Atos 15

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ła’ nṉee Judéa golzeegé’ hikaigo odlą’ bee iłk’ííyú daanlíni yił ch’ídaago’aah, Moses yegos’aaníí bik’ehgo circumcise ádaanohwi’deszaayúgo zhą́ hasdáłkáh, daaṉiigo.
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Paul ła’íí Bárnabas díí yaa yádaałti’go díyat’eego yił łahada’dit’áh, áík’ehgo Paul ła’íí Bárnabas, ła’ihíí ałdó’ Jerúsalem yúdag nadaal’a’á ła’íí ínashood yánazíni díí baa nahódaidiłkidyú dołkah, daayiłṉiigo hadaizṉil.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Ínashood ha’ánáłséhíí daabides’a’go dahdiikai; doo Jews daanlįį dahíí Jesus yich’į’ dahaskaihíí yaa nadaagolṉi’go Pheníce ła’íí Samária golzeeyú ch’íkai: odlą’ bee iłk’ííyú daanliiníí dawa yaa bił daagozhǫ́ǫ́.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Jerúsalemyú hikainá’ ínashood ha’ánáłséhíí, nadaal’a’á ła’íí ínashood yánazíni biłgo yaa hikaihíí ba’ahédaanzįgo hago’at’éégo Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidíí dawa yaa yił nadaagolṉi’.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Ła’ ínashood Phárisees zhiṉéégo daagot’iiníí daahizį’go gádaanṉiid, Da’aṉii círcumcise ádaal’įįgo dábik’eh, ła’íí Moses yegos’aaníí bikísk’eh ádaanołt’eego daan’ṉiigo bándaagosiit’ąą.
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Nadaal’a’á ła’íí ínashood yánazíni díí yaa yádaałti’híí bighą dała’adzaa.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Ńzaad godeyaago łahada’dit’áhná’ Peter hizį’go hadzii, Nṉee daanołíni, shik’ííyú, dá’ałk’iná’ yati’ baa gozhóni, Jesus baa yati’íí, shíí shinkááyú doo Jews daanlįį dahíí daidits’ago Jesus daayodląą doleełgo Bik’ehgo’ihi’ṉań nohwitahgé’ hanáshííłtį́į́ ni’.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Bik’ehgo’ihi’ṉań daakojíí dawa yígółsini Holy Spirit nohwíí nohwaa daadest’aaníí k’ehgo bíí ałdó’ baa daadest’ąągo bił’ijóóníí yee yił ch’í’ṉah áyíłsį;
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Nohwíí ła’íí bíí biłgo dáłełt’eego nohwaa natsekeesgo bi’odlą’ bee bijíí nłt’éégo ánádaisdlaa.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Áík’ehgo hat’íí bighą nohwíí ła’íí daanohwitaa n’íí ch’éh ádaahiil’įį n’íí, Jesus daayodláni doo Jews daanlįį dahíí ładaile’go ádaałt’įįgo Bik’ehgo’ihi’ṉań nabídaanołtaa?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Jesus Christ nohweBik’ehń dázhǫ́ biłgoch’oba’íí bee hasdáhii’ṉííłgo bíí ałdó’ da’áík’ehgo hasdákáhgo dahohiidląą.
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Nṉee dała’adzaahíí dawa doo hat’íí daahiłts’ag daná’ Bárnabas ła’íí Saul yídaayésts’ąą, hago’at’éégo doo Jews daanlįį dahíí bitahyú Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú godiyįhgo ánágot’įįłíí ła’íí ízisgo áná’ol’įįłíí ánáda’ol’įįł n’íí yaa nadaagolṉi’ lę́’e.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Ąął hadaasdziiná’ James hadziigo gánṉiid, Nṉee daanołíni, shik’ííyú, shídaayełts’ą́ą́:
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Símeon gáṉíí ni’, Da’iłtséná’ doo Jews daanlįį dahíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bizhi’ yee da’okąąhgo hayiṉííł doleełhíí bighą yaa nyáá lę́’e.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Dáłełt’eego Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí yaa nadaagosṉi’; díí k’ehgo k’e’eshchįį ni’,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Díí bikédé’go nádishdaałgo David bich’ą́’gé’ hadaałishchínihíí nadaant’ángo ánádaashdle’, kįh ánágoch’idle’ łehíí k’ehgo; nagohezgo’ n’íí dawa nágodishtł’įįł, nłt’éégo nnágodish’aał:
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 Nṉee ła’ihíí ałdó’ Bik’ehgo’ihi’ṉań hádaabit’įį doleełhíí bighą, ła’íí doo Jews daanlįį dahíí shizhi’ bee daahojííhíí ałdó’, ṉii nohweBik’ehń, díí dawa ánát’įįłi.
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 Bik’ehgo’ihi’ṉań ni’gosdzáń ágólzaagé’ yushdé’ godezt’i’go binasdziidíí yígółsį ni’.
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 Áí bighą shíí díí k’ehgo shił dábik’eh, doo Jews daanlįį dahíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ dahnáhikáhíí doo hat’íí bighą bich’į’ nadaagontł’og bik’eh da:
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Díí zhą́ bee bich’į’ k’eda’iilchii, Beda’okąąhíí nastseedgo nadn’áí yaa hi’ṉiił n’íí doo daałsąą da, doo nant’į’ nach’ikai da, ła’íí dawahá bize’da’istł’ooníí ła’íí diłihíí ałdó’ doo daałsąą da.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Doo áníiná’gé’ godezt’i’go kįh nagozṉilíí dawagee hadń Moses yaa nadaagolṉi’íí gólį́į́, Jews daagodnłsiníí bijįį Jews ha’ánáłséh nagoz’ąą yuṉe’ Moses binaltsoos dawahn nádaahojíí.
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Nadaal’a’á, ínashood yánazíni, ła’íí ínashood ha’ánáłséhíí dawa biłgo dabíí bitahyú nṉee hádaihezṉilgo Ántiochyú Paul ła’íí Bárnabas yił daides’a’go bił dádaabik’eh; áík’ehgo Judas, Bársabbas holzéhi ła’íí Silas, ínashood bitahyú nṉee ádn nazínihíí:
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Naltsoos díí k’ehgo k’e’eshchiiníí yił odais’a’: Odlą’ bee nohwik’ííyú daandlíni, nadaal’a’á, ła’íí ínashood yánazíni biłgo, nohwíí doo Jews daanołįį dahíí, Ántiochyú, Sýriayú, Ciliciayú odlą’ bee nohwik’ííyú daanołíni, Gozhǫ́ǫ́, daanohwiłn’ṉii.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Doo hadń ágádaabiln’ṉii da ndi, nohwich’ą́’gé’ ła’ yati’ yee nanohwinłtł’ogo, Círcumcise ádaanohwi’dilṉe’, ła’íí Jews bich’į’ begoz’aaníí yikísk’eh ádaanołt’ee, daanohwiłṉiigo nohwiini’ nadaidezgeedíí baat’ídaandzį ni’:
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Áík’ehgo dała’áhiidzaaná’ nṉee ła’ hadaahii’ṉiił, áí Paul ła’íí Bárnabas, nohwił daanzhóni, ákú bił nádaadn’aago daanohwigha nohwił dádaabik’eh.
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Díí nṉeehíí dásdozhą́ daabi’distseed, Jesus Christ nohweBik’ehń bizhi’ bee daabich’ozhiihíí bighą.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Áík’ehgo Judas ła’íí Silas díí naltsoosíí bił daadel’a’, dá díí bek’e’eshchįįhíí k’ehgo dabíí nohwił nadaagodolṉih.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Holy Spirit ła’íí nohwíí nohwił dádaabik’eh, doo nohwá nyéé dago, dá díí zhą́ bee nohwá ndaagosiit’ąą;
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Beda’okąąhíí nastseedgo nadn’áí yaa hi’ṉiił n’íí, ła’íí dił, ła’íí dawahá bize’da’istł’ooníí doo daałsąą da, doo nant’į’ nach’ikai da ałdó’: díí bich’ą́’zhį’ ádaanołt’eego nzhǫǫ. Da’áí zhą́ nohwich’į’ k’eda’shiilchįį.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Dahdes’a’ná’ Ántioch golzee yuyaa okai: ákú hikainá’ ínashood dała’ádaizlaaná’ naltsoosíí yaa daistsooz:
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Bek’e’eshchiiníí daayozhi’ná’, áí bee hadag ádaat’eehíí bighą bił daagozhǫ́ǫ́.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Judas ła’íí Silas, dabíí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú yałti’i daanlįįgo, odlą’ bee bik’ííyú łą́ą́go yich’į’ yádaałti’, ła’íí nłdzilgo bi’odlą’ goleehíí bighą yidag yádaałti’ lę́’e.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Dét’įhézhį’ naháztąą hik’e odlą’ bee bik’ííyú nadaal’a’á bich’į’ onádais’a’, bił daagozhǫ́ǫ́go.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 Áíná’ Silas, Dákú sídáá ndizhǫǫ, nṉiid.
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Paul ła’íí Bárnabas ałdó’ Ántiochyú sikee, Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ yee iłch’ídaago’aahgo ła’íí yaa nadaagolṉi’go, ła’ihíí ałdó’ łą́ą́go ágádaat’įį ni’.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Da’kwíí hiskaaníí ch’ígóyáá hik’e Paul Bárnabas gáyiłṉii, Noo’, t’ąązhį’ nádot’aash kįh gozṉil n’ííyú, Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ baa nagohiilṉi’ n’ííyú, odlą’ bee nohwik’ííyú baa nanádaanotaa hagoshą’ ádaat’ee.
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Bárnabasń John, da’áń Mark holzéhi, yił dikáh hát’į́į́.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Ndi Paulń doo yił dikáh hát’į́į́ da, dabí’iłtséná’ Pamphýliagee bich’ą́’ t’ąązhį’ ádeheltįį ni’, doo dayúweh bich’odaaṉiigo yił okai da ni’.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Áí bighą ła’, Ch’ík’eh, ṉiiná’ ła’íí, Dah, ṉiigo yighą díyat’eego łahadit’áh, áí bighą iłk’é’áázh: Bárnabasń Mark biłgo bił oda’iz’eel, Cýprus golzeeyú;
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Paulń Silas hayiłtį́į́go dahn’áázh, odlą’ bee bik’ííyú, Bik’ehgo’ihi’ṉań biłgoch’oba’íí nohwił daanlįį, daabiłṉiigo.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Áík’ehgo Sýria golzeeyú ła’íí Cilícia golzeeyú ínashood ha’ánáłséhíí bi’odlą’ nłdzil hileehíí bighą akú ch’ín’áázh.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.