Marcos 4

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛhɩ, Zozi fi ɛbɛlɛ yɩ́ nʋan y'ɔ le Galile asue nɩn anʋan ɛlɔ biekun. Ɔ 'kɔ a hehele menian'n-mɔ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n. Menian dɔʋn kpa walɩ yialɩ yɩ́ nwʋn. Kɛmɔ menian'n-mɔ sʋnlɩn nɩn ati, ɔ kɔ fʋ kɔ tanlan ɛlɛɛ kʋn anun asue nɩn anyɩnsʋ. Meninsʋnman'n kɔ ha asue nɩn anʋan.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Zozi kɔ hehele bɛ́ ninnge dɔʋn kpa anyɩnndala nun. Mɔ ɔ 'kekele bɛ́ ninnge'n, yɩ́ nwan:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Ɛmɔ tíe! Anɩn sʋanlan kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Cɩan kʋn, ɔ hɔlɩ kɛ ɔ 'kɔ a gua yɩ́ *bele (m'ɔ tɩ kɛ awe'n).
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Nan tɛmʋn mɔ ɔ 'gua bele'n, bie kɔ gua atɩn nɩn anʋan. Nnʋnman'n-mɔ kɔ a kɔ suso kɔ li.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Bie kʋsʋ kɔ gua nyɔbʋɛ nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ ngɛtɩɛ nɩn a nzʋn man. Ɔ kɔ fifi ndɛ-ndɛ, ɔ sanlɩn kɛ ɔ gualɩ ngɛtɩɛ kpa kaan'n m'ɔ wɔ ɛbʋɛ nɩn ati sʋ nɩn asʋ.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Nan mɔ eyua'n fili sɛlɛ'n, ɛbɛlɛ dɩɛ'n kɔ yala. Afɩ, yɩ́ ndɩan nɩn a ngɔ man asɩɛ bʋ.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Bele'n bie kɔ gua eminlan mmowe'n-mɔ anun. Eminlan mmowe sɔ'n-mɔ nʋn bele'n kɔ fifi. Nan mɔ bele'n nyinlin'n, eminlan mmowe'n-mɔ kɔ fʋ kɔ gua sʋ. Bele'n ngɔ su man mma fɩ́ɩ́.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Bie kʋsʋ kɔ gua asɩɛ kpa nɩn asʋ. Ɔ kɔ fifi, ɛsɛ ɔ kɔ hɩn, ɔ kɔ su mma. Bie kɔ su mma abulasan, bie mma abulasian, bie kʋsʋ mma ɛya.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ a, yɩ́ nwan: “Sʋanlan m'ɔ sɩ fasie'n, ɔ fá síe!”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Mɔ Zozi tɩlɩ yɩ́ nwʋn'n, like mɔ yɩ́ ti y'ɔ man ɔ bu anyɩnndala'n, bɛ́ mɔ bɛ si yɩ́ sʋ daba'n nʋn yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n, bɛ kɔ bisa yɩ́ kɛ ɔ tú anyɩnndala nɩn abʋ ɔ héle bɛ́.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Nyanmɩan Belemgbin Mân'n mɔ anɩn ɔ tɩ nvɩalɩɛ nun like'n, ɛmɔ dɩɛ ɛmɔ asa a han yɩ́. Nan bɛ́ mɔ bɛ wɔ gua nɩn asʋ'n, bɛ́ dɩɛ, yɩ́ kʋalaa sɩn anyɩnndala nun,
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 afɩ man
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, ɛsɛ yɩ́ nwan: “Ɛmɔ ndɩ man anyɩnndala ɛhɩ abʋ, ɔ 'yɔ sɛ nán ɛmɔ a tɩ anyɩnndala nga'n-mɔ kʋalaa abʋ?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Sʋanlan m'ɔ lɛ gua bele'n y'ɔ le sʋanlan'n m'ɔ kan Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Menian mmie-mɔ tɩ kɛ atɩn nɩn anʋan'n mɔ bele'n kɔ gua'n. Menian sɔ'n-mɔ, kɛ bɛ kɔ tɩ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn ala, anɩn Satan a yɩ ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ kɔ tɩ'n fi bɛ́ ahʋnlɩn nɩn anun.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Yɩ́ sɔ ala, mmie-mɔ tɩ kɛ ɛbʋta nɩn asʋ ngɛtɩɛ'n mɔ bele'n kɔ gua sʋ'n. Sɛ bɛ tɩ ɛjɔlɛ nɩn ala a, bɛ le fɛ elie kpa bɛ de ndɛ-ndɛ bɛ di.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Nan kʋsʋ, ɔ nzɔ man ndɩan bɛ́ nun. Bɛ tɩ kɛ cɩan kʋn menian. Sɛ yalɛ anaan ahʋlʋwa tʋ bɛ́ wɔ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n dunman nun an, bɛ yaci bɛ dedi'n mɔ bɛ le yɩ́'n bɛ tʋ ndɛ-ndɛ.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Mmie-mɔ kʋsʋ tɩ kɛ eminlan mmowe'n mɔ bele'n kɔ gua nun'n. Menian sɔ'n-mɔ tɩ ɛjɔlɛ'n,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 nan kʋsʋ mân ɛhɩ anun nzusue'n, anyanbɛnwʋn naka'n, ɔ nʋn anyɩnbʋlʋ ngacile'n kʋalaa kpunmgbun ɛjɔlɛ'n. Ɔ nzu man mma.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Mmie-mɔ kʋsʋ tɩ kɛ asɩɛ kpa'n mɔ bele'n kɔ gua sʋ'n. Menian sɔ'n-mɔ dɩɛ, bɛ tɩ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn an, bɛ de bɛ di. Bɛ nyan menian bɛ bʋka bɛ́ nwʋn sʋ. Bie nyan abulasan, bie nyan abulasian, bie kʋsʋ nyan ɛya.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Mɔ Zozi tuli anyɩnndala sɔ nɩn abʋ yuelɩ'n, ɔ kɔ bisa bɛ́ biekun kɛ: “Asʋ sʋanlan sɔ kanlannɩɛ a, bokiti anaan sʋkpa abʋ yɛ̂ ɔ fa sie ɔ? Nán anwunno yɛ̂ bɛ fa bɛ sie ɔ?
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Like biala m'ɔ fɩa'n, ɔ 'tu fite. Nvɩalɩɛ nun ɛjɔlɛ'n, ɔ 'fite jawe nun.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Sʋanlan m'ɔ sɩ fasie'n, ɔ fá sie!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Ɛsɛ Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ biekun kɛ: “Ɛjɔlɛ ɛhɩ mɔ ɛmɔ a tɩ'n, ɛmɔ nɩ́an yɩ́ kpa. Sulɩɛ'n mɔ ɛmɔ fa su bɛ́ manngʋn'n-mɔ'n, yɩ́ kʋnmgba'n yɛ̂ bɛ 'fa bɛ su ɛmɔ ɔ, ɛsɛ bɔbɔ bɛ 'gua sʋ bɛ man ɛmɔ.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 M'ɔ le bie'n, bɛ 'man yɩ́ biekun. Nan m'ɔ le man bie'n, bɛ 'tʋa yɩ́ bɛ de kaan'n m'ɔ le'n.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Ɛsɛ Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn biekun kɛ: “Nyanmɩan Belemgbin Mân'n, ɔ soman sʋanlan m'ɔ lɛ gua *bele yɩ́ ebo nɩn asʋ.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Sɛ ɔ dafɩ o, sɛ yɩ́ nyɩn wɔ sʋ o, Kɔngɔɛ o, eyua o, bele mma'n fifi. Kɛ ɔ kpɩn yɔ m'ɔ fifi'n, sʋanlan nzɩ man.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Asɩɛ'n muonun y'ɔ man ɔ fifi ɔ. Alimʋa nɩn anun, ɔ tɩ ndile. Yɩ́ nzin, ɔ wɔlɔ, yɩ́ ayuelɩɛ'n, ɔ tin, ɔ bʋlʋ.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Nan m'ɔ kɔ bʋlʋ'n, anɩn b'a fa dadɩɛ b'a wʋlʋ nun, afɩ anɩn yɩ́ ɛtɩɛ mɛlɛ nɩn a ju.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ biekun kɛ: “Nzukɛ like dɩɛ yɛ̂ yɛ 'fa Nyanmɩan Belemgbin Mân'n yɛ susu yɩ́ ɔ? Anaan anyɩnndala benin yɛ̂ yɛ 'bu m'ɔ nʋn yɩ́ kɔ sʋ ɔ?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Nyanmɩan Belemgbin Mân'n soman muntadɩ baa'n mɔ bɛ dua'n. Ɔ tɩ kaan tala mmaka mma'n-mɔ mɔ bɛ dua'n kʋalaatin.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Nan mɔ bɛ kɔ lua'n, ɔ yɔ kpili tala tola nɩn anun mmaka'n-mɔ kʋalaatin. Ɔ tʋtʋ yɩ́ sa anwunno, nnʋnman'n-mɔ nwʋn bɛ́ sâ yɩ́ nyâ nɩn abʋ fɔlɔlɔ nɩn anun.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Zozi buli anyɩnndala m'ɔ tɩ sʋa dɔʋn ɔ hanlɩn Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n ɔ helelɩ bɛ́. Nunhan m'ɔ bu a, bɛ kʋala kɛ bɛ tɩ yɩ́ bʋ'n yɛ̂ ɔ bu ɔ.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Ɔ ngan man ɛjɔlɛ fɩ́ɩ́ fɔ́ʋ́n ɔ ngele man bɛ́. Yɩ́ kʋalaa m'ɔ kan'n, ɔ bu yɩ́ nwʋn anyɩnndala. M'ɔ kɔ ha yɩ́ ngʋnmɩn nʋn yɩ́ menian'n-mɔ'n, ɔ tu yɩ́ anyɩnndala'n-mɔ kʋalaa abʋ ɔ kele bɛ́.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Ɛhɩ, cɩan kʋnmgba sɔ'n nɔsʋba, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Bɛ mán yɛ kpɛ́ asue'n yɛ hɔ́ yɩ́ nzin ɛlɔ.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ tuli ɛlɛɛ'n m'ɔ tɩ nun nɩn abʋ bɛ kɔ yaci meninsʋnman nɩn ɛbɛlɛ. Anɩn ɛlɛɛ mmie-mɔ kʋsʋ sisi asue nɩn anʋan ɛbɛlɛ.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Bɛ hɔlɩ bɛ́ nyunnun kaan an, huuu, anwʋnman kpili kʋn nʋn asutue kɔ tu kɔ si bɛ́. Mgbaha'n kɔ bɔ nsue kɔ gua ɛlɛɛ nɩn anun dede ɔ ka m'ɔ nʋan ɔ.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Zozi la ɛlɛɛ nɩn abʋ ati, yɩ́ sunmin sɔ yɩ́ ti, ɔ lɛ dafɩ. Yɩ́ menian'n-mɔ kɔ tinnge yɩ́. Bɛ́ nwan: “Kpain, yɛ lɛ wu! Ɔ njian man wɔ́ ɔ?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Zozi fi nafɛlɛ nun kɔ tinnge. Ɔ kɔ jʋjɔ aminle sʋ kɔ hele anwʋnman kpili'n. Ɛsɛ ɔ kɔ han kɔ hele asue'n kɛ: “Asue, gua diin!” Ɛbɛlɛ ala, anwʋnman kpili'n kɔ gua. Asue'n kɔ gua diin.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Mɔ asutue'n gualɩ asɩ'n, Zozi kɔ bisa yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ man esulo kan bɛ́ ɔ? Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ nne man mɩ́n bɛ nni man ɔ?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Bɛ́ nwʋn ngɔmʋa kʋalaa fi bɛ́ nwʋn tuli, bɛ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: “Sʋanlan benin y'ɔ le ɛhɩ mɔ anwʋnman bɔbɔ nʋn asutue man yɩ́ anyɩnnzɔ ɔ?”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.