Lucas 4

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɔ bɛ sɔnlɩnlɩn Zozi yuelɩ'n, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n tunmin'n kɔ jinlan yɩ́ nzin kpa bɔkɔɔ. Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ fa yɩ́ fi asue Zuludɩn nɩn anʋan ɛbɛlɛ ɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ ɛwâ nɩn anun.
1 Cheio do Espírito Santo, voltou Jesus do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Ɛbɛlɛ, Abɔnsanmʋn kɔ sɔ Zozi kɔ nɩan dede ɛlɛbulanan. Ɛlɛbulanan sɔ nɩn anun, Zozi ngɔ li like fɩ́ɩ́. Nan mɔ tɛmʋn sɔ'n sɩnlɩn'n, ɛhɔɛ kɔ hun Zozi.
2 onde foi tentado pelo demônio durante quarenta dias. Durante este tempo ele nada comeu e, terminados estes dias, teve fome.
3 Ɛhɩ, Abɔnsanmʋn kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Sɛ ɛ tɩ Nyanmɩan Awa sakpa a, anɩn kan kele ɛbʋɛ ɛhɩ maan ɔ káci kpaʋn.”
3 Disse-lhe então o demônio: Se és o Filho de Deus, ordena a esta pedra que se torne pão.
4 Zozi nwan: “Ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ: Nán kpaʋn ala yɛ̂ sʋanlan di a, ɔ nyan ngʋan ɔ.”
4 Jesus respondeu: Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda a palavra de Deus {Dt 8,3}.
5 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Abɔnsanmʋn kɔ fa yɩ́ kɔ hɔ bʋka kannganlaun kʋn ati sʋ. Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ fa asɩɛ nɩn asʋ mmelemgbin mân'n-mɔ kʋalaa kɔ hele Zozi.
5 O demônio levou-o em seguida a um alto monte e mostrou-lhe num só momento todos os reinos da terra,
6 Yɩ́ nwan: “Tunmin ɛhɩ ɔ nʋn anunminnyanmʋn'n mɔ mmelemgbin mân'n-mɔ le yɩ́'n, b'a fa yɩ́ kʋalaa b'a wula mɩ́n sa nun. Yɛ̂ sʋanlan mɔ mɩn kulo kɛ mɩn fa mɩn man yɩ́'n yɛ̂ mɩn 'fa mɩn man yɩ́ ɔ.
6 e disse-lhe: Dar-te-ei todo este poder e a glória desses reinos, porque me foram dados, e dou-os a quem quero.
7 Yɩ́ ti, sɛ ɛ kʋtʋ mɩ́n nyunnun ɛ sʋ mɩ́n an, yɩ́ kʋalaa 'yɔ wɔ́ dɩɛ.”
7 Portanto, se te prostrares diante de mim, tudo será teu.
8 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ: Kʋtʋ Ɛdannganman m'ɔ tɩ wɔ́ Nyanmɩan nɩn anyunnun nán sʋ yɩ́ kʋnmgba cein.”
8 Jesus disse-lhe: Está escrito: Adorarás o Senhor teu Deus, e a ele só servirás {Dt 6,13}.
9 Mɔ Zozi bualɩ yɩ́ sɔ yuelɩ'n, Abɔnsanmʋn falɩ yɩ́ biekun an, yɩ́ nʋan y'ɔ le Zoluzalɛmʋn, Nyanmɩan awulo nɩn ati sʋ. Yɩ́ nwan: “Sɛ wɔ́ nwan ɛ tɩ Nyanmɩan Awa sakpa a, yaci wɔ́ nwʋn nun, kulu tɔ asɩ,
9 O demônio levou-o ainda a Jerusalém, ao ponto mais alto do templo, e disse-lhe: Se és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 afɩ, ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ: Wɔ́ dunman nun, Nyanmɩan 'ba man yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ atɩn maan bɛ nɩan wɔ́ sʋ. Ɛsɛ ɔ wɔ nun kɛ:
10 porque está escrito: Ordenou aos seus anjos a teu respeito que te guardassem.
11 Bɛ 'sɔ wɔ́ bɛ́ sa nun, nán wɔ́ ja a mgbula man ɛbʋɛ.”
11 E que te sustivessem em suas mãos, para não ferires o teu pé nalguma pedra {Sl 90,11s.}.
12 Mɔ Abɔnsanmʋn hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kan kɛ: N'ɛ sɔ yɛ́ Mɩn m'ɔ tɩ wɔ́ Nyanmɩan'n nɩan.”
12 Jesus disse: Foi dito: Não tentarás o Senhor teu Deus {Dt 6,16}.
13 Abɔnsanmʋn yɔlɩ butu ɔ nʋn bɛtɛ mɔ yɩ́ sa a ngan man Zozi'n, ɔ yacili yɩ́ ɛbɛlɛ ɔ hɔlɩ, ɔ 'nwʋnndɛ cɩan fʋfɔlɛ biekun.
13 Depois de tê-lo assim tentado de todos os modos, o demônio apartou-se dele até outra ocasião.
14 Ɛhɩ, Zozi kɔ sa kɔ hɔ Galile mân nɩn anun. Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n tunmin'n jin yɩ́ nzin. Galile mân nɩn anun lɩka biala, bɛ bɔ yɩ́ dunman.
14 Jesus então, cheio da força do Espírito, voltou para a Galiléia. E a sua fama divulgou-se por toda a região.
15 Ɔ kekele menian'n-mɔ ninnge Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun yɛ̂ bɛ́ kʋalaa bɛ yɩ yɩ́ ayɛ.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era aclamado por todos.
16 Zozi kɔ hɔ Nazalɛtɩ, kulo'n mɔ bɛ talɩ yɩ́ sʋ nɩn asʋ. Ɔ kɔ wʋlʋ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun kɛ ɔ yɔ yɩ́ ɛnwʋnmɩan ele cɩan biala'n. Bɛ yɔlɩ asɔnɩn'n dede mɔ ɔ 'kɔ bie'n, ɔ kɔ jasʋ, ɔ lɛ ba kɩnnga Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n.
16 Dirigiu-se a Nazaré, onde se havia criado. Entrou na sinagoga em dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Bɛ kɔ fa Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ *Ezayi kalata'n mɔ b'a baka'n bɛ kɔ wula yɩ́ sa nun. Ɔ kɔ tɛlɛ nun, ɔ kɔ nwun lɩka mɔ b'a hɛlɛ kɛ:
17 Foi-lhe dado o livro do profeta Isaías. Desenrolando o livro, escolheu a passagem onde está escrito {61,1s.}:
18 Yɛ́ Mɩ́n Wawɛ'n wɔ mɩ́n nun
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu; e enviou-me para anunciar a boa nova aos pobres, para sarar os contritos de coração,
19 Ɛsɛ m mála n gán n géle bɛ́ kɛ
19 para anunciar aos cativos a redenção, aos cegos a restauração da vista, para pôr em liberdade os cativos, para publicar o ano da graça do Senhor.
20 Mɔ Zozi yuelɩ yɩ́ kɩnnga'n, ɔ kɔ baka kalata'n, ɔ kɔ fa kɔ wula sʋanlan'n m'ɔ nɩan sʋ nɩn asa nun, ɔ kɔ tanlan asɩ. Menian'n-mɔ kʋalaa mɔ bɛ wɔ asɔnɩn sua nɩn anun'n, bɛ́ nyɩn kɔ ha yɩ́ nwʋn.
20 E enrolando o livro, deu-o ao ministro e sentou-se; todos quantos estavam na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Zozi kukuli yɩ́ nʋan sʋ a, yɩ́ nwan: “Ɛnɛ, Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ ɛhɩ mɔ ɛmɔ a tɩ nɩn a kpɩn sʋ.”
21 Ele começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu este oráculo que vós acabais de ouvir.
22 Zozi ɛjʋjɔlɛ fɛ'n yɔlɩ bɛ́ ɛnyɩnmɩn kpa, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn. Bɛ́ nwan: “Bian ɛhɩ muonun, asʋ nán Zozɛfʋ awa nɩn ɔ?”
22 Todos lhe davam testemunho e se admiravam das palavras de graça, que procediam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 Zozi nwan: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ, ɛmɔ 'ba bu anyɩnndala ɛhɩ bɛ kele mɩ́n kɛ: ‘Sɛ wɔ́ nwan ɛ tɩ ayile ɛyɔlɛfʋɛ a, di mʋa yɔ wɔ́ nwʋn ayile.’ Ɛsɛ ɛmɔ 'ba han tʋ sʋ kɛ: ‘Ninnge'n mɔ y'a tɩ kɛ a yɔ yɩ́ Kapɛɛnawɔmʋn ɛlɔ'n, yɔ bie wɔ́ kulo nɩn asʋ ɛwa.’”
23 Então lhes disse: Sem dúvida me citareis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; todas as maravilhas que fizeste em Cafarnaum, segundo ouvimos dizer, faze-o também aqui na tua pátria.
24 Ɛsɛ, yɩ́ nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ biala le man ɛfɛlɩɛ yɩ́ muonun yɩ́ kulo.
24 E acrescentou: Em verdade vos digo: nenhum profeta é bem aceito na sua pátria.
25 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ *Eli mɛlɛ sʋ, tɛmʋn mɔ esue nɩn a ndɔ man dede afʋɛ nsan sala nsian mɔ ɛhɔɛ kpili kpa kpɩnlɩn mân bɔndɩn nɩn anun'n, anɩn kunlannvʋɛ mmalasua dɔʋn wɔ Izalayɛ mân nɩn anun.
25 Em verdade vos digo: muitas viúvas havia em Israel, no tempo de Elias, quando se fechou o céu por três anos e meio e houve grande fome por toda a terra;
26 Nan kʋsʋ, Nyanmɩan a nzʋan man Eli a man ɔ'a ngɔ a mmʋka man bɛ́ bie fɩ́ɩ́, sannan kunlannvʋɛ ɛyɛfʋɛ balasua'n m'ɔ tɩ Salɛpɩta kulo nɩn asʋ, Sidʋn mân nɩn anun ɛlɔ'n.
26 mas a nenhuma delas foi mandado Elias, senão a uma viúva em Sarepta, na Sidônia.
27 Ɛsɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ Elize kʋsʋ mɛlɛ sʋ, anɩn kokobefʋɛ sʋnlɩn Izalayɛ mân nɩn anun. Nan kʋsʋ, Elize a mman bɛ́ bie fɩ́ɩ́ anwʋn a nza man, sannan Naaman m'ɔ fi Sili mân nɩn anun ɛlɔ'n.”
27 Igualmente havia muitos leprosos em Israel, no tempo do profeta Eliseu; mas nenhum deles foi limpo, senão o sírio Naamã.
28 Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ asɔnɩn sua nɩn anun mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ fɛ yɩ́ nwʋn ɛya kpa.
28 A estas palavras, encheram-se todos de cólera na sinagoga.
29 Bɛ kɔ jasʋ, bɛ kɔ sʋsɔ yɩ́, bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ bʋka'n mɔ bɛ́ kulo'n wɔ sʋ nɩn ati afian kɛ bɛ 'kɔ a ju yɩ́ bɛ tʋ bɔnza nɩn anun bɛ kun yɩ́.
29 Levantaram-se e lançaram-no fora da cidade; e conduziram-no até o alto do monte sobre o qual estava construída a sua cidade, e queriam precipitá-lo dali abaixo.
30 Nan Zozi wʋlʋlɩ bɛ́ sa abʋ ala, ɔ kɔ hɔ.
30 Ele, porém, passou por entre eles e retirou-se.
31 Mɔ Zozi fi Nazalɛtɩ bʋka nɩn asʋ ɔ juli'n, ɔ kɔ hɔ Galile mân nɩn anun kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kapɛɛnawɔmʋn nɩn asʋ. Mɔ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n juli'n, Zozi kɔ hɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɔ 'kɔ a kekele bɛ́ ninnge.
31 Desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e ali ensinava-os aos sábados.
32 Ninnge'n-mɔ m'ɔ lɛ kekele'n kɔ sin bɛ́ nwʋn, ɔ sanlɩn kɛ ɔ kan yɩ́ ɛjɔlɛ dɩɛ'n tunmin sʋ.
32 Maravilharam-se da sua doutrina, porque ele ensinava com autoridade.
33 Anɩn bian kʋn wɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, wawɛ ɛtɛ kʋn wɔ yɩ́ nun. Ɔ kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa.
33 Estava na sinagoga um homem que tinha um demônio imundo, e exclamou em alta voz:
34 Yɩ́ nwan: “E! Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ, ɛ 'se yɛ́ sɛ? Ɛ walɩ yɛ́ bʋsʋ ɛbɔ anaan? Mɩn sɩ wɔ́ bɔkɔɔ! Ɛ tɩ Nyanmɩan Sʋanlan Nwannzan-nwannzan!”
34 Deixa-nos! Que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste para nos perder? Sei quem és: o Santo de Deus!
35 Mɔ sʋanlan'n hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ tɩan wawɛ ɛtɛ nɩn asʋ. Yɩ́ nwan: “Muan wɔ́ nʋan nɩn asʋ, nán fi sʋanlan ɛhɩ anun fite!” Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, menian'n-mɔ anyunnun ɛbɛlɛ, wawɛ ɛtɛ'n kɔ fin bian nɩn asɩ, ɔ fi yɩ́ nun kɔ fite kɔ hɔ, ɔ'a nyɔ man yɩ́ like fɩ́ɩ́.
35 Mas Jesus replicou severamente: Cala-te e sai deste homem. O demônio lançou-o por terra no meio de todos e saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
36 Ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn, sian'n, bɛ lɛ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Anɩn nzu asinbɛnwʋn ɛjɔlɛ dɩɛ ahɩ? Bian ɛhɩ le yɩ́ tunmin'n ɔ fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ a, bɛ fite!”
36 Todos ficaram cheios de pavor e falavam uns com os outros: Que significa isso? Manda com poder e autoridade aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Kɛ ɔ yɔlɩ sɔ'n, mân sɔ nɩn anun lɩka kʋalaa, anɩn bɛ lɛ kan Zozi ɛjɔlɛ.
37 E corria a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Mɔ Zozi fi asɔnɩn sua nɩn anun fitelɩ'n, ɔ kɔ hɔ *Simʋn awulo ɛlɔ. Ɔ 'kɔ a ju a, anɩn Simʋn asebala nɩn a fʋkɛ kpa, ebunnun nɩn a yue yɩ́ cɩcɩ. Bɛ kɔ bɔ Zozi amannɩɛ kɛ ɔ tʋ́tʋn yɩ́ mán bɛ́.
38 Saindo Jesus da sinagoga, entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta; e pediram-lhe por ela.
39 Zozi kɔ hyʋɩn kɔ mantan wuluwafʋɛ'n, yɩ́ nwan: “Ebunnun, fi balasua ɛhɩ anwʋn tu!” Kɛ ɔ hanlɩn sɔ nɩn ala, ebunnun'n fi balasua nɩn anwʋn kɔ tu. Balasua'n kɔ jasʋ kɔ hɔ sɩ̂n nɩn anwʋn ɛlɔ ɔ kɔ man bɛ́ like bɛ kɔ li.
39 Inclinando-se sobre ela, ordenou ele à febre, e a febre deixou-a. Ela levantou-se imediatamente e pôs-se a servi-los.
40 Nɔsʋba mɔ sɛnzɛ'n tɔlɩ'n, bɛ́ nʋn nwuluwafʋɛ ngacile ngacile kʋalaa kɔ 'a Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua bɛ́ nwʋn, bɛ́ nwʋn kɔ sa.
40 Depois do pôr-do-sol, todos os que tinham enfermos de diversas moléstias lhos traziam. Impondo-lhes a mão, os sarava.
41 Mmɔnsanmʋn'n-mɔ fi nwuluwafʋɛ'n-mɔ dɔʋn anun bɛ kɔ fite, anɩn bɛ lɛ tɩan bɛ kan kɛ: “Wɔ́, ɛ tɩ Nyanmɩan Awa!” Nan mɔ bɛ 'kan sɔ'n, anɩn Zozi lɛ tɛtɩan bɛ́ ɔ totua bɛ́, ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ dɩɛ, bɛ sɩ kɛ *Kilisi'n y'ɔ le yɩ́.
41 De muitos saíam os demônios, aos gritos, dizendo: Tu és o Filho de Deus. Mas ele repreendia-os severamente, não lhes permitindo falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Zozi kɔ tɩ yɩ́ nwʋn kɔ hɔ ahanmɩan lɩka mɔ sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man'n. Meninsʋnman kɔ kpʋnndɛ yɩ́. Nan mɔ bɛ nwunlin yɩ́'n, bɛ́ nwan: “Yɛ 'sɛlɛ wɔ́, n'ɛ kɔ lɩka fɩ́ɩ́ kʋ́n.”
42 Ao amanhecer, ele saiu e retirou-se para um lugar afastado. As multidões o procuravam e foram até onde ele estava e queriam detê-lo, para que não as deixasse.
43 Zozi nwan: “Ɔ sɛ kɛ mɩn bɔ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n mɩn kele kulo nga'n-mɔ kʋsʋ. Afɩ yɩ́ sɔ ati yɛ̂ Nyanmɩan sʋanlɩn mɩ́n ɔ.”
43 Mas ele disse-lhes: É necessário que eu anuncie a boa nova do Reino de Deus também às outras cidades, pois essa é a minha missão.
44 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ hɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun ɔ kɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n kɔ hele bɛ́.
44 E andava pregando nas sinagogas da Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.