Atos 12

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Áí benagowaaná’ Hérod nant’án nlįįgo ínashood ła’ yiniidaagonłsį nkegonyaa.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Áń bik’ehgo James, John bik’isn, bésh be’idiltłishé bee zesdįį.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Áí Jews daanliiníí bił dádaabik’ehgo yígołsįįdná’, Peter ałdó’ ha’alt’e’go yee nagoshchįį lę́’e. (Báń benilzoołé da’ádįhgo báń alzaahi daach’iyąąná’ díí be’ánágot’įįł.)
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Áík’ehgo Peter Hérod bik’ehgo daayiłtsoodgo ha’ádaist’e’, áígé’ silááda dį́į́’go siṉili biṉádaadéz’įįgo baa neltįį; Bitis‐hagowáh bee bíná’godiṉíhgo bikédé’go nṉee biṉááł ch’ínádishteeł nzįgo.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Peter ha’áná’ilka’ yuṉe’ ásitįįná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’į’ ínashood ha’ánáłséhíí dá bá da’okąąh nt’éé lę́’e.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Iskąą hik’e Hérod Peter ch’ínádishteeł nzį lágo, ndi da’áí bitł’é’ bésh hishbizhíí naki bee łíbi’destł’ǫǫgo silááda naki bigizhyú ałhosh: silááda ła’ihíí dáádítį́hgee yiṉádaadéz’įį lę́’e.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Dahį́ko Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’gé’hi ch’í’ṉah ádelzaago ha’ásitįį yuṉe’ ididezdlaad: Peter bi’ask’ehyú bedelchidgo, Dahałe nádndáh, biłnṉiid. Bésh hishbizhíí bigan bee łestł’ǫ́ǫ́ n’íí nanehesdee.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Áígé’ Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á gánábiłdo’ṉiid, Nidiyágé ánágodle’go áde’itł’ó, ła’íí nikee na’astł’óné bee ná’ńl’éés: áík’ehgo ágádzaa. Áígé’ gánábiłdo’ṉiid, Iká’ ninasti’íí ídinánłtihgo shiké’ ńṉáh.
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Áígé’ ch’ínyáágo yiké’ dahiyaa; Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á ánát’įįłíí da’aṉii bich’į’ ánát’įįłíí doo yígółsį da; áíná’ daazhógo shił ch’í’ṉah ágodzaa nzį lę́’e.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Silááda yiṉádéz’iiníí iłtséhíí ła’íí iké’geehíí yitis ch’ín’áázhná’ kįh gozṉilíí bich’į’zhį’go bésh dáádítį́hi yaa n’áázh; áí dabínik’eh ch’ínkééz: áígé’ ch’ín’áázhgo kįh bigizhyú itín yuṉe’ o’áázh; áígee dagoshch’į’ Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á bich’ą́’ onádzaa.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Peter dabíí ídínágolzįįdgo gánṉiid, Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á shich’į’ yił’aadgo, Hérod bíla’łtł’áhgé’ ła’íí Jews daanliiníí hago áshidilṉe’go ndaayołíí n’íí yich’ą́’ ch’íshinłtį́hgo bígosíłsįįd.
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Díí yígołsįįdná’ John, da’áń Mark holzéhi, bimaa Mary bigowąyú óyáá; áígee łą́ą́go dała’adzaago da’okąąh lę́’e.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Peter ch’í’ítinyú dáádítį́híí ńyinests’įgo it’eedn, Rhoda holzéhi, dáádítį́hyú ńyáá.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Peter bizhiihíí yígołsįįdgo dá doo yá ch’í’ítiinhé bił gozhǫ́ǫ́go ha’ánálwodgo, Peter dáádítį́hgee sizįį, ṉiigo nṉee ákóṉe’ naháztaaníí yił nadaagosṉi’.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Niini’ ádįh née! daabiłnṉiid. Áíná’ dayúweh ágáṉíí. Gánádaabiłdo’ṉiid, Binádidzołíí zhą́ benagowaa.
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Áíná’ Peter dayúweh dáádítį́h ńyinłts’į: áígé’ bá ch’ída’iztąągo daabiłtsąąná’ bił díyadaagot’ee lę́’e.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Dant’éhe naháztąą doleełhíí bighą nabída’igizh, áígé’ hago’at’éégo Bik’ehgo’ihi’ṉań ha’áná’ilka’gé’ ch’íbinłtiiníí yaa nagosṉi’. Áígé’ gánṉiid, Díí ágodzaahíí James ła’íí odlą’ bee nohwik’ííyú baa bił nadaagołṉi’. Áígé’ dahnyaago łahyúgo onanádzaa.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Hayiłkąą hik’e silááda bitahyú ch’iṉii hadndláád, Peter hago adzaa, daaṉiigo.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Áígé’ Hérod bíka ntaa ndi doo hwaa baa nyaa da, áík’ehgo silááda yiṉádaadéz’įį n’íí baa yá’iti’go natseedgo yándaagoz’ąą. Áígé’ Judéagé’ Caesaréayú óyáágo da’áígee sidaa lę́’e.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Hérod, Tyre ła’íí Sídongee nṉee daagolííníí yich’į’ hashkee: Blástus, Hérod yánal’a’á, t’eké ádaisdlaago dałaházhį’ dała’adzaago Hérod yaa hikai, nkegohen’ą́ą́ le’, daaṉiigo yich’į’ yádaałti’, nant’án bini’ bich’ą́’gé’ zhą́ da’iyąąhíí bighą.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Áík’ehgo ch’ídaagoz’aaníí bijįį Hérod nant’án k’ehgo ík’e’idlaago nant’án dahsdaa n’gee dahnezdaago nṉee hikaihíí nłt’éégo yich’į’ yałti’.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Áík’ehgo nṉeehíí, Díí bich’į’ da’ch’okąąhń bizhiihíí áṉíí, doo nṉee da! daaṉiigo ńdaadidilghaazh.
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Hérod, Bik’ehgo’ihi’ṉań zhą́ daach’idnłsíni at’éé, doo ṉii dahíí bighą dagoshch’į’ Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’gé’hi kah bik’izhį’ áyíílaa: áígé’ ch’osh bitsį daiyąągo bizes‐hį́į́.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Áíná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’íí dayúweh didezdlaadgo nchaa silįį.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Bárnabas ła’íí Saul biłgo, bighą daades’a’ n’íí ąął ádaizlaaná’ Jerúsalemgé’ John, da’áń Mark holzéhi, yił nakai.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.