Marcos 4

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɛhɩ, Zozi fi ɛbɛlɛ yɩ́ nʋan y'ɔ le Galile asue nɩn anʋan ɛlɔ biekun. Ɔ 'kɔ a hehele menian'n-mɔ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n. Menian dɔʋn kpa walɩ yialɩ yɩ́ nwʋn. Kɛmɔ menian'n-mɔ sʋnlɩn nɩn ati, ɔ kɔ fʋ kɔ tanlan ɛlɛɛ kʋn anun asue nɩn anyɩnsʋ. Meninsʋnman'n kɔ ha asue nɩn anʋan.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Zozi kɔ hehele bɛ́ ninnge dɔʋn kpa anyɩnndala nun. Mɔ ɔ 'kekele bɛ́ ninnge'n, yɩ́ nwan:
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Ɛmɔ tíe! Anɩn sʋanlan kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Cɩan kʋn, ɔ hɔlɩ kɛ ɔ 'kɔ a gua yɩ́ *bele (m'ɔ tɩ kɛ awe'n).
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Nan tɛmʋn mɔ ɔ 'gua bele'n, bie kɔ gua atɩn nɩn anʋan. Nnʋnman'n-mɔ kɔ a kɔ suso kɔ li.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Bie kʋsʋ kɔ gua nyɔbʋɛ nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ ngɛtɩɛ nɩn a nzʋn man. Ɔ kɔ fifi ndɛ-ndɛ, ɔ sanlɩn kɛ ɔ gualɩ ngɛtɩɛ kpa kaan'n m'ɔ wɔ ɛbʋɛ nɩn ati sʋ nɩn asʋ.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Nan mɔ eyua'n fili sɛlɛ'n, ɛbɛlɛ dɩɛ'n kɔ yala. Afɩ, yɩ́ ndɩan nɩn a ngɔ man asɩɛ bʋ.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Bele'n bie kɔ gua eminlan mmowe'n-mɔ anun. Eminlan mmowe sɔ'n-mɔ nʋn bele'n kɔ fifi. Nan mɔ bele'n nyinlin'n, eminlan mmowe'n-mɔ kɔ fʋ kɔ gua sʋ. Bele'n ngɔ su man mma fɩ́ɩ́.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Bie kʋsʋ kɔ gua asɩɛ kpa nɩn asʋ. Ɔ kɔ fifi, ɛsɛ ɔ kɔ hɩn, ɔ kɔ su mma. Bie kɔ su mma abulasan, bie mma abulasian, bie kʋsʋ mma ɛya.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ a, yɩ́ nwan: “Sʋanlan m'ɔ sɩ fasie'n, ɔ fá síe!”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Mɔ Zozi tɩlɩ yɩ́ nwʋn'n, like mɔ yɩ́ ti y'ɔ man ɔ bu anyɩnndala'n, bɛ́ mɔ bɛ si yɩ́ sʋ daba'n nʋn yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n, bɛ kɔ bisa yɩ́ kɛ ɔ tú anyɩnndala nɩn abʋ ɔ héle bɛ́.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Nyanmɩan Belemgbin Mân'n mɔ anɩn ɔ tɩ nvɩalɩɛ nun like'n, ɛmɔ dɩɛ ɛmɔ asa a han yɩ́. Nan bɛ́ mɔ bɛ wɔ gua nɩn asʋ'n, bɛ́ dɩɛ, yɩ́ kʋalaa sɩn anyɩnndala nun,
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 afɩ man
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, ɛsɛ yɩ́ nwan: “Ɛmɔ ndɩ man anyɩnndala ɛhɩ abʋ, ɔ 'yɔ sɛ nán ɛmɔ a tɩ anyɩnndala nga'n-mɔ kʋalaa abʋ?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Sʋanlan m'ɔ lɛ gua bele'n y'ɔ le sʋanlan'n m'ɔ kan Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Menian mmie-mɔ tɩ kɛ atɩn nɩn anʋan'n mɔ bele'n kɔ gua'n. Menian sɔ'n-mɔ, kɛ bɛ kɔ tɩ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn ala, anɩn Satan a yɩ ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ kɔ tɩ'n fi bɛ́ ahʋnlɩn nɩn anun.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Yɩ́ sɔ ala, mmie-mɔ tɩ kɛ ɛbʋta nɩn asʋ ngɛtɩɛ'n mɔ bele'n kɔ gua sʋ'n. Sɛ bɛ tɩ ɛjɔlɛ nɩn ala a, bɛ le fɛ elie kpa bɛ de ndɛ-ndɛ bɛ di.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Nan kʋsʋ, ɔ nzɔ man ndɩan bɛ́ nun. Bɛ tɩ kɛ cɩan kʋn menian. Sɛ yalɛ anaan ahʋlʋwa tʋ bɛ́ wɔ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n dunman nun an, bɛ yaci bɛ dedi'n mɔ bɛ le yɩ́'n bɛ tʋ ndɛ-ndɛ.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Mmie-mɔ kʋsʋ tɩ kɛ eminlan mmowe'n mɔ bele'n kɔ gua nun'n. Menian sɔ'n-mɔ tɩ ɛjɔlɛ'n,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 nan kʋsʋ mân ɛhɩ anun nzusue'n, anyanbɛnwʋn naka'n, ɔ nʋn anyɩnbʋlʋ ngacile'n kʋalaa kpunmgbun ɛjɔlɛ'n. Ɔ nzu man mma.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Mmie-mɔ kʋsʋ tɩ kɛ asɩɛ kpa'n mɔ bele'n kɔ gua sʋ'n. Menian sɔ'n-mɔ dɩɛ, bɛ tɩ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn an, bɛ de bɛ di. Bɛ nyan menian bɛ bʋka bɛ́ nwʋn sʋ. Bie nyan abulasan, bie nyan abulasian, bie kʋsʋ nyan ɛya.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Mɔ Zozi tuli anyɩnndala sɔ nɩn abʋ yuelɩ'n, ɔ kɔ bisa bɛ́ biekun kɛ: “Asʋ sʋanlan sɔ kanlannɩɛ a, bokiti anaan sʋkpa abʋ yɛ̂ ɔ fa sie ɔ? Nán anwunno yɛ̂ bɛ fa bɛ sie ɔ?
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Like biala m'ɔ fɩa'n, ɔ 'tu fite. Nvɩalɩɛ nun ɛjɔlɛ'n, ɔ 'fite jawe nun.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Sʋanlan m'ɔ sɩ fasie'n, ɔ fá sie!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ɛsɛ Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ biekun kɛ: “Ɛjɔlɛ ɛhɩ mɔ ɛmɔ a tɩ'n, ɛmɔ nɩ́an yɩ́ kpa. Sulɩɛ'n mɔ ɛmɔ fa su bɛ́ manngʋn'n-mɔ'n, yɩ́ kʋnmgba'n yɛ̂ bɛ 'fa bɛ su ɛmɔ ɔ, ɛsɛ bɔbɔ bɛ 'gua sʋ bɛ man ɛmɔ.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 M'ɔ le bie'n, bɛ 'man yɩ́ biekun. Nan m'ɔ le man bie'n, bɛ 'tʋa yɩ́ bɛ de kaan'n m'ɔ le'n.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ɛsɛ Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn biekun kɛ: “Nyanmɩan Belemgbin Mân'n, ɔ soman sʋanlan m'ɔ lɛ gua *bele yɩ́ ebo nɩn asʋ.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Sɛ ɔ dafɩ o, sɛ yɩ́ nyɩn wɔ sʋ o, Kɔngɔɛ o, eyua o, bele mma'n fifi. Kɛ ɔ kpɩn yɔ m'ɔ fifi'n, sʋanlan nzɩ man.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Asɩɛ'n muonun y'ɔ man ɔ fifi ɔ. Alimʋa nɩn anun, ɔ tɩ ndile. Yɩ́ nzin, ɔ wɔlɔ, yɩ́ ayuelɩɛ'n, ɔ tin, ɔ bʋlʋ.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Nan m'ɔ kɔ bʋlʋ'n, anɩn b'a fa dadɩɛ b'a wʋlʋ nun, afɩ anɩn yɩ́ ɛtɩɛ mɛlɛ nɩn a ju.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ biekun kɛ: “Nzukɛ like dɩɛ yɛ̂ yɛ 'fa Nyanmɩan Belemgbin Mân'n yɛ susu yɩ́ ɔ? Anaan anyɩnndala benin yɛ̂ yɛ 'bu m'ɔ nʋn yɩ́ kɔ sʋ ɔ?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Nyanmɩan Belemgbin Mân'n soman muntadɩ baa'n mɔ bɛ dua'n. Ɔ tɩ kaan tala mmaka mma'n-mɔ mɔ bɛ dua'n kʋalaatin.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Nan mɔ bɛ kɔ lua'n, ɔ yɔ kpili tala tola nɩn anun mmaka'n-mɔ kʋalaatin. Ɔ tʋtʋ yɩ́ sa anwunno, nnʋnman'n-mɔ nwʋn bɛ́ sâ yɩ́ nyâ nɩn abʋ fɔlɔlɔ nɩn anun.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Zozi buli anyɩnndala m'ɔ tɩ sʋa dɔʋn ɔ hanlɩn Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n ɔ helelɩ bɛ́. Nunhan m'ɔ bu a, bɛ kʋala kɛ bɛ tɩ yɩ́ bʋ'n yɛ̂ ɔ bu ɔ.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Ɔ ngan man ɛjɔlɛ fɩ́ɩ́ fɔ́ʋ́n ɔ ngele man bɛ́. Yɩ́ kʋalaa m'ɔ kan'n, ɔ bu yɩ́ nwʋn anyɩnndala. M'ɔ kɔ ha yɩ́ ngʋnmɩn nʋn yɩ́ menian'n-mɔ'n, ɔ tu yɩ́ anyɩnndala'n-mɔ kʋalaa abʋ ɔ kele bɛ́.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ɛhɩ, cɩan kʋnmgba sɔ'n nɔsʋba, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Bɛ mán yɛ kpɛ́ asue'n yɛ hɔ́ yɩ́ nzin ɛlɔ.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ tuli ɛlɛɛ'n m'ɔ tɩ nun nɩn abʋ bɛ kɔ yaci meninsʋnman nɩn ɛbɛlɛ. Anɩn ɛlɛɛ mmie-mɔ kʋsʋ sisi asue nɩn anʋan ɛbɛlɛ.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Bɛ hɔlɩ bɛ́ nyunnun kaan an, huuu, anwʋnman kpili kʋn nʋn asutue kɔ tu kɔ si bɛ́. Mgbaha'n kɔ bɔ nsue kɔ gua ɛlɛɛ nɩn anun dede ɔ ka m'ɔ nʋan ɔ.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Zozi la ɛlɛɛ nɩn abʋ ati, yɩ́ sunmin sɔ yɩ́ ti, ɔ lɛ dafɩ. Yɩ́ menian'n-mɔ kɔ tinnge yɩ́. Bɛ́ nwan: “Kpain, yɛ lɛ wu! Ɔ njian man wɔ́ ɔ?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Zozi fi nafɛlɛ nun kɔ tinnge. Ɔ kɔ jʋjɔ aminle sʋ kɔ hele anwʋnman kpili'n. Ɛsɛ ɔ kɔ han kɔ hele asue'n kɛ: “Asue, gua diin!” Ɛbɛlɛ ala, anwʋnman kpili'n kɔ gua. Asue'n kɔ gua diin.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Mɔ asutue'n gualɩ asɩ'n, Zozi kɔ bisa yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ man esulo kan bɛ́ ɔ? Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ nne man mɩ́n bɛ nni man ɔ?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Bɛ́ nwʋn ngɔmʋa kʋalaa fi bɛ́ nwʋn tuli, bɛ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: “Sʋanlan benin y'ɔ le ɛhɩ mɔ anwʋnman bɔbɔ nʋn asutue man yɩ́ anyɩnnzɔ ɔ?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.