’ nant’ánchań daanliiníí yaa yił hikaigo gádaayiłṉii, Díí nṉeehíí, Jews daanlíni, kú nadaagontł’ogo nadaago’aa,
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Bi’at’e’íí nohwíí Romans daandlíni nádaagodiit’aago doo nohwá goz’ąą dahíí yee iłch’ídaago’aah, áí bikísk’eh ádaant’eego doo nohwá goz’ąą da.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Áígé’ nṉee łą́ą́go dała’adzaahíí bik’i dahishjeed; áígé’ nadaant’aahíí Paul ła’íí Silas bidiyágé baa nadaihezdzįįzná’ habída’iłtsaasgo bá ndaagoz’ąą.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Aasiṉilíí nádaabinestsazná’ ha’áná’ilka’ yuṉe’ ha’ádaabisdeel, bena’igęsé nai’ṉilíí gádaayiłṉiigo, Nłt’éégo biṉádaadńł’įį:
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Ágábiłṉiihíí bighą da’iłṉí’yú ha’áná’ilka’ yuṉe’ da’obiláá, bikee o’i’áń yuṉe’ odaadés’eezgo ádaabizlaago doo nahi’naa da.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Áígé’ tł’é’ís’ahyú Paul ła’íí Silas Bik’ehgo’ihi’ṉań daayokąąhgo ła’íí ya’ahédaanzįgo da’do’aałgo ha’áshijeedíí daabidezts’ąą lę́’e.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Dágosiłe ni’ godihes’naago, ha’áná’ilka’á biká’ goz’aaníí dihes’naago dagoshch’į’ dáádítį́h dawa ch’ída’ezkęęz, ła’íí bésh hishbizhíí bełídaahestł’óó n’íí k’eda’os’ṉah.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Bena’igęsé nai’ṉilíí ch’ínádzidná’ ha’áná’ilka’á bidáádítį́híí ch’ída’astąągo yo’įįgo ha’áshijeedíí hahizkįį lą́ nzįgo bésh be’idiltłishé hayiidzį́į́zgo ídiziłdee niizįį.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Áíná’ Paul nádidilghaazhgo gáṉíí, Íṉí’dólṉíh hela’: daanohwigha t’ah kú naháatąą.
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Bena’igęsé nai’ṉilíí, Kǫ’ shaa noł’aa, ṉiigo ha’alwod, áíná’ tsídolyizgo ditłidná’ Paul ła’íí Silas yiyahzhį’ nágo’,
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Áígé’ yił ch’ékainá’ gádaayiłṉii, Hago ashṉéhgo hasdáshidilteeh?
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Gádaabiłṉii, Jesus Christ nohweBik’ehń hondląąyúgo hasdániłteeh, ła’íí bił nahántaanihíí ałdó’.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Áígee áń ła’íí yił naháztaanihíí dawa Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bee yich’į’ yádaałti’.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Da’áí bitł’é’ biṉída’desṉihgee bá tádaizgiz; áígé’ dagoshch’į’ áń ła’íí yił naháztaaníí dawa baptize ádaabi’deszaa.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Bigowąyú yił onákaiyú yá da’dezné’, áígé’ áń ła’íí yił naháztaaníí dawa Bik’ehgo’ihi’ṉań daayosdląądhíí bighą bił daagozhǫ́ǫ́ lę́’e.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Got’įį gozlįįná’ nant’án iké’gee siṉilíí aasiṉilíí akú odes’a’, Nṉeehíí ch’ínánót’aash, daaṉiigo.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Bena’igęsé nai’ṉilíí ádaaṉiihíí Paul yił nagosṉi’ gáṉíígo, Nant’án iké’gee siṉilíí ínł’a’, ch’ínánót’aashgo: áík’ehgo ch’ínół’aashgo nohwił gozhǫ́ǫ́go nádołt’aash.
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Áíná’ Paul gábiłṉii, Nohwíí Romans ndlíni dá doo nohwaa yá’iti’é nṉee biṉááł nohwída’ashtłizh, ha’áná’ilka’ yuṉe’ ha’ádaanohwisdeel; ya’ k’adíí dánant’į’é ch’ínánohwiléé née? Dah; dabíí kú nókáhgo ch’ídaanohwinoléé.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Aasiṉilíí díí yati’íí nant’án iké’gee siṉilíí yił nadaagosṉi’: áí Paul ła’íí Silas Romans daanliiníí yídaagołsįįdná’ ńdaaldzid.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Áík’ehgo akú hikaigo nłt’éégo yich’į’ hanádaasdziiná’ ch’ínádaabizlaago, Kįh gozṉilgé’ ch’ínół’aash, daabiłṉii.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Áík’ehgo ha’áná’ilka’gé’ ch’ínát’aazh, áígé’ Lydia bigowąyú ó’áázh: odlą’ bee bik’ííyú daanliiníí daayo’įįná’ yidag yádaałti’ná’ onát’aazh.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.