Atos 16

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Áígé’ Paul Dérbeyú nanadzaa, Lýstrayú ałdó’: áígee Jesus yodláni sidaa lę́’e, Timothy holzéhi, isdzán odláni Jew nlíni bimaa; áíná’ bitaahíí Greek nlįį:
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Áń Lýstragee ła’íí Icóniumgee odlą’ bee iłk’ííyú daanliiníí nłt’éégo baa yádaałti’.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Paul Timothy yił di’aash hat’íígo círcumcise ábíílaa, bitaa Greek nlįįgo Jews ákú daagolííníí dawa yídaagołsįhíí bighą.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kįh nagozṉilyú hikahná’ Jerúsalemgee nadaal’a’á ła’íí ínashood yánazíni begoz’aaníí bá ádaizlaahíí bek’e’eshchíni baa daistsooz, yikísk’eh ádaat’ee doleełíí.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Áík’ehgo ínashood ha’ánáłséhíí bi’odlą’ nłdzil daasilįį, ła’íí dajįį biigha bínáhíkah lę́’e.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Holy Spirit, Asia biyi’ doo Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bee yádaałti’ da, biłṉiigo Phrýgia ła’íí Galátiayúgo ch’ékai.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Mýsiayú hikainá’ Bithýniayú dikáh ńt’éégo Holy Spirit doo hádaabist’įį da.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Áík’ehgo Mýsiahíí ch’ékaigo Tróasyú hikai.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Tł’é’yú Paul bił ch’í’ṉah ágolzaa: nṉee Macedóniagee golíni sizįį; áń gábiłṉiigo nábokąąh, Yushdé’, kú Macedóniayú ńṉáhgo nohwich’onṉii.
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Bił ch’í’ṉah ágodzaaná’ dagoshch’į’ Macedóniayú nkáh daaniidzį, yati’ baa gozhóni, Jesus baa yati’íí, baa nadaagohiilṉi’go Bik’ehgo’ihi’ṉań ánohwiłṉii lą́ą́ daandzįgo.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Áík’ehgo Tróasgé’ ts’ígozdǫh Samothráciazhį’ nohwił dahdez’eeł, iskąą hik’e Neápolisyú nohwił naada’iz’eel;
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Áígé’ Philíppizhį’ ohiikai, áí Macedónia biyi’ itisgo kįh gozṉili, Rome yebik’ehi: kú naháatąągo da’kwíí hiskąą.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Jews daagodnłsiníí bijįį túńlíni bahgee kįh gozṉilgé’ ch’ínkai, ákú náda’ch’okąąh goz’ąą; áígee dinebįhgo isdzáné nihikáhíí bich’į’ yádaahiilti’ ni’.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Isdzán Lydia holzéhi, Thyatíragé’ gólíni, nak’ą’ łichiigo dotł’izhíí baa nahiṉiihń, Bik’ehgo’ihi’ṉań yokąąhń, nohwidezts’ąą: áń Bik’ehgo’ihi’ṉań bijíí iłch’ą́’ áyíílaago Paul áṉííhíí nłt’éégo yidezts’ąą.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Áń ła’íí yił naháztaaníí biłgo baptize ádaabi’delzaaná’ nádaanohwokąąhgo gánohwiłṉii, NohweBik’ehń da’aṉii yodląągo daashidołṉiiyúgo, shigowąyú nahísółtąą. Dayúweh yushdé’ daanohwiłṉiiyú ohiikai.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Náda’ch’okąąh goz’ąąyú hiikaahná’ it’eedn, ch’iidn biyi’ golį́į́go o’įįń, biyisnahíí zhaali yá ágole’ń nohwaa nyáá:
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Áń Paul ła’íí nohwíí nohwiké’ naghaa, dilwoshgo gáṉíígo, Díí nṉeehíí Bik’ehgo’ihi’ṉań da’tiséyú at’éhi bánada’iziidíí ádaat’ee, hago’at’éégo hasdách’igháhíí yaa nohwił nadaagolṉi’i.
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Da’ágánát’įįłgo łą́ą́go iskąą. Áí Paul yik’etsézdįįdgo t’ąązhį’ adzaago spirit nchǫ’íí gáyiłṉii, Jesus Christ bizhi’íí bee gániłdishṉii, Biyi’gé’ hanṉáh. Áík’ehgo dagoshch’į’ hayáá.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Biyisnahíí zhaali yá ádaile’ n’íí bich’ą́’ ásdįįdgo yídaagołsįįdná’ Paul ła’íí Silas yił ndaazdeelgo na’hiṉiih goz’ąąyú nadaant’án biyahzhį’ ndaideshood,
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Áígé’ nant’ánchań daanliiníí yaa yił hikaigo gádaayiłṉii, Díí nṉeehíí, Jews daanlíni, kú nadaagontł’ogo nadaago’aa,
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Bi’at’e’íí nohwíí Romans daandlíni nádaagodiit’aago doo nohwá goz’ąą dahíí yee iłch’ídaago’aah, áí bikísk’eh ádaant’eego doo nohwá goz’ąą da.
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Áígé’ nṉee łą́ą́go dała’adzaahíí bik’i dahishjeed; áígé’ nadaant’aahíí Paul ła’íí Silas bidiyágé baa nadaihezdzįįzná’ habída’iłtsaasgo bá ndaagoz’ąą.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Aasiṉilíí nádaabinestsazná’ ha’áná’ilka’ yuṉe’ ha’ádaabisdeel, bena’igęsé nai’ṉilíí gádaayiłṉiigo, Nłt’éégo biṉádaadńł’įį:
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Ágábiłṉiihíí bighą da’iłṉí’yú ha’áná’ilka’ yuṉe’ da’obiláá, bikee o’i’áń yuṉe’ odaadés’eezgo ádaabizlaago doo nahi’naa da.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Áígé’ tł’é’ís’ahyú Paul ła’íí Silas Bik’ehgo’ihi’ṉań daayokąąhgo ła’íí ya’ahédaanzįgo da’do’aałgo ha’áshijeedíí daabidezts’ąą lę́’e.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Dágosiłe ni’ godihes’naago, ha’áná’ilka’á biká’ goz’aaníí dihes’naago dagoshch’į’ dáádítį́h dawa ch’ída’ezkęęz, ła’íí bésh hishbizhíí bełídaahestł’óó n’íí k’eda’os’ṉah.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Bena’igęsé nai’ṉilíí ch’ínádzidná’ ha’áná’ilka’á bidáádítį́híí ch’ída’astąągo yo’įįgo ha’áshijeedíí hahizkįį lą́ nzįgo bésh be’idiltłishé hayiidzį́į́zgo ídiziłdee niizįį.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Áíná’ Paul nádidilghaazhgo gáṉíí, Íṉí’dólṉíh hela’: daanohwigha t’ah kú naháatąą.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Bena’igęsé nai’ṉilíí, Kǫ’ shaa noł’aa, ṉiigo ha’alwod, áíná’ tsídolyizgo ditłidná’ Paul ła’íí Silas yiyahzhį’ nágo’,
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Áígé’ yił ch’ékainá’ gádaayiłṉii, Hago ashṉéhgo hasdáshidilteeh?
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Gádaabiłṉii, Jesus Christ nohweBik’ehń hondląąyúgo hasdániłteeh, ła’íí bił nahántaanihíí ałdó’.
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Áígee áń ła’íí yił naháztaanihíí dawa Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bee yich’į’ yádaałti’.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Da’áí bitł’é’ biṉída’desṉihgee bá tádaizgiz; áígé’ dagoshch’į’ áń ła’íí yił naháztaaníí dawa baptize ádaabi’deszaa.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Bigowąyú yił onákaiyú yá da’dezné’, áígé’ áń ła’íí yił naháztaaníí dawa Bik’ehgo’ihi’ṉań daayosdląądhíí bighą bił daagozhǫ́ǫ́ lę́’e.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Got’įį gozlįįná’ nant’án iké’gee siṉilíí aasiṉilíí akú odes’a’, Nṉeehíí ch’ínánót’aash, daaṉiigo.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Bena’igęsé nai’ṉilíí ádaaṉiihíí Paul yił nagosṉi’ gáṉíígo, Nant’án iké’gee siṉilíí ínł’a’, ch’ínánót’aashgo: áík’ehgo ch’ínół’aashgo nohwił gozhǫ́ǫ́go nádołt’aash.
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Áíná’ Paul gábiłṉii, Nohwíí Romans ndlíni dá doo nohwaa yá’iti’é nṉee biṉááł nohwída’ashtłizh, ha’áná’ilka’ yuṉe’ ha’ádaanohwisdeel; ya’ k’adíí dánant’į’é ch’ínánohwiléé née? Dah; dabíí kú nókáhgo ch’ídaanohwinoléé.
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Aasiṉilíí díí yati’íí nant’án iké’gee siṉilíí yił nadaagosṉi’: áí Paul ła’íí Silas Romans daanliiníí yídaagołsįįdná’ ńdaaldzid.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Áík’ehgo akú hikaigo nłt’éégo yich’į’ hanádaasdziiná’ ch’ínádaabizlaago, Kįh gozṉilgé’ ch’ínół’aash, daabiłṉii.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Áík’ehgo ha’áná’ilka’gé’ ch’ínát’aazh, áígé’ Lydia bigowąyú ó’áázh: odlą’ bee bik’ííyú daanliiníí daayo’įįná’ yidag yádaałti’ná’ onát’aazh.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.