João 4
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Ɛhɩ, bɛ wɔ ɛbɛlɛ a, yɛ́ Mɩn kɔ nwun nun kɛ *Falisifʋɛ'n-mɔ a tɩ yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ kɛ ɔ lɛ sɔnɩn menian tala Zʋan.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Ɔ tɩ man kɛ yɩ́ Zozi muonun y'ɔ sɔnɩn menian'n-mɔ aho, nan yɩ́ menian'n-mɔ yɛ̂ bɛ di junman sɔ nɩn ɔ.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Mɔ Zozi tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, ɔ fi Zude mân nɩn anun ɔ kɔ hɔ Galile mân nɩn anun ɛlɔ biekun.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ɔ fi Zude mɔ ɔ 'kɔ Galile'n, ɔ di kɛ ɔ sɩn Samali mân nun.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Ɛhɩ a, ɔ kɔ hɔ dede ɔ kɔ ju Samali kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Sisaa'n tiba, ebo'n mɔ daba Zʋakɔbʋ falɩ manlɩn yɩ́ wa Zozɛfʋ nɩn asʋ.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ebo sɔ nɩn asʋ yɛ̂ sikala'n mɔ Zʋakɔbʋ funlin'n wɔ ɔ. Zozi nanndɩlɩ dede m'ɔ juli ɛbɛlɛ'n, anɩn ɔ'a yue fɛ. Ɛhɩ, ɔ kɔ ha sikala nɩn anʋan kɔ tanlan. Yɩ́ tɛmʋn sɔ nɩn anun, anɩn sɛnzɛ nɩn a jinlan bɛ́ ti afian.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Zozi tɩ ɛbɛlɛ kaan, ɔ 'nɩan an, Samali balasua kʋn fi Sisaa kɔ a, ɔ lɛ ba a sa yɩ́ nzue. Zozi nwan: “Mɩ́n nianman bala, sa nzue kaan maan n nʋ́n.”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n kʋsʋ, anɩn Zozi menian'n-mɔ a hɔ kulo ɛlɔ, bɛ lɛ kɔ a to like bɛ 'ba li.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Ɛhɩ a, balasua'n nwan: “E! Anianman bian, ɛ tɩ Zufʋ, mɩ́n kʋsʋ n dɩ Samali balasua, nan ɔ yɔ sɛ mɔ ɛ lɛ sɛlɛ mɩ́n nzue'n?” M'ɔ man balasua'n lɛ kan sɔ'n, y'ɔ le kɛ Zufʋ'n-mɔ nʋn Samali menian'n-mɔ nni man.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Zozi nwan: “Sɛ ɔ tɩ kɛ ɛ sɩ like'n mɔ Nyanmɩan fa ce menian, ɛsɛ sɛ ɛ sɩ sʋanlan'n m'ɔ lɛ sɛlɛ wɔ́ nzue nɩn an, ahan wɔ́ lɩlɩ wɔ́ yɛ̂ ɛ 'sɛlɛ yɩ́ maan ɔ man wɔ́ ngʋan nzue fɛ m'ɔ nzɩsan man lé ɔ.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Balasua'n tɩlɩ yɩ́ sɔ a, yɩ́ nwan: “Yɛmɩnlɩn, ɛ le man bokiti, yɛ̂ sikala ɛhɩ kʋsʋ abʋ hɔlɩ, anɩn ninhan yɛ̂ ɛ 'sa ngʋan nzue fɛ sɔ'n man mɩ́n ɔ?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Yɛ́ nan Zʋakɔbʋ falɩ sikala nzue kpa ɛhɩ manlɩn yɛ́ nán ɛnɛ bie ɔ. Yɩ́ bɔbɔ muonun, ɔ nʋn yɩ́ mma'n-mɔ, nʋn yɩ́ ayɛmʋa'n-mɔ bɛ nʋnlɩn nun nzue'n bie. Nan ɛ tɩ wɔ́ dɩɛ sɛ dede mɔ ɛ 'nyan nzue biekun kpa m'ɔ tala ɛhɩ asʋ man yɛ́ ɔ? Ɛ jʋnlɩn kɛ ɛ tɩ kpa tala Zʋakɔbʋ ɔ?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Sʋanlan m'ɔ nʋn nzue ɛhɩ'n, nzuhoe 'kun yɩ́ biekun.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Nan sʋanlan m'ɔ kɔ nʋn nzue'n mɔ n gɔ sa n gɔ man yɩ́'n, yɩ́ dɩɛ, nzuhoe ngun man yɩ́ lé. Ɔ sanlɩn kɛ nzue sɔ'n mɔ n gɔ sa n gɔ man ɔ kɔ nʋn'n, ɔ 'kaci asutile mɔ nyanmɩansʋ ngʋan'n fi nun fite ɔ.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Ɛhɩ, Samali balasua'n manlɩn yɩ́ nʋan sʋ a, yɩ́ nwan: “Yɛmɩnlɩn, sɛ yɩ́ sɔ a, anɩn man mɩ́n bie n nʋ́n nán nzuhoe a ngun mɩ́n kʋ́n. Yɩ́ dɩɛ anɩn cɩan fʋfɔlɛ mɩn mma nza man nzue ɛwa kʋ́n.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Zozi nwan: “Balasua, kɔ fɛlɛ wɔ́ hun, ɛ nʋn yɩ́ bɛ bála ɛwa.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Zozi hanlɩn sɔ a, balasua'n nwan: “N nja man bian.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Afɩ mɩ́n sɩ kɛ a ja mmelenzua ngʋkʋn nnun a yila, yɛ̂ nunhan'n kʋsʋ mɔ ɛ nʋn yɩ́ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n, ɔ jalɩ man wɔ́. Sakpa, a han ananhɔlɛ.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Mɔ Zozi hanlɩn ɛhɩ'n, balasua'n nwan: “Yɛmɩnlɩn, m'an nwun kɛ ɛ tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ sakpa.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Yɛ́ nan-mɔ sʋlɩ Nyanmɩan bʋka ɛhɩ asʋ, kʋsʋ ɛmɔ Zufʋ'n-mɔ dɩɛ, ɛmɔ nwan lɩka m'ɔ fata kɛ bɛ sʋ Nyanmɩan'n y'ɔ le Zoluzalɛmʋn.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Zozi nwan: “Balasua, de di kɛ ɔ 'ba ju mɛlɛ bie, ɛmɔ ngɔ sʋ man Sɩɛ'n bʋka ɛhɩ asʋ kʋ́n, ɔ nʋn Zoluzalɛmʋn kʋsʋ kʋ́n.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Ɛmɔ Samali amma, ɛmɔ lɛ sʋ Nyanmɩan, kʋsʋ ɛmɔ nzɩ man yɩ́. Nan yɛ́ Zufʋ'n-mɔ, yɛ́ dɩɛ, yɛ sɩ yɩ́. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan nanndɩ Zufʋ'n-mɔ asʋ yɛ̂ ɔ de eyuadɩ nɩn ati ngʋan ɔ.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Nwun yɩ́ kɛ mɛlɛ bie lɛ ba, mɛlɛ sɔ nɩn a ju a yue bɔbɔ, mɔ bɛ́ mɔ bɛ sʋ Sɩɛ'n kpa'n, bɛ 'sʋ yɩ́ wawɛ nun nʋn ananhɔlɛ nun. Ɔ sanlɩn kɛ sɔ menian'n-mɔ yɛ̂ Sɩɛ'n lɛ kpʋnndɛ ɔ.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Nyanmɩan Kpili tɩ wawɛ. Yɩ́ ti, bɛ́ mɔ bɛ sʋ yɩ́'n, ɔ fata kɛ bɛ sʋ yɩ́ wawɛ nun nʋn ananhɔlɛ nun.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Zozi hanlɩn ɛhɩ a, balasua'n nwan: “Mɩ́n dɩɛ, mɩn sɩ kɛ *Mesi'n, (defʋɛ'n mɔ *gɛlɛkɩ anɩɛ nɩn anun bɛ fɛlɛ yɩ́ *Kilisi'n), ɔ 'ba a. Nan sɛ ɔ ba a, ɔ 'ba hehele yɛ́ ninnge'n kʋalaatin.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Zozi nwan: “Kilisi'n y'ɔ le mɩ́n, mɩ́n mɔ mɩɩn kan ɛjɔlɛ'n mɩn kele wɔ́ ɛwa'n.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Kɛ Zozi anʋan 'tɔ ala, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ ju ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ nwunlin kɛ ɔ nʋn balasua'n lɛ jʋjɔ'n, ɔ kɔ sin bɛ́ nwʋn kpa. Kʋsʋ bɛ́ bie fɩ́ɩ́ a ngʋala man yɩ́ bisa kɛ: “Ɛ 'se bala'n sɛ?” Anaan: “Nzu ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ ɛ lɛ kan kele yɩ́ ɔ?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Ɛhɩ a, balasua'n kɔ yaci yɩ́ bua nɩn ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ kulo. Ɔ kɔ hɔ kɔ bɔ kulo mma'n-mɔ amannɩɛ.
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Yɩ́ nwan: “Ebia-mɔ, ɛmɔ bála a nɩan, bian kʋn jin yɛ́ nan Zʋakɔbʋ sikala nɩn asʋ ɛlɔ. Ɔ'a han mɩ́n ninnge'n mɔ mɩn yɔ'n kʋalaa anwʋn ɛjɔlɛ ɔ'a hele mɩ́n. Asʋ bian sɔ'n, nán Kilisi nɩn ɔ?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Ɛhɩ a, bɛ́ mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n kʋalaa, bɛ fi kulo ɛbɛlɛ bɛ kɔ kpʋ Zozi.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n kʋsʋ, mɔ bala'n hɔlɩ kulo ɔ 'kɔ a bɔ kpayɛ'n, Zozi menian'n-mɔ fɛlɛlɩ yɩ́ a, bɛ́ nwan: “*Labi, di like!”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Zozi nwan: “N ne mɩ́n alɩɛ kʋn mɔ mɩn di ɔ, alɩɛ sɔ'n, ɛmɔ nzɩ man yɩ́.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Yɩ́ menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ sɔ a, bɛ kɔ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Asʋ sʋanlan bie a bɛlɛ yɩ́ like a li ɔ?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Mɩ́n alɩɛ'n mɔ mɩn di'n y'ɔ le junman'n mɔ mɩ́n Sɩ sʋanlɩn mɩ́n kɛ m mála n ní'n. Ɔ tɩ kpa kɛ mɩn yɔ yɩ́ ehulo like, yɩ́ ti, junman'n m'ɔ falɩ manlɩn mɩ́n'n, ɔ fata kɛ mɩn di yɩ́ kʋalaa maan ɔ yue.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ nwan bɛ gua bɛ́ ninnge nɩn an, ɔ di sala nnan nán b'a tɩ. Ɔ tɩ man sɔ? Nan mɩ́n dɩɛ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ tʋ́ bɛ́ nyɩn bɛ nɩ́an ebo ɛhɩ-mɔ, sʋ ninnge'n-mɔ kʋalaa a tin, bɛ́ ɛtɩɛ a ju.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Sʋanlan'n m'ɔ lɛ tɩ ebo'n, b'a bɔ yɩ́ bʋ bɛ lɛ tua yɩ́ kalɛ dada angʋnmɩn. Ebo nɩn asʋ ninnge'n mɔ bɛ lɛ hohuan yɩ́ nʋan nán ɔ'a nzɛcɩ man'n, ɔ tɩ kɛ menian mɔ bɛ lɛ fɛlɛ bɛ́ maan bɛ nyan nyanmɩansʋ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n. Ɔ man sʋanlan'n m'ɔ yɔlɩ ebo'n, ɔ nʋn sʋanlan'n m'ɔ lɛ tɩ'n, bɛ́ munnyuan bɛ di fɛ kʋn.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Bɛ kan kɛ: ‘Sʋanlan kʋn yɔ ebo nán sʋanlan fʋfɔlɛ a tɩ.’ Ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ tɩ ananhɔlɛ.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Nan mɩ́n dɩɛ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ, nán ɛmɔ yɛ̂ b'a li ebo nɩn asʋ junman ɔ, menian nvʋfɔlɛ yɛ̂ b'a li sʋ junman ɔ. Nan m'an sʋan ɛmɔ kɛ ɛmɔ hɔ́ fá sʋ alɩɛ.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Ɔ nʋn Zozi anʋan mɔ ɔ 'tɔ ala, Samali menian'n-mɔ kɔ fite fite ɛbɛlɛ. Kɛmɔ balasua'n hanlɩn kɛ Zozi a han yɩ́ ninnge'n m'ɔ yɔ'n kʋalaa anwʋn ɛjɔlɛ ɔ a hele yɩ́'n, ɔ man Samali kulo nɩn asʋ menian dɔʋn lelɩ Zozi lili.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ɛhɩ ati, mɔ Samali menian'n-mɔ walɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ'n, bɛ bʋtʋlɩ yɩ́ kɛ ɔ tánlan bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ kaan. Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi nʋn bɛ́ ngɔ su yɩ́ nwʋn akpʋlʋwa, ɔ kɔ li ɛlɛ nnyuan bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ɔ fi ɛjɔlɛ'n mɔ yɩ́ muonun ɔ lɛ kan nɩn ati, ɔ man mmiekun-mɔ dɔʋn kɔ le yɩ́ kɔ li.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi lɛ kan'n, bɛ kpɛlɩ bɛ́ nyɩn balasua nɩn anwʋn ɛlɔ a, bɛ́ nwan: “Sian dɩɛ, nán wɔ́ ɛjɔlɛ'n mɔ ɛ hanlɩn nɩn ati y'ɔ man y'a le y'a li ɔ, nan yɛ́ muonun y'a tɩ yɩ́ nʋan nun ɛjɔlɛ. Y'a nwun yɩ́ ananhɔlɛ kɛ ɔ tɩ mân'n Ngʋandefʋɛ sakpa.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ɛhɩ, Zozi kɔ li cɩan nnyuan Sisaa ɛbɛlɛ, ɔ kɔ tu yɩ́ bʋ kɔ hɔ Galile mân nun.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Zozi muonun fa kan kɛ, “Nyanmɩan *kpɔmanfʋɛ biala le man anyɩnnzɔ yɩ́ muonun yɩ́ kulo.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Nan kʋsʋ, sian'n m'ɔ hɔlɩ juli Galile'n, ɛlɔ menian'n-mɔ sɔlɩ yɩ́ nun kanlanman. Ɔ sanlɩn kɛ mɔ bɛ 'di Zufʋ'n-mɔ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n wɔ Zoluzalɛmʋn'n, bɛ́ mɔ bɛ hɔlɩ ɛlɔ'n, bɛ nwunlin ninnge'n kʋalaa mɔ Zozi yɔlɩ yɩ́ fɛtɩ nɩn anun'n.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Mɔ Zozi juli Galile mân nɩn anun'n, ɔ hɔlɩ Kana kulo nɩn asʋ ɛlɔ biekun, lɩka m'ɔ falɩ nzue kacili nzan'n. Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn bian kʋn wɔ Kapɛɛnawɔmʋn kulo nɩn asʋ. Bian sɔ'n tɩ Galile mân nɩn asʋ belemgbin nɩn abɩlɩba kpili kʋn. Yɩ́ wa belenzua kʋn a fʋkɛ.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Mɔ abɩlɩba sɔ'n tɩlɩ kɛ Zozi fi Zude ɔ'a a Galile'n, ɔ kɔ a kɔ tʋ Zozi Kana ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ yɩ́ wa'n ka kaan wu, yɩ́ ti ɔ bála nán ɔ mán yɩ́ nwʋn sá.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Ɛmɔ dɩɛ b'a nnwun man asinbɛnwʋn ninnge ɔ nʋn nzɔlɛ angʋnmɩn an, ɛmɔ nne nni man.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Bian'n nwan: “Yɛ́ Mɩn ajo! Man yɛ hɔ́, sɛ a mma man an, mɩ́n wa'n 'ba wu.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Kɔ awulo! Nán wɔ́ wa nɩn anwʋn a sa.” Bian'n kɔ le Zozi anʋan ɛjɔlɛ sɔ'n m'ɔ hanlɩn'n kɔ li. Ɔ kɔ sa kɔ hɔ awulo.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Mɔ ɔ 'kɔ'n, ɔ nʋn yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɔ yia. Bɛ́ nwan: “Yɛ́ mɩn, wɔ́ wa nɩn anwʋn a sa!”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bian nɩn anwʋn, yɩ́ nwan: “E! Anɩn dɔɛ benin asʋ yɛ̂ yɩ́ nwʋn salɩ ɔ?”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ɛhɩ, bian'n nwunlin kɛ dɔɛ'n mɔ Zozi hanlɩn kɛ: “Kɔ awulo nán wɔ́ wa nɩn anwʋn a sa.” Dɔɛ sɔ nɩn asʋ yɛ̂ yɩ́ wa nɩn anwʋn salɩ ɔ. Ɔ fi mɛlɛ sɔ'n, ɔ nʋn yɩ́ awulo amma'n-mɔ kʋalaa bɛ kɔ le Zozi bɛ kɔ li.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Kɛ Zozi fi Zude mân nun ɔ salɩ walɩ Galile mân nun'n, yɩ́ kpɛ̂ nnyuan asʋ m'ɔ yɔ asinbɛnwʋn like m'ɔ tɩ nzɔlɛ nɩn anɩn.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.