Apocalipse 10

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Áídí’ Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á ízisgo at’éhi yaaká’dí’ bił nkegonyáágo naahiłtsąą, yaak’os bee bik’e’izlaago: iłtsą́ą́tł’ól bitsits’in binazt’i’go, binii’íí ya’áí ga’at’éégo, bijádíí kǫ’ k’ehgo nazįįgo:
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça; o rosto era como o sol, e as pernas, como colunas de fogo;
2 Áń naltsoos hisdisi ałts’ísę́hi iłts’ąą at’éégo dahyoné’: bikee dihe’nazhiṉééhíí túnteel yiká’ dés’eez, áídá’ łahzhiṉéégohíí ni’ yiká’ dés’eezgo,
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o esquerdo, sobre a terra,
3 Ndóícho aṉííhíí k’ehgo ádįįd nádidilghaazh: nádidilghaazhíí dábiłgo gosts’idn ididesṉi’.
3 e bradou em grande voz, como ruge um leão, e, quando bradou, desferiram os sete trovões as suas próprias vozes.
4 Gosts’idn ididesṉi’dá’, k’ad ágoshłe’ nt’éégo yaaká’dí’ kozhii gáshiłṉiigo disiits’ą́ą́, Gosts’idn ididesṉi’íí ánṉiidíí bidá’nłjah, ágóléh hela’.
4 Logo que falaram os sete trovões, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: Guarda em segredo as coisas que os sete trovões falaram e não as escrevas.
5 Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á túnteel hik’e ni’ biká’ sizįįgo hiłtsaaníí, hadag yaa delṉiihdá’,
5 Então, o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 Gánṉiid, Doo ngonel’ąą dayú dahazhį’ hiṉaahń, yaaká’yú ła’íí biyi’ daagolííníí, ni’gosdzáń ła’íí biyi’ daagolííníí, túnteel ła’íí biyi’ daagolííníí ádaayiilaahíí binkááyú shitł’a dahdidishṉiihgo gádishṉii, Doo dá t’ąązhį’ at’éégo da:
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles existe: Já não haverá demora,
7 Áídá’ Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á gosts’idngeehíí bibéshdilwoshé áyiłdoṉiiłíí bengonyáágo, Bik’ehgo’ihi’ṉań bits’ą́’dí’go doo bígózį da n’íí, yánada’iziidíí, binkááyú nada’iziidi bich’į’ ánṉiid n’íí begolṉe’.
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, cumprir-se-á, então, o mistério de Deus, segundo ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Yaaká’dí’ kozhiihíí disiits’ą́ą́ n’íí shich’į’ hananádzii gáṉíígo, Ti’i, naltsoos hisdisi iłts’ąą at’ééhíí Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á túnteel hik’e ni’ biká’ siziiníí dah yoné’ihíí nádnné’.
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: Vai e toma o livro que se acha aberto na mão do anjo em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Áík’ehgo Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á baa niyáágo gáłdéṉiid, Naltsoos hisdisíí shaa nné’. Áídí’ gáshiłnṉiid, Nádnné’, nnáá, nibid biyi’ dé’iłkó doleeł, áídá’ nizé’ yuṉe’híí shúgé gosnih k’ehgo golnii doleeł.
9 Fui, pois, ao anjo, dizendo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: Toma-o e devora-o; certamente, ele será amargo ao teu estômago, mas, na tua boca, doce como mel.
10 Áídí’ naltsoos hisdisíí Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á bigan biyi’dí’ nádiné’go hiyą́ą́’: sizé’ yuṉe’ shúgé gosnih k’ehgo golnii: ołnágdí’ shibid yuyaa dé’iłkó silįį.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo e o devorei, e, na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 Áídí’ gáshiłnṉiid, Nṉee daanliiníí, nṉee binant’a’ dała’áhíí ił’aniyú nazṉilíí, iłtah at’éégo yádaałti’íí, ła’íí nant’án daanliiníí łą́ą́go, ádįhyú ágodoṉiiłíí bee bił nanágólṉi’ doo.
11 Então, me disseram: É necessário que ainda profetizes a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.