Marcos 12

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ han ɛjɔlɛ ɔ kɔ bu yɩ́ anyɩnndala nun ɔ kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛhɩ bian kʋn kɔ sʋn yɩ́ divɩn ebo. Ɔ kɔ hyɩ yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ fun kunman kʋn m'ɔ hyuhyuin yɩ́ nzan'n gua nun ɔ. Ɔ kɔ si sua hyilili kʋn sʋ. Sua sɔ'n tɩ kannganlaun. Bɛ fʋ sʋ bɛ sisa ebo'n. ɔ kɔ fa ebo'n kɔ wula kpafʋ-mɔ asa nun. Yɛ̂ ɔ hɔlɩ yɩ́ atɩn ɔ.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Mɔ divɩn nɩn ɛtɩɛ'n tɛmʋn juli'n, bian'n sɔ'n kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n-mɔ anun kʋn kpafʋ'n-mɔ anwʋn ɛlɔ kɛ ɔ hɔ́ lé yɩ́ dɩɛ'n bɛ́lɛ yɩ́.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Kpafʋ'n-mɔ kɔ hyɩ akʋa'n bɛ kɔ bʋ yɩ́ dede bɛ kɔ hɩhan yɩ́ nun ɔ kɔ fa yɩ́ sa to ɔ kɔ sa kɔ hɔ.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Bian'n kɔ sʋan yɩ́ akʋa'n kʋn biekun bɛ́ nwʋn ɛlɔ. Bɛ kɔ hyɩ yɩ́ kʋsʋ bɛ kɔ tʋtʋ yɩ́ ti nɩn anun kɔtɔlɛ. Bɛ kɔ kpɩkpɛ yɩ́ nzʋba, bɛ kɔ hɩhan yɩ́ nun.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Yɩ́ kpɛ̂ nsan nɩn asʋ, bian'n kɔ sʋan yɩ́ akʋa'n kʋn biekun bɛ́ nwʋn ɛlɔ. Nan yɩ́ dɩɛ, bɛ kɔ hun yɩ́. Ɛsɛ bian'n kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n-mɔ dɔʋn bɛ́ nwʋn ɛlɔ biekun. Bɛ kɔ hyɩ mmie-mɔ bɛ kɔ bʋ bɛ́, bɛ kɔ hun mmie-mɔ kʋsʋ.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 “Sʋanlan mɔ ɔ'a ha bian nɩn asa nun'n y'ɔ le yɩ́ wa baa belenzua kʋnmgba cein'n. Kasian'n, ɔ kɔ sʋan baa sɔ'n m'ɔ tɩ yɩ́ ehulo baa'n. Yɩ́ nwan: ‘Kɛmɔ ɔ tɩ mɩ́n kunnun baa'n, mɩn de mɩn di kɛ bɛ 'ba man yɩ́ anyɩnnzɔ.’
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 “Nan mɛlɛ mɔ bɛ́ nyɩn bɔlɩ bian nɩn awa'n, bɛ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: ‘Bɛ nɩ́an, yɩ́ koliaja'n yɛ̂ ɔ lɛ ba nɩn ɔ. Bɛ mán yɛ hún yɩ́, anɩn yɩ́ ajâ nɩn a yɔ yɛ́ dɩɛ.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 “Ɛhɩ a, bɛ kɔ sɔ yɩ́ bɛ kɔ hun yɩ́. Bɛ kɔ yɩ yɩ́ fuin nɩn ebo nɩn asʋ.”
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Sʋanlan'n m'ɔ le ebo'n, anɩn nzu yɛ̂ ɔ 'yɔ ɔ? Sɛ ɔ ba a, ɔ 'kun kpafʋ'n-mɔ ɔ fa yɩ́ ebo'n ɔ wula menian nvʋfɔlɛ asa nun.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Asʋ ɛmɔ kɩnngalɩ man ɛjɔlɛ ɛhɩ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun lé ɔ? B'a hɛlɛ yɩ́ nun kɛ:
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Ɛ 'nwun like mɔ yɛ́ Mɩn a yɔ'n,
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Zufʋ mgbain'n-mɔ kɔ nwun yɩ́ kɛ bɛ́ ti yɛ̂ Zozi a bu yɩ́ anyɩnndala sɔ nɩn ɔ. Ɛhɩ ati, bɛ kpʋnndɛlɩ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ cɩ yɩ́. Nan kʋsʋ meninsʋnman'n dunman nun, bɛ sulo. Bɛ kɔ yaci yɩ́ bɛ kɔ hɔ.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Bɛ kɔ sʋan *Falisifʋɛ'n mmie-mɔ nʋn belemgbin Elɔdɩ menian'n mmie-mɔ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ kɛ bɛ hɔ́ tétie yɩ́ nʋan nun.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Bɛ walɩ tʋlɩ yɩ́ a, bɛ́ nwan: “Kpain, yɛ sɩ kɛ wɔ́ dɩɛ, ɛ kan ananhɔlɛ. Menian'n-mɔ ajʋnlɩn mɔ bɛ kɔ fa'n, ɛ nzulo man yɩ́ nzin. Afɩ ɛ nnɩan man sʋanlan nyunnun ɛ mmua man yɩ́ ndɛɛ. Like mɔ Nyanmɩan kulo kɛ sʋanlan yɔ́'n, ɛ kele yɩ́ ananhɔlɛ. Asʋ yɛ́ mala'n kele kɛ yɛ túa ajule yɛ mán Lɔmʋn belemgbin *Sezaa ɔ? Sɛ yɛ túa a, kan. Sɛ nán yɛ tua kʋsʋ a, kan.”
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Nan Zozi nwunlin bɛ́ ajʋnlɩn'n mɔ b'a fa'n, ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ tetie mɩ́n nʋan nun ɔ? Ɛmɔ fá bɛ́ esika'n kʋn bɛ mán n nɩ́an.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Bɛ kɔ fa kʋn bɛ kɔ bɛlɛ yɩ́. Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nwan nvoninnin dɩɛ ɔ nʋn dunman benin yɛ̂ ɔ wɔ esika nɩn asʋ ɔ?”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Zozi nwan: “M'ɔ tɩ Sezaa dɩɛ'n, ɛmɔ fá man yɩ́, yɛ̂ m'ɔ tɩ Nyanmɩan kʋsʋ dɩɛ'n, ɛmɔ fá man yɩ́.” Zozi mmua sɔ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Ɛhɩ anzin, *Sadusifʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ́ nwan sʋanlan wu a, ɔ fi ewue nun ɔ ndinnge man'n, bɛ́ mmie-mɔ kɔ a Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ bisa yɩ́ kosuan kʋn kɛ:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Kpain, Moyizɩ a hɛlɛ a man yɛ́ kɛ: Belenzua kʋn m'ɔ nʋn yɩ́ yɩ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede nán sɛ ɔ wu a, yɩ́ nianman'n fá yɩ́ yɩ'n. Ɔ nʋn yɩ́ bɛ wʋ́ mma maan bɛ lí m'ɔ wuli nɩn aja nun.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Nan daba anɩn anianman mmelenzua nsʋ wɔ ɛbɛlɛ. Nunhan kpain'n jalɩ balasua kʋn. Ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede ɔ wuli.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 M'ɔ tɔtʋa yɩ́'n, ɔ jalɩ balasua sɔ'n, ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede ɔ wuli. Yɩ́ nsan nɩn asʋ'n, kɛ ɔ tɩ yɩ́ nɩn ala'n.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Bɛ le yɩ́ sɔ dede bɛ́ anianman nsʋ'n kʋalaa bɛ kɔ yue wu. Bɛ́ bie fɩ́ɩ́ nʋn balasua nɩn a nwʋ man baa. Balasua'n kʋsʋ kɔ wu.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ewuetinnge cɩan'n, mɔ menian'n-mɔ kʋalaa 'ba tinnge'n, bɛ́ anianman nsʋ'n, nunhan benin yɛ̂ ɔ 'ja balasua'n biekun ɔ? Afɩ bɛ́ anianman nsʋ'n kʋalaa nunhan kʋn biala jalɩ balasua sɔ'n bie.”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Kɛmɔ ɛmɔ nzɩ man Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n, ɔ nʋn Nyanmɩan tunmin'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man ɛmɔ a fʋn ɔ.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Ɔ sanlɩn kɛ ewuetinnge cɩan'n, mmelenzua'n-mɔ ngɔ ja man mmala. Mmala'n-mɔ kʋsʋ ngɔ ja man mmian. Bɛ 'ba kaci kɛ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ'n-mɔ.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 M'ɔ tɩ ewuetinnge nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n, ɛjɔlɛ mɔ Moyizɩ hɛlɛlɩ'n, ɛmɔ kɩnngalɩ man yɩ́ lé ɔ? Kalata'n lɛ kele kɛ anɩn sɩ̂n'n lɛ sɔ baka kaan kʋn ati sʋ. Nyanmɩan fɛlɛlɩ Moyizɩ a, yɩ́ nwan: N dɩ Abalahamʋn Nyanmɩan, Izakɩ Nyanmɩan, ɛsɛ n dɩ Zʋakɔbʋ kʋsʋ Nyanmɩan?
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Ɛmɔ a fʋn bɔkɔɔ. Ɔ sanlɩn kɛ, Nyanmɩan tɩ man ewue mma'n-mɔ Nyanmɩan. Nan ɔ tɩ ngʋan mma'n-mɔ Nyanmɩan.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Mɛlɛ mɔ *Sadusifʋɛ'n-mɔ nʋn Zozi 'jʋjɔ'n, *mala nɩn asʋ kpain'n kʋn tɩlɩ bɛ́ ngan. Kɛmɔ ɔ nwunlin kɛ Zozi a bua Sadusifʋɛ'n-mɔ kpa'n, ɔ kɔ kpʋnnge yɩ́ nwʋn ɛlɔ, yɩ́ nwan: “Mala benin yɛ̂ ɔ tɩ kpili tala mala'n-mɔ kʋalaa ɔ?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Mala'n m'ɔ li mʋa'n y'ɔ le ɛhɩ: Izalayɛ amma, bɛ tíe, yɛ́ Mɩn Nyanmɩan angʋnmɩn yɛ̂ ɔ tɩ Nyanmɩan ɔ.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Fa wɔ́ ahʋnlɩn'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ɛkala'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ajʋnlɩn'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ anwʋnsɛlɛ'n kʋalaa kulo yɛ́ Mɩn Nyanmɩan.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 M'ɔ tian yɩ́ nnyuan'n, y'ɔ le ɛhɩ: Kulo wɔ́ manngʋn kɛ wɔ́ muonun wɔ́ nwʋn. Mala fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ m'ɔ tala mala nnyuan ɛhɩ ɔ.”
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Mɔ Zozi hanlɩn ɛhɩ'n, mala nɩn asʋ kpain'n nwan: “Kpain, fɔ́ʋ́n, a han ananhɔlɛ! Nyanmɩan tɩ kʋnmgba cein, bie fɩ́ɩ́ kʋ́n nnʋn man yɩ́ nzin.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Sɛ ɛ fa wɔ́ ahʋnlɩn'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ajʋnlɩn'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ anwʋnsɛlɛ'n kʋalaa, ɛ kulo Nyanmɩan, ɛ kulo wɔ́ manngʋn kɛ ɛ kulo wɔ́ muonun wɔ́ nwʋn nɩn an, ɔ tɩ kpa tala tɛɛ ɛyɩɛ nʋn afɔlɩɛ ngacile'n kʋalaatin.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Bian'n kɔ bua ɛjɔlɛ'n ngɛlɛ sʋ. Yɩ́ ti, Zozi hanlɩn helelɩ yɩ́ kɛ: “A mantan Nyanmɩan Belemgbin Mân'n.” Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, sʋanlan fɩ́ɩ́ a mmisa man yɩ́ kosuan fɩ́ɩ́ kʋ́n.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Anɩn Zozi wɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɔ lɛ kekele menian'n-mɔ ninnge. Ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Ɔ yɔ sɛ mɔ *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kʋalaa kan kɛ belemgbin Davidi awa y'ɔ le *Kilisi'n?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Davidi muonun, mɔ Nyanmɩan Wawɛ'n wʋlʋlɩ yɩ́ nun'n, yɩ́ nwan:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Davidi muonun fɛlɛlɩ yɩ́ Mɩn. Anɩn ɔ yɔ sɛ m'ɔ kʋala kɛ ɔ yɔ yɩ́ wa'n?” Meninsʋnman'n le fɛ elie bɛ tie ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi lɛ kan'n.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Zozi like ehehele nɩn anun, ɔ kɔ han kɔ hele meninsʋnman'n kɛ: “Ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn kpa wɔ mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ anwʋn. Bɛ kulo taladɩɛ ndɩnndɩɩn ewula nanndɩ menian'n-mɔ anun. Gua nɩn asʋ, bɛ kulo kɛ menian'n-mɔ man bɛ́ anyɩnnzɔ. Bɛ 'bisa bɛ́ ahɩn an, bɛ kan kɛ: ‘Kpain, ahɩn o!’
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Sɛ menian yia nán bɛ 'didi tɔbɩlɩ'n-mɔ anwʋn an, menian mgbili mgbili lɩka yɛ̂ bɛ kpʋnndɛ ɔ. Bɛ kɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun an, bia'n-mɔ m'ɔ jijin bɛ́ nyunnun'n, sʋ yɛ̂ bɛ tanlan ɔ.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Bɛ kpʋkpʋ kunlannvʋɛ'n-mɔ anwʋn kpa bɔkɔɔ. Bɛ 'yɔ asɔnɩn an, bɛ yɔ mmʋtʋɛ ndɩnndɩɩn bɛ kele bɛ́ nwʋn kɛ bɛ tɩ meninkpa. Bɛ́ nyɔlɩɛ sɔ'n-mɔ anwʋn, ahatua mɔ bɛ 'ba nyan yɩ́'n, ɔ tɩ kpili sʋnman.”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ tanlan asɩ Nyanmɩan awulo nɩn anun lɩka mɔ bɛ tʋ acɛdɩɛ'n. Kɛ meninsʋnman'n kpɩn tʋ esika'n, Zozi tɩ ɛbɛlɛ yɩ́ nyɩn ta bɛ́. Esikafʋɛ nwala kpa kɔ gua nun esika dɔʋn.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Kunlannvʋɛ balasua kʋn kɔ a, ɔ tɩ ehianfʋɛ kpa. Ɔ kɔ tʋ babulu ngʋkʋn ngʋkʋn nnyuan alaka nɩn anun.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ fɛlɛ yɩ́ menian'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, ehianfʋɛ kunlannvʋɛ balasua ɛhɩ, ɔ'a tʋ esika dɔʋn ɔ'a tala bɛ́ kʋalaa mɔ b'a tʋ esika alaka nɩn anun'n.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Ɔ sanlɩn kɛ, bɛ́ kʋalaatin, esika mɔ bɛ mianlɩn man yɩ́ nwʋn'n yɛ̂ b'a fa b'a gua nun ɔ. Nan yɩ́ dɩɛ, yɩ́ ehianfʋɛ esika kaan m'ɔ le m'ɔ kɔ fa kɔ li alɩɛ'n yɛ̂ ɔ'a fa ɔ'a tʋ alaka nɩn anun nɩn ɔ.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.