Lucas 15
BASEF BUꞋWAMI GODI (AOJ-FILIFITA) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Epes hiesi saloma anom mofaꞌ takisi maloma enis epes sandaꞌ waf aonai safiꞌi felefeleꞌma Jisas sameꞌ basef ananimi.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Eaꞌ amam Farisi maloma amam mawalipasa miꞌuli Godi mandaꞌ megah mahama anan maꞌi, “Aman anama naloma epes isima sandaꞌ waf aonai nofalas alupisi nalomas na gwaꞌaimi.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Eaꞌ Jisas naseꞌama basef amama womun etin naꞌipam naꞌi,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Iꞌi anona aman ipeꞌinai numafi anom sipsip 100-peleim ama anona atotona hegililana, aman anama ataꞌ nokwaha sipsip amama 99-peleim mitu meaꞌ otalef anagon, anan ataꞌ nefeꞌ nogolopa anona hegilalanai. Nogolopana nafeꞌ nafeꞌ natolona nafelana
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 nowandefana ekaf ananinai, nandanifel nefaꞌana nafiꞌi.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Nafiꞌi nataga ipat ananinai, nofalai esis alupisi ananisi saloma esis wambel atona sandakolas etifigin. Eaꞌ naꞌipas naꞌi, ‘Ipeꞌ pendanifel peloma aeꞌ! Anona sipsip aeꞌanai hegilalana, eaꞌ aeꞌ afeꞌ agolopana atolona efaꞌanai eaꞌ.’ ”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Deiꞌ Jisas naꞌipas naꞌi, “Aeꞌ aꞌipipa naꞌama etina esis amam nematawa sape heven ilifi sandanifel ma epes isima 99-peleis amboꞌwes, ina sandaꞌ waf aonai ma sotanima somboma opalef, owaꞌ. Eaꞌ iꞌi enin epen nendaꞌ waf aonai niꞌi nemboma opaf, esis sape heven ilifi sondanifel endilisi ma enin. Danifel asasinai nikilaꞌ sandanifela epes isima sape buꞌwasi.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Iꞌi anoꞌw nemataꞌw anona moni 10-peleina siliwa anona atotona higililana, atuwasi kondaꞌ maina kogolopana kwutolona? Akwaꞌw kwakata lam kombefagon ipat nomon kogolopana andeandeꞌ hiꞌalagon kofeꞌ kofeꞌ ma kwatolona.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Akwaꞌw kwatolona eaꞌ, kofala esis alupisi wambel akwaꞌunai sondakolasi eaꞌ kwiꞌipas kwiꞌi, ‘Ipeꞌ pendanifel peloma aeꞌ! Anona moni aeꞌanai higilalana, eaꞌ deiꞌ agolopana afaꞌ atolona etanima efaꞌanai eaꞌ.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Deiꞌ aeꞌ aꞌipipa naꞌama etin siꞌi amam ensel Godi mandanifela enin epen nandaꞌ waf aonai nemboma opaf nafeꞌma God.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Eaꞌ Jisas naꞌipam wapotiꞌ naꞌi, “Anona aman batausan biam.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Aonama awagufunai nafeꞌ naꞌipa ahalomana ananinai naꞌi, ꞌAhalome, aeꞌ okom napoma otamba maim amamaga afaꞌ ofaꞌami ma nemaf ineꞌ negaꞌ. Deiꞌ aeꞌ aꞌi efaꞌ tuꞌwanim aeꞌami. Ineꞌ niwalom biefim newalogamafam afaꞌ biafa. Aeꞌ aꞌi ineꞌ neseꞌeam deiꞌ.’
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Eaꞌ ina ataꞌ nogota laona aonama awagufunai nefaꞌ amamaga hiami ananimi nafeꞌ napani anona wambel laogoma eaꞌ naseꞌasam amamaga hiami ananimi ma waf naninani aonai anan naila okom ananinai naꞌi neandaꞌanai. Eaꞌ otamba ananimi hiꞌalama ma waf aonai.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Anan nakwaha otamba ananimi hiꞌalam, nogota nolomahasanai nataga luꞌuna etap anama hiagoma hiꞌalagon. Eaꞌ anan amamaga aꞌana nape wafina.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Eaꞌ anan nafeꞌ nandaꞌ maola anona aman etap anamainai. Aman anama nasapaꞌana nafeꞌ etap ananinai ma numafi bogof ananimi.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Bogof amama maꞌ suꞌutip lawahim, eaꞌ anan wapotiꞌ naꞌi neaꞌ suꞌutip amama ma opaf ananinai. Anan ina enis saseꞌana gwaꞌaimi, owaꞌ.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Anan nape naꞌama anom nimeguf, okom ananinai nogawa andeandeꞌ eaꞌ naꞌiam naꞌi, ‘Amam hiami mandaꞌ maola ahalome aeꞌanai amam gwaꞌaimi hiami endilisi. Eaꞌ aeꞌ ape naꞌae nolomahe endilisi.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Hapaimi, aeꞌ atuwasi ehafel efeꞌma ahalome aeꞌanai. Eaꞌ iꞌipana iꞌi, “Ahalome, aeꞌ andaꞌ waf aonai ma God ineꞌ wapotiꞌ.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Deiꞌ aeꞌ ina aman buꞌuwei ma ineꞌ nefala aeꞌ nogalomena ineꞌiwei, owaꞌ. Ineꞌ nendaꞌe epe siꞌi anona nandaꞌmena maoli.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Eaꞌ nohafel nafeꞌma ahalomana.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Eaꞌ nogalomana naꞌipana naꞌi, ‘Ahalome, aeꞌ andaꞌ waf aonai ma God ineꞌ wapotiꞌ. Aeꞌ ina ataꞌ aman buꞌuwei ma ineꞌ nefala aeꞌ niꞌi nogalomena ineꞌiwei, owaꞌetin.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Eaꞌ ahalomana naꞌipa amam mandaꞌ maola anani naꞌi, ‘Ipeꞌ faꞌai lowaf buꞌunai launai namunai aeꞌanai pefaꞌana pifiꞌi ulal pewahoꞌmanana anan. Eaꞌ pelamana anona ring faf ananinai, pelamana su boꞌwagah ananimi.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Faꞌai bulmakau noganai anama luꞌunai gigititiꞌi pehana ma apeꞌ meaꞌana mondanifel molomana.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Deiꞌ main, nogalome anama aeꞌanai andowelamana siꞌi nagaꞌi, eaꞌ deiꞌ ambal napaina wapotiꞌ. Anan higilalana eaꞌ, deiꞌ matolona wapotiꞌ.’
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Eaꞌ nogalomana dembenama napani aof nafiꞌi. Eaꞌ anan nafiꞌi nataga felefeleꞌma ipat, nameꞌ maguf sandaꞌ musik salemb.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Eaꞌ nofala anona nandaꞌ maoli nahaliꞌana naꞌi, ‘Esis sandaꞌ main?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Eaꞌ anan nandaꞌ maoli naꞌipana naꞌi, ‘Owalomena ineꞌinai notanima nafiꞌi, eaꞌ ahalomena ineꞌinai nandanifel nalomana, naꞌama deiꞌ naha anona bulmakau luꞌunai. Deiꞌ main, anan notanimai ina ataꞌ nape aona, owaꞌ. Nape andeandeꞌ.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Eaꞌ nogalomana dembenama okom wandafuna eaꞌ nandaiwaꞌma nuwis nomon ipat. Eaꞌ ahalomana nawisi andeꞌ naꞌipana mehipa nuwis nomon, owaꞌetin.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Anan nagwamana basef ahalomana naꞌi, ‘Afagof hiami aeꞌ ahapila maol ineꞌinai siꞌi agel aꞌe andaꞌ maol atona. Aeꞌ ina esambala basef miꞌuli ineꞌimi anona nemaf, owaꞌ. Eaꞌ ineꞌ owaꞌ neseꞌe anom amamaga soꞌumi atom siꞌi meme noganai ma eandanifel eloma alupisi aeꞌasi, owaꞌetin.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Eaꞌ saꞌusaꞌuni anama ineꞌinai anan naseꞌawa amamaga hiami ineꞌimi ma awau nematawa gembaiwai. Eaꞌ deiꞌ notanimai, ineꞌ okom napomana deiꞌ nahamana bulmakau anama anan.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Eaꞌ ahalomana naꞌipana naꞌi, ‘Nogalome, laꞌelaꞌef afaꞌ biafa wape etifigin. Eaꞌ amamaga aeꞌami amama ineꞌimi atom.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Eaꞌ deiꞌ afaꞌ ondanifel, opalef afaꞌimi mope boꞌom. Deiꞌ main, owalomena anama ineꞌinai fowaꞌ nafeꞌ laogon siꞌi nagaꞌi, eaꞌ deiꞌ nafiꞌi nataga ambal napaina wapotiꞌ. Anan higilalana, eaꞌ deiꞌ afaꞌ watolona wapotiꞌ.’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.