Marcos 2

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɛhɩ, ɛlɛ nnyuan kʋn sɩnlɩn, Zozi kɔ sa kɔ a Kapɛɛnawɔmʋn. M'ɔ walɩ juli ɛbɛlɛ'n, menian'n-mɔ kɔ tɩ kɛ ɔ wɔ yɩ́ awulo ɛbɛlɛ.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Menian dɔʋn kpa kɔ a kɔ yi sua'n nʋn anʋan nɩn anun dede bɛ nnwun man lɩka fɩ́ɩ́ mɔ bɛ sie bɛ́ nwʋn ɔ. Zozi kɔ han Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n kɔ hele bɛ́.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Mɔ Zozi 'kan Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n, menian mmie-mɔ kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ. Bɛ́ nunhan nnan sʋ bubuluwafʋɛ kʋn, bɛ lɛ fa yɩ́ bɛ bɛlɛ Zozi.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Eyia kpili mɔ menian'n-mɔ a yia nɩn ati, bɛ ngʋala man wuluwafʋɛ'n fa fite Zozi anyunnun. Ɛhɩ a, bɛ kɔ fʋ sua'n mɔ Zozi wɔ nun nɩn asʋ, bɛ kɔ kpɛ nun tokolo. Bɛ kɔ fa bubuluwafʋɛ'n nʋn yɩ́ ɛbɛɛ'n bɛ kɔ wula tokolo sɔ nɩn anun bɛ kɔ jula yɩ́ Zozi anyunnun ɛbɛlɛ asɩ.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Mɔ Zozi nwunlin bɛ́ dedi'n, ɔ kɔ han kɔ hele bubuluwafʋɛ'n kɛ: “Mɩ́n wa, b'a fa wɔ́ ɛtɛ'n b'a hye wɔ́.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Mɔ Zozi 'kan ɛjɔlɛ'n kele wuluwafʋɛ'n, anɩn mala nɩn asʋ mgbain'n mmie-mɔ tɩtɩ asɩ bagua nɩn anun ɛbɛlɛ. Mgbain sɔ'n-mɔ kɔ han yɩ́ bɛ́ ti anun kɛ:
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Nzukɛ ati yɛ̂ sʋanlan ɛhɩ kan ɛjɔlɛ ɛtɛ sʋa tia Nyanmɩan ɔ? Sɛ nán Nyanmɩan angʋnmɩn cein an, nwan yɛ̂ ɔ kʋala ɔ fa ɛtɛ ce ɔ?”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Ɛbɛlɛ ala, Zozi kɔ nwun bɛ́ ajʋnlɩn'n. Yɩ́ nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ le ajʋnlɩn sʋa-mɔ ɛmɔ ati anun ɔ? Ɛmɔ jʋnlɩn kɛ mɩn ngʋala man yɩ́ yɔ ɔ?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Sɛ mɩn kan kɛ: ‘B'a fa wɔ́ ɛtɛ'n b'a hye wɔ́,’ ɛmɔ nnwun man nun. Nan sɛ mɩn kan kɛ: ‘Jasʋ fa wɔ́ ɛbɛɛ'n nanndɩ,’ nán ɔ yɔ sɔ a,
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 anɩn ɛmɔ a nwun yɩ́ kɛ Mân Baa'n le tunmin asɩɛ nɩn asʋ ɛwa ɔ fa ɛtɛ'n-mɔ ce.” Ɔ kacili yɩ́ nʋan bubuluwafʋɛ nɩn anwʋn ɛlɔ a, yɩ́ nwan:
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “M'an man wɔ́ atɩn, jasʋ, fa wɔ́ ɛbɛɛ'n kɔ awulo.”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Ɛbɛlɛ ala, bian'n kɔ jasʋ bɛ́ kʋalaa bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ fa yɩ́ ɛbɛɛ'n ɔ kɔ fite. Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn kpa. Bɛ kɔ kannvʋ Nyanmɩan. Bɛ́ nwan: “Yɛ nwunlin man like sʋa bie lé!”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ sa kɔ hɔ Galile asubula nɩn anʋan ɛlɔ biekun. Menian dɔʋn kɔ kpʋ yɩ́, ɔ kɔ hehele bɛ́ ninnge.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Tɛmʋn mɔ Zozi 'sa kɔ awulo'n, ɔ 'ba ju lɩka mɔ bɛ tua ajule nɩn an, Levi m'ɔ tɩ Alɩfe awa'n tɩ ɛbɛlɛ. Ɔ lɛ dide ajule. Zozi kɔ jinlan, yɩ́ nwan: “Levi, si mɩ́n sʋ!” Ɛbɛlɛ ala, Levi kɔ jasʋ kɔ si yɩ́ sʋ.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Ɛhɩ anzin, cɩan kʋn Zozi kɔ hɔ like elie Levi awulo ɛlɔ. Mɔ ɔ 'kɔ'n, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ nʋn menian dɔʋn mɔ bɛ dide ajule'n nʋn ɛtɛfʋɛ'n-mɔ yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ. Afɩ bɛ́ mɔ bɛ si Zozi sʋ'n, bɛ sʋnlɩn.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Mɔ mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Falisifʋɛ'n-mɔ fâ dɩɛ nɩn anun'n nwunlin kɛ Zozi nʋn menian ɛhɩ-mɔ kʋalaa lɛ didi'n, bɛ kɔ bisa Zozi menian'n-mɔ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ Zozi nʋn bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n nʋn ɛtɛfʋɛ'n-mɔ lɛ didi'n?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kan'n, yɩ́ nwan: “Bɛ́ mɔ bɛ fʋkɛlɩ man'n, bɛ mgbʋnndɛ man ayile ɛyɔlɛfʋɛ. Nan bɛ́ mɔ b'a fʋkɛ'n yɛ̂ bɛ kpʋnndɛ ayile ɛyɔlɛfʋɛ ɔ. M'an mma man kɛ m 'ba kpʋnndɛ sɛsɛfʋɛ'n-mɔ. Nan m malɩ kɛ m 'ba kpʋnndɛ ɛtɛfʋɛ'n-mɔ.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Cɩan kʋn, anɩn Zʋan Batisi menian'n-mɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ bɛ lɛ di abuala. Menian mmie-mɔ walɩ tʋlɩ Zozi a, bɛ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ Zʋan menian'n-mɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ dɩɛ'n-mɔ lɛ di abuala, nan kʋsʋ wɔ́ dɩɛ'n-mɔ nni man bie ɔ?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Ɛhɩ a, Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ a nwun sʋanlan kʋn m'ɔ lɛ fa atɔnvɔlɛ m'ɔ nʋn yɩ́ manngʋn'n-mɔ b'a bua b'a la lé ɔ? Cɛcɛ, mɛlɛ mɔ atɔnvɔlɛ bian'n lɛ didi'n, yɩ́ manngʋn'n-mɔ ngʋala man kɛ bɛ bua bɛ da ɔ.
19 Jesus respondeu:
20 Mɛlɛ'n bie 'ba ju, bɛ 'ba yɩ atɔnvɔlɛ bian'n fi bɛ́ sa nun. Cɩan sɔ'n yɛ̂ bɛ́ kʋsʋ bɛ 'ba li abuala ɔ.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Sʋanlan fɩ́ɩ́ nva man ndafuin fʋfɔlɛ ɔ nda man ɛtanlan daba nun. Sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, ndafuin fʋfɔlɛ'n 'sua ɛtanlan daba'n. Sian'n, yɩ́ bɔɛ'n 'yɔ kpili tala daba dɩɛ'n.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Sʋanlan fɩ́ɩ́ nva man divɩn fʋfɔlɛ ɔ ngua man naan kpolo kotoku daba nun. Sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, kpolo'n 'sua nzan'n butu, anɩn yɩ́ munnyuan nɩn a sɛcɩ. Nan kpolo kotoku fʋfɔlɛ anun yɛ̂ bɛ gua divɩn fʋfɔlɛ ɔ.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Ɛhɩ anzin, cɩan kʋn, *ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn anun, Zozi kɔ kpɛ nun *bele ebo mmie-mɔ asʋ. Cɩan sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ tɩtɩ atɩn nɩn anʋan bele'n bie kɔ li.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Ɛhɩ a, Falisifʋɛ'n-mɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Nɩan, nzukɛ ati yɛ̂ wɔ́ menian'n-mɔ yɔ like mɔ mala'n tua kɛ nán bɛ yɔ yɩ́ ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn ɔ?”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Ɛhɩ a, Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Mɔ ɛhɔɛ hunlin Davidi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, mɔ anɩn bɛ le man like fɩ́ɩ́ bɛ nni man'n, like mɔ bɛ yɔlɩ'n, ɛmɔ kɩnngalɩ man yɩ́ le ɔ?
25 Ele lhes respondeu:
26 Tɛɛyɩfʋɛ kpain Abiataa mɛlɛ sʋ, ɔ'a nwʋlʋ man Nyanmɩan sua nɩn anun, kpaʋn'n mɔ b'a fa b'a man Nyanmɩan'n, ɔ a nni man bie, ɔ'a nva bie ɔ'a man yɩ́ menian'n-mɔ b'a nni man ɔ? Nan kʋsʋ kpaʋn sɔ'n, sʋanlan fɩ́ɩ́ le man atɩn kɛ ɔ di ɔ, sannan Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ ala yɛ̂ bɛ kʋala kɛ bɛ di ɔ.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Zozi kɔ tʋ sʋ biekun kɛ: “Bɛ yɔlɩ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n bɛ manlɩn sʋanlan, nan b'a nyɔ man sʋanlan b'a mman man ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n.
27 E Jesus acrescentou:
28 Yɩ́ sɔ ati, Mân Baa'n tɩ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n muonun asʋ mɩnlɩan.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.