Lucas 4

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mɔ bɛ sɔnlɩnlɩn Zozi yuelɩ'n, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n tunmin'n kɔ jinlan yɩ́ nzin kpa bɔkɔɔ. Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ fa yɩ́ fi asue Zuludɩn nɩn anʋan ɛbɛlɛ ɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ ɛwâ nɩn anun.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Ɛbɛlɛ, Abɔnsanmʋn kɔ sɔ Zozi kɔ nɩan dede ɛlɛbulanan. Ɛlɛbulanan sɔ nɩn anun, Zozi ngɔ li like fɩ́ɩ́. Nan mɔ tɛmʋn sɔ'n sɩnlɩn'n, ɛhɔɛ kɔ hun Zozi.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Ɛhɩ, Abɔnsanmʋn kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Sɛ ɛ tɩ Nyanmɩan Awa sakpa a, anɩn kan kele ɛbʋɛ ɛhɩ maan ɔ káci kpaʋn.”
3 Disse-lhe, então, o diabo: Se és o Filho de Deus, manda que esta pedra se transforme em pão.
4 Zozi nwan: “Ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ: Nán kpaʋn ala yɛ̂ sʋanlan di a, ɔ nyan ngʋan ɔ.”
4 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
5 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Abɔnsanmʋn kɔ fa yɩ́ kɔ hɔ bʋka kannganlaun kʋn ati sʋ. Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ fa asɩɛ nɩn asʋ mmelemgbin mân'n-mɔ kʋalaa kɔ hele Zozi.
5 E, elevando-o, mostrou-lhe, num momento, todos os reinos do mundo.
6 Yɩ́ nwan: “Tunmin ɛhɩ ɔ nʋn anunminnyanmʋn'n mɔ mmelemgbin mân'n-mɔ le yɩ́'n, b'a fa yɩ́ kʋalaa b'a wula mɩ́n sa nun. Yɛ̂ sʋanlan mɔ mɩn kulo kɛ mɩn fa mɩn man yɩ́'n yɛ̂ mɩn 'fa mɩn man yɩ́ ɔ.
6 Disse-lhe o diabo: Dar-te-ei toda esta autoridade e a glória destes reinos, porque ela me foi entregue, e a dou a quem eu quiser.
7 Yɩ́ ti, sɛ ɛ kʋtʋ mɩ́n nyunnun ɛ sʋ mɩ́n an, yɩ́ kʋalaa 'yɔ wɔ́ dɩɛ.”
7 Portanto, se prostrado me adorares, toda será tua.
8 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ: Kʋtʋ Ɛdannganman m'ɔ tɩ wɔ́ Nyanmɩan nɩn anyunnun nán sʋ yɩ́ kʋnmgba cein.”
8 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
9 Mɔ Zozi bualɩ yɩ́ sɔ yuelɩ'n, Abɔnsanmʋn falɩ yɩ́ biekun an, yɩ́ nʋan y'ɔ le Zoluzalɛmʋn, Nyanmɩan awulo nɩn ati sʋ. Yɩ́ nwan: “Sɛ wɔ́ nwan ɛ tɩ Nyanmɩan Awa sakpa a, yaci wɔ́ nwʋn nun, kulu tɔ asɩ,
9 Então, o levou a Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse: Se és o Filho de Deus, atira-te daqui abaixo;
10 afɩ, ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ: Wɔ́ dunman nun, Nyanmɩan 'ba man yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ atɩn maan bɛ nɩan wɔ́ sʋ. Ɛsɛ ɔ wɔ nun kɛ:
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito que te guardem;
11 Bɛ 'sɔ wɔ́ bɛ́ sa nun, nán wɔ́ ja a mgbula man ɛbʋɛ.”
11 e: Eles te susterão nas suas mãos, para não tropeçares nalguma pedra.
12 Mɔ Abɔnsanmʋn hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kan kɛ: N'ɛ sɔ yɛ́ Mɩn m'ɔ tɩ wɔ́ Nyanmɩan'n nɩan.”
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está:
13 Abɔnsanmʋn yɔlɩ butu ɔ nʋn bɛtɛ mɔ yɩ́ sa a ngan man Zozi'n, ɔ yacili yɩ́ ɛbɛlɛ ɔ hɔlɩ, ɔ 'nwʋnndɛ cɩan fʋfɔlɛ biekun.
13 Passadas que foram as tentações de toda sorte, apartou-se dele o diabo, até momento oportuno.
14 Ɛhɩ, Zozi kɔ sa kɔ hɔ Galile mân nɩn anun. Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n tunmin'n jin yɩ́ nzin. Galile mân nɩn anun lɩka biala, bɛ bɔ yɩ́ dunman.
14 Então, Jesus, no poder do Espírito, regressou para a Galileia, e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 Ɔ kekele menian'n-mɔ ninnge Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun yɛ̂ bɛ́ kʋalaa bɛ yɩ yɩ́ ayɛ.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Zozi kɔ hɔ Nazalɛtɩ, kulo'n mɔ bɛ talɩ yɩ́ sʋ nɩn asʋ. Ɔ kɔ wʋlʋ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun kɛ ɔ yɔ yɩ́ ɛnwʋnmɩan ele cɩan biala'n. Bɛ yɔlɩ asɔnɩn'n dede mɔ ɔ 'kɔ bie'n, ɔ kɔ jasʋ, ɔ lɛ ba kɩnnga Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n.
16 Indo para Nazaré, onde fora criado, entrou, num sábado, na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Bɛ kɔ fa Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ *Ezayi kalata'n mɔ b'a baka'n bɛ kɔ wula yɩ́ sa nun. Ɔ kɔ tɛlɛ nun, ɔ kɔ nwun lɩka mɔ b'a hɛlɛ kɛ:
17 Então, lhe deram o livro do profeta Isaías, e, abrindo o livro, achou o lugar onde estava escrito:
18 Yɛ́ Mɩ́n Wawɛ'n wɔ mɩ́n nun
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, pelo que me ungiu para evangelizar os pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 Ɛsɛ m mála n gán n géle bɛ́ kɛ
19 e apregoar o ano aceitável do Senhor.
20 Mɔ Zozi yuelɩ yɩ́ kɩnnga'n, ɔ kɔ baka kalata'n, ɔ kɔ fa kɔ wula sʋanlan'n m'ɔ nɩan sʋ nɩn asa nun, ɔ kɔ tanlan asɩ. Menian'n-mɔ kʋalaa mɔ bɛ wɔ asɔnɩn sua nɩn anun'n, bɛ́ nyɩn kɔ ha yɩ́ nwʋn.
20 Tendo fechado o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e todos na sinagoga tinham os olhos fitos nele.
21 Zozi kukuli yɩ́ nʋan sʋ a, yɩ́ nwan: “Ɛnɛ, Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ ɛhɩ mɔ ɛmɔ a tɩ nɩn a kpɩn sʋ.”
21 Então, passou Jesus a dizer-lhes: Hoje, se cumpriu a Escritura que acabais de ouvir.
22 Zozi ɛjʋjɔlɛ fɛ'n yɔlɩ bɛ́ ɛnyɩnmɩn kpa, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn. Bɛ́ nwan: “Bian ɛhɩ muonun, asʋ nán Zozɛfʋ awa nɩn ɔ?”
22 Todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que lhe saíam dos lábios, e perguntavam: Não é este o filho de José?
23 Zozi nwan: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ, ɛmɔ 'ba bu anyɩnndala ɛhɩ bɛ kele mɩ́n kɛ: ‘Sɛ wɔ́ nwan ɛ tɩ ayile ɛyɔlɛfʋɛ a, di mʋa yɔ wɔ́ nwʋn ayile.’ Ɛsɛ ɛmɔ 'ba han tʋ sʋ kɛ: ‘Ninnge'n mɔ y'a tɩ kɛ a yɔ yɩ́ Kapɛɛnawɔmʋn ɛlɔ'n, yɔ bie wɔ́ kulo nɩn asʋ ɛwa.’”
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida, citar-me-eis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que ouvimos ter-se dado em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Ɛsɛ, yɩ́ nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ biala le man ɛfɛlɩɛ yɩ́ muonun yɩ́ kulo.
24 E prosseguiu: De fato, vos afirmo que nenhum profeta é bem-recebido na sua própria terra.
25 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ *Eli mɛlɛ sʋ, tɛmʋn mɔ esue nɩn a ndɔ man dede afʋɛ nsan sala nsian mɔ ɛhɔɛ kpili kpa kpɩnlɩn mân bɔndɩn nɩn anun'n, anɩn kunlannvʋɛ mmalasua dɔʋn wɔ Izalayɛ mân nɩn anun.
25 Na verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra;
26 Nan kʋsʋ, Nyanmɩan a nzʋan man Eli a man ɔ'a ngɔ a mmʋka man bɛ́ bie fɩ́ɩ́, sannan kunlannvʋɛ ɛyɛfʋɛ balasua'n m'ɔ tɩ Salɛpɩta kulo nɩn asʋ, Sidʋn mân nɩn anun ɛlɔ'n.
26 e a nenhuma delas foi Elias enviado, senão a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Ɛsɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ Elize kʋsʋ mɛlɛ sʋ, anɩn kokobefʋɛ sʋnlɩn Izalayɛ mân nɩn anun. Nan kʋsʋ, Elize a mman bɛ́ bie fɩ́ɩ́ anwʋn a nza man, sannan Naaman m'ɔ fi Sili mân nɩn anun ɛlɔ'n.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ asɔnɩn sua nɩn anun mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ fɛ yɩ́ nwʋn ɛya kpa.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Bɛ kɔ jasʋ, bɛ kɔ sʋsɔ yɩ́, bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ bʋka'n mɔ bɛ́ kulo'n wɔ sʋ nɩn ati afian kɛ bɛ 'kɔ a ju yɩ́ bɛ tʋ bɔnza nɩn anun bɛ kun yɩ́.
29 E, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao cimo do monte sobre o qual estava edificada, para, de lá, o precipitarem abaixo.
30 Nan Zozi wʋlʋlɩ bɛ́ sa abʋ ala, ɔ kɔ hɔ.
30 Jesus, porém, passando por entre eles, retirou-se.
31 Mɔ Zozi fi Nazalɛtɩ bʋka nɩn asʋ ɔ juli'n, ɔ kɔ hɔ Galile mân nɩn anun kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kapɛɛnawɔmʋn nɩn asʋ. Mɔ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n juli'n, Zozi kɔ hɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɔ 'kɔ a kekele bɛ́ ninnge.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Ninnge'n-mɔ m'ɔ lɛ kekele'n kɔ sin bɛ́ nwʋn, ɔ sanlɩn kɛ ɔ kan yɩ́ ɛjɔlɛ dɩɛ'n tunmin sʋ.
32 E muito se maravilhavam da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Anɩn bian kʋn wɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, wawɛ ɛtɛ kʋn wɔ yɩ́ nun. Ɔ kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa.
33 Achava-se na sinagoga um homem possesso de um espírito de demônio imundo, e bradou em alta voz:
34 Yɩ́ nwan: “E! Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ, ɛ 'se yɛ́ sɛ? Ɛ walɩ yɛ́ bʋsʋ ɛbɔ anaan? Mɩn sɩ wɔ́ bɔkɔɔ! Ɛ tɩ Nyanmɩan Sʋanlan Nwannzan-nwannzan!”
34 Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para perder-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus!
35 Mɔ sʋanlan'n hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ tɩan wawɛ ɛtɛ nɩn asʋ. Yɩ́ nwan: “Muan wɔ́ nʋan nɩn asʋ, nán fi sʋanlan ɛhɩ anun fite!” Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, menian'n-mɔ anyunnun ɛbɛlɛ, wawɛ ɛtɛ'n kɔ fin bian nɩn asɩ, ɔ fi yɩ́ nun kɔ fite kɔ hɔ, ɔ'a nyɔ man yɩ́ like fɩ́ɩ́.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai deste homem. O demônio, depois de o ter lançado por terra no meio de todos, saiu dele sem lhe fazer mal.
36 Ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn, sian'n, bɛ lɛ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Anɩn nzu asinbɛnwʋn ɛjɔlɛ dɩɛ ahɩ? Bian ɛhɩ le yɩ́ tunmin'n ɔ fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ a, bɛ fite!”
36 Todos ficaram grandemente admirados e comentavam entre si, dizendo: Que palavra é esta, pois, com autoridade e poder, ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Kɛ ɔ yɔlɩ sɔ'n, mân sɔ nɩn anun lɩka kʋalaa, anɩn bɛ lɛ kan Zozi ɛjɔlɛ.
37 E a sua fama corria por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Mɔ Zozi fi asɔnɩn sua nɩn anun fitelɩ'n, ɔ kɔ hɔ *Simʋn awulo ɛlɔ. Ɔ 'kɔ a ju a, anɩn Simʋn asebala nɩn a fʋkɛ kpa, ebunnun nɩn a yue yɩ́ cɩcɩ. Bɛ kɔ bɔ Zozi amannɩɛ kɛ ɔ tʋ́tʋn yɩ́ mán bɛ́.
38 Deixando ele a sinagoga, foi para a casa de Simão. Ora, a sogra de Simão achava-se enferma, com febre muito alta; e rogaram-lhe por ela.
39 Zozi kɔ hyʋɩn kɔ mantan wuluwafʋɛ'n, yɩ́ nwan: “Ebunnun, fi balasua ɛhɩ anwʋn tu!” Kɛ ɔ hanlɩn sɔ nɩn ala, ebunnun'n fi balasua nɩn anwʋn kɔ tu. Balasua'n kɔ jasʋ kɔ hɔ sɩ̂n nɩn anwʋn ɛlɔ ɔ kɔ man bɛ́ like bɛ kɔ li.
39 Inclinando-se ele para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e logo se levantou, passando a servi-los.
40 Nɔsʋba mɔ sɛnzɛ'n tɔlɩ'n, bɛ́ nʋn nwuluwafʋɛ ngacile ngacile kʋalaa kɔ 'a Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua bɛ́ nwʋn, bɛ́ nwʋn kɔ sa.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de diferentes moléstias lhos traziam; e ele os curava, impondo as mãos sobre cada um.
41 Mmɔnsanmʋn'n-mɔ fi nwuluwafʋɛ'n-mɔ dɔʋn anun bɛ kɔ fite, anɩn bɛ lɛ tɩan bɛ kan kɛ: “Wɔ́, ɛ tɩ Nyanmɩan Awa!” Nan mɔ bɛ 'kan sɔ'n, anɩn Zozi lɛ tɛtɩan bɛ́ ɔ totua bɛ́, ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ dɩɛ, bɛ sɩ kɛ *Kilisi'n y'ɔ le yɩ́.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam ser ele o Cristo.
42 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Zozi kɔ tɩ yɩ́ nwʋn kɔ hɔ ahanmɩan lɩka mɔ sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man'n. Meninsʋnman kɔ kpʋnndɛ yɩ́. Nan mɔ bɛ nwunlin yɩ́'n, bɛ́ nwan: “Yɛ 'sɛlɛ wɔ́, n'ɛ kɔ lɩka fɩ́ɩ́ kʋ́n.”
42 Sendo dia, saiu e foi para um lugar deserto; as multidões o procuravam, e foram até junto dele, e instavam para que não os deixasse.
43 Zozi nwan: “Ɔ sɛ kɛ mɩn bɔ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n mɩn kele kulo nga'n-mɔ kʋsʋ. Afɩ yɩ́ sɔ ati yɛ̂ Nyanmɩan sʋanlɩn mɩ́n ɔ.”
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que eu anuncie o evangelho do reino de Deus também às outras cidades, pois para isso é que fui enviado.
44 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ hɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun ɔ kɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n kɔ hele bɛ́.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.