Lucas 6

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cɩan kʋn Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ kpɛ nun *bele ebo kʋn asʋ. Cɩan sɔ'n, ɔ tɩ ɛnwʋnmɩan ele cɩan. Yɩ́ menian'n-mɔ kɔ tɩtɩ bele mma'n bie bɛ kɔ kputa yɩ́ bɛ́ sa nun bɛ kɔ yɩyɩ yɩ́ nwʋn abʋɩn'n bɛ kɔ li.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Mɔ Falisifʋɛ'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ́ nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ yɔ like mɔ yɛ́ mala'n tua kɛ nán bɛ yɔ yɩ́ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n?”
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Asʋ ɛmɔ kɩnngalɩ man like mɔ Davidi yɔlɩ, mɛlɛ mɔ ɛhɔɛ hunlin yɩ́ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n lé ɔ?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 Davidi wʋlʋlɩ Nyanmɩan sua nɩn anun, ɔ falɩ kpaʋn'n-mɔ mɔ b'a fa b'a man Nyanmɩan'n, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ bɛ lili. Kpaʋn sɔ'n, Zufʋ'n-mɔ mala'n kele kɛ sʋanlan ngacile biala le man atɩn ɔ nni man kɛ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ ala.”
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Mɔ Zozi bualɩ bɛ́ sɔ'n, nán ɔ'a han ɔ'a tʋ sʋ kɛ: “Mân Baa'n tɩ ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn asʋ kpain.”
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Ɛnwʋnmɩan ele cɩan kʋn biekun, Zozi kɔ wʋlʋ asɔnɩn sua kʋn anun, ɔ kɔ hehele ninnge. Anɩn bian kʋn wɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɛbɛlɛ, yɩ́ sa fama nɩn a jɔ.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n, anɩn bɛ lɛ nɩan sɛ Zozi kɔ man wuluwafʋɛ bie anwʋn kɔ sa ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn an. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ lɛ kpʋnndɛ atɩn bɛ sɩn sʋ bɛ tʋn yɩ́ ɛsʋan.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Nan kɛmɔ Zozi sɩ mɔ b'a jʋnlɩn'n, ɔ kɔ han kɔ hele wuluwafʋɛ'n kɛ: “Jasʋ jinlan menian'n-mɔ kʋalaa anyunnun ɛwa.” Bian'n kɔ jasʋ kɔ jinlan bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Mɔ bian'n jasʋlɩ jinlanlɩn'n Zozi kɔ kaci yɩ́ nyɩn meninsʋnman nɩn anwʋn ɛlɔ, yɩ́ nwan: “Mɩn 'ba bisa ɛmɔ kosuan. Yɛ́ mala'n kele sɛ? Ɔ kele kɛ yɛ yɔ́ ye ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn anaan yɛ yɔ́ ɛtɛ? Yɛ lé sʋanlan ati ngʋan anaan yɛ hún yɩ́ ɔ?”
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Zozi kɔ nɛnɩan bɛ́ kʋalaa bɛ́ nyunnun, ɔ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn wuluwafʋɛ nɩn anwʋn ɛlɔ, yɩ́ nwan: “Tɩnngɛ wɔ́ sa nɩn anun.” Bian'n kɔ tɩnngɛ nun, ɛbɛlɛ ala, yɩ́ sa'n kɔ yɔ kpa.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Ɛhɩ, Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ fɛ ɛya kpa. Sian'n bɛ lɛ bisa bisa bɛ́ nwʋn like mɔ bɛ 'yɔ nán bɛ́ sa a han Zozi'n.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Mɛlɛ sɔ nɩn anun, Zozi kɔ hɔ kɔ fʋ bʋka kʋn asʋ. Ɔ 'kɔ a sɛlɛ Nyanmɩan. Ɔ kɔ sɛlɛ Nyanmɩan kɔngɔɛ dede alɩ́ɛ kɔ hɩn.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Zozi kɔ fɛfɛlɛ yɩ́ menian'n-mɔ bɛ kɔ yia. Ɔ kɔ nɩan bɛ́ nun kɔ yɩ bulu nʋn nnyuan ɔ kɔ tʋn bɛ́ mmɔfʋɛ.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Menian bulu nʋn nnyuan sɔ'n-mɔ y'ɔ le: Simʋn mɔ Zozi fɛlɛ yɩ́ Pɩɛlɩ'n, ɔ nʋn yɩ́ nianman Andele, Zʋakɩ nʋn Zʋan, Filipʋ nʋn Baatelemin,
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Matie nʋn Toma, Alɩfe awa Zʋakɩ nʋn Simʋn mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Zɛlɔtʋfʋɛ'n,
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 Zʋakɩ awa Zudɩ, ɔ nʋn Zudasɩ Isikaliɔtɩ mɔ ɔ 'ba yɩ Zozi man'n.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Ɛhɩ, Zozi nʋn yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ, bɛ fi bʋka nɩn asʋ, bɛ kɔ ju bɛ kɔ jinlan lɩka sɛsɛ kʋn. Lɩka sɔ'n, anɩn Zozi menian dɔʋn kpa a yia ɛbɛlɛ. Menian sɔ'n-mɔ, mmie-mɔ fi Zude mân nun. Mmie-mɔ fi Zoluzalɛmʋn. Mmie-mɔ fi jenvie nɩn anʋan ɛlɔ kulo'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan Tii nʋn Sidʋn nɩn asʋ.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Bɛ walɩ kɛ bɛ 'ba a tie Zozi Anʋan Ɛjɔlɛ'n, ɛsɛ bɛ man bɛ́ nwʋn sa. Bɛ́ mɔ bɛ́ kʋsʋ wawɛ ɛtɛ wɔ bɛ́ nun m'ɔ kele bɛ́ yalɛ'n, wawɛ ɛtɛ'n fi bɛ́ nun tu.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Bɛ́ kʋalaa bɛ kulo kɛ bɛ kan Zozi. Ɔ sanlɩn kɛ tunmin kʋn fi yɩ́ nun fite y'ɔ man bɛ́ nwʋn sa ɔ.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ tʋ yɩ́ nyɩn yɩ́ menian'n-mɔ ɛlɔ yɩ́ nwan:
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 “Nyila hán ɛmɔ mɔ ɛhɔɛ lɛ kun ɛmɔ kɩkaala'n, ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ akʋ 'ba yi.
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 “Nyila hán ɛmɔ, mɛlɛ mɔ bɛ lɛ kpɔ ɛmɔ, mɔ bɛ lɛ fʋan ɛmɔ, mɔ bɛ lɛ kpɛ ɛmɔ nzʋba, mɔ bɛ lɛ bu ɛmɔ menian mgban wɔ *Mân Baa'n dunman nun.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Mɔ bɛ 'yɔ ɛmɔ sɔ'n, ɛmɔ lí fɛ bɛ mán bɛ́ nwʋn tɛ bɛ́ bɛ sí abile bɛ húhulu. Ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ 'ba nyan yɩ́ nwʋn ahatua kpili kpa wɔ anwunno ɛlɔ. Afɩ daba, kɛ bɛ́ nan-mɔ helelɩ Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ ahʋlʋwa nɩn anɩn.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 “Nan ɛmɔ esikafʋɛ'n-mɔ, munnzue hán ɛmɔ! Ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ asa a han ɛmɔ salɩɛ dɩɛ'n dada angʋnmɩn.
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 “Munnzue hán ɛmɔ mɔ bɛ́ kʋ a yi'n! Ɔ sanlɩn kɛ ɛhɔɛ 'ba hun ɛmɔ.
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 “Munnzue hán ɛmɔ mɔ menian'n-mɔ kʋalaatin kan ɛmɔ anwʋn ɛjɔlɛ kpa'n. Afɩ daba, kɛ bɛ́ nan-mɔ hanlɩn ato mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ anwʋn ɛjɔlɛ kpa nɩn anɩn.
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 “Nan ɛmɔ mɔ bɛ lɛ tie mɩ́n'n, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ: Ɛmɔ húlo bɛ́ mɔ bɛ kpɔ ɛmɔ'n. Ɛmɔ yɔ́ bɛ́ ye.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Ɛmɔ yéyila bɛ́ mɔ bɛ bɔ ɛmɔ sasan nɩn asʋ. Ɛmɔ yɔ́ asɔnɩn bɛ man bɛ́ mɔ bɛ kele ɛmɔ ahʋlʋwa'n.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Sɛ sʋanlan bie kpacɩ ɛmɔ anyɩn bɛ̂ nɩn asʋ a, bɛ káci fama'n maan ɔ kpácɩ sʋ. Sɛ sʋanlan bie de ɛmɔ taladɩɛ'n mɔ bɛ wula yɩ́ sʋ nɩn an, ɛmɔ yɩ́ mɔ ɛmɔ wula yɩ́ bʋ'n kʋsʋ bɛ mán yɩ́.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Sʋanlan biala m'ɔ kɔ sɛlɛ ɛmɔ like'n, ɛmɔ fá mán yɩ́. Sɛ sʋanlan tʋa ɛmɔ de like mɔ ɛmɔ le nɩn an, nán bɛ bisa yɩ́ bʋsʋ.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Like mɔ ɛmɔ kulo kɛ menian'n-mɔ yɔ man ɛmɔ'n, ɛmɔ kʋsʋ yɔ́ like sɔ'n bɛ mán bɛ́.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 “Sɛ bɛ́ mɔ bɛ kulo ɛmɔ nɩn ala yɛ̂ ɛmɔ kʋsʋ kulo bɛ́ a, nzu nvasʋɛ dɩɛ yɛ̂ ɛmɔ nyan yɩ́ sʋ ɔ? Ɛtɛfʋɛ'n-mɔ kʋsʋ kulo bɛ́ mɔ bɛ kulo bɛ́'n.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Sɛ bɛ́ mɔ bɛ yɔ ɛmɔ ye nɩn ala yɛ̂ ɛmɔ kʋsʋ yɔ bɛ́ ye a, nzu nvasʋɛ dɩɛ yɛ̂ ɛmɔ nyan yɩ́ sʋ ɔ? Ɛtɛfʋɛ'n-mɔ kʋsʋ yɔ sɔ bie.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Bɛ́ mɔ ɛmɔ bɔ bɛ́ bʋsɩa a ɛmɔ de di kɛ bɛ kʋala yɩ́ tua'n, sɛ bɛ́ ngʋnmɩn ala yɛ̂ ɛmɔ bɔ bɛ́ bʋsɩa a, nzu nvasʋɛ dɩɛ yɛ̂ ɛmɔ nyan yɩ́ sʋ ɔ? Ɛtɛfʋɛ'n-mɔ kʋsʋ bɔ bɛ́ manngʋn ɛtɛfʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ kʋala kalɛ'n tua'n bʋsɩa.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Nan ɛmɔ dɩɛ, nán bɛ yɔ sɔ. Ɛmɔ húlo bɛ́ mɔ bɛ kpɔ ɛmɔ'n, ɛmɔ yɔ́ bɛ́ ye, ɛmɔ bɔ́ bɛ́ bʋsɩa, nán bɛ susu bɛ́ ti bɛ gua sʋ kɛ bɛ túa bɛ mán ɛmɔ. Sɛ ɛmɔ yɔ sɔ a, ɛmɔ 'ba nyan yɩ nwʋn ahatua kpili kpa, ɛsɛ ɛmɔ 'ba kaci Nyanmɩan m'ɔ wɔ anwunno anwunno ɛlɔ nɩn amma. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ tɩ kpa man menian mɔ bɛ nzɩ man ye'n, ɔ nʋn menian kʋsʋ mɔ bɛ́ kunnun tɩ ɛtɛ'n.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Kɛmɔ ɛmɔ Asɩ'n sɩ anwunnvoe'n, ɛmɔ kʋsʋ nwún anwunnvoe.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Nán bɛ bua bɛ́ manngʋn'n-mɔ ndɛɛ nán Nyanmɩan Kpili kʋsʋ a mmua man ɛmɔ ndɛɛ. Nán bɛ bu sʋanlan fɩ́ɩ́ fʋɔ nán Nyanmɩan kʋsʋ a mmu man ɛmɔ fʋɔ. Ɛmɔ fá bɛ́ manngʋn'n-mɔ ɛtɛ'n bɛ hyé bɛ́ nán Nyanmɩan kʋsʋ a fa ɛmɔ dɩɛ nɩn a hye ɛmɔ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Ɛmɔ hyé bɛ́ manngʋn'n-mɔ nán Nyanmɩan kʋsʋ a hye ɛmɔ bie. Bɛ 'su ninnge bɛ gua ɛmɔ taladɩɛ'n pɔsʋ kpili nɩn anun, bɛ 'tinndin sʋ kpa maan ɔ yi dede ɔ bʋ sʋ. Susulɩɛ'n mɔ ɛmɔ fa bɛ susu ninnge bɛ man bɛ́ manngʋn-mɔ'n, yɩ́ yɛ̂ Nyanmɩan 'fa susu man ɛmɔ ɔ.”
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɛsɛ ɔ kɔ bu anyɩnndala kʋn biekun kɔ hele bɛ́, yɩ́ nwan: “Anyɩnsinlinwafʋɛ, ɔ nni man yɩ́ manngʋn anyɩnsinlinwafʋɛ taataa. Sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, bɛ́ munnyuan bɛ 'gua kunman nun.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Sʋanlan mɔ bɛ lɛ kele yɩ́ like'n, ɔ nzɩ man like ndala man yɩ́ mɩn'n m'ɔ lɛ kele yɩ́'n. Kʋsʋ sɛ ɔ suan like nán ɔ nwun yɩ́ kpa bɔkɔɔ a, ɔ kaci kɛ yɩ́ mɩn'n.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛ lɛ nɩan tabʋa munmuin kaan'n m'ɔ la wɔ́ nianman nɩn anyɩn nɩn asʋ, nan kʋsʋ ɛ nnwun man tabʋa ebue'n m'ɔ la wɔ́ dɩɛ nɩn asʋ'n?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛ kʋala ɛ kan kele wɔ́ nianman'n kɛ: ‘Anianman, yaci mɩ́n maan n yɩ́ wɔ́ nyɩn nɩn asʋ munmuin kaan'n’, wɔ́ mɔ ɛ nnwun man kɛ tabua ebue kʋn la wɔ́ nyɩn dɩɛ nɩn asʋ'n? Ɛ bɔ wɔ́ nwʋn apoo. Di mʋa yɩ m'ɔ la wɔ́ nyɩn nɩn asʋ'n, asannan nán a nwun asɩ a yɩ m'ɔ la wɔ́ nianman'n dɩɛ nɩn asʋ'n.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 “Baka kpa nzu man mma ɛtɛ yɛ̂ baka ɛtɛ kʋsʋ nzu man mma kpa.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Baka biala m'ɔ jin'n, yɩ́ mma'n y'ɔ man bɛ nwun yɩ́ nzɔlɛ ɔ. Bɛ ndɩ man *figi mma eminlan mmowe'n-mɔ asʋ. Yɛ̂ bɛ ndɩ man divɩn mma kʋsʋ baka mɔ yɩ́ nwʋn le bowe nɩn asʋ.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Sʋanlan m'ɔ tɩ kpa'n, ati anun kpa ninnge y'ɔ yɔ ɔ. Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ tɩ man kpa'n, ati anun ɛtɛ ninnge y'ɔ yɔ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ ɛjɔlɛ m'ɔ wɔ sʋanlan akunnun'n y'ɔ fite yɩ́ nʋan ɔ.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ fɛlɛ mɩ́n ‘yɛ́ Mɩn, yɛ́ Mɩn’, kʋsʋ ɛmɔ nyɔ man like mɔ n gɔ bisa'n?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Sʋanlan m'ɔ kɔ a mɩ́n nwʋn, m'ɔ kɔ tie mɩ́n nʋan ɛjɔlɛ'n, m'ɔ kɔ nanndɩ sʋ'n, ɛ 'nwun like m'ɔ soman yɩ́'n:
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Ɔ soman sʋanlan m'ɔ lɛ si sua. Ɔ'a fun kunman'n maan ɔ'a hɔ mʋa ɔ'a wula yɩ́ bʋ ɔ'a si sua nɩn ɛbʋɛ nɩn asʋ. Mɔ fɔsɩɛ'n tikelɩ'n, asue'n-mɔ kɔ yi kɔ bu asɩ ɔ kɔ han sua'n, nan kʋsʋ ɔ'a ngʋala man yɩ́ bu. Ɔ sanlɩn kɛ sua sɔ'n jin bi.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ tie mɩ́n Nʋan Ɛjɔlɛ'n m'ɔ nnanndɩ man sʋ'n, ɔ soman sʋanlan mɔ ɔ'a si yɩ́ sua nɩn anyʋan nɩn asʋ. Ɔ'a nwula man sua nɩn abʋ. Mɔ fɔsɩɛ'n tikelɩ'n, asue'n-mɔ kɔ yi kɔ bu asɩ ɔ kɔ han sua'n. Ɛbɛlɛ ala, sua sɔ'n kɔ bubu kɔ gua kpa bɔkɔɔ.”
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.