Lucas 6
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB
1 Cɩan kʋn Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ kpɛ nun *bele ebo kʋn asʋ. Cɩan sɔ'n, ɔ tɩ ɛnwʋnmɩan ele cɩan. Yɩ́ menian'n-mɔ kɔ tɩtɩ bele mma'n bie bɛ kɔ kputa yɩ́ bɛ́ sa nun bɛ kɔ yɩyɩ yɩ́ nwʋn abʋɩn'n bɛ kɔ li.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Mɔ Falisifʋɛ'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ́ nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ yɔ like mɔ yɛ́ mala'n tua kɛ nán bɛ yɔ yɩ́ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n?”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Asʋ ɛmɔ kɩnngalɩ man like mɔ Davidi yɔlɩ, mɛlɛ mɔ ɛhɔɛ hunlin yɩ́ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n lé ɔ?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Davidi wʋlʋlɩ Nyanmɩan sua nɩn anun, ɔ falɩ kpaʋn'n-mɔ mɔ b'a fa b'a man Nyanmɩan'n, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ bɛ lili. Kpaʋn sɔ'n, Zufʋ'n-mɔ mala'n kele kɛ sʋanlan ngacile biala le man atɩn ɔ nni man kɛ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ ala.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Mɔ Zozi bualɩ bɛ́ sɔ'n, nán ɔ'a han ɔ'a tʋ sʋ kɛ: “Mân Baa'n tɩ ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn asʋ kpain.”
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Ɛnwʋnmɩan ele cɩan kʋn biekun, Zozi kɔ wʋlʋ asɔnɩn sua kʋn anun, ɔ kɔ hehele ninnge. Anɩn bian kʋn wɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɛbɛlɛ, yɩ́ sa fama nɩn a jɔ.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n, anɩn bɛ lɛ nɩan sɛ Zozi kɔ man wuluwafʋɛ bie anwʋn kɔ sa ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn an. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ lɛ kpʋnndɛ atɩn bɛ sɩn sʋ bɛ tʋn yɩ́ ɛsʋan.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Nan kɛmɔ Zozi sɩ mɔ b'a jʋnlɩn'n, ɔ kɔ han kɔ hele wuluwafʋɛ'n kɛ: “Jasʋ jinlan menian'n-mɔ kʋalaa anyunnun ɛwa.” Bian'n kɔ jasʋ kɔ jinlan bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Mɔ bian'n jasʋlɩ jinlanlɩn'n Zozi kɔ kaci yɩ́ nyɩn meninsʋnman nɩn anwʋn ɛlɔ, yɩ́ nwan: “Mɩn 'ba bisa ɛmɔ kosuan. Yɛ́ mala'n kele sɛ? Ɔ kele kɛ yɛ yɔ́ ye ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn anaan yɛ yɔ́ ɛtɛ? Yɛ lé sʋanlan ati ngʋan anaan yɛ hún yɩ́ ɔ?”
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Zozi kɔ nɛnɩan bɛ́ kʋalaa bɛ́ nyunnun, ɔ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn wuluwafʋɛ nɩn anwʋn ɛlɔ, yɩ́ nwan: “Tɩnngɛ wɔ́ sa nɩn anun.” Bian'n kɔ tɩnngɛ nun, ɛbɛlɛ ala, yɩ́ sa'n kɔ yɔ kpa.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Ɛhɩ, Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ fɛ ɛya kpa. Sian'n bɛ lɛ bisa bisa bɛ́ nwʋn like mɔ bɛ 'yɔ nán bɛ́ sa a han Zozi'n.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Mɛlɛ sɔ nɩn anun, Zozi kɔ hɔ kɔ fʋ bʋka kʋn asʋ. Ɔ 'kɔ a sɛlɛ Nyanmɩan. Ɔ kɔ sɛlɛ Nyanmɩan kɔngɔɛ dede alɩ́ɛ kɔ hɩn.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Zozi kɔ fɛfɛlɛ yɩ́ menian'n-mɔ bɛ kɔ yia. Ɔ kɔ nɩan bɛ́ nun kɔ yɩ bulu nʋn nnyuan ɔ kɔ tʋn bɛ́ mmɔfʋɛ.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Menian bulu nʋn nnyuan sɔ'n-mɔ y'ɔ le: Simʋn mɔ Zozi fɛlɛ yɩ́ Pɩɛlɩ'n, ɔ nʋn yɩ́ nianman Andele, Zʋakɩ nʋn Zʋan, Filipʋ nʋn Baatelemin,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matie nʋn Toma, Alɩfe awa Zʋakɩ nʋn Simʋn mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Zɛlɔtʋfʋɛ'n,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Zʋakɩ awa Zudɩ, ɔ nʋn Zudasɩ Isikaliɔtɩ mɔ ɔ 'ba yɩ Zozi man'n.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Ɛhɩ, Zozi nʋn yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ, bɛ fi bʋka nɩn asʋ, bɛ kɔ ju bɛ kɔ jinlan lɩka sɛsɛ kʋn. Lɩka sɔ'n, anɩn Zozi menian dɔʋn kpa a yia ɛbɛlɛ. Menian sɔ'n-mɔ, mmie-mɔ fi Zude mân nun. Mmie-mɔ fi Zoluzalɛmʋn. Mmie-mɔ fi jenvie nɩn anʋan ɛlɔ kulo'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan Tii nʋn Sidʋn nɩn asʋ.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Bɛ walɩ kɛ bɛ 'ba a tie Zozi Anʋan Ɛjɔlɛ'n, ɛsɛ bɛ man bɛ́ nwʋn sa. Bɛ́ mɔ bɛ́ kʋsʋ wawɛ ɛtɛ wɔ bɛ́ nun m'ɔ kele bɛ́ yalɛ'n, wawɛ ɛtɛ'n fi bɛ́ nun tu.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Bɛ́ kʋalaa bɛ kulo kɛ bɛ kan Zozi. Ɔ sanlɩn kɛ tunmin kʋn fi yɩ́ nun fite y'ɔ man bɛ́ nwʋn sa ɔ.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ tʋ yɩ́ nyɩn yɩ́ menian'n-mɔ ɛlɔ yɩ́ nwan:
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 “Nyila hán ɛmɔ mɔ ɛhɔɛ lɛ kun ɛmɔ kɩkaala'n, ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ akʋ 'ba yi.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 “Nyila hán ɛmɔ, mɛlɛ mɔ bɛ lɛ kpɔ ɛmɔ, mɔ bɛ lɛ fʋan ɛmɔ, mɔ bɛ lɛ kpɛ ɛmɔ nzʋba, mɔ bɛ lɛ bu ɛmɔ menian mgban wɔ *Mân Baa'n dunman nun.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Mɔ bɛ 'yɔ ɛmɔ sɔ'n, ɛmɔ lí fɛ bɛ mán bɛ́ nwʋn tɛ bɛ́ bɛ sí abile bɛ húhulu. Ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ 'ba nyan yɩ́ nwʋn ahatua kpili kpa wɔ anwunno ɛlɔ. Afɩ daba, kɛ bɛ́ nan-mɔ helelɩ Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ ahʋlʋwa nɩn anɩn.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “Nan ɛmɔ esikafʋɛ'n-mɔ, munnzue hán ɛmɔ! Ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ asa a han ɛmɔ salɩɛ dɩɛ'n dada angʋnmɩn.
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 “Munnzue hán ɛmɔ mɔ bɛ́ kʋ a yi'n! Ɔ sanlɩn kɛ ɛhɔɛ 'ba hun ɛmɔ.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 “Munnzue hán ɛmɔ mɔ menian'n-mɔ kʋalaatin kan ɛmɔ anwʋn ɛjɔlɛ kpa'n. Afɩ daba, kɛ bɛ́ nan-mɔ hanlɩn ato mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ anwʋn ɛjɔlɛ kpa nɩn anɩn.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 “Nan ɛmɔ mɔ bɛ lɛ tie mɩ́n'n, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ: Ɛmɔ húlo bɛ́ mɔ bɛ kpɔ ɛmɔ'n. Ɛmɔ yɔ́ bɛ́ ye.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Ɛmɔ yéyila bɛ́ mɔ bɛ bɔ ɛmɔ sasan nɩn asʋ. Ɛmɔ yɔ́ asɔnɩn bɛ man bɛ́ mɔ bɛ kele ɛmɔ ahʋlʋwa'n.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Sɛ sʋanlan bie kpacɩ ɛmɔ anyɩn bɛ̂ nɩn asʋ a, bɛ káci fama'n maan ɔ kpácɩ sʋ. Sɛ sʋanlan bie de ɛmɔ taladɩɛ'n mɔ bɛ wula yɩ́ sʋ nɩn an, ɛmɔ yɩ́ mɔ ɛmɔ wula yɩ́ bʋ'n kʋsʋ bɛ mán yɩ́.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Sʋanlan biala m'ɔ kɔ sɛlɛ ɛmɔ like'n, ɛmɔ fá mán yɩ́. Sɛ sʋanlan tʋa ɛmɔ de like mɔ ɛmɔ le nɩn an, nán bɛ bisa yɩ́ bʋsʋ.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Like mɔ ɛmɔ kulo kɛ menian'n-mɔ yɔ man ɛmɔ'n, ɛmɔ kʋsʋ yɔ́ like sɔ'n bɛ mán bɛ́.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 “Sɛ bɛ́ mɔ bɛ kulo ɛmɔ nɩn ala yɛ̂ ɛmɔ kʋsʋ kulo bɛ́ a, nzu nvasʋɛ dɩɛ yɛ̂ ɛmɔ nyan yɩ́ sʋ ɔ? Ɛtɛfʋɛ'n-mɔ kʋsʋ kulo bɛ́ mɔ bɛ kulo bɛ́'n.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Sɛ bɛ́ mɔ bɛ yɔ ɛmɔ ye nɩn ala yɛ̂ ɛmɔ kʋsʋ yɔ bɛ́ ye a, nzu nvasʋɛ dɩɛ yɛ̂ ɛmɔ nyan yɩ́ sʋ ɔ? Ɛtɛfʋɛ'n-mɔ kʋsʋ yɔ sɔ bie.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Bɛ́ mɔ ɛmɔ bɔ bɛ́ bʋsɩa a ɛmɔ de di kɛ bɛ kʋala yɩ́ tua'n, sɛ bɛ́ ngʋnmɩn ala yɛ̂ ɛmɔ bɔ bɛ́ bʋsɩa a, nzu nvasʋɛ dɩɛ yɛ̂ ɛmɔ nyan yɩ́ sʋ ɔ? Ɛtɛfʋɛ'n-mɔ kʋsʋ bɔ bɛ́ manngʋn ɛtɛfʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ kʋala kalɛ'n tua'n bʋsɩa.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Nan ɛmɔ dɩɛ, nán bɛ yɔ sɔ. Ɛmɔ húlo bɛ́ mɔ bɛ kpɔ ɛmɔ'n, ɛmɔ yɔ́ bɛ́ ye, ɛmɔ bɔ́ bɛ́ bʋsɩa, nán bɛ susu bɛ́ ti bɛ gua sʋ kɛ bɛ túa bɛ mán ɛmɔ. Sɛ ɛmɔ yɔ sɔ a, ɛmɔ 'ba nyan yɩ nwʋn ahatua kpili kpa, ɛsɛ ɛmɔ 'ba kaci Nyanmɩan m'ɔ wɔ anwunno anwunno ɛlɔ nɩn amma. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ tɩ kpa man menian mɔ bɛ nzɩ man ye'n, ɔ nʋn menian kʋsʋ mɔ bɛ́ kunnun tɩ ɛtɛ'n.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Kɛmɔ ɛmɔ Asɩ'n sɩ anwunnvoe'n, ɛmɔ kʋsʋ nwún anwunnvoe.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Nán bɛ bua bɛ́ manngʋn'n-mɔ ndɛɛ nán Nyanmɩan Kpili kʋsʋ a mmua man ɛmɔ ndɛɛ. Nán bɛ bu sʋanlan fɩ́ɩ́ fʋɔ nán Nyanmɩan kʋsʋ a mmu man ɛmɔ fʋɔ. Ɛmɔ fá bɛ́ manngʋn'n-mɔ ɛtɛ'n bɛ hyé bɛ́ nán Nyanmɩan kʋsʋ a fa ɛmɔ dɩɛ nɩn a hye ɛmɔ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Ɛmɔ hyé bɛ́ manngʋn'n-mɔ nán Nyanmɩan kʋsʋ a hye ɛmɔ bie. Bɛ 'su ninnge bɛ gua ɛmɔ taladɩɛ'n pɔsʋ kpili nɩn anun, bɛ 'tinndin sʋ kpa maan ɔ yi dede ɔ bʋ sʋ. Susulɩɛ'n mɔ ɛmɔ fa bɛ susu ninnge bɛ man bɛ́ manngʋn-mɔ'n, yɩ́ yɛ̂ Nyanmɩan 'fa susu man ɛmɔ ɔ.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɛsɛ ɔ kɔ bu anyɩnndala kʋn biekun kɔ hele bɛ́, yɩ́ nwan: “Anyɩnsinlinwafʋɛ, ɔ nni man yɩ́ manngʋn anyɩnsinlinwafʋɛ taataa. Sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, bɛ́ munnyuan bɛ 'gua kunman nun.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Sʋanlan mɔ bɛ lɛ kele yɩ́ like'n, ɔ nzɩ man like ndala man yɩ́ mɩn'n m'ɔ lɛ kele yɩ́'n. Kʋsʋ sɛ ɔ suan like nán ɔ nwun yɩ́ kpa bɔkɔɔ a, ɔ kaci kɛ yɩ́ mɩn'n.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛ lɛ nɩan tabʋa munmuin kaan'n m'ɔ la wɔ́ nianman nɩn anyɩn nɩn asʋ, nan kʋsʋ ɛ nnwun man tabʋa ebue'n m'ɔ la wɔ́ dɩɛ nɩn asʋ'n?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛ kʋala ɛ kan kele wɔ́ nianman'n kɛ: ‘Anianman, yaci mɩ́n maan n yɩ́ wɔ́ nyɩn nɩn asʋ munmuin kaan'n’, wɔ́ mɔ ɛ nnwun man kɛ tabua ebue kʋn la wɔ́ nyɩn dɩɛ nɩn asʋ'n? Ɛ bɔ wɔ́ nwʋn apoo. Di mʋa yɩ m'ɔ la wɔ́ nyɩn nɩn asʋ'n, asannan nán a nwun asɩ a yɩ m'ɔ la wɔ́ nianman'n dɩɛ nɩn asʋ'n.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Baka kpa nzu man mma ɛtɛ yɛ̂ baka ɛtɛ kʋsʋ nzu man mma kpa.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Baka biala m'ɔ jin'n, yɩ́ mma'n y'ɔ man bɛ nwun yɩ́ nzɔlɛ ɔ. Bɛ ndɩ man *figi mma eminlan mmowe'n-mɔ asʋ. Yɛ̂ bɛ ndɩ man divɩn mma kʋsʋ baka mɔ yɩ́ nwʋn le bowe nɩn asʋ.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Sʋanlan m'ɔ tɩ kpa'n, ati anun kpa ninnge y'ɔ yɔ ɔ. Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ tɩ man kpa'n, ati anun ɛtɛ ninnge y'ɔ yɔ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ ɛjɔlɛ m'ɔ wɔ sʋanlan akunnun'n y'ɔ fite yɩ́ nʋan ɔ.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ fɛlɛ mɩ́n ‘yɛ́ Mɩn, yɛ́ Mɩn’, kʋsʋ ɛmɔ nyɔ man like mɔ n gɔ bisa'n?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Sʋanlan m'ɔ kɔ a mɩ́n nwʋn, m'ɔ kɔ tie mɩ́n nʋan ɛjɔlɛ'n, m'ɔ kɔ nanndɩ sʋ'n, ɛ 'nwun like m'ɔ soman yɩ́'n:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Ɔ soman sʋanlan m'ɔ lɛ si sua. Ɔ'a fun kunman'n maan ɔ'a hɔ mʋa ɔ'a wula yɩ́ bʋ ɔ'a si sua nɩn ɛbʋɛ nɩn asʋ. Mɔ fɔsɩɛ'n tikelɩ'n, asue'n-mɔ kɔ yi kɔ bu asɩ ɔ kɔ han sua'n, nan kʋsʋ ɔ'a ngʋala man yɩ́ bu. Ɔ sanlɩn kɛ sua sɔ'n jin bi.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ tie mɩ́n Nʋan Ɛjɔlɛ'n m'ɔ nnanndɩ man sʋ'n, ɔ soman sʋanlan mɔ ɔ'a si yɩ́ sua nɩn anyʋan nɩn asʋ. Ɔ'a nwula man sua nɩn abʋ. Mɔ fɔsɩɛ'n tikelɩ'n, asue'n-mɔ kɔ yi kɔ bu asɩ ɔ kɔ han sua'n. Ɛbɛlɛ ala, sua sɔ'n kɔ bubu kɔ gua kpa bɔkɔɔ.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.