Atos 15
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NVT
1 Ła’ nṉee Judéa golzeegé’ hikaigo odlą’ bee iłk’ííyú daanlíni yił ch’ídaago’aah, Moses yegos’aaníí bik’ehgo circumcise ádaanohwi’deszaayúgo zhą́ hasdáłkáh, daaṉiigo.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Paul ła’íí Bárnabas díí yaa yádaałti’go díyat’eego yił łahada’dit’áh, áík’ehgo Paul ła’íí Bárnabas, ła’ihíí ałdó’ Jerúsalem yúdag nadaal’a’á ła’íí ínashood yánazíni díí baa nahódaidiłkidyú dołkah, daayiłṉiigo hadaizṉil.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Ínashood ha’ánáłséhíí daabides’a’go dahdiikai; doo Jews daanlįį dahíí Jesus yich’į’ dahaskaihíí yaa nadaagolṉi’go Pheníce ła’íí Samária golzeeyú ch’íkai: odlą’ bee iłk’ííyú daanliiníí dawa yaa bił daagozhǫ́ǫ́.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Jerúsalemyú hikainá’ ínashood ha’ánáłséhíí, nadaal’a’á ła’íí ínashood yánazíni biłgo yaa hikaihíí ba’ahédaanzįgo hago’at’éégo Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidíí dawa yaa yił nadaagolṉi’.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ła’ ínashood Phárisees zhiṉéégo daagot’iiníí daahizį’go gádaanṉiid, Da’aṉii círcumcise ádaal’įįgo dábik’eh, ła’íí Moses yegos’aaníí bikísk’eh ádaanołt’eego daan’ṉiigo bándaagosiit’ąą.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Nadaal’a’á ła’íí ínashood yánazíni díí yaa yádaałti’híí bighą dała’adzaa.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ńzaad godeyaago łahada’dit’áhná’ Peter hizį’go hadzii, Nṉee daanołíni, shik’ííyú, dá’ałk’iná’ yati’ baa gozhóni, Jesus baa yati’íí, shíí shinkááyú doo Jews daanlįį dahíí daidits’ago Jesus daayodląą doleełgo Bik’ehgo’ihi’ṉań nohwitahgé’ hanáshííłtį́į́ ni’.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Bik’ehgo’ihi’ṉań daakojíí dawa yígółsini Holy Spirit nohwíí nohwaa daadest’aaníí k’ehgo bíí ałdó’ baa daadest’ąągo bił’ijóóníí yee yił ch’í’ṉah áyíłsį;
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Nohwíí ła’íí bíí biłgo dáłełt’eego nohwaa natsekeesgo bi’odlą’ bee bijíí nłt’éégo ánádaisdlaa.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Áík’ehgo hat’íí bighą nohwíí ła’íí daanohwitaa n’íí ch’éh ádaahiil’įį n’íí, Jesus daayodláni doo Jews daanlįį dahíí ładaile’go ádaałt’įįgo Bik’ehgo’ihi’ṉań nabídaanołtaa?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Jesus Christ nohweBik’ehń dázhǫ́ biłgoch’oba’íí bee hasdáhii’ṉííłgo bíí ałdó’ da’áík’ehgo hasdákáhgo dahohiidląą.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Nṉee dała’adzaahíí dawa doo hat’íí daahiłts’ag daná’ Bárnabas ła’íí Saul yídaayésts’ąą, hago’at’éégo doo Jews daanlįį dahíí bitahyú Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú godiyįhgo ánágot’įįłíí ła’íí ízisgo áná’ol’įįłíí ánáda’ol’įįł n’íí yaa nadaagolṉi’ lę́’e.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Ąął hadaasdziiná’ James hadziigo gánṉiid, Nṉee daanołíni, shik’ííyú, shídaayełts’ą́ą́:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Símeon gáṉíí ni’, Da’iłtséná’ doo Jews daanlįį dahíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bizhi’ yee da’okąąhgo hayiṉííł doleełhíí bighą yaa nyáá lę́’e.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Dáłełt’eego Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí yaa nadaagosṉi’; díí k’ehgo k’e’eshchįį ni’,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Díí bikédé’go nádishdaałgo David bich’ą́’gé’ hadaałishchínihíí nadaant’ángo ánádaashdle’, kįh ánágoch’idle’ łehíí k’ehgo; nagohezgo’ n’íí dawa nágodishtł’įįł, nłt’éégo nnágodish’aał:
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Nṉee ła’ihíí ałdó’ Bik’ehgo’ihi’ṉań hádaabit’įį doleełhíí bighą, ła’íí doo Jews daanlįį dahíí shizhi’ bee daahojííhíí ałdó’, ṉii nohweBik’ehń, díí dawa ánát’įįłi.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Bik’ehgo’ihi’ṉań ni’gosdzáń ágólzaagé’ yushdé’ godezt’i’go binasdziidíí yígółsį ni’.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Áí bighą shíí díí k’ehgo shił dábik’eh, doo Jews daanlįį dahíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ dahnáhikáhíí doo hat’íí bighą bich’į’ nadaagontł’og bik’eh da:
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Díí zhą́ bee bich’į’ k’eda’iilchii, Beda’okąąhíí nastseedgo nadn’áí yaa hi’ṉiił n’íí doo daałsąą da, doo nant’į’ nach’ikai da, ła’íí dawahá bize’da’istł’ooníí ła’íí diłihíí ałdó’ doo daałsąą da.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Doo áníiná’gé’ godezt’i’go kįh nagozṉilíí dawagee hadń Moses yaa nadaagolṉi’íí gólį́į́, Jews daagodnłsiníí bijįį Jews ha’ánáłséh nagoz’ąą yuṉe’ Moses binaltsoos dawahn nádaahojíí.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Nadaal’a’á, ínashood yánazíni, ła’íí ínashood ha’ánáłséhíí dawa biłgo dabíí bitahyú nṉee hádaihezṉilgo Ántiochyú Paul ła’íí Bárnabas yił daides’a’go bił dádaabik’eh; áík’ehgo Judas, Bársabbas holzéhi ła’íí Silas, ínashood bitahyú nṉee ádn nazínihíí:
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Naltsoos díí k’ehgo k’e’eshchiiníí yił odais’a’: Odlą’ bee nohwik’ííyú daandlíni, nadaal’a’á, ła’íí ínashood yánazíni biłgo, nohwíí doo Jews daanołįį dahíí, Ántiochyú, Sýriayú, Ciliciayú odlą’ bee nohwik’ííyú daanołíni, Gozhǫ́ǫ́, daanohwiłn’ṉii.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Doo hadń ágádaabiln’ṉii da ndi, nohwich’ą́’gé’ ła’ yati’ yee nanohwinłtł’ogo, Círcumcise ádaanohwi’dilṉe’, ła’íí Jews bich’į’ begoz’aaníí yikísk’eh ádaanołt’ee, daanohwiłṉiigo nohwiini’ nadaidezgeedíí baat’ídaandzį ni’:
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Áík’ehgo dała’áhiidzaaná’ nṉee ła’ hadaahii’ṉiił, áí Paul ła’íí Bárnabas, nohwił daanzhóni, ákú bił nádaadn’aago daanohwigha nohwił dádaabik’eh.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Díí nṉeehíí dásdozhą́ daabi’distseed, Jesus Christ nohweBik’ehń bizhi’ bee daabich’ozhiihíí bighą.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Áík’ehgo Judas ła’íí Silas díí naltsoosíí bił daadel’a’, dá díí bek’e’eshchįįhíí k’ehgo dabíí nohwił nadaagodolṉih.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Holy Spirit ła’íí nohwíí nohwił dádaabik’eh, doo nohwá nyéé dago, dá díí zhą́ bee nohwá ndaagosiit’ąą;
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Beda’okąąhíí nastseedgo nadn’áí yaa hi’ṉiił n’íí, ła’íí dił, ła’íí dawahá bize’da’istł’ooníí doo daałsąą da, doo nant’į’ nach’ikai da ałdó’: díí bich’ą́’zhį’ ádaanołt’eego nzhǫǫ. Da’áí zhą́ nohwich’į’ k’eda’shiilchįį.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Dahdes’a’ná’ Ántioch golzee yuyaa okai: ákú hikainá’ ínashood dała’ádaizlaaná’ naltsoosíí yaa daistsooz:
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Bek’e’eshchiiníí daayozhi’ná’, áí bee hadag ádaat’eehíí bighą bił daagozhǫ́ǫ́.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Judas ła’íí Silas, dabíí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú yałti’i daanlįįgo, odlą’ bee bik’ííyú łą́ą́go yich’į’ yádaałti’, ła’íí nłdzilgo bi’odlą’ goleehíí bighą yidag yádaałti’ lę́’e.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Dét’įhézhį’ naháztąą hik’e odlą’ bee bik’ííyú nadaal’a’á bich’į’ onádais’a’, bił daagozhǫ́ǫ́go.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Áíná’ Silas, Dákú sídáá ndizhǫǫ, nṉiid.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Paul ła’íí Bárnabas ałdó’ Ántiochyú sikee, Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ yee iłch’ídaago’aahgo ła’íí yaa nadaagolṉi’go, ła’ihíí ałdó’ łą́ą́go ágádaat’įį ni’.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Da’kwíí hiskaaníí ch’ígóyáá hik’e Paul Bárnabas gáyiłṉii, Noo’, t’ąązhį’ nádot’aash kįh gozṉil n’ííyú, Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ baa nagohiilṉi’ n’ííyú, odlą’ bee nohwik’ííyú baa nanádaanotaa hagoshą’ ádaat’ee.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Bárnabasń John, da’áń Mark holzéhi, yił dikáh hát’į́į́.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Ndi Paulń doo yił dikáh hát’į́į́ da, dabí’iłtséná’ Pamphýliagee bich’ą́’ t’ąązhį’ ádeheltįį ni’, doo dayúweh bich’odaaṉiigo yił okai da ni’.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Áí bighą ła’, Ch’ík’eh, ṉiiná’ ła’íí, Dah, ṉiigo yighą díyat’eego łahadit’áh, áí bighą iłk’é’áázh: Bárnabasń Mark biłgo bił oda’iz’eel, Cýprus golzeeyú;
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Paulń Silas hayiłtį́į́go dahn’áázh, odlą’ bee bik’ííyú, Bik’ehgo’ihi’ṉań biłgoch’oba’íí nohwił daanlįį, daabiłṉiigo.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Áík’ehgo Sýria golzeeyú ła’íí Cilícia golzeeyú ínashood ha’ánáłséhíí bi’odlą’ nłdzil hileehíí bighą akú ch’ín’áázh.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.