João 4
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH
1 Ɛhɩ, bɛ wɔ ɛbɛlɛ a, yɛ́ Mɩn kɔ nwun nun kɛ *Falisifʋɛ'n-mɔ a tɩ yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ kɛ ɔ lɛ sɔnɩn menian tala Zʋan.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Ɔ tɩ man kɛ yɩ́ Zozi muonun y'ɔ sɔnɩn menian'n-mɔ aho, nan yɩ́ menian'n-mɔ yɛ̂ bɛ di junman sɔ nɩn ɔ.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Mɔ Zozi tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, ɔ fi Zude mân nɩn anun ɔ kɔ hɔ Galile mân nɩn anun ɛlɔ biekun.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ɔ fi Zude mɔ ɔ 'kɔ Galile'n, ɔ di kɛ ɔ sɩn Samali mân nun.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ɛhɩ a, ɔ kɔ hɔ dede ɔ kɔ ju Samali kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Sisaa'n tiba, ebo'n mɔ daba Zʋakɔbʋ falɩ manlɩn yɩ́ wa Zozɛfʋ nɩn asʋ.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ebo sɔ nɩn asʋ yɛ̂ sikala'n mɔ Zʋakɔbʋ funlin'n wɔ ɔ. Zozi nanndɩlɩ dede m'ɔ juli ɛbɛlɛ'n, anɩn ɔ'a yue fɛ. Ɛhɩ, ɔ kɔ ha sikala nɩn anʋan kɔ tanlan. Yɩ́ tɛmʋn sɔ nɩn anun, anɩn sɛnzɛ nɩn a jinlan bɛ́ ti afian.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Zozi tɩ ɛbɛlɛ kaan, ɔ 'nɩan an, Samali balasua kʋn fi Sisaa kɔ a, ɔ lɛ ba a sa yɩ́ nzue. Zozi nwan: “Mɩ́n nianman bala, sa nzue kaan maan n nʋ́n.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n kʋsʋ, anɩn Zozi menian'n-mɔ a hɔ kulo ɛlɔ, bɛ lɛ kɔ a to like bɛ 'ba li.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ɛhɩ a, balasua'n nwan: “E! Anianman bian, ɛ tɩ Zufʋ, mɩ́n kʋsʋ n dɩ Samali balasua, nan ɔ yɔ sɛ mɔ ɛ lɛ sɛlɛ mɩ́n nzue'n?” M'ɔ man balasua'n lɛ kan sɔ'n, y'ɔ le kɛ Zufʋ'n-mɔ nʋn Samali menian'n-mɔ nni man.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Zozi nwan: “Sɛ ɔ tɩ kɛ ɛ sɩ like'n mɔ Nyanmɩan fa ce menian, ɛsɛ sɛ ɛ sɩ sʋanlan'n m'ɔ lɛ sɛlɛ wɔ́ nzue nɩn an, ahan wɔ́ lɩlɩ wɔ́ yɛ̂ ɛ 'sɛlɛ yɩ́ maan ɔ man wɔ́ ngʋan nzue fɛ m'ɔ nzɩsan man lé ɔ.”
10 Então Jesus disse:
11 Balasua'n tɩlɩ yɩ́ sɔ a, yɩ́ nwan: “Yɛmɩnlɩn, ɛ le man bokiti, yɛ̂ sikala ɛhɩ kʋsʋ abʋ hɔlɩ, anɩn ninhan yɛ̂ ɛ 'sa ngʋan nzue fɛ sɔ'n man mɩ́n ɔ?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Yɛ́ nan Zʋakɔbʋ falɩ sikala nzue kpa ɛhɩ manlɩn yɛ́ nán ɛnɛ bie ɔ. Yɩ́ bɔbɔ muonun, ɔ nʋn yɩ́ mma'n-mɔ, nʋn yɩ́ ayɛmʋa'n-mɔ bɛ nʋnlɩn nun nzue'n bie. Nan ɛ tɩ wɔ́ dɩɛ sɛ dede mɔ ɛ 'nyan nzue biekun kpa m'ɔ tala ɛhɩ asʋ man yɛ́ ɔ? Ɛ jʋnlɩn kɛ ɛ tɩ kpa tala Zʋakɔbʋ ɔ?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Sʋanlan m'ɔ nʋn nzue ɛhɩ'n, nzuhoe 'kun yɩ́ biekun.
13 Então Jesus disse:
14 Nan sʋanlan m'ɔ kɔ nʋn nzue'n mɔ n gɔ sa n gɔ man yɩ́'n, yɩ́ dɩɛ, nzuhoe ngun man yɩ́ lé. Ɔ sanlɩn kɛ nzue sɔ'n mɔ n gɔ sa n gɔ man ɔ kɔ nʋn'n, ɔ 'kaci asutile mɔ nyanmɩansʋ ngʋan'n fi nun fite ɔ.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ɛhɩ, Samali balasua'n manlɩn yɩ́ nʋan sʋ a, yɩ́ nwan: “Yɛmɩnlɩn, sɛ yɩ́ sɔ a, anɩn man mɩ́n bie n nʋ́n nán nzuhoe a ngun mɩ́n kʋ́n. Yɩ́ dɩɛ anɩn cɩan fʋfɔlɛ mɩn mma nza man nzue ɛwa kʋ́n.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Zozi nwan: “Balasua, kɔ fɛlɛ wɔ́ hun, ɛ nʋn yɩ́ bɛ bála ɛwa.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Zozi hanlɩn sɔ a, balasua'n nwan: “N nja man bian.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Afɩ mɩ́n sɩ kɛ a ja mmelenzua ngʋkʋn nnun a yila, yɛ̂ nunhan'n kʋsʋ mɔ ɛ nʋn yɩ́ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n, ɔ jalɩ man wɔ́. Sakpa, a han ananhɔlɛ.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Mɔ Zozi hanlɩn ɛhɩ'n, balasua'n nwan: “Yɛmɩnlɩn, m'an nwun kɛ ɛ tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ sakpa.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Yɛ́ nan-mɔ sʋlɩ Nyanmɩan bʋka ɛhɩ asʋ, kʋsʋ ɛmɔ Zufʋ'n-mɔ dɩɛ, ɛmɔ nwan lɩka m'ɔ fata kɛ bɛ sʋ Nyanmɩan'n y'ɔ le Zoluzalɛmʋn.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Zozi nwan: “Balasua, de di kɛ ɔ 'ba ju mɛlɛ bie, ɛmɔ ngɔ sʋ man Sɩɛ'n bʋka ɛhɩ asʋ kʋ́n, ɔ nʋn Zoluzalɛmʋn kʋsʋ kʋ́n.
21 Jesus disse:
22 Ɛmɔ Samali amma, ɛmɔ lɛ sʋ Nyanmɩan, kʋsʋ ɛmɔ nzɩ man yɩ́. Nan yɛ́ Zufʋ'n-mɔ, yɛ́ dɩɛ, yɛ sɩ yɩ́. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan nanndɩ Zufʋ'n-mɔ asʋ yɛ̂ ɔ de eyuadɩ nɩn ati ngʋan ɔ.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Nwun yɩ́ kɛ mɛlɛ bie lɛ ba, mɛlɛ sɔ nɩn a ju a yue bɔbɔ, mɔ bɛ́ mɔ bɛ sʋ Sɩɛ'n kpa'n, bɛ 'sʋ yɩ́ wawɛ nun nʋn ananhɔlɛ nun. Ɔ sanlɩn kɛ sɔ menian'n-mɔ yɛ̂ Sɩɛ'n lɛ kpʋnndɛ ɔ.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Nyanmɩan Kpili tɩ wawɛ. Yɩ́ ti, bɛ́ mɔ bɛ sʋ yɩ́'n, ɔ fata kɛ bɛ sʋ yɩ́ wawɛ nun nʋn ananhɔlɛ nun.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Zozi hanlɩn ɛhɩ a, balasua'n nwan: “Mɩ́n dɩɛ, mɩn sɩ kɛ *Mesi'n, (defʋɛ'n mɔ *gɛlɛkɩ anɩɛ nɩn anun bɛ fɛlɛ yɩ́ *Kilisi'n), ɔ 'ba a. Nan sɛ ɔ ba a, ɔ 'ba hehele yɛ́ ninnge'n kʋalaatin.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Zozi nwan: “Kilisi'n y'ɔ le mɩ́n, mɩ́n mɔ mɩɩn kan ɛjɔlɛ'n mɩn kele wɔ́ ɛwa'n.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Kɛ Zozi anʋan 'tɔ ala, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ ju ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ nwunlin kɛ ɔ nʋn balasua'n lɛ jʋjɔ'n, ɔ kɔ sin bɛ́ nwʋn kpa. Kʋsʋ bɛ́ bie fɩ́ɩ́ a ngʋala man yɩ́ bisa kɛ: “Ɛ 'se bala'n sɛ?” Anaan: “Nzu ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ ɛ lɛ kan kele yɩ́ ɔ?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ɛhɩ a, balasua'n kɔ yaci yɩ́ bua nɩn ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ kulo. Ɔ kɔ hɔ kɔ bɔ kulo mma'n-mɔ amannɩɛ.
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 Yɩ́ nwan: “Ebia-mɔ, ɛmɔ bála a nɩan, bian kʋn jin yɛ́ nan Zʋakɔbʋ sikala nɩn asʋ ɛlɔ. Ɔ'a han mɩ́n ninnge'n mɔ mɩn yɔ'n kʋalaa anwʋn ɛjɔlɛ ɔ'a hele mɩ́n. Asʋ bian sɔ'n, nán Kilisi nɩn ɔ?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ɛhɩ a, bɛ́ mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n kʋalaa, bɛ fi kulo ɛbɛlɛ bɛ kɔ kpʋ Zozi.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n kʋsʋ, mɔ bala'n hɔlɩ kulo ɔ 'kɔ a bɔ kpayɛ'n, Zozi menian'n-mɔ fɛlɛlɩ yɩ́ a, bɛ́ nwan: “*Labi, di like!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Zozi nwan: “N ne mɩ́n alɩɛ kʋn mɔ mɩn di ɔ, alɩɛ sɔ'n, ɛmɔ nzɩ man yɩ́.”
32 Jesus respondeu:
33 Yɩ́ menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ sɔ a, bɛ kɔ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Asʋ sʋanlan bie a bɛlɛ yɩ́ like a li ɔ?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Mɩ́n alɩɛ'n mɔ mɩn di'n y'ɔ le junman'n mɔ mɩ́n Sɩ sʋanlɩn mɩ́n kɛ m mála n ní'n. Ɔ tɩ kpa kɛ mɩn yɔ yɩ́ ehulo like, yɩ́ ti, junman'n m'ɔ falɩ manlɩn mɩ́n'n, ɔ fata kɛ mɩn di yɩ́ kʋalaa maan ɔ yue.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ nwan bɛ gua bɛ́ ninnge nɩn an, ɔ di sala nnan nán b'a tɩ. Ɔ tɩ man sɔ? Nan mɩ́n dɩɛ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ tʋ́ bɛ́ nyɩn bɛ nɩ́an ebo ɛhɩ-mɔ, sʋ ninnge'n-mɔ kʋalaa a tin, bɛ́ ɛtɩɛ a ju.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Sʋanlan'n m'ɔ lɛ tɩ ebo'n, b'a bɔ yɩ́ bʋ bɛ lɛ tua yɩ́ kalɛ dada angʋnmɩn. Ebo nɩn asʋ ninnge'n mɔ bɛ lɛ hohuan yɩ́ nʋan nán ɔ'a nzɛcɩ man'n, ɔ tɩ kɛ menian mɔ bɛ lɛ fɛlɛ bɛ́ maan bɛ nyan nyanmɩansʋ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n. Ɔ man sʋanlan'n m'ɔ yɔlɩ ebo'n, ɔ nʋn sʋanlan'n m'ɔ lɛ tɩ'n, bɛ́ munnyuan bɛ di fɛ kʋn.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Bɛ kan kɛ: ‘Sʋanlan kʋn yɔ ebo nán sʋanlan fʋfɔlɛ a tɩ.’ Ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ tɩ ananhɔlɛ.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Nan mɩ́n dɩɛ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ, nán ɛmɔ yɛ̂ b'a li ebo nɩn asʋ junman ɔ, menian nvʋfɔlɛ yɛ̂ b'a li sʋ junman ɔ. Nan m'an sʋan ɛmɔ kɛ ɛmɔ hɔ́ fá sʋ alɩɛ.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ɔ nʋn Zozi anʋan mɔ ɔ 'tɔ ala, Samali menian'n-mɔ kɔ fite fite ɛbɛlɛ. Kɛmɔ balasua'n hanlɩn kɛ Zozi a han yɩ́ ninnge'n m'ɔ yɔ'n kʋalaa anwʋn ɛjɔlɛ ɔ a hele yɩ́'n, ɔ man Samali kulo nɩn asʋ menian dɔʋn lelɩ Zozi lili.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Ɛhɩ ati, mɔ Samali menian'n-mɔ walɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ'n, bɛ bʋtʋlɩ yɩ́ kɛ ɔ tánlan bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ kaan. Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi nʋn bɛ́ ngɔ su yɩ́ nwʋn akpʋlʋwa, ɔ kɔ li ɛlɛ nnyuan bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ɔ fi ɛjɔlɛ'n mɔ yɩ́ muonun ɔ lɛ kan nɩn ati, ɔ man mmiekun-mɔ dɔʋn kɔ le yɩ́ kɔ li.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi lɛ kan'n, bɛ kpɛlɩ bɛ́ nyɩn balasua nɩn anwʋn ɛlɔ a, bɛ́ nwan: “Sian dɩɛ, nán wɔ́ ɛjɔlɛ'n mɔ ɛ hanlɩn nɩn ati y'ɔ man y'a le y'a li ɔ, nan yɛ́ muonun y'a tɩ yɩ́ nʋan nun ɛjɔlɛ. Y'a nwun yɩ́ ananhɔlɛ kɛ ɔ tɩ mân'n Ngʋandefʋɛ sakpa.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Ɛhɩ, Zozi kɔ li cɩan nnyuan Sisaa ɛbɛlɛ, ɔ kɔ tu yɩ́ bʋ kɔ hɔ Galile mân nun.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Zozi muonun fa kan kɛ, “Nyanmɩan *kpɔmanfʋɛ biala le man anyɩnnzɔ yɩ́ muonun yɩ́ kulo.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Nan kʋsʋ, sian'n m'ɔ hɔlɩ juli Galile'n, ɛlɔ menian'n-mɔ sɔlɩ yɩ́ nun kanlanman. Ɔ sanlɩn kɛ mɔ bɛ 'di Zufʋ'n-mɔ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n wɔ Zoluzalɛmʋn'n, bɛ́ mɔ bɛ hɔlɩ ɛlɔ'n, bɛ nwunlin ninnge'n kʋalaa mɔ Zozi yɔlɩ yɩ́ fɛtɩ nɩn anun'n.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Mɔ Zozi juli Galile mân nɩn anun'n, ɔ hɔlɩ Kana kulo nɩn asʋ ɛlɔ biekun, lɩka m'ɔ falɩ nzue kacili nzan'n. Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn bian kʋn wɔ Kapɛɛnawɔmʋn kulo nɩn asʋ. Bian sɔ'n tɩ Galile mân nɩn asʋ belemgbin nɩn abɩlɩba kpili kʋn. Yɩ́ wa belenzua kʋn a fʋkɛ.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Mɔ abɩlɩba sɔ'n tɩlɩ kɛ Zozi fi Zude ɔ'a a Galile'n, ɔ kɔ a kɔ tʋ Zozi Kana ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ yɩ́ wa'n ka kaan wu, yɩ́ ti ɔ bála nán ɔ mán yɩ́ nwʋn sá.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Ɛmɔ dɩɛ b'a nnwun man asinbɛnwʋn ninnge ɔ nʋn nzɔlɛ angʋnmɩn an, ɛmɔ nne nni man.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Bian'n nwan: “Yɛ́ Mɩn ajo! Man yɛ hɔ́, sɛ a mma man an, mɩ́n wa'n 'ba wu.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Kɔ awulo! Nán wɔ́ wa nɩn anwʋn a sa.” Bian'n kɔ le Zozi anʋan ɛjɔlɛ sɔ'n m'ɔ hanlɩn'n kɔ li. Ɔ kɔ sa kɔ hɔ awulo.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Mɔ ɔ 'kɔ'n, ɔ nʋn yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɔ yia. Bɛ́ nwan: “Yɛ́ mɩn, wɔ́ wa nɩn anwʋn a sa!”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bian nɩn anwʋn, yɩ́ nwan: “E! Anɩn dɔɛ benin asʋ yɛ̂ yɩ́ nwʋn salɩ ɔ?”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ɛhɩ, bian'n nwunlin kɛ dɔɛ'n mɔ Zozi hanlɩn kɛ: “Kɔ awulo nán wɔ́ wa nɩn anwʋn a sa.” Dɔɛ sɔ nɩn asʋ yɛ̂ yɩ́ wa nɩn anwʋn salɩ ɔ. Ɔ fi mɛlɛ sɔ'n, ɔ nʋn yɩ́ awulo amma'n-mɔ kʋalaa bɛ kɔ le Zozi bɛ kɔ li.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Kɛ Zozi fi Zude mân nun ɔ salɩ walɩ Galile mân nun'n, yɩ́ kpɛ̂ nnyuan asʋ m'ɔ yɔ asinbɛnwʋn like m'ɔ tɩ nzɔlɛ nɩn anɩn.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.